#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN

ภาพของนักเรียนกำลังประลองเวทย์กันเสียงดังเอะอะโวยวายจนกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของอาจารย์จิรกรและผู้อำนวยการของโรงเรียน เสียงจากผู้เป็นอาจารย์ทำลายความเงียบลงระหว่างพวกเขาทั้งสอง เป็นการเปิดบทสนทนาคุยเล่นไปพลาง

“มาอยู่โรงเรียนหญิงล้วนแบบนี้ไม่เหงาหรอครับ”

“แถมยังเป็นโรงเรียนประจำด้วย…คงห่างบ้านน่าดูนะครับ”

#คาถาคำร่าย_VRKN

(ฝึกทำอนิเมชั่นอยู่ค่ะ../ชูสองนิ้วหายตัว)

( @vrkn-nete.bsky.social เหยื่อ)

(นุวิ่งมาแปะแบบเลทๆ—)

(มาปล่อยบอทน้องอินนั่งอ่านหนังสือข้างๆน้องดาราคับ🕺💖✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN
สนามทดสอบปี ๓

ทั้งเหนื่อยหน่าย และวุ่นวาย...

กล้าพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเทวีนั้นไม่ใช่ผู้ที่ชื่นชอบการใช้กำลังกายและกำลังสมองไปกับการประลองเหล่านี้นัก

หากเป็นไปได้ก็อยากเลือกเป็นเพียงผู้เข้าชมข้างสนามเสียมากว่า ทว่าในครั้งนี้ตนไม่อาจทำเช่นนั้นได้

นับตั้งแต่เริ่มต้นบททดสอบมา สตรีสีขาวก็เอาแต่หลบซ้ายหลบขวา ปัดป้องการโจมตีจากหุ่นเบื้องหน้าอยู่ฝ่ายเดียว

+

( ตันหยงกับยิปซี โปรดทำตัวปรกติสักสองนาทีให้เราชื่นใจ )

( 🙂 )

#คาถาคำร่าย_VRKN

โรลปิด | @vrkn-kwanta.bsky.social

วันนี้เป็นวันที่จะมีการประลองเวทย์เกิดขึ้น และในตอนนี้เจ้าลูกครึ่งยักษ์สาวก็ได้แต่เหงื่อตกยืนอยู่บนสนามประลอง

เพราะว่าชื่อของคู่ประลองดันไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นเพื่อนที่เธอรู้จักตั้งแต่สมัยเด็กแล้วนั่นเอง—

"อินไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าจะได้เจอขวัญอีกทีแบบนี้"

"ฝากตัวด้วยนะคะขวัญ"

เอาเถอะ ในเมื่อมันมาถึงตรงนี้ก็ต้องสู้ล่ะนะ

(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)

( เป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ในวรางคนา )

#คาถาคำร่าย_VRKN
( ลิงขี้แค้นมากเวอร์ 3-0 )
คู่กรณี @vrkn-nueamork.bsky.social

ก่อนจะจบคำขานนับถอยหลัง พวานแดงชันตัวลุกขึ้น กระเอมไอสำลักน้ำออกมา พรางหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอด

"..หมอกศิลา... "

ดูเหมือนว่านางจะยังไม่ยอมล้ม และแววตาก็ดูจะเคืองแค้นใช่ย่อย

( รักอ.มาก จุ๊บๆ ไว้จะมาเล่นด้วยบ่อยๆนะคะ )

" อาจารย์ไม่ผิดหวังแน่ค่ะ "

นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะขยับถอดออกมานิดหน่อย

" จะรักษาให้ดีเลยค่ะ "

" ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ อาจาร์ย "

นางกล่าวพร้อมยกมือขึ้นไหว้แล้วถอยออกมาก่อนจะเดินจากไป

" ถ้ามีอะไรที่อยากรู้ ก็จะไปหาให้สอนแล้วกันนะคะ "

เจ้าตัวคลี่ยิ้มออกมา แน่นอนว่าไม่ไปหาหรอกนะ แต่อย่างไรก็ตาม พายุยังคงยกมือไหว้อีกฝ่าย เป็นการขอบคุณอย่างนอบน้อม

" ขอบคุณค่ะอาจารย์ เจอกันนะคะ "

นางเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มหวาน ก่อนจะขยับถอยออกมา แล้วจากไปเพื่อ

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์]

#คาถาคำร่าย_VRKN

พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

" ปีที่ผ่านมาก็.."

