ว่านหมี่แปลไทยจะประกาศ lc เมื่อไหร่น้อ เฝ้ารอๆ

ไม่สิ มันออกไปแล้ว แต่เมื่อไหร่เขาจะจ่ายฉันวะ

เมื่อไหร่เงินเดือนจะออก ไม่มีเงินใช้ชีวิตแล้วคุนพี่

โปรดอ่าน project hail mary ฉบับนิยายสะใจกว่าในหนังมากนัก แล้วจะยิ่งหลงรัก ดร.เกรซกับรอกกี้

เพื่อนๆยังรอฉันออกหนังสืออยู่ 🥺 เป็นปลื้มมาก แต่จะออกเมื่อไหร่ไว้ว่ากันอีกทีนะ

นึกถึงตอนสัมภาษณ์ละโดนถามงานอดิเรก ดิชั้นพูดเต็มปากเต็มคำว่าอ่านหนังสือ และเหลาออบาดึงให้กรรมการฟัง พูดน้ำไหลไฟดับเหมือนเป็นรีเฟลกซ์ที่ผ่านไขสันหลังแล้วออกเลย จนต้องห้ามตัวเองในหัวว่าพอแล้ว อย่าพูดมาก มาสัมงานไม่ได้มาเม้านิยาย 55555555

Project hail mary เข้าโรงแล้ววววว ตื่นเต้นๆ เรื่องนี้คือ Top tier ในลิสต์หนังสือเลย เป็นไซไฟที่ยังไม่มีใครเอาลงได้ เนิร์ดวิทย์ถูกใจสิ่งนี้มาก จะได้ดูแบบขยับได้แล้ว ヽ(*´∀｀)ノ

ประเด็นแฟนฟิคติดเหรียญไตรมาสแรกมาแล้ว555555555555

ผมอกหัก เข้าเน็ตฟลิกแล้วไม่มีแปซิฟิกริมให้ดู มันเอาออกตอนไหน

นุส่งกำลังใจให้คุณซิน❤️ เอาใจช่วยให้ได้งานใหม่ที่ดีกว่าเดิม✨

พอแจ้งลาออกแล้วคือโดนรุมทักถามทุกวันเลย ฮืออ ฉันก็รักที่นี่นะะ แต่แค่ทักษะกับความชอบมันเข้ากับงานใหม่มากกว่าเท่านั้นเอง และมันต้องเลือกอะ ทำทั้งสองไม่ได้ มันเศร้านะ คือรู้เลยว่าหลังจากนี้จะคิดถึงที่นี่แน่นอน ใครจะว่ายังไงก็เถอะ ฉันรักที่นี่นะ🥹

ได้เขียนจดหมายลาออกครั้งแรกในชีวิตแล้ววันนี้🥹

สไตล์ดูเหมาะกับ สนพ หนึ่งมาก แต่มันจะจบเมื่อไหร่

คุ้ยกองดองแล้วเจอสิ่งที่เคยเขียนไว้ อึ้งไปสักพักว่าฉันเคยเขียนอะไรแบบนี้ด้วยสินะ หรือนี่คือสัญญาณให้กลับมาสานต่อสิ่งนี้กัน

ทุกอย่างเร่งรีบไปหมด ฉันมีเวลา 1 เดือนในการจัดการทุกอย่างทั้งเตรียมรับงานใหม่และเคลียร์งานเก่า โอ้ย อยากเขียนนิยายยย อารมณ์เหมือนช่วงสอบละอยากทำงานบ้านอะ

นี่นับเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตแล้วล่ะ วางความรู้ความสามารถแทบทั้งหมดไว้ข้างหลัง แล้วไปเริ่มใหม่ไปเรียนรู้ใหม่ตั้งแต่ต้น เทอเก่งมากนะตัวฉัน การย้ายสายงานมันรู้สึกหนักอึ้งแบบนี้นี่เอง แต่ก็น่ายินดีนะ ผ่านกระบวนการร่วมครึ่งปีมาได้ คำว่าผ่านการคัดเลือกมันช่างน่าตื้นตัน🥺

โห ละค้ำประกันเปนล้าน คุนพี่ มันเฟ้อไปขนาดนี้ได้อย่างไร

ลาก่อนโบนัส🥲

อ้ากกกกก อ้าก อ้ากกก

ชั้นกระสับกระส่าย อยู่ไม่เปนสุข กัดเร้บ ช่วยด้วย ใจเต้นแรงมากทั้งที่นั่งอยู่เฉยๆ

จะลงแดงแล้ว แทบจะลุกมารำฉุยฉาย อยากกรี๊ดอัดโอ่ง

อยากเขียน อยากกลับไปเขียน อยากขุดกองดองออกมาเขียนต่อ อ้าก

รอลิฟต์ตึกจอดรถตอนค่ำละมีแค่ฉันกับพี่ผช.อีกคน พอลิฟต์มาฮีบอก ไปก่อนเลยครับๆ ละส่งฉันขึ้นไปคนเดียว ปลาทับใจ พี่แกเซฟความสบายใจของผญ.มาก

จนวนมาอีกปีแล้วก็ยังไม่ได้ทำ

จู่ๆวันนี้ก็จับพลัดจับผลูได้อ่านเดนดาว ทั้งถูกโลกโขกสับด้วยสภาพสังคม ขนบความเชื่อ ค่านิยม และผู้คนรอบกาย แผดเผาเหมือนแสงอาทิตย์ตอนกลางวัน จนต้องหลบเร้นในบ้านร้างซอมซ่อ แต่ก็ยังมีประกายแสงระยับเหมือนที่มาจากรูรั่วจากบนหลังคาเคียงข้าง นับว่าเป็นเรื่องราวที่แตกสลายแต่ยังมีหวังล่ะนะ

ประสบภัยไฟดับมา 3 ชม.แล้ว ไฟมาที ได้โปรดเถอะ พรุ่งนี้ฉันยังต้องไปทำงานนะ😔

หัวหน้าถามฟีดแบค แต่คือ พี่ถามต่อหน้าทุกคน นุพูดได้หรอคะ พูดได้ใช่มั้ย อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำเลยนะ

น่าจะมีโปรเจคที่ต้องทำด้วยกันอีก มีหวังได้ตีกันตั้งแต่ที่บ้านยันที่ทำงาน หรือนี่คือเจ้ากรรมนายเวร

โลกก็ตั้งกว้าง แต่ไม่เคยแยกกับน้องได้เลย เรียนที่เดียวกันมาทั้งชีวิต คาดหวังว่าทำงานละจะได้แยกกัน สรุปอยู่ห่างกันไม่กี่เมตร ชะเง้อคอมองก็เห็นหน้ามันละ บุญบาปมาก ชาติที่แล้วทำบุญร่วมกันไว้เยอะเรอะ

ห้าร้อยกว่าหน้า ความสัมพันธ์ยุ่บยั่บเป็นหนอน ไทม์ไลน์เดินหน้าแล้วถอยหลัง ระหว่างนั้นก็ซิกแซกกระโดดไปมา เล่าสลับมุมมอง เปลี่ยนตัวละครเดินเรื่อง แต่ฉันถามหาอยู่คู่นึงซึ่งโผล่มาเต็มๆตอนแรกและตอนสุดท้ายแค่ประโยคเดียว ต้องการเรื่องแยกสักห้าร้อยหน้า