حتی موقع زلزله ی بم هم ، ایران به اندازه ی این روزا از هم گسیخته نبود.

دلواپسی این روزا گرمی هوا و پاییز و زمستون بی برف و بارونه.

تا حالا شده غضروف گوشتون درد کنه!؟

تو هميشه از همين فردا
از همين يکی دو ساعتِ
بی‌رويای پيشِ‌رو می‌ترسی
می‌ترسی از رفتن، از نيامدن
می‌ترسی از همين
هوای ساکتِ بی‌منظور،
می‌ترسی يک وقتی دستی بيايد
روی سينه‌ی باران بزند
کاسه‌های خالیِ اهلِ خانه را بشکند
اصلا تو
از شکستنِ بی‌دليلِ دريا می‌ترسی

#سیدعلی_صالحی

کسی که ظاهربین باشه،
برام مهم نیست

تا جایی که من تجربه دارم اعتماد به نفس آدمو خوشگل می کنه

کسانی را که در جستجوی حقیقت اند باور کن.
و به کسانی که آن را یافته اند، شک کن

آندره ژید

ازون جهت میگم که قدیما شعر تو متن زندگی مردم جریان داشت
الان فقط مربوط به احساسات آدماست

از حق نگذریم دوره ی شعر و شاعری هم گذشته.

استراتژی به درک گفتن را بیاموزیم و به فرزندان خود بیاموزانیم!

بلو اسکای هم پروانه ای شد و به درک که تو نیامدی!

بعضی آدمها رو با تمام حواشی و تأثیراتی که روی روح و روانمون گذاشتند را حتی وقتی نمردند باید به خاک سپرد.

نسل ما در مواجهه با نسل جدید باید تمرین خودخواهی کنه.

بی رحم ترین قتل، قتل واژه هاست.

آره خیلی این غزل را دوست دارم

دلم یه دل بی خیال می خواد.
همین!

بی خیالی هم ژنتیکیه وگرنه چطور میشه یه نفر اینهمه بدی ببینه و بازم ادامه بده!

یه تموم کردن هایی هم هست،
خودت تموم میشی ولی اون به قوت خودش باقی است.

اولین فال حافظ امسالم این غزل بود
سَمَن بویان غبارِ غم چو بنشینند، بنشانند
پری رویان قرار از دل چو بستیزند، بستانند

در وصف شرایط موجود حتی فحش ها هم، حق مطلب را ادا نمی کنند.

بعضی‌وقتا با خودم فکر می‌کنم کاش حداقل تو اون برهه‌ای زندگی می‌کردم که آدما مجبور نبودن مهاجرت کنن. ما هر روز داریم آدم‌های امنمون رو از دست می‌دیم. چرا ما باید دغدغه‌ی این همه چیزو داشته باشیم؟

نه هیچی حال میده
نه حال هیچی هست

عمیق شدن در هر بخشی از زندگی، سخت و طاقت فرساست.
انگار روزگار با صدای بلند میگه سطحی باش و از در سطح بودن لذت ببر!

این روزا همه ی صفات انسانی در حال فروپاشی و اضمحلاله.

چطور به کسی که تو دورهمی ها عکس می گیره بگیم با این نرم افزارای مثلاً بیوتی عکس نگیر!؟

هوا بس ناجوانمردانه، آلوده است.

شهر ها به آدماش دوست داشتنی می شند.
وگرنه در و دیوار و دار و درخت و آسمون که همه جا هست.

یه پاف از عطری که دوستم بهم زد ، قوی و گرم و موندگار ادامه داره.

امروز به خاطر دیدن دوستم، یه روز رنگی و دلچسب و زیبا بود.

در این غروب های زودهنگام
با این آسمان خاکستری
و قلبی بی پناه، که همیشه می پرسه، چرا هنوز ادامه داری!؟