นางนึกทวนเรื่องราวมากมายในหัว ให้ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว

" เป็นปีที่ตื่นเต้นดีค่ะ หวังว่าปีนี้เองก็จะมีอะไรใหม่ๆให้ได้ประทับใจนะคะ "

นางกวาดตามองสายสิญจน์ที่ดูแปลกแตกและดูเหมือนจะถูกทำขึ้นอย่างบรรจง

เมื่อสายสิญจน์ผูกเสร็จสรรพ นางก็ยกมือขึ้นไหว้ก่อนจะก้มหัวลงอย่างนอบน้อมแก่ผู้เป็นอาจารย์

" ขอบคุณค่ะอาจารย์ สายสิญจน์นี้สวยมากเลยนะคะเนี่ย "

คาบเรียนที่ 1
วิชาเวทย์มนตรา
#คาถาคำร่าย_VRKN

หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

[อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

(ขอยินดีตอนรับน้องดาราเข้าสู่เรือนธาราลัย ห้อง ๑๐๑ ค่ะ🥳🎉)

" ถ้าปีนี้เนื่อหาที่เรียนเป็นเนื้อหาใหม่น่าสนใจ ก็จะตั้งใจเล่าเรียนนะคะ "

เธอไม่ได้รับปาก แต่เจ้าพวานแดงก้มหัวไว้ตลอดการรับพรจากอีกฝ่าย

ดวงตาสีอำพันมองข้อมือที่ถูกสายสิญจน์พันและถูกมัดอย่างปราณีตโดยอาจารย์ที่เธอเคยกังขาว่าน่ารำคาญนักหนา

" ขอบคุณค่ะอาจารย์ "

นางกล่าวเมือสายสิญจน์ผูกเสร็จ

" ปีนี้หวังว่าจะได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ จากอาจาร์ยมากขึันนะคะ "

" สวัสดีค่ะ อาจารย์ไพลิน "

พวานแดงเดินเข้ามาหาอาจารย์ประจำเรือนของตน ก่อนที่จะย่อตัวลงคลานเข่าเข้าไปนั่งหน้าอีกฝ่าย

" ปีนี้ขอฝากตัวกับอาจารย์ด้วยนะคะ "

นางยิ้มให้แก่คนตรงหน้า ก่อนจะยกข้อมือขึ้นมา พรางวางไว้เบื้องหน้าตน ข้อมือของนางถูกผูกด้วยสายสิญจน์แล้วสองสามเส้น

" ขอบคุณนะคะที่ดูแลมาตลอดหนึ่งปี "

พรรณารายเดินเข้ามาหาอาจารย์ที่ตามอบรมเธอมาตลอดหนึ่งปี แม้เธอจะไม่ถูกชะตานัก แต่ในความรั้นความดื้อเธอก็ยังเคารพอาจารย์ท่านนี้อยู่บ้าง..

" ขออนุญาตนะคะ "

นางเดินเข้ามาหาอีกฝ่ายพรางยกข้อมือขึ้นมาเบื้องหน้าตน

" อาจารย์ช่วยผูกให้หน่อยได้รึป่าวคะ "

เจ้าตัวส่งยิ้มให้แก่เธียร ที่บัดนี้ภาพของคนตรงหน้าแปลกตาและดูไม่คุ้นเคยนัก

" คิดถึงอาจารย์นะคะ "

ไม่ลืมที่จะหยอดอาจารย์

( ขอโทษนะคะ แอบสงสารพี่นิล6266255 )

📌 #VRKN_Commu

"กลิ่นเธอ หอมดีจัง"

"หืม? เอาไหมล่ะ?"

"เป็นวานรที่แปลกสะจริง อาหารไม่แบ่งแยกหรอกนะ"

------------------------

ภักษา พายัพสกุล ◈ ภักษ์ ◈ 189
เรือนธาราลัย ◈ ปี 2 ◈ ครึ่งยักษ์

doc: urlkub.co/vsDADX

------------------------

ทักโคโรลเวิ่นได้เสมอนะคะะะ
ผปค.ไม่ค่อยแอคทีฟหน้าไมค์ แต่หลังไมค์ฉ่ำค่าาา

CMS.Biw butter

" แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน ทิวาจะได้อารมณ์ดีขึ้นด้วย "

