พอได้ยินว่าอร่อย เขาก็หลุดหัวเราะเบา ๆ
"งั้นก็ต้องกินให้หมดนะ"
"ฉันจะได้มั่นใจว่ามันอร่อยจริง ๆ ไม่ใช่เพราะริระคุงใจดีน่ะ!"
เขามองเธอกินไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมา
"แล้วช่วงนี้เป็นไงบ้างล่ะ"
"ชิโอะราเมงล่ะครับ~"
พร้อมด้วยกุ้งเทมปุระที่ท้อปอยู่ข้างบน ปกติไม่มีนี่นา
"กำลังคิดว่าจะเพิ่มไปในเมนูดีมั้ยน่ะ"
"ยังไงกินแล้วช่วยบอกด้วยนะ"
เขายิ้มตาหยีก่อนยื่นชามลงบนโต๊ะอย่างเบามือ
"ฮ่ะ ๆ ให้จริงด้วยเหรอเนี่ย"
"งั้นฉันขอครองตำแหน่งนี้ตลอดไปเลยดีไหมนะ~"
"อืมม ให้ฉันเลือกเหรอ"
"ยังเช้าอยู่เลย งั้นเอาอะไรที่กินง่าย ๆ ละกันเนอะ"
เขาหันหลังกลับไปทางครัว มือคว้าหม้อแล้วเริ่มลงมืออย่างคุ้นเคย
ซุปสีใสส่งกลิ่นหอมคลุ้มทั่วร้าน
.
.
+
"ฮ่า ๆ เอาเถอะ ถ้าชื่อนั้นมันทำให้ริระคุงยิ้มได้แบบเมื่อกี้"
"ฉันว่ามันก็ใช้ได้แล้วล่ะ"
เขายิ้มตอบ
"แล้ววันนี้อยากสั่งอะไรล่ะ"
พอโดนเฉลยโซตะก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วหรี่ตาลง
เขาหลุดหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วส่ายหัว
"แกล้งกันจริง ๆ ด้วยสินะ..ริระคุง"
“Lumies…เหรอ”
เขาเหลือบมองเธออีกครั้งตอนที่เธอกำลังอธิบาย
"อืม..ฉันว่าดีเลยล่ะ"
"แถมน่ารักดีด้วย!"
"ที่บอกว่ารู้ก่อนคนอื่นน่ะ"
"แบบนี้ฉันต้องได้เป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งแล้วรึเปล่านะ"
.
.
+
เขาหลับตาลงเบา ๆ สีหน้าดูคิดจริงจังขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย
“…สอง”
เขาลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะพูดซ้ำให้ชัด
“สองแล้วกัน”
“หนึ่งมันดูเหงา ๆ น่ะ ฉันคิดว่านะ“
เขาเลิกคิ้วนิดหนึ่งทันทีที่ได้ยินคำถาม ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
“เอ~”
เขาทวนช้า ๆ
“ไม่บอกชื่อเหรอ..”
โซตะพิงเคาน์เตอร์ มือวางผ้าขนหนูไว้ข้าง ๆ สายตามองเธอที่ยิ้มแบบนั้นอยู่
“แบบนี้ก็เหมือนสุ่มเลยน่ะสิ”
เขาหรี่ตามอง
“ชื่อแฟนคลับริระคุงทั้งทีก็อยากตั้งใจเลือกนะ”
“หรือว่าจริง ๆ อยากแกล้งกันมากกว่าล่ะเนี่ย”
.
.
+
[ #MSG_โรลปิด ]
ᴡɪᴛʜ : @sota-msg.bsky.social
ณ เวลา 9 โมงเช้ากว่า ๆ เธอไม่ได้ไปที่ชายหาดเนื่องจากวันนี้เป็นวันปฐมนิเทศของเด็ก ๆ แต่กลับมาที่ย้านการค้าแทน
เธอมองร้านต่าง ๆ อยู่สักพัก ก่อนสายตาจะหยุดลงที่ร้านที่คุ้นเคย
เธอคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไป
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเช้า
“ สวัสดีค่ะพี่โซตะคุง~ ｡𖦹°‧ ”
(+)
เขาเอียงหัวนิด ๆ มองเธอเหมือนรอฟังคำตอบ
"หรือว่า"
"วันนี้ไม่ได้มาหาอะไรกินอย่างเดียวกันนะ"
เสียงกระดิ่งดังขึ้นทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมาดูทันที ใครกันนะที่มาเช้าขนาดนี้
พอเห็นว่าเป็นใครเขาก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้
เขาวางผ้าขนหนูลงบนเคาน์เตอร์ เดินออกมานิดหน่อย
"ปกติเวลานี้ยังไม่มีใครเลยนะ~ ริระคุง"
"วันนี้ปฐมนิเทศนี่เนอะ"
เขาเดินไปหยิบน้ำมาให้ วางลงตรงหน้าเธอแบบเคยชิน
"แล้วก็.."
โซตะมองเธอที่นั่งเท้าคางอยู่เล็กน้อย
"หน้าตาแบบนั้น…กำลังคิดอะไรอยู่รึเปล่า"
+
( -` แฮร่ ´- ระหว่างรอมูใกล้จะเปิด .☘︎ ݁˖
แอบแวะมาลงภาพริระจังตอนสมัยเรียนไว้ค่ะ .ᐟ
ใส่เครื่องแบบฤดูร้อนน่ารักจับใจสุด ๆ เลยย 🐰ྀི
ɪʟʟᴜꜱᴛ : ᴇᴠᴇ ᴄʜɪɪᴢᴜ ⋆˚𝜗𝜚˚⋆ )
(ฮ่า ๆๆๆ โอเค ๆ ฉันไม่แถมก็ได้! .แอบเพิ่ม
ไว้มาบ่อย ๆ นะ )
(.ทุบอกตัวเองไปทีนึง
ไว้ใจพี่ชายได้เลย)
(นั่งรอได้เลยนะครับคุณลูกค้าา~)
(ได้แน่นอน นั่งรอได้เลย~ ไม่เผ็ด ๆ
นั่นแน่~ มากันเป็นคู่เลย ฉันแอบอิจฉานะเนี่ย
แบบนี้ต้องแถมแล้วล่ะ)
(ซาโตะคุงชอบราเมงมั้ยเอ่ย)
#MSG_Co-op
(ใบโคโซตะมาแล้วค่ะ หาเพื่อนจำนวนมาก
หากสนใจสามารถอ่านดอคที่ไบโอประกอบการตัดสินใจได้เลยนะคะ
คิดไม่ค่อยออกทเสนอได้ทุกอย่างเลยค่ะ!)
❤️ : สนใจโค ทักไปค่ะ
🔁 : ช่วยหาเพื่อน/ลูกค้า
(ดื่มด้วยได้ไหม)
(รับสมัครพาร์ทไทม์ด้วย 1 คน...(นักเรียนได้)ทำด้วยใจ ค่าจ้างน้อยเท้าหางอึ่ง)
#MSG_Co-op
(ใบโคโซตะมาแล้วค่ะ หาเพื่อนจำนวนมาก
หากสนใจสามารถอ่านดอคที่ไบโอประกอบการตัดสินใจได้เลยนะคะ
คิดไม่ค่อยออกทเสนอได้ทุกอย่างเลยค่ะ!)
❤️ : สนใจโค ทักไปค่ะ
🔁 : ช่วยหาเพื่อน/ลูกค้า