"เหอะ...แค่นี้เล็กๆ เจ็บกว่านี้ก็เคย"

เธอพูดอย่างอวดดีแต่มันคือความจริง แค่รอยตบมันไม่หนักหรอกแต่การกระทำที่ทำให้โดนตบนี้แหละหนักยิ่งกว่า

"ไม่กลับบ้านรึไง?"

"ไม่มีอะไรทำรึไง?"

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความระอาแต่ไม่ได้ไล่ไปไหน เธอพิงมอเตอร์ไซค์คันโปรดมองพระจันทร์สวยจมอยู่ในความคิดตัวเองอีกครั้ง

เสียงผู้หญิงโทนต่ำเริ่มร้องคลอเพลงในลำคอแผ่วเบา ทำนองนั้นไพเราะแต่โศกเศร้าเกินบรรยาย

มือเรียวยกแตะแก้มตัวเองเบาๆ รอยอดงยังคงอยู่แม้จะไม่ชัดมาก

"...ผู้หญิงคนเดียว เหอะ ฉันดูอ่อนขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เธอหันไปยิ้มกว้างเชิงล้อเลียนและตบมอไซค์เครื่องแรงคันโตของตนเชิงบอกตนไม่ได้อ่อนแอเลย

"แล้วจะมาอยู่ด้วยทำไม กลับไปได้แล้วไป เสียบรรยากาศหมด"

มุยผ่อนลมหายใจส่ายหน้าเล็กน้อยระอากับคนแปลกหน้า

[เพิ่งเข้าแอคมาค่ะ ฮือ]

เธอหันไปมองตามเสียงพร้อมโบกมือเล็กน้อย ไม่ได้ตอบอะไรนอกจากเคี้ยวอมยิ้มอันใหม่ แต่รอแล้วรอเล่าชายหนุ่มก็ไม่จากไป

"ก็แค่ดูวิว ชมวิวกลางคืน"

เธแตอบด้วยเสียงปกติพร้อมบิดกายเล็กน้อยราวแมวขี้เกียย

#THK_โรลเปิด #THK_ปิดเทอมภดูร้อน

23:05

เวลาดึกเกินกว่าเด็กสาวจะทาอยู่ตัวคนเดียว แต่เธอกลับยืนอยู่แถวท่าน้ำมองดูทะเลยามดึก สถานที่สบายใจที่สุดอยู่บนมอไซค์คันโปรด

ใบหน้าข้างแก้มขวามีรอยแดงจางๆ อมยิ้มถูกกัดแทะแหลกจนได้ยินเสียงเคี้ยวดัง

"...เงียบแฮะ"

เธอหนีมาสงบจิตอยู่คนเดียว

#THK_commu #THK_Story

[มาเก็บภาพย้อนหลังดอกไม้ไฟค่ะ]

#THK_COMMU #THK_STORY

03 : ดอกไม้ไฟ

รายละเอียด : bit.ly/42O64Cs

ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 8 พฤษภาคม - 10 พฤษภาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)

"อื้อ ดูดี...แต่ รอยอะไรน่ะ?"

เธอไเ้แต่ยกพักมาดูด้วยความสงสัย หยดน้ำเปื้อนชิ้นงานของเธอชวนให้รำคาญใจแค่มองอีกแงมันก็สวยไม่น้อย

"เอาเถอะ!"

หญิงสาวชูมือด้วยความดีใจและซื้อของให้สมกับได้ส่วนลดจนเต็มสองมือไปหมด

มีความสุขจัง!

[ไม่เป็นไรเลยค่ะ น้องน่ารักกก อยากจับมาอุ้มๆๆๆ]

"อืมมมมม ก็ได้"

เธอจับมืออีกคนโบกไปมาพักใหญ่จึงปล่อย

"งั้นแยกกันตรงนี้นะ ขอบใจมาก!"

"นึกว่าจะต้องไปทำใหม่แล้วซะอีก"

กอดสักพักถึงปล่อยแล้วมายืนคุยปกติ

"ยังไงก็ขอบคุณมากๆนะ ให้เลี้ยงข้าวไหม?"

[มาแปะรูปวาดเล่นค่ะ]

"เห..เจอจริงด้วยแฮะ"

แปลกใจที่สลับกันแบบนี้แต่ได้กลับมาก็ดี เธอสวมกอดเพื่อนสาวกระโดดไปมายิ้มร่าพอใจ

"ขอบใจนะ!"