ถ้านั้นช่วยให้สถานการณ์เบาบางลงได้บ้าง นั่นก็ดี หลายครั้งที่การมีปากเสียงจบลงด้วยอะไรแบบนี้ แต่นางก็ไม่เคยข้องขัด

" ไปกันเถอะ "

พายุเดินนำทั้งสองแฝดออกไป

' คงต้องย้ำแล้วสินะ ว่าอะไรควรอยู่ตรงไหนบ้าง... '

นางปล่อยให้อีกฝ่ายพูดไป ไม่ได้ตอบโต้ทำเพียงยืนฟังคำของทิวาอย่างนิ่งเฉย

เราสองคนก็เป็นแบบนี้มาตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ทิวาหนักข้อขึ้นกันนะ? การกระทำนี้ชวนให้เจ้าพวานแดงระแคะระคายใจใช่ย่อย ทำไมต้องแกว่งเท้าให้น้ำขุ่นด้วยนะทิวา..

เมื่อร่างตรงหน้าขยับกายมาใกล้และเขย่งเท้าเพื่อบอกบางอย่าง เจ้าตัวก็ย่อลงรับฟังเสียงกระซิบนั้น

" ...ก็ได้ค่ะ "

( น้องดารากัดไหมคะเนี่ยย วาดยักษ์โกรธยังไงให้น่ารักขนาดนี้ หมันเขี้ยว )

" ทิวาไม่ควรยุ่งนะคะ ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร "

มือของพายุค่อยๆ ปล่อยกรอบหน้าของทิวทอย่างเบามือ

" อย่าอารมณ์เสียไปเลยค่ะ เรายังต้องไปซื้อของกันต่อนะคะ "

พายุยังคงยิ้มหวาน ก่อนจะหันกลับไปจูงมือวิวาห์พาเดินตามมาให้ทิวาเห็นหน้า

" ดูสิคะ วิวาห์ทำหน้าเครียดแล้วเนี่ย ทิวา "

" อย่าทำตัวมีปัญหา แล้วไปกันเถอะค่ะ "

รอยยิ้มหวานยังคงประดับใบหน้าอยู่ไม่เลือน

พายุหันกลับมาสบตากับทิวา มือก็เก็บน้ำปรุงที่ได้มาเข้ากระเป๋าไว้อย่างดี

นางเลิกคิ้วและฟังคำของทิวา รอยยิ้มที่หน้าก็ยังไม่ได้หายไปไหน แต่คำพูดของนางสะกิดใจพวานแดงเหลือเกิน

" หางกระดิก.. เวลาของทิวา.. "

พายุขยับเข้าไปใกล้เหมือนทิวา มือนึงช้อนจับกรอบหน้าเรียวของอีกฝ่ายแล้วเชิดขึ้น

" เหมือว่า ทิวาจะสับสนนะคะ "

" เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้เวลาใครเป็นพิเศษหรอกนะคะ "

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

(ในสมัยที่ตันหยงพึ่งเข้าปี1)

ผิวน้ำเย็นของธาราแตกเป็นระลอกเบา หยดน้ำไหลตามกรอบหน้า ก่อนร่วงกลับสู่สายน้ำที่เพิ่งรับรองผู้ถูกเลือก

กระแสน้ำเอื่อยคล้ายเล่นตลก เชือกของหน้ากากคลายออกเล็กน้อย ผมเปียที่เคยเรียบร้อยหลุดลุ่ย แนบชื้นอยู่ข้างแก้ม

พิธีคัดสรรสิ้นสุดลงแล้ว และธาราที่โอบล้อมอยู่นี้ก็คือคำตอบ

’ ธาราลัย ‘

พายุรับน้ำปรุงที่ถุกย่อมาไว้ในมืออย่างว่าง่าย การที่อีกฝ่ายเข้ามาใกล้พวานแดงมากขนาดนี้ ทำให้พวานแดงใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ

คำสั่งของอีกฝ่ายดังก้อนอยู่ในโสทประสาทของพายุ รอยยิ้มว่าง่ายและภักดีเผยออกมาต่อหน้าอีกฝ่าย

" ค่ะพี่เพลินตา จะรอนะคะ "

ราวกับว่าโลกทั้งใบของนางถูกย่อลงให้วิสัยทัศน์เหลือเพียงแค่ภาพของเพลินตาเพียงเท่านั้น

" ต้องไปแล้วหรอคะ งั้นไว้เจอกันนะคะ พี่เพลิน "