#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !

ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา

( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )

ตาแก้วเหลือบมองตัวอักษรบนเปลือกหอยอย่างตั้งใจอีกครั้ง...「夏」... ถ้างั้นก็ตรงกันพอดีน่ะสิ

"...รอเดี๋ยว"

มือที่ว่างหยิบใบกระดาษรูปผืนผ้าและปากกาขึ้นมา พลางเอียงคอเล็กน้อย

"ช่วยตอบแทนที่ผมเป็น 'ตุ๊กตานำโชค' ให้... จะได้ไหมนะ?"

ไม่ใช่ประโยคคำถามด้วยซ้ำ

(มาแล้วคับบ ขอโทษที่หายไปนานด้วยนะคะะ ะ😭🙇‍♀️)

"เจอแล้วก็ดี"

ว่าแล้วก็ปล่อยมือที่จับคอเสื้อคลุมทันทีพร้อมกับรอยยิ้มที่หายไป ไม่ทันให้ได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย

"จะได้ไปสักที มะล่อกมะแล่กขนาดนี้"

สองเท้าพาร่างหันกลับไปทางชายฝั่ง เดินเตะพื้นน้ำโดยไม่แยแสคนข้างหลัง ก่อนจะหันกลับมาเมื่อระดับน้ำต่ำกว่าพื้นรองเท้า

(+)

"..."

ทั้งๆที่เพิ่งโดนขู่เรียกเงินไปแต่กลับมายิ้มระรื่นเมินกันง่ายๆแบบนี้ จะให้คิดว่าตั้งใจกวนกันก็คงได้

แต่รอยยิ้มไร้เดียงสาก็ชวนให้นึกถึงวันวานที่ครั้งหนึ่งเขาเองก็ต้องงมหาคู่หอยเช่นนี้ ยังดีที่เจ้าตัวน้อยใช้เวลาไม่นานนักก็เจอ

เขาหลุดพ่นลมขำแผ่วเบาพร้อมกับรอยยิ้มจางที่แทบจะมองไม่เห็นเมื่อความทรงจำซ้อนทับกับภาพตรงหน้า

(+)

#MSG_Songkranfes

“wwwwยิงไม่โดนฮิเมะหรอกน่า~! ยังเร็วไปพันปี~ (,,>ヮ<,,)“

#MSG_Songkranfes

(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)

( แวะอู้งานมาวาดแฝดบ้านไซโตะค่าาาาา จะวาดคนเดียวแต่ก็เสียดายคนพี่ เลยถือโอกาสนี้วาดซะเลยย )

"เล่าให้คนแปลกหน้าฟังเนี่ยนะ..? ตลกดี"

คำพูดคำจาไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

"ของตอบแทนน่ะ เอาที่ราคามันใกล้เคียงกันหน่อยก็ได้มั้ง? อย่างเช่น..."

เขาเว้นจังหวะ เอื้อมมือที่เขี่ยน้ำทะเลเมื่อครู่หยิบเอาปากกาและกระดาษทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขึ้นมาให้ดู

"...ลายเซ็นของเธอไง"

"เซ็นตรง 'สึโบมิ' ให้หน่อยละกันนะ"

(มาแล้วค่ะะ ขอโทษที่หายไปนานด้วยนะคะ TT)

((หาแนวร่วมค่ะ 🙏🏻
เปิดรับทั้งคนสวย คนน่ารัก คนหล่อ คนละมุน คนมั่นหน้า(?)
เพราะนี่คือสมาคมชมรมวิจัยการใช้ความน̶่า̶รั̶ก̶เป็นเอกลักษณ์ยึดครองโลก (ชื่อไม่ทางการ)

ปีก่อนรับแต่คนน่ารัก ปัจจุบันชมรมจะโดนยุบแล้ว เลยเปิดกว้างปรับเปลี่ยนแนวทางชมรมให้เข้าได้ทุกแนว สามารถมาเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้แล้ววันนี้))

((ขอบคุณสำหรับพื้นที่ค่ะ 🙇‍♀️))

(มาหาแนวร่วมสมาชิกชมรม ปลา ซาร์ดีน และฟอสซิลค่ะ🐟🐟)

