(ขอบวกด้วยงับ><)
เกรย์กะโดดเรียนมาหาที่เงียบๆ สูบบุหรี่คลายความเครียด แต่ดันเจอพวกชอบสอดรู้สอดเห็นจนได้ เขาไม่ได้ไล่อีกฝ่ายไปไหน กลับปล่อยให้เข้ามานั่งด้วย เหมือนจะยอมคุย หรืออาจแค่อยากให้มันจบเร็วๆ
“เกรย์ ดาร์กเมอร์”
เขาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง เหมือนกำลังชั่งใจว่าจะพูดต่อดีไหม
“…ส่วนเรื่องคืนนั้น ฉันจำอะไรไม่ได้เลย”
ดวงตาของเขาไม่ได้มองคนตรงหน้า แต่ทอดยาวออกไปไกล
TW//ซากสัตว์🚨
ปากถุงถูกเขี่ยจนแยกออก กลิ่นเน่าคละคลุ้งพุ่งออกมาแตะจมูก เมื่อก้มมองลึกลงไปข้างใน ก็เห็นซากร่างของแม่แมวกับลูกน้อย ขดแนบกัน สภาพเริ่มเน่าเปื่อย
“ก็ประมาณนั้นแหละนะ… หลายครั้งที่ชีวิตอันบริสุทธิ์ มักจบลงด้วยความโหดร้ายแบบนี้”
เขาพูดเรียบๆ พลางก้มมองลงไปในถุง สีหน้าเฉยชา ราวกับภาพตรงหน้าคือสิ่งที่คุ้นเคยมานาน
“ถ้าดูเสร็จแล้ว… ฉันจะฝังมันล่ะนะ””
“อือ.. ก็ปกติล่ะ ฉันฝังศพประมาณนี้มาหลายรอบแล้ว”
เขาพูดพร้อมถอนหายใจก่อนจะเริ่มตักดินฝังถุงดำนั่นจนมิด
“ไม่เหลืออะไรให้ดูแล้วล่ะ..”
(ขอโทษที่ผปค.หายไปช่วงนึงด้วยนะครับพอดีร่างกายบาดเจ็บนิดหน่อย จะกลับมาตอบแชท,โรลแล้วงับ)
เขายื่นเงินจำนวน 6 ดอลลาร์เป๊ะๆให้โดนไม่สบตา แต่เหลือบเห็นอีกฝ่ายจดอะไรบางอย่างลงไปในสมุด แต่เขาเมาเกินกว่าจะใส่ใจ
“ขอบใจ”
เขาตอบสั้นๆก่อนจะเก็บเทปไว้ในกระเป๋าเป้และเดินลอยออกจากร้านไป
(กรี้ดดดดดดโดนลงเดธโน้ตรึปล่าว5555)
CW//ความรุนแรงและเลือด
กระสอบทรายฟรีๆกดไลค์เพื่อต่อยเกรย์ได้เลยค่ะ><
สถานีวิทยุเมอร์วู้ด เวลา 20.13 น. เย็นวันอาทิตย์
มีรายงานอุบัติเหตุรถยนต์ที่บริเวณถนน South Route 41 ที่ชายป่า บริเวณใกล้เคียงพบซากกวางที่มีการตายผิดปกติจำนวนหนึ่ง ขอให้หลีกเลี่ยงการใช้เส้นทางดังกล่าวไปก่อนในเวลานี้
“ก็ถูก… ขอโทษที่ทำให้เสียเวลา ฉันมีแพลนจะไม่นอนอยู่แล้ว”
รอยยิ้มโผล่ขึ้นมาแบบคนที่ไม่ค่อยยิ้ม ดวงตาเขาปรือเล็กน้อย
ก้มลงมองกล่องเทปในมือ พลิกมันดูช้ากว่าที่ควรจะเป็น เหมือนเขาใช้เวลานานเกินจำเป็นกับการอ่านตัวหนังสือไม่กี่บรรทัดนั้น
“อืม ถ้ามันหลอนจริง…”
เขาก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ช้าๆ
วางเทปลง มือเขาค้างอยู่บนกล่องอยู่ครู่หนึ่ง
“อย่างน้อยคืนนี้คงไม่เงียบเกินไป”
(ขอโทษครับเกเมา🍃)
ลูกค้าหยิบขึ้นมาดูอีกครั้ง พลิกมันช้าๆ เหมือนกำลังอ่านตัวหนังสือให้แน่ใจ
“เอ อันนี้นี่มันเกี่ยวกับอะไรนะ”
