มอร์แกนมองท่าทีเหล่านั้นด้วยสายตานิ่งเรียบ ท่าทีที่ชอบบ่นว่าหนาวอยู่นั่นเหมือนกับปลาถูกจับแช่แข็งในน้ำเย็นไม่มีผิด
จนกระทั่งเจ้าตัวหันกลับมาเขาถึงได้ยักไหล่ ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้
"ก็นายโง่ให้หลอกเองนี่"
"ผลของการที่นายโง่โดนฉันหลอก ก็รีบไปแกะสลักน้ำแข็งได้แล้ว"
คำพูดคล้ายกับการสั่งกลายๆ หรือพูดให้ถูกคือเจ้านี่ไม่อยากจะลงมือแกะสลักอะไรพวกนี้ด้วยตัวเองนั่นแหละ
"รีบทำได้แล้ว"
"อื้ม...ก็อาจจะมีอยู่จริงๆ" เจ้าตัวลูบไล้ปลายคางไปเบาๆ
เรื่องแกะสลักก็อีกเรื่องหนึ่งเพราะในตอนนี้เขาไม่ได้มีใจอยากแกะสลักน้ำแข็งเหล่านี้เท่าไหร่นัก ในเมื่อสุดท้ายมันก็จะกลายเป็นของดาษดื่นในงานอยู่ดี
"ฉันจ้องนายเพราะอะไรแบบนั้นแหละ" เขายังคงจ้องนัยย์ตานั่รอยู่แบบนั้นไม่ม่ฝีความคิดที่จะหลบสายตาไปแม้แต่น้อย
"ไม่เขื่อก็ลองส่องกระจกดูสิ เผื่อจะได้รู้ว่ามีอะไรอยู่บนนั้น"
"แกะแมวน้ำ? เหอะใครจะไปเคยแกะ" ถึงประโยคตอบกลับนั้นจะดูเหมือนมีประโยชน์อยู่บ้าง
"นายเคยแกะหรือยังไงถึงได้พูดแบบนั้น"
ชายหนุ่มโยนเจ้าที่แกะสลักทิ้งไว้บนโต๊ะ เปลี่ยนท่าทางมาเป็นกอดอกอย่างถือดี
แววตาสีอ่อนจ้องกลับเข้าไปในดวงตาอีกฝั่ง ราวกับกำลังตั้งคำถาม ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นน้อยๆ เป็นรอยยิ้มอันแสนสุดจะเป็นมิตรก่อนเขาจะเอ่ยต่อ
"ในเมื่อเสนอมาแบบนั้นทำไมนายไม่แกะเองดูล่ะ?"
“ ระหว่างร่างกายกับคำพูด เธอคิดว่าอย่างไหนซื่อสัตย์กว่ากันล่ะ ? “
Hillarias Hielle | Diasomnia Y.3
Co - op / role / talk ok —> DM
👑
Cms. Kujo Joearn
#TWD2_Harveston
“นี่เป็นครั้งแรกของผมเลยนะที่ได้เจอหิมะเยอะขนาดนี้”
“อย่ามัวแต่ชักช้าสิ ไปดูตรงนั้นกัน?!—“
(( กุ้งพ้นทะเลมาเจอหิมะครั้งแรกแล้วค่ะ ))
(จอปักไว้ก่อนนะคะะ🫳🫳)
#TWD2_Harveston
โรลเปิด | แยกรูท | ช่วงเช้า | ซักที่หนึ่งที่มีหิมะ
ในช่วงอรุณที่แสนสดใสของวัน นกน้อยร้องเพลง ผู้คนออกมาใช้ชีวิตของตัวเอง
[คุณ] ที่กำลังเดินอยู่แถวนั้นอยู่ดีๆจู่ๆก็ได้มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามา
ฟึ่บ–
ก้อนหิมะก้อนหนึ่งพุ่งมาแปะที่ศรีษะของคุณ เมื่อหันไปก็พบกับแฟรี่กลางคืนใส่แว่นตนหนึ่งกำลังยืนยิ้มแป้นพร้อมกำลังปั้นหิมะก้อนใหม่ในมือ
ดูออกเลยว่ากำลังจงใจแกล้งอยู่
#TWD2_Harveston
"มีอะไรในหิมะด้วย!!! หวาา เย้!!!"