(กิจกรรมในชมรมค่อนข้างหลากหลาย เน้นศึกษาสัตว์น้ำ สตัฟฟ์สัตว์ นั่งดูสารคดี หรือถ้าอดใจไม่ไหวจะเอาตัวอย่างทดลองมาแล่เป็นซาชิมิแล้วนั่งกินก็ได้เช่นกัน นอกจากนี้ก็มีสวัสดิการให้ลูบประธานชมรมและจกแมวฟรีด้วย สนใจDMหรือเมนชั่นได้เลยค่ะ)

( tell me , tell me 🩷✨)

[วันปฐมนิเทศ : เพิกถอนใบประกอบฯด่วน]

"บนกระดาน? อ้อ ผมก็มีลูกสาวเหมือนกัน ไว้จะแนะนำให้รู้จักนะครับ"

"ไม่ครับ ไม่ใช่พันธุ์ดัชชุน..."

(มาแล้วครับ 🫳 ไม่มีหรอกนะวาดรูปใหม่น่ะ)

( สวัสดีค่า มาหาแนวร่วมก่อตั้งชมรมแฮนด์เมดค่ะ ! 🥺🎀🪡📖

★ ตอนนี้ยังขาดสมาชิกและอาจารย์ที่ปรึกษาค่ะ

กิจกรรมชมรมจะเป็นการทำงานประดิษฐ์ร่วมกัน มีอุปกรณ์ให้ฟรีค่ะ ! ตัวอย่างจะมี พวงกุญแจ / กำไล / กิ๊บติดผม / ตราปั๊ม / ตุ๊กตาผ้า / สติกเกอร์ / junk journal / งาน collage กับวัสดุต่างๆ / เฟรมการ์ด อะไรประมาณนี้ค่ะ!

ใครสนใจสามารถเมนชั่น / dm มาได้เสมอเลยนะคะ ! 🩷)

"... สงสัยได้เรียกค่ารองเท้าใหม่จากเด็กแล้วล่ะ"

ตัวเองอยากใส่ของมีราคามาเดินทะเลเองแท้ๆ

(อายุจังงงง หลังจอวิ่งเข้าอุ้มโอ๋แทนแล้วค่ะ🏃‍♀️😭)

ความเงียบและคลื่นทะเลเข้าแทรกกลางอีกครั้ง ก่อนที่เสียงรองเท้ากระทบพื้นน้ำเข้าใกล้เจ้าตัวจิ๋วขึ้นเรื่อยๆ และหยุดลงตรงหน้า

มือข้างหนึ่งรวบเก็บกระโปรงฟูฟ่องไม่ให้แตะพื้นน้ำขณะโค้งตัวลง อีกข้างปล่อยด้ามร่มให้ตัวร่มเกาะหัวด้วยตัวของมันเอง ก่อนจะยื่นไปจับที่คอเสื้อของคนที่ล้มคะมำ ออกแรงพอที่จะดึงให้หัวพ้นน้ำ

(+)

เสียงร่างกระทบลงพื้นทะเลทำเอาตัวเขาที่นั่งดูอยู่แอบสะดุ้งเล็กน้อย

กลายเป็นว่าเปียกทั้งตัวไปแล้วล่ะ

"...ให้ตายสิ..." พึมพำออกมาเหมือนยอมรับชะตากรรมตัวเอง

สุดท้ายก็ดันตัวเองให้ยืนขึ้นพร้อมเสียงถอนหายใจเบาๆ มือยังคงประคองด้ามจับไว้

(+)

(แว่นรินโดแบบมีสีค่ะ 🥹)

#MSG_3E (ไวรัสแว่นระบาด)

/ใส่ตามเด็ก ๆ
/ไม่ชิน หันหน้าหลบเข้ามุม
/หัวเราะ แล้วเปลี่ยนกลับมาเป็นหัวเดิม

#MSG_nyugaku
#MSG_โรลเปิด

【 กิจกรรมล่าลายเซ็น 】

กระดาษแผ่นเล็กๆ ถูกแจกแจง ทุกคนต่างแยกย้ายไปตามหาคนที่มีคุณสมบัติตรงตามโจทย์ที่ได้รับมา กับเด็กสาวตัวเล็กๆ ผมสีทองอ่อนเองก็เช่นกัน ดูเหมือนว่าเธอกำลังมองหาใครสักคนคนนั้นอยู่นะ

และในระหว่างที่ 'คุณ' กำลังเดินอยู่ เหมือนคนนั้นจะพบตัวคุณเข้าแล้ว

ใจนึงก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องของตน แต่อีกใจก็ไม่อยากไปเป็นพยานให้เหตุเด็กหายตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอม(?)

