#MSG_bunkatsu #MSG_YumeJuuClub
#MSG_เปิดโรล | +สั้นแวะรับของ หรือมาป่วนได้!
วิถีที่ 420 : เหมันต์ และชมรมเรียนรู้ยูเมะจู
หากคุณกำลังเพลิดเพลินกับการเดินชมงานโปรโมทชมรม จนไม่ทันระวังตัวชนเข้ากับชุดมาสคอตลอร์ดปุกิกิตัวใหญ่ สายตาดุดันแสนเจ้าอารมณ์ดูไม่รับแขกสุดๆ
แต่กลับหยิบยื่นบางสิ่งที่แสนน่ารัก
ให้เป็นคำขอโทษ แทนการใช้คำพูด
#MSG_bunkatsu | #MSG_Potion
อยากทำความรู้จักและเรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์มากขึ้นหรือเปล่า ที่นี่เป็นหนึ่งในทางเลือกสำหรับคุณได้นะ!
‘ชมรมค้นคว้าปรุงยา’ ชมรมที่จะพาคุณไปสรรค์สร้างและเรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ที่เกิดขึ้นมาระหว่างการผสมผสานวัตถุดิบต่าง ๆ เข้ากับเวทมนตร์ ทำให้คุณได้ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ อันไม่มีที่สิ้นสุด
“ ถ้าสนใจ มาเข้าร่วมด้วยกันได้นะครับ… ” ประธานกล่าวเชื้อเชิญ
↓
สายตาสลับมองมือที่พาดบนไหล่กับสีหน้าระรื่นของคนข้าง ๆ
"ก็หน้าตานายมันดูไม่น่าเชื่อถือ เหมียว"
แต่ถ้ามันได้ผลจริงก็คงต้องยอม ๆ ไป
แถมพอคิด ๆ ดูแล้วโยรุก็คงจะไม่ได้แกล้งโทมินกับเรื่องอะไรแบบนี้หรอกล่ะมั้ง ()
เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
"เห้อ"
ดูเหมือนจะปฏิเสธแต่ก็
"เลือกละกันว่าจะกินอะไร เหมียว .." พูดออกมาเสียงค่อย ดูจะเหมือนไม่เต็มใจแต่ต้องจำยอม
#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub
โปรโมทชมรมคหกรรม
สกิลทำอาหาร = 0? ไม่ใช่ปัญหา! แค่มีใจรัก(ในของกิน) ก็มาพบกันได้ที่ชมรมคหกรรม!🍳🔥
คนที่ผ่านไปผ่านมา อยากลองชิมรสมือสมาชิกชมรมของเราไหม!? มาลุ้นสุ่มเซ็ตข้าวกล่องมื้อกลางวันฟรี! ที่คนในชมรมของเราเป็นคนทำ ดูสิว่าคุณจะได้ข้าวกล่องของใครไปนะ~?
Linkสุ่ม: roleplay-randomizer--pinkparrot1111.replit.app
+
"แล้วคุณคัตสึชิกะล่ะ.."
"มานั่งทำอะไรตรงนี้ ?"
ว่าแล้วสายตาจึงเลื่อนมอง เห็นถุงลูกปัดหลากสี ห่วงเงินรูปต่าง ๆ
งานอดิเรก ? เขานึกสงสัย
เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ที่หลุดออกมา ทำให้ตัวเขารู้สึกอายขึ้นมาเล็กน้อย มือจึงเลื่อนกำขึ้นมาระดับปาก พร้อมเสียงกระแอมสั้น ๆ ในคอ
จากตั้งแต่ที่เคยพบกันครั้งแรก
คนตรงหน้าก็ยังคงเป็นคนที่ประดับประดาไปด้วยดอกไม้แบบนี้อยู่เสมอ
เขาไม่แน่ใจว่าควรจะบอกอีกฝ่ายเรื่องที่เขาแพ้เกสรดอกไม้ดีมั้ย
เกรงว่ากับคนที่มีมันเป็นส่วนหนึ่ง จะทำให้รู้สึกไม่ดีเข้า
"นิดหน่อยน่ะ.."
ไม่บอกคงจะดีกว่า
+
เขาหันไปหรี่ตามองอีกฝ่าย ก่อนจะเลื่อนสายตากลับไปมองภาพด้านหน้า
คงจะเป็นประเภทที่ชอบมองจากข้างนอกมากกว่าสินะ
คิดกับอีกฝ่ายแบบนั้น
“นึกว่ารุ่นพี่โคสึบากิจะเป็นพวกที่ชอบทำกิจกรรมซะอีก“
คาดเดาจากการที่อีกฝ่ายมายืนอยู่ตรงนี้
เจ้าตัวมองอีกฝ่ายโบกไม้กายสิทธิ์ไปมา หากแต่ดูไม่มีสัญญาณอะไรที่บ่งบอกว่าเวทย์มนต์สัมฤทธิ์ผล
เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย
“เสร็จแล้วหรอ เหมียว ?”
เลื่อนมือขึ้นมาจับ ๆ ตัวเองเผื่อจะรู้สึกว่ามีอะไรเปลี่ยนไป แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
”นายคงไม่ได้หลอกฉันใช่มั้ยเนี่ย เหมียว..“
จู่ ๆ ก็เริ่มไม่มั่นใจกับวิธีการหมอนี่ขึ้นมา
เขาสะดุ้งเพียงเล็กน้อยที่จู่ ๆ ก็มีเสียงคนอื่นแทรกเข้ามา ก่อนจะกลับมามีสีหน้าปกติเมื่อหันไปพบว่าเป็นคนรู้จัก
”กำลังอวดกันรึไงครับ”
เจ้าตัวขมวดคิ้ว ปกติต้องครบก่อนถึงค่อยเอามาอวดกันไม่ใช่รึไง
สายตาของเขาทอดมองไปที่หาด ก่อนจะพูดต่อ
“บางทีถ้าถูกจับได้อาจจะโดนไล่ออกก็ได้..“
เขาคิดถึงในกรณีที่แย่ที่สุด
สายตามองคนข้าง ๆ ที่ทำท่าปริบ ๆ
เขากำลังคิดอยู่ว่าควรเชื่อใจคนคนนี้ดีมั้ย
“อ่า..“
แค่ไอติมแท่งเดียว
”ได้อยู่แล้ว เหมียว“
เขาพูดออกมาหนักแน่น
ให้สองแท่งเลยก็ยังได้ แลกกับการทำให้อาการแปลก ๆ นี่หายไป
แต่ถ้าพูดออกไปจะได้ใจอีกฝ่ายเกินไป
( อยากเย่นกับอากาเนะจังง🥺 )
ฮัดชิ้ว!
เสียงผ่านดังมาจากด้านหลังอีกฝ่าย ถ้าหากหันมาก็จะสังเกตเห็นเขา
ช่วงนี้ที่ดอกไม้บานสะพรั่ง คนที่เป็นภูมิแพ้เกสรแบบเขายิ่งต้องระวังมากพิเศษโดยการหาหน้ากากอนามัยมาใส่เพื่อบรรเทาอาการ
“ขอโทษ..—”
เสียงอู้อี้ผ่านหน้ากากเอ่ยก่อนชะงัก เขาพบว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขานั่นเอง
“คุณคัตสึชิกะ-”
ฮัวชิ้ว !
“..ขอโทษทีนะ”
ที่รบกวน
+
สายตาทอดมองไปบริเวณชายหาด ก็พบกลุ่มเด็กที่เพิ่งเข้ามาใหม่ในปีการศึกษานี้ ต่างก็กำลังจับคู่หอยฮามากุริอย่างสนุกสนาน ตอนที่เขาเข้ามาใหม่ ๆ เอง ก็ได้ทำแบบนี้เหมือนกัน
“..ฉันอยากจับคู่หอยมากกว่าล่าลายเซ็นอีก”
เขายืนบ่นอุบอิบ
[โรลปิด] | @yukio-msg.bsky.social
ในวันพิธีปฐมนิเทศช่วงบ่าย ชายหาดมิโอริ
เด็กหนุ่มยืนถือใบล่าลายเซ็นของตัวเอง ในหัวมัวแต่คิดนู่นคิดนี่ระหว่างเดิน พอเงยหน้าอีกทีก็มาหยุดอยู่ที่นี่ซะแล้ว
เฮ้อ
เขาถอนหายใจ ตอนแรกก็คิดว่าลายเซ็นมันคงหาไม่ยาก แต่ดูเหมือนจะเป็นที่ตัวเขาเองที่ไม่กล้าไปทักคนอื่นมากกว่า.. สุดท้ายก็ได้มาไม่กี่อัน
+
( น่ายั้กจริง ๆ 😭 )
(มาแปะแฟชั่นยามิจังยามดึกค่ะ😭🩷🤲🏻)
#MSG_bunkatsu
ช่วงเตรียมงานโปรโมทชมรม
หลังขนย้ายอุปกรณ์เสร็จสรรพ จึงปลีกตัวมานั่งเล่นอยู่ริมแมกไม้ พร้อมลูกปัดเล็กจ้อยเรียงร้อย แวววาวสะท้อนแสง
ทีละเม็ดสองเม็ด ปลายนิ้วเพียงหยิบจับห่วงรูปร่างหลากหลาย ทั้งดาว ทั้งหัวใจ กระทั่งห่วงเชือกก็มี จึงปรากฏเป็นกำไลบ้าง พวงกุญแจบ้าง
“อันไหนดีกว่ากันนะ ?”
“ฮุฮุ ทำให้หมดทุกแบบเลยแล้วกัน ☆”
( ไม่มีอะไรมากแต่แจมได้นะคะ ! ? )
เขาหันไปหรี่ตามอง เสียงที่ดูไม่น่าไว้ใจของอีกฝ่ายทำให้รู้สึกว่าไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิด แต่ว่า
“ยังไง ?” เขาขมวดคิ้วสงสัย
จะมาไม้ไหนอีก
”นายจะบอกว่านายเวทย์ได้รึไง เหมียว ?“
แต่ถ้ามีวิธีจริงก็ดีนะ..
เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ
"เหอะ ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะล้อนายทุกวันเลย เหมี-"
เขาชะงัก เริ่มที่จะคิดขึ้นมาได้ว่าถ้าอีกฝ่ายอยู่แบบนี้ไปตลอด
แบบนั้นคงจะไม่ใช่ว่าเขาต้องเป็นใบ้(เพราะไม่อยากพูด)ไปตลอดชีวิตด้วยหรอกนะ
เขาเลื่อนมือขึ้นมาระดับปาก ก่อนจะกัดเล็บ ดูเหมือนว่าจะเข้าโหมดคิดหนักไปซะงั้น ()
"อา ถ้าฉันเป็นแบบนี้ตลอดไป ฉันคงไม่มีชีวิตรอดแน่ ๆ เหมียว"
( เค้าหอมหัวคิโยะจัง 😭🤲)
( ขอบคุณเช่นกันนะคะ 🥺 คิโยะจังน่ารักมาก 🫶 แวะมาแปะรูปโมเมนต์เด็ก ๆ ด้วยค่ะ 🥺 )
( ไม่มีพิษมีภัยครับผม ขอไปยืนข้าง ๆ หน่อย )
ได้ยินว่าอาจจะเป็นตลอดไปเขาถึงกับหันขวับไปหาอีกฝ่าย พร้อมกับสีหน้าคัดค้านแบบสุด ๆ
“ไม่อะ เหมียว” เขาปฏิเสธเสียงแข็ง รวมทั้งเสียงเหมียวนั่นด้วย ()
“แล้วนายไม่มีปัญหารึไงถ้าเกิดมีฟองสบู่ตลอดไป”
ย้อนถามอีกฝ่าย ตาพลางก็มองสบู่ที่ลอยออกมาไม่หยุด
( คุณปู่เขาอยากมีเพื่อนนั่งด้วยน่ะค่ะ )
บางทีถ้าคุณเป็นคนที่ตัวอุ่น อาจจะเห็นว่ามีคนบางคนไปยืนข้าง ๆ เป็นเพื่อนเป็นครั้งคราวก็ได้นะ
( จากที่เปิดโคคนที่โทมินชอบไปยืนข้าง ๆ ค่ะ จะได้รับประสบการณ์ประมาณนี้เลย เหมือนโดนคนสูงอายุไปยืนบ่นฝนฟ้าอากาศข้าง ๆ 55555555 )
#MSG_Kyudo
เธรดประชาสัมพันธ์สำหรับชมรมคิวโด
สำหรับคนที่ไม่สะดวกเข้าdiscordหรือแอคทีฟในbskyมากกว่าสามารถติดตามกิจกรรมชมรมจากในเธรดนี้ได้ครับ
((ก็คือเธรดรวมลิ้งค์นั่นแหล่ะครับ))
หากสมาชิกในชมรมท่านใดที่ยังไม่ได้ลงชื่อในดอคชมรมก็อย่าลืมมาลงกันนะครับ บ บบ….
“อ่า ๆ”
ถึงจะไม่ค่อยรู้สึกถึงมันเท่าไรก็เถอะ
เขาหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นให้อีกฝ่ายแบบไว ๆ ก่อนจะยื่นกระดาษคืนให้
“แล้วคุโระไปไหนแล้วล่ะ”
“คุโระดูจะอยากได้ลายเซ็นมากกว่านายนะ”
เพราะดูจากที่บินมาหาเขาแล้ว
( ฮิฮิ ใช่เยย แล้วเบบี๋อากาเนะจังอยู่อนุบาลห้องอะไย😻 )
ได้ยินแบบนั้นเขาถึงกับคิ้วมวดเข้าหากัน ปากก็เบะลง
“ฉันกับนายรู้จักกันวันแรกซะที่ไหน”
“แถมสีหน้าของนายกับคำพูดมันสวนทางกันชะมัด”
เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้เบา ๆ ก่อนจะแบมือไปด้านหน้า
“ก็ได้ ๆ เอามาเซ็น“
( คุณแม่มาส่งโทมินคุงเข้าอนุบาลหมีน้อยแย้ว 🥺 )
( มาจิ๋วเปนเพื่อนฟุยุมาสะคุงแย้ว )