"ไม่รู้สิ ลองดูก็ได้"

เธอไม่คิดว่ามันจะมีหรอกแต่ไปดูก็ไม่เสียหาย เธอเดินหามาเยอะแล้วถ้าไม่มีก็แค่รอเวลาผีลักซ่อนเอามาคืนไม่ก็ทำใหม่

"ไปดูกัน"

[ไม่เป็นไรเลยค่ะ เราเข้าใจจจ]

"แป๊บนะ"

เธอตรงไปใต้โต๊ะตัวเอง ค้นอยู่นานก่อนจะเจอบัตรนักเรียนอยู่จริงๆ

"ของเธอน่ะ"

[ได้เลยค่ะ มาเล่นกันนะคะ!]

[โอ้ย น่ารักมาก 5555555]

"ลองดูก็ได้"

จูงมือเดินเตาะแตะไปที่ห้อง แน่นอนว่าไม่มีคน

#THK_EVENT02 #THK_โปรโมทชมรม

(สวัสดีครับ เห็นว่าอีเว้นท์ชมรมมาแล้วเลยมาแปะชีทรวมชมรมให้ได้เช็คกันว่าตอนนี้มีชมรมอะไรบ้าง

ชมรมไหนทำลิสต์ ทำข้อมูลแล้วอย่าลืมนำมาใส่ในชีทให้ด้วย /ส่วนตรงตัวแทนกรอกเป็นชื่อประธานชมรมไม่ก็ใครที่แอคทีฟเยอะๆก็ได้ครับ

เพื่อนๆจะได้หาทางติดต่อถูกครับ
╰(*´︶`*)╯

docs.google.com/spreadsheets...

"ชอบสัตว์ขนฟูน่ะ"

แต่น่าเสียที่บ้านเธอห้ามเลี้ยงสัตว์มีขน

"แล้ว หาบัตรเจอไหม?"

"แกนั้นแหละอย่าเสียงดัง"

นอนแล้วบัตรช่างมัน เดี๋ยวก็เจอ

[เย่ะะ ยั่วมือมากกกก]

"น่าเบื่อน่ะสิไม่ว่า"

เธอพยายามไม่พูดเรื่องที่บ้านเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว และเธอกับแม่ก็ไม่ได้เกลียดอะไรกันนถึงขั้นต้องพูดลับหลัง

"ชีวิตมีสีสันดีหนิ"

"ไหนเมื่อกี้บอกเดี๋ยวเสื้อเปื้อน?"

ถามไปงั้นแหละเธอล้มตัวลงนอนก่อนแล้ว

"อยู่ใต้โต๊ะน่ะ"

แต่ปีนี้เปลี่ยนห้องคงไปที่โต๊ะเดิมไม่ได้

"นั้นสินะ ลำบากน่าดู"

นึกย้อนไปตัวเธอเองก็จัดหน้าเต็มเพื่อให้สวยๆ ถึงจะโดนสั่งให้ถอดเครื่องประดับก็เถอะ

"แล้ว..อันนั้นของใคร?"

เธอชี้ไปที่กำแพง

"ก็อยาก แต่แม่คงไม่อยากให้ซ้ำรอยกับตัวเอง"

เธอกล่าวไปก็หยักไหล่ไปก่อนหันไปหาอีกคน

"ฉันอยู่ปี 2 ปีก่อนโดนพักการเรียนไง"

ดันก่อเรื่องไว้ใหญ่โตเลยตอนนั้น

"แล้วจะทำอะไรต่อ?"

"โกๆ หาบัตร~"

แต่ก็เดินมั่วแหละ ไม่รู้ต้องหาตรงไหน

"เห...งั้นเหรอ ตัวอ้วนเชียว"

ขยับลูบหลังมัน หาที่นั่งเล่นเลย

"โยชิวาอิ มุย เรียกมุยก็ได้ อยู่ปี 2"

เธอว่าพร้อมยิ้มกว้างโชว์ฟันเขี้ยว

"ไม่ขึ้นหรอก เดี๋ยวสุดท้ายแม่ก็หาคู่ดูตัวให้อยู่ดี"

เธอกล่าวราวกับมันเคยเกิดขึ้นมาแล้วเป็นสิบๆครั้ง

"เดี๋ยวลองให้ พอดีต้องอยู่ต่ออาะนะ"

"..ยั่วมือดีนะแกน่ะ"

ตีแขนเบาๆ ตั้งใจกวนประสาทกันชัดๆ

"คิดว่าอะไรเป็นคนเอาบัตรนักเรียนไป?"