เขาหรี่ตานิดหน่อยก่อนจะเหลือบมอง เหมือนกำลังดูปฏิกิริยามากกว่าฟังคำตอบ
“Snuff หนังทำเล่นใต้ดินอะไรแบบนั้น”
เขาหัวเราะหึเบา ๆ แต่สายตายังไม่ละจากอีกฝ่าย
“แบบ… หลอกคนดู หรือว่ามันแรงจริง”
เขาหมุนเทปในมือเล่นช้า ๆ เหมือนคนไม่รีบ แต่สายตายังคงจับอยู่รอดูว่าอีกฝ่ายจะตอบยังไง
“ทำไรกับเธอ? ถึงฉันรูปร่างแบบนี้ฉันไม่ใช่เศษแดนซะที่หน่อย”
เขาดับบุหนรี่ในมือลงกดจะเริ่มใช้พลั่วเล็กๆขุดดินให้ลึกที่สุด
อีกสักพักเขามองกลับไปที่อีกฝ่ยก่อนจะถอนหายใจ
“เฮ้อ… ฉันไม่สนผู้หญิงแบบเธอหรอกนะ …แต่ก็อย่าไปเล่าให้สิ่งที่เธอเห็นให้ใครฟังล่ะเดี๋ยวมันก็ถูกทำลายทันทีเลยนะสิ”
“อืม…ก็ใช่”
เขามองออกไปตามแนวสุสานเงียบ ๆ ก่อนจะหันกลับมามองอีกฝ่าย
“ไม่ชอบกลิ่นบุหรี่สินะ”
ไม่ได้มีคำขอโทษตามมา แค่ใช้ปลายรองเท้าบดบุหรี่ลงกับดินจนไฟดับ
“ก็ตามนั้นแหละ ฉันแค่ไม่อยากให้ศพมันเหม็นเน่าหรือโดนสัตว์คุ้ยเอาไปฉีกเล่น”
เขาจับปากถุงดำไว้ครู่หนึ่ง เหมือนชั่งน้ำหนักบางอย่างก่อนจะปล่อยมันลงไปในหลุม
’ตุบ‘
“อย่างน้อยก็ได้ลงดินดีๆ สักที” พึมพัม
เกรย์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย
“จริง… บางทีธรรมชาติก็ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด”
เขาปัดดินที่ติดปลายนิ้วออกลวก ๆ แล้วเงยหน้ามองพระจันทร์ที่สว่างอยู่เหนือสุสาน แสงซีด ๆ ตกลงมาบนหลุมดินที่เพิ่งขุด
เกรย์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
“ส่วนฉันก็หวังว่าพระเจ้าจะให้อภัยในสิ่งที่ฉันเป็นด้วยล่ะนะ”
เขาก้มมองถุงดำอยู่ครู่หนึ่ง
“ถ้าเขายังฟังอยู่”
เกรย์ก้มลงวางถุงดำไว้กลางรูที่ถูกขุดเอาไว้
ใช้เวลาประมวลผลนานกว่าปกติ เหมือนความคิดค่อยๆลอยขึ้นมาจากหมอกในหัว
“เดี๋ยวนะ”
กำลังไล่ตามความคิดที่วิ่งช้ากว่าปกติ
“แบบว่ามีอะไรแนว Kidnapping อะไรพวกนั้นไหม หรือ horror ก็ได้… Military ก็โอเค…อ้อแล้วก็ selfharm”
“แต่แบบ…ไม่เอาความรุนแรงต่อผู้หญิงนะ”
แล้วก็หลุดหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง เมาแหงๆ
“เดี๋ยวสิฉัน…ขอเยอะไปรึเปล่า ขอแค่มีสักอย่างที่ฉันพูดไปก็พอแล้ว”
“แม่มันโดนอะไรสักอย่างกัดเอา ส่วนลูก ๆ …ก็อยู่ไม่รอด”
เขาตอบด้วยเสียงเรียบเหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น แต่พอผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อเบา ๆ
“ฉันเลยคิดว่า… อย่างน้อยก็ควรฝังมันดี ๆ หน่อย”
เขาเขี่ยขี้เถ้าบุหรี่ลงกับดิน
ก่อนจะเงยตาขึ้นมองชายผมบลอนด์อีกครั้ง
