CMS : Hdjey
#MSG_Commu
"ถ้าต้องการให้ผมช่วยอะไรล่ะก็ บอกมาได้เลยนะ"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ผมแค่อยากทำน่ะ"
⋆˚₊ 𖤓☽˚.⋆
丸山 千智 | Maruyama Chisato
Y.2 • 17 • 74/190
หอฤดูใบไม้ร่วง • วิถีแห่งการร่วงโรย
*ตัวละครมี 2 ร่าง*
co rp dm 24/7
doc : bio
#MSG_bunkatsu
บันทึกทำความดีประจำวันของรันมารุ ૮₍´｡ᵔ ꈊ ᵔ｡`₎ა : ยังต้องฝึกอีกมากคับ!
cms. เด็กชายเทียน
#MSG_เปิดโรล #แยกรูท ย่านการค้า ช่วง 10.00 น.
ระหว่างที่รอร้านคาเฟ่ขนมหวานเปิด หลังจากคิวแถวยาวที่ต่อ ดันมาโชคร้ายที่เมนูเค้กเป้าหมายหมดลงที่คิวของตนพอดี
จุดนั้น ไนองเข่าทรุดลงนั่งกับพื้น น้ำตานอง
เสียใจอย่างกับเด็กเล็ก ทั้งที่ตัวโต 222 เซนติเมตร เป็นแมวดำยักษ์เจ้าน้ำตา
[ คุณ ] ที่ผ่านมา จึงเห็นแมวยักษ์ร้องห่มร้องไห้
#MSG_Songkranfes
(ท่านขุนเกณสบุโรจน์ค่ะ เชิญรดน้ำดับไฟอันรุ่มร้อนในตัวท่านได้เลย)
(แล้วผมต้องกรี๊ดอะไรก่อนระหว่างหลังคาผมหายกับโทวะคุงหร่อมาก ช่วยด้วย😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 ลำดับความสำคัญไม่ถูกแต่แค้นเหลือเกิน😭😭😭😭😭😭😭)
เจ้าของร้านกระแอมเสียงเบากวักมือเอื่อยๆเตือนฮารุโตะ ไม่ได้เอ็ด...แค่อาย
ส่วนโทวะยืนเท้าเอวภูมิใจเสร็จแล้วก็เดินกลับเข้ามาในร้าน
"แล้วนี่ไม่กลับบ้านรึไง?"
"หรือจะอยู่ช่วยล้างจานล่ะ?"
เขาแซวรุ่นน้องที่กินขนมนมเนยไปเสียเยอะ พลางกวาดสายตามองกองหนังสือบนโต๊ะ
(กรี๊ด อย่าฟองยูซึกี่ยยยยยยยยยยยยยยยย😭😭😭😭😭😭 /นอนดิ้นกับพื้น )
#MSG_nyugaku | #MSG_MainEvent
#MSG_เปิดโรล
ลายเซ็น..อ่า จะไปหาได้ยังไงดีนะ?
เร็นโตะที่เห็นสิ่งของในมือแล้วก็ได้แต่แอบถอนหายใจเล็กน้อย ไม่รู้จะทำยังไง
แต่ในระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้นก็ได้เผลอเดินไปชน [คุณ] เข้าเสียได้
แน่นอนว่าเขาตั้งใจจะหันไปขอโทษคุณ แต่เหมือนการกระทำจะสวนทางกันอยู่นะ..
(พึ่งว่างมาเล่นด้วยแบบเลทๆครับแหะ 🥹 แวะมาแลกลายเซ็นกันได้นะครับ!✨)
Cr./ Pang Pond
หมู่พฤกษาผลิบานแย้มกลีบต้องแสงตะวัน ช่วงชีวิตของความงดงามที่แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีระยะเวลาอันแสนสั้นก็ตาม...
[ผลิดอก...ในช่วงเวลาหนึ่ง
และร่วงโรย...ในอีกช่วงเวลาหนึ่ง]
ช่างเป็นวัฏจักรอันคุ้นเคย...
แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงละสายตาออกจากมันไม่ได้อยู่ดี...
(คิราริจังกับดอกไม้สีชะพู🤏🏻)
#MSG_Commu
“สวัสดียามเช้าค่ะ ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ”
“จะช่วยมาเป็นคุณองครักษ์ให้เราได้ไหมคะ?”
