مزیت اینجا اینه که انگار‌ دارم برای خودم یادداشت می‌ذارم.

تا اینجا لود شه و بیاد بالا من هرچی میخواستم بگم یادم رفته دیگه.

آدمای بلو اسکای شبیه این رندای عارف مسلکین که هرکسی نمی فهمتشون، ادمای توییتر در هم و برهم باحال و کصخل دارن ولی ادمای تردز شبیه این اکیپای تینیجی کرینجن که صرفا از تعداد بالای افراد حاضر سرمستن.

میدونم هیچ چیز خوبی تا ابد موندگار نیست ولی کاش حداقل میشد یکیش رو خودت انتخاب کنی که کی از دست بدی.

اینجا هنوز نطقم‌ باز نشده.
کلا اولش یکم تعارفیم.

مهاجرت نکردم‌هنوز ولی واقعا اینجا غم‌ غربت داره.

آسمونی شدنم‌ مبارک.