เขานั่งมองร่างจิ๋วค่อยๆถูกผิวน้ำกลืนเข้าไปทีละน้อย... ทีละน้อย...จนสุดท้ายก็ตัดสินใจได้

"นี่"

เสียงเรียบเมื่อครู่ดังขึ้นเล็กน้อยให้อีกคนพอได้ยิน

"ชุดน่ะ... เปียกหมดแล้ว..."

(อายุจังกลับมา อายุจังอย่าไป😭)

...เชื่อด้วยล่ะ

อย่างน้อยก็นับเป็นแรงกระตุ้นให้ตั้งใจทำธุระเสร็จสิ้นล่ะนะ?

เจ้าตุ๊กตากระเบื้องยังคงนั่งคุดคู้อยู่ที่เดิม ตาแก้วเหลียวแลมองเด็กน้อยอยู่เป็นพักๆ

จนเงยหน้าอีกที... จากที่อยู่ข้างๆเมื่อครู่ เหมือนจะกำลังกลับเมืองบาดาลเสียแล้ว

(+)

#MSG_สลับเพศ

คูจัง → คูจัง
149 → 149
ม้าเต่อ → เปิดเหม่ง
คูจังน่ารักมากๆ → คูจังเท่มากๆ
ชุดนักเรียนหญิง → ชุดนักเรียนชาย

(ร่างซีเหมือนได้ร่างใหม่😭)

#MSG_สลับเพศ
(โทจัง)

นัยน์ตาแก้วสะท้อนแสงแดดจากน้ำทะเลขณะจ้องมองอีกคนโดยที่ไม่ถือสาอะไร

"เห– ตรงดีจังน้า"

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบปนถูกใจ ก่อนจะทิ้งช่วงให้ความเงียบและคลื่นเข้ามาแทนทีอยู่อึดใจหนึ่งตามประสา พลางละสายตาจากรุ่นน้องไปยังพื้นน้ำตรงหน้าแทน

"...ไม่หาต่อเหรอ? หอยน่ะ"

เขาเว้นจังหวะสั้นๆ

"กลับช้าโดนขังไว้ข้างนอกนะ"

โกหกน่ะ แค่อยากหยอกเล่นเฉยๆ

(ต่อต้านไม่ได้ก็ต้องเข้าร่วม😔👓<เอารูปจากแคนดิเดตมาใช้ค่— มาใส่แว่นกันเตอะ!!!!🤓)

(Fact : องค์หญิงมีแว่นตาที่ลงคาถามายา เอาไว้ใส่เพื่อให้ตัวเองมองเห็นด้วยล่ะค่ะ🥺✨ แต่ตามจริงไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เพราะใส่แล้วรู้หมดว่ามองเห็นอยู่-3-)

#MSG_3E
/ดันแว่น

(3-mEgane เนิร์ด(?)together 🤓)

#MSG_3E

“จะให้ข้าใส่อีกนานไหม?”
“ข้าเริ่มปวดตาแล้ว”

#MSG_3E

( ไวรัสแว่นระบาดทั่วห้อง 3 - E แล้วค่ะ 🤓
โทชิกิติ๋มเอดิชั่นนนน )

#MSG_3E #. MSG_3mEgane

/สายตายาว

(มาเลยอายุจังง🥺 /ตบพื้นแปะๆ)

"..."

คำชมของเด็กน้อยทำเอาเขานิ่งไปครู่หนึ่ง แม้จะแสดงออกทางสีหน้าไม่มาก แต่เห็นได้ว่าดวงตาของเขาเบิกขึ้นเล็กน้อย

"...ชมไปผมก็ไม่ช่วยหาคู่หอยให้หรอกนะ..."

เขาตอบกลับไปอย่างเรียบง่าย ถึงเจ้าตัวน้อยจะไม่ได้มีท่าทีว่าจะมาขอให้เขาช่วยก็ตาม