. ݁₊ ⊹ . ݁˖ . ݁𓂃 ࣪˖ ཐིཋྀ ࣪˖ ݁𓂃. ݁₊ ⊹ . ݁˖ . ݁
鳥羽々 和彩 โทริฮาบะ คาซึสะ🕊
สึโบมิ | จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ • วิถีแห่งพันธะ🌸
154/41 | 16 yrs.
🌷Doc in bio
🌷โค/โรล/เวิ่น DM ok! ทวิตลอยบวกได้หมด ขอฝากคุณหนูนกน้อยด้วยค่ะ
꒰ঌ(*ˊ˘ˋ*)໒꒱
#msg_commu
“คุณพ่อบอกว่าบ้านเรารวย อยากได้อะไรก็ซื้อ”
“คุณแม่บอกว่าสมบัติต้องโปรยให้เห็น”
“คุณอาบอกว่าทุกอย่างแก้ได้ด้วยเงิน ถ้าเราฟาดมันไปมากพอ”
---
.
🔥 เคล ไคลาส • [Kael Kilas] 🧨✨ ⎯ ✦
อาศัยอยู่ที่ร้านนานานะ ย่านร้านค้า
หลานชายเจ้าของร้าน/พนักงาน(ฝึกหัด)
พูดภาษาญี่ปุ่นได้นิดหน่อย~ ❤︎
Doc : bit.ly/MSG_Kael_Pro...
.
---
[CO/เวิ่น/โรล 🆗]
( สวัสดีค่า มาหาแนวร่วมก่อตั้งชมรมแฮนด์เมดค่ะ ! 🥺🎀🪡📖
★ ตอนนี้ยังขาดสมาชิกและอาจารย์ที่ปรึกษาค่ะ
กิจกรรมชมรมจะเป็นการทำงานประดิษฐ์ร่วมกัน มีอุปกรณ์ให้ฟรีค่ะ ! ตัวอย่างจะมี พวงกุญแจ / กำไล / กิ๊บติดผม / ตราปั๊ม / ตุ๊กตาผ้า / สติกเกอร์ / junk journal / งาน collage กับวัสดุต่างๆ / เฟรมการ์ด อะไรประมาณนี้ค่ะ!
ใครสนใจสามารถเมนชั่น / dm มาได้เสมอเลยนะคะ ! 🩷)
ผู้ใหญ่ประสงค์ดีช่วยเหลือเด็กน้อยจากนกพิราบใจร้าย
แม้เจ้าหนูนั่นจะแตกตื่นวิ่งหนีไป แต่ความหวังดีของโทวะจะต้องติดตรึงใจไปอีกนานแน่นอน
ช่างเป็นภาพอันน่าประทับใจ
ประทับใจซะจนฮารุโตะหลุดขำออกมาเสียงดัง
"เท่... เท่มากครับ ฮ่าๆๆ"
ฮารุโตะยกนิ้วโป้งส่งกลับไปหาโทวะ👍
แถมยังพูดเสียงดังอยุ่คนเดียวจนทั้วร้านหันมามองทางเขากันหมด
หลังโดนเคาะหัวไปก็ดูไม่ได้สำนึกเท่าไหร่นัก
ดูจากใบหน้าที่ยังคงยิ้มแป้นก็คงมองออกได้ไม่ยาก
มือเก็บหนังสือเตรียมสอบลงกระเป๋า ไม่ฟังคำที่ว่าให้อ่านให้จบบทเลยแม้แต่น้อย แถมยังหลอกตัวเองอีกว่า 'วันนี้อ่านหนังสือจบทุกบทแล้ว!'
"ก็ยูซึกิบอกว่าจะกลับแล้ว ผมก็เลยรีบเคลียร์ของน่ะ!"
ถ้าตอนนี้เขามีหูหาง มันน่าจะส่ายไปมาเหมือนลูกหมาแน่ๆ
"แต่ตอนนี้ยังไม่เลิกสิน้า...หวา"
"ขอบคุณที่มาส่งนะคุณหมอ กลับบ้านดีๆล่ะ"
อังเดรหันกลับมาหาคนที่พามาส่ง ปลายนิ้วเลื่อนจับเข้าที่เสื้อคลุมของตนบนร่างอีกฝ่าย ดึงให้กระชับมากขึ้นจะได้ไม