แววตาอ่านยาก
เกรย์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ดวงตาของเขาหยุดอยู่ที่ชายผมสีบลอนด์ครู่หนึ่ง เหมือนกำลังชั่งน้ำหนักว่าควรตอบอะไรแค่ไหน
ควันบุหรี่ลอยผ่านระหว่างพวกเขา
เขาดูดมันเงียบ ๆ ก่อนจะพ่นควันออกช้า ๆ
“อืม… ไม่เป็นไรหรอก”
เกรย์ตอบเรียบ ๆ เหมือนคนที่ไม่ได้ใส่ใจกับการถูกมองเท่าไรนัก
มือเขายกถุงขึ้นเล็กน้อยให้ดูเหมือนของธรรมดาชิ้นหนึ่งที่มีกลิ่นเน่าโชยออกมา
“ซากสัตว์น่ะ”
+
“ขอบใจ… สัตว์เลี้ยงเหรอ? ไม่หรอก แค่รู้จักผ่านๆน่ะ”
เกรย์ก้มมองหลุมที่ถูกขุดไว้ตรงหน้า ดินชื้นยังติดอยู่ตามขอบหลุมเหมือนเพิ่งถูกเปิดออกไม่นาน
“แม่แมวถูกสัตว์ที่ตัวใหญ่กว่ากัดเอา” เขาพูดช้าๆ
“ส่วนลูกๆ ก็…อดนมตาย”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง มองลงไปในหลุม ก่อนจะถอนหายใจสั้นๆ
“ฉันเลยอยากเอามาฝังดีๆ หน่อย”
“อย่างน้อยก็ให้มันจบแบบ…ดูเป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้หน่อย”
ปล่อยให้แขนคล้องคอไว้แบบนั้น เขาไม่ได้ปัดออกแค่ยืนมองกองดินที่เพิ่งถูกกลบ
เขาหยิบรูปออกมาดูอีกครั้ง ภาพยังชื้นอยู่เล็กน้อย ก่อนจะเสียบมันกลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ
“ผมก็ไม่ได้จะนั่งเศร้าอยู่ตรงนี้ทั้งคืนหรอก”
เขาหันมองเกรกนิดหนึ่ง เหมือนกำลังคิดตามคำชวนเมื่อครู่
“จริง ๆ ผมกะจะ…หาอะไรแรงๆอยู่เหมือนกันเมาไปสักวันสองวันให้หัวมันว่างๆไปหน่อย”
“แต่ไอ้ ‘หาอะไรทำ‘ มันจะช่วยได้เหรอครับ”
เกรย์ยกถุงดำขึ้นมา น้ำหนักของมันดึงแขนเขาลงเล็กน้อย เขาถอนหายใจเหมือนคนที่ต้องถืออะไรบางอย่างนานเกินไป
เสียงข้างในขยับนิดเดียวเมื่อถุงแกว่ง
“ซากสัตว์ที่โชคร้ายน่ะ…”
“แม่โดนกัด ส่วนลูกๆ …อดตาย”
เกรย์ก้มลงมองหลุมที่ขุดไว้ตรงหน้า เขาหย่อนถุงลงข้างหลุม แต่ยังไม่ปล่อยมือ
สายตาเงยขึ้นมองอีกฝ่ายช้า ๆ
“ถ้าไม่เชื่อ…” เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา
“ก็ลองเปิดดูสิ“
เกรย์มองมันนิ่งๆ นานพอให้รายละเอียดทุกอย่างชัดเกินจำเป็น
เขาเสียบมันไว้ในกระเป๋าเสื้อ
จากนั้นเขาก็เริ่มโกยดินกำแรกตกลงไปบนขนที่เปียกเลือดกำที่สองและสาม
“คุณพูดไว้ถูกแล้ว
คนที่อ่อนแอกว่าจะไม่รอด”
“โลกนี้ไม่เคยให้รางวัลกับความพยายามของตัวที่อ่อนแอกว่า”
⚠️ซากสัตว์
เกรย์คุกเข่าข้างหลุม ดินชื้นเย็นติดปลายนิ้วจนรู้สึกได้ผ่านเล็บ เขาค่อยๆ วางร่างแม่แมวลงไปช้าเกินความจำเป็น
ลูกทั้งสามถูกวางชิดอกแม่
เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ กล้องโพลารอยด์ถูกดึงออกมา
*แชะ*
แผ่นฟิล์มค่อยๆ เลื่อนออกมา
ถือมันไว้รอภาพเริ่มผุดขึ้นช้าๆ เลือดซึมออกจากขนเปียกตรงสีข้างแม่แมว ลูกตัวหนึ่งคอเอียงผิดมุม ขาเล็กๆชี้ มันไม่ใช่ภาพสงบ มันคือภาพที่ควรจะถูกลืม
+
“…อย่างน้อยก็ควรมีใครสักคนฝังมันให้ดีๆ”
เกรย์เงยหน้าขึ้นมองเกรกอีกครั้ง ดวงตาไม่ได้ดูเศร้า แต่ก็ไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนก่อนหน้านี้
“ถึงตัวผมเองจะเป็นคนบาปก็เถอะ”
เขาพูดเหมือนกำลังพูดเรื่องธรรมดา
“แต่พวกแมวพวกนี้มันบริสุทธิ์กว่าผมเยอะ อย่างน้อย… หลังตายไปแล้ว”
“พวกมันจะได้ไปอยู่ในที่ที่ดีกว่าที่ผมคงไม่มีโอกาสได้ไปก็เท่านั้นเองครับ”
⚠︎TW:ซากศพสัตว์, ความเชื่อศาสนาคริสต์
“ปกติผมจะแวะไปให้อาหารพวกมัน แมวแถวตรอกมืดๆ ในดาวน์ทาวน์น่ะ อาทิตย์ละครั้ง”
เกรย์มองซากแม่แมวในมือของเกรกเพียงแวบเดียว ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหลุมดินที่ขุดไว้
“ครั้งล่าสุดที่ไปก็เจอแบบนั้นแล้ว…ตัวแม่โดนกัดที่คอ ส่วนพวกลูกก็คงค่อยๆ อดอาหารตายตาม”
เกรย์ก้มลง ใช้ปลายรองเท้าเขี่ยดินที่กองอยู่ข้างหลุมเบาๆ
“ผมก็เลยคิดว่า…”
+
ไม่ขยับเข้าไปหยุดตอนที่เกรกเปิดถุงดำออก เขาเพียงยืนดูเงียบๆ เหมือนรู้ดีอยู่แล้วว่าข้างในคืออะไร ทันทีที่ปากถุงเปิดออก กลิ่นคาวชื้นของเนื้อที่เริ่มเน่าก็ลอยขึ้นมากระทบอากาศรอบตัว
เขาเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เหมือนกับคนที่คุ้นเคยกับภาพนั้นดีพอจะไม่อยากจ้องมันนานเกินไป
เขาปล่อยให้เกรกหยิบมันขึ้นมาดูเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นช้าๆ
+
เกรย์เหลือบมองถุงดำตรงหน้าครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจแผ่ว เหมือนคนที่ตัดสินใจอะไรบางอย่างไปแล้ว
“อยากเปิดดูก็เปิดดูได้นะ…แต่ภาพมันคงไม่สวยเท่าไหร่หรอก”
สายตาจับอยู่ที่หลุมดินตรงหน้าแทน
จากนั้นก็ค่อยๆ วางถุงดำลงไปกลางหลุมที่ขุดทิ้งไว้ก่อนหน้านั้นอย่างระวัง ราวกับกลัวว่าของข้างในจะกระแทกหรือเสียหาย
“ถ้าอยากรู้จริงๆ ก็เปิดดูสิ”
รอยยิ้มบางๆ ที่ดูคลุมเครือ
“ฉันไม่ได้ห้ามอยู่แล้วนี่”
เสียหลักไปครึ่งก้าวเมื่อถูกดันออก แต่ไม่ได้โต้ตอบอะไร สายตาตามมองการเคลื่อนไหวของเกรก ปลายนิ้วขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังชั่งใจ และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความสุภาพไว้