มาบ้านเกิดแล้ว เราจะอดใจไม่เล่นหิมะได้ยังไงล่ะ
[โลกอสปิดหู ดื่มยาซ่อนหางมาเรียบร้อย เราจะได้เล่นสนุกกันทั้งวันแน่นอน!!!!]
(ไอ้มอแกนจีบได้จริงๆนะคะสังคม😭😭😭😭 ผมไม่มีอะไรในกอไผ่ทั้งสิ้น)
(สาเหตุที่เราไม่ควรเล่นตามคาร์ข้อที่ 1 🗿🗿🗿)
"ในเมื่อหมาบ้านผู้น่าสงสารต้องการเงินมากมายขนาดนั้นฉันก็ต้องสนองให้นี่"
"เอาเท่าไหร่ดีล่ะ สามพันมาดอล? สี่พัน อ้อหรือจะห้าพัน...แต่นั่นก็ไม่ได้หรอกนะนายไม่ได้มีค่าขนาดนั้น"
ฝ่ามือเคลื่อนไปจับลำคอนั่นไว้ จงใจล็อคราวกับประกาศขู่กร้าว
"ทำมันซะ จิลเลียน อย่าดื้อด้านฝืนคำสั่ง"
"ฉันไม่รับประกันหรอกนะว่าถ้าไม่ทำนายจะสุขสบายดี"
"แสดงว่าได้เงินก็จบแล้ว ถูกไหม" ชายหนุ่มกอดอก มองอีกฝ่ายที่กำลังจะจากไปพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ก็นะ คนที่ไม่เคยแตะเงินมากมายก็ต้องขวนขวายสิ่งที่ตนไม่เคยมีเป็นธรรมดา"
"...ดังนั้น" พูดแล้วก็ดีดนิ้วดัง 'เป๊าะ!' ใช้ยูนีคมาโฮยังคับให้จิเลียนกลับมานั่งที่เก้าอี้ดั่งเดิม
ก่อนตนเองจะลุกขึ้นยืนไปอยู่ข้างหลัง ทำใบหน้าดูสงสารเสียเต็มประดา
+
#TWD2_Harveston
꒰ marshmallow time ꒱ ☃︎⋆꙳•❅*ִ
W/ @twdlogos.bsky.social
#TWD2_Harveston
W/ @twdrussell.bsky.social
- เวลากลางคืน 19:×× -
#โรลปิด
ในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีแล้วหิมะขาวโพลน
มีผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างเฮฮาอย่างสนุกสนาน
มีชายหนุ่มเดินอยู่ที่ต้นไม้แถวที่มีกองไฟอยู่ตรงหน้า กำลังยืนรอใครสักคนพร้อมผิงไฟรับความอุ่นในกองไฟ
`` ฟู่ว ``
เขาถอนหายใจออกมาเป็นควันหนาวออกมาจากปากตน
#TWD2_Harveston | งานเทศกาลกลางคืน | โรลปิด | w/ @twdmatthias.bsky.social
ท่ามกลางแสงไฟสว่างไสวของเทศกาลเก็บเกี่ยวและ ความวุ่นวายในที่พักเหล่านักเรียนปีสอง
แมทเธียส มัวแต่ตื่นเต้นกับหิมะแรกจนแทบไม่ได้สนใจสิ่ง รอบข้างมือพยายามจัดแจงเสื้อกันหนาวให้เข้าที่ จนกระทั่งเสียงเพื่อนร่วมห้องเรียกแทรกความครึกครื้นขึ้นมา
“คุณรามิเรส มีคนมาหาแหน่ะ!”
