Hundurinn Háski liggur í hálfgerðum skógi. Hann horfir beint fram og er með tunguna smá úti. Í bakgrunni má sjá tré og appelsínugula birtu, í forgrunni eru eins og spænir og þess háttar.

Gleðilegt sumar! 😛

Þykir eiginlega vandræðalega mikið vænt um ykkur öll

Fékk tíma á vaktinni og var sagt að koma bara aftur ef þetta kemur fyrir aftur. Ég vil ekki að þetta komi fyrir aftur. 😭 læknirinn sagði mér bara að passa mig í sturtu og svona

Fékk tíma hjá lækni á vaktinni kl 17:45!

Fékk eitthvað blóðþrýstingsfall, varð mjög ringlaður í nokkrar mínútur og man ekkert fyrr en ég heyri allt í einu mömmu kalla á mig og ég ligg á gólfinu. Leið sem sagt bara yfir mig. Við eigum mæli og blóðþrýstingurinn var um 52/40! Hann er eðlilegur núna.
Frekar mikið scary eiginlega

Það verður bráðum haldin Tibetan Terrier ráðstefna í Bandaríkjunum, og eins mikið og ég vildi fara, þá er ekki séns að ég fari þangað. Fokking sökkar, þessi ráðstefna er ekki oft.

Ég var á fyrirbyggjandi sýklalyfjum í viku, en ég var í saumatöku og er SAMT kominn með sýkingu??? Love that for me

Fólkið farið að lesa mig sem karlmann að mestu sem er alveg næs en á sama tíma flókið þar sem ég er kynsegin einstaklingur og fannst því fínt þegar fólk gat ekki lesið mig sem neitt.
En á meðan fólk heldur ekki að ég sé kona er ég góður 👌

Myndavélin mín er í forgrunni og i bakgrunni má sjá blöðrur og borð með rosettum og bikurum

Mættur á sýningu sem official ljósmyndari, asnslega kvíðinn en þetta get ég!!!

Kl er ekki orðin hálf átta og er búinn að vera vakandi í þrjá tíma. Er að fara að mynda hundasýningu kl. 9 svo líkaminn minn og hugur ákváðu bara að ég þyrfti helst að vakna kl 4 ❤️

Fréttir fyrir mér! Gott að vita þetta, ég hætti þá þessu væli

Það er líka svo vandmeðfarið þar sem þær voru ekki karlkyns og voru sjálfar svo ungar (samt unglingar). Komu úr erfiðum aðstæðum. Ég veit ekki 😭

Ég veit að misnotkun sem ég varð fyrir sem barn er ekki mér að kenna og að skömmin er ekki mín. Ég veit það! En líður samt þannig og nánast enginn í mínu lífi vita af þessu, þar með talið þeir sálfræðingar sem ég hef verið hjá. Veit ekki einu sinni hvernig ég byrja að vinna úr þessu. 🥲

Langur göngutúr með fuglasöng í bakgrunni með elsku besta

Ok elsk

Sá ég bara í alvöru einhvern reyna að setja samasemmerki á milli misnotkun á börnum í leikskólum og tilvist trans fólks... held það sé nóg internet fyrir mig í dag :)

Litli loðfíll

Hundurinn Hróar hleypur skælbrosandi í átt að myndavélinni. Umhverfið á öllum myndunum er mosi og hraun.

Hróar situr á mosanum og horfir til hægri, sést vel í stór og mjúk lafandi eyru

Hróar situr til hægri á myndinni, en vísar í vinstri átt, horfir á ská í vélina

Hróar stendur til hægri á myndinni og horfir upp

Fékk að mynda svo fína hunda í gær 🥺 hér er Hróar

Kom á slaginu 18

Ég er að bíða eftir sendingu af hundamat, eina sem mér var sagt í dag er að þetta kæmi fyrir kl. 18. Ég er búinn að bíða í allan dag og núna klst í 18. Hata að vera í waiting mode svona lengi 😭

Sko ekki svo ég viti en það getur vel hafa farið framhjá mér. En ef svoleiðis hópar eru ekki virkir eins og er væri spurning um að stofna einn, stuðningur frá öðrum í sumu sporum er auðvitað bestur þegar fordómarnir eru svona miklir!

Myndin er af pokémon crocs. Þeir eru svartir með myndum af pokémon á

Ég fékk pokémon crocs btw

Það bað enginn um þetta rant kannski en fólk er svo ótrúlega hrætt við að ræða sjálfsskaða. Einhver þarf að byrja og opna umræðuna og fræða frá þessu sjónarhorni, frá einhverjum sem berst við þetta í sínu daglega lífi. Vitundarvakning verður að eiga sér stað einhvern veginn.

Þurfum líka alveg að ræða óþægilega hluti þegar kemur að meðferð sjálfsskaða eins og skaðaminnkun. Stundum er það að grípa inní ekki að algjörlega stoppa sjálfsskaða heldur passa að hann sé ekki lífshættulegur, að hann verði minni og minni, að hann hætti smátt en örugglega en ekki endilega snögglega

Það bara verða að vera fleiri úrræði fyrir fólk sem skaðar sig og það þarf að grípa inn *strax*. Sjálfsskaði getur stigmanast og endað líf. Sjálfsskaði getur algjörlega heltekið líf fólks, litað allar hugsanir.

Fólk sem er fast í einhverjum sjálfsskaða vítahring gerir þetta ekki bara "af því bara". Þetta verður eins og fíkn. Eitthvað sem er virkilega erfitt að berjast á móti og skilningurinn í samfélaginu og heilbrigðiskerfinu er mjög takmarkaður.

Það eru engin orð sem lýsa því hversu ótrúlega erfitt það er að vilja skaða sig. Margir skilja þetta ekki, kannski sem betur fer, en þessi tilfinning fyrir mér er eins og að vera með mikinn kláða en mega ekki klóra sér.

Maybe keppti með ungum sýnenda á deildarsýningu í gær, hún er best og hamingjusömust 🥺

Fólk virðist ekki tilbúið í þessa umræðu en fordómar gagnvart geðsjúkdómum og sjálfsskaða í heilbrigðiskerfinu drepur fólk og skemmir líf btw

After being quite okay for a while, I've had very difficult few days. Always a surprise when the chronic depression really is chronic! I think it's important to really be aware that recovery isn't something you just choose once. I mention this a lot, but it really is something you choose every day. Sometimes several times a day. Sometimes it feels like you have to consciously choose it every second on a particularly hard day. But the important thing is that you choose recovery. However, slip ups don't mean you aren't choosing recovery. They're just a bump in the road, a hill (or even a mountain sometimes) to be climbed, an obstacle you can get over. The important thing is to pick yourself back up and choose to still recover from it, which takes courage and strength as it's easy to feel like you don't have it in you, but you do. A relapse doesn't erase all the progress that was made before it happened, you still made progress. You still learnt new coping mechanisms, learnt how resilient and strong you really are, slowly learnt that you're more than what you're recovering from - that it doesn't define you. You learn so many important lessons in recovery and that isn't gone just because of a relapse. A relapse will complicate things for a bit, as it affects everyone around you, not just you, and you may need to build trust again and fight stronger urges for a bit... but you can get back up again and fight, fight harder than you think you're capable of. Recovery is always the best option. I personally refuse to let slip ups define me and I refuse to let it take my life, be it in death or just mentally, I can't let it ruin my life. That's now how I want to go, I have things worth fighting for. I am worth fighting for. Always choose recovery. You got this. 💪

Mynd af Háska að gefa mér smá koss. Ég sit upp í rúmi og brosi