“เดี๋ยวก่อนครับ มันไม่ใช่อะไรที่ควรเปิดดูเล่นๆ”
ก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด
“ผมไม่ได้จะปิดบังอะไรจากคุณหรอก”
“แต่บางอย่างถ้ายังไม่ถึงเวลาที่ควรเห็น มันก็คงจะดีกว่า คุณเกรก…ถ้าผมขอให้คุณปล่อยมันไว้ จะได้ไหมครับ”
เหลือบตามองไปยังถุงสีดำเพียงเสี้ยววิ ก่อนจะกลับมาสบอีกฝ่าย ริมฝีปากขยับเป็นรอยยิ้มบางๆ
“สายตาไวนะ มองแวบเดียวก็สังเกตเห็นแล้ว”
เขาพูดช้าๆ น้ำเสียงไม่ได้แข็งกร้าว แต่ก็ไม่ได้เปิดช่องให้ซักถามง่ายๆ
“ก็แค่ของของฉันน่ะ ไม่มีอะไรที่ต้องเอาไปเล่าให้ใครฟังหรอก”
“ถ้าฉันดูเหมือนกำลังทำอะไรลับๆ อยู่จริงๆ… บางทีอาจเป็นเพราะนายดันเดินมาเห็นในจังหวะไม่เหมาะน่ะ”
เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นอีกฝ่าย
“คุณมาทำอะไรที่นี่ดึกแบบนี้…”
เขาพูดช้ากว่าปกติ ราวกับกำลังคิดคำตอบบางอย่างอยู่ในหัว มือของเขาก้มลงหยิบพลั่วอันเล็กขึ้นมา ก่อนจะใช้ปลายพลั่วเขี่ย ถุงดำที่มีกลิ่นคาว ให้เลื่อนหลบไปด้านหลังตัวเองอย่างแนบเนียน
แต่ท่าทางรีบร้อนนั้นกลับยิ่งทำให้มันสะดุดตา
เกรย์ไม่มองมาทางอีกฝ่าย เขาเพียงกำด้ามพลั่วแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังรอคำถามที่ไม่อยากตอบ
เขามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า คนที่ดูร่าเริงแบบนี้มาทำอะไรในสุสานยามดึกกันนะ
“มีเรื่องที่ต้องทำให้เสร็จนิดหน่อยน่ะ”
เกรย์ตอบง่าย ๆ ราวกับกำลังพูดถึงงานจิปาถะเขาก้มตัวลง ขุดดินในหลุมที่ค้างไว้ต่ออย่างไม่รีบร้อน
ไม่นานนัก เกรย์หยุดชั่วครู่ ก่อนจะเอื้อมมือดึง ถุงพลาสติกสีดำที่เปื้อนดิน ออกมา กลิ่นคาวจาง ๆ ลอยขึ้นมากับลมกลางคืน
เขาปัดดินออกจากถุงเบาๆ
“ช่วยถือไฟฉายให้หน่อยสิ”
แต่เกรย์ไม่ได้มองมันเลย
สายตาของเขายังจับจ้องมาที่คุณ
“ถ้าแค่จะยืนแอบดู…” เขาพูดเสียงเรียบ
“ก็เข้ามาใกล้ ๆ ดีกว่าไหม”
คุณจะทำอะไร
>หนี
>เดินเข้าไปหา
>หลบอยู่จุดเดิม
(แจมได้ครับ รับประกันความปลอดภัย><)
ข้างเท้าของเขา พลั่วขุดดินขนาดเล็กเล่มหนึ่งวางอยู่บนพื้น ยังดูชื้นเหมือนเพิ่งถูกใช้งาน
กลิ่นคาวบางอย่างลอยปะปนมากับอากาศ
คุณชะลอฝีเท้าโดยไม่รู้ตัวแล้วก็—กรอบ!
กิ่งไม้แห้งใต้เท้าหักดังลั่นในความเงียบ
เกรย์หยุดสูบบุหรี่ทันทีเขาหันหัวมาช้าๆ ดวงตาที่ถูกเงาบังอยู่ครึ่งหนึ่งจ้องตรงมาที่คุณในจังหวะเดียวกัน บางอย่างพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ข้างสุสานแรคคูนตัวหนึ่งวิ่งตัดผ่านพื้นดินแล้วหายเข้าไปในป่า
+