#TWD2_Harveston
สายตาของเขาที่ดูเหมือนคนพึ่งตื่นมองไปยังทางคุณก่อนที่จะเอ่ยอะไรออกมาเบาๆ
" หิมะ..สนุกไหม... "
" เล่น...ระวัง..ด้วย...อย่ากินเข้าไปล่ะ.. "
และจากนั้นเขาก็เดินเตาะแตะไปด้านอื่นเพื่อสำรวจทิศทางใต้หิมะและต้นสนไกลๆโดยไม่หันกลับมาทางคุณอีกเลย
จบช่วงทักทายยามบ่าย
ชายหนุ่มเปลี่ยนทิศทางเป็นโยนของลงไปบนโต๊ะแกะสลัก อุปกรณ์แทบจะเกือบโดนก้อนน้ำแข็งร่อมร่อ
เพราะเขาคิดๆดูแล้วก้อนน้ำแข็งนี้ย่อมไม่มีทางเป็นผลงานชิ้นเอกในงานอยู่แล้ว จึงไม่ได้มีแรงจูงใจอะไรมากมายกับมัน
"จิลเลียน เฟริเอล ทำมันซะ" ไม่ใช่คำหยอกล้อ พูดจาถากถาง แต่มันคือคำสั่ง
"ฉันมั่นใจว่านายไม่ได้ 'มีค่ามากพอ' ที่จะมายืนต่อล้อต่อเถียงกับฉันแบบนี้"
"ใส่ใจอะไรแบบนั้นด้วยรึไง ยังไงของพวกนี้ก็ต้องไปวางกองกันกับก้อนน้ำแข็งมากมายของคนอื่นอยู่ดี"
ว่าง่ายๆมันก็เป็นการแกะสลักเพื่อการกุศลนั่นแหละ
"แหมๆ ถ้าพูดแบบนั้นแล้วดูท่าว่านายเองก็ยังพอมีความคิดกับเขาอยู่บ้าง" ถึงคำพูดเหล่านั้นจะไม่เข้าหู แค่ความคิดก็ไม่ได้แย่
"แต่ว่ามันไม่ใช่ฉันหรอกนะ...หมาบ้านต่างหากที่เหมาะกับอะไรแบบนี้"
+
#TWD2_ไนท์เรเวนวัยนมผง
(สมัยเป็นปลาเหยื่อตัวน้อย)
#TWD2_Harveston
( ไม่มีอะไรสนุกเท่าได้ลงไปนอนกลิ้งอีกแล้ว 🩷✨ )
#TWD2_ไนท์เรเวนวัยนมผง
( ดูเป็นเด็กซื่อๆ ไม่สู้คนจังเรา )
(น่าเอ็นดูเป็นที่สุด😭😭🫳 ป้าจะกินให้หมดเลย💔)
(โอ้ยหลานป้าน่ารักมาก😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭)
#TWD2_Harveston
ครั้งแรกแฟรี่ที่อาศัยตะวันฉายอย่างโมจิโต้ที่ได้มาสัมผัสหิมะครั้งแรก แอปเปิ้ลของขึ้นชื่อท้องถิ่นถูกผสมผสานกับน้ำตาลหวาน แลบลิ้นลองแตะลิ้มรส แต่ก็ผิดพลาดทางเทคนิก เหมือนลิ้นจะจนได้…
(เอ้ย หย่อน หย่อยอะไร๊)
(นอนแน่ๆแต่ว่าต่อยอะไรกัน😭😭😭)
"ถ้าตามตำนานเทศกาลแล้วก็คงไม่พ้นพวกเหล่าสิงสาราสัตว์อยู่แล้ว...แต่ก็อยู่ที่ว่าจะแกะเป็นอะไรดี"
เขาพูดออกไปตามเนื้อผ้า อย่างไรของพวกนี้ก็ต้องถูกวางประดับบนโต๊ะพร้อมกับน้ำแข็งสลักอีกหลายชิ้น ย่อมแน่นอนว่ามันไม่มีทางมีอันไหนอันหนึ่งได้กลายเป็นผลงานขิ้นเอกหรือโดดเด่นขึ้นมาต่างจากชิ้นอื่น
ดังนั้นทำให้เจ้าน้ำแข็งนี้หน้าตาออกมาอยู่ในจุดที่รับได้ก็เพียงพอ
"รุ่นพี่คิดว่ายังไง?"
"รุ่นพี่แอนเซลม์มีอารมณ์ขันดีจริงๆเลยนะ"
"ถ้าให้ผมเสนอก็คงเป็นให้ลองแกะ 'รุ่นพี่' ดูล่ะมั้ง" มอร์แกนตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า
ในเมื่อเอ่ยออกมาเช่นนั้นเขาจึงได้เอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทีที่ไม่ต่างกัน
"หึ ผมหยอกเล่นน่ะ หวังว่ารุ่นพี่จะไม่ถือสา" คำพูดแบบขอไปทีเอ่ยออกมาจากริมฝีปากนั้น
+
(บาปสักนิดชีวิตแจ่มใจนะคะ)
(หึ ก็เป็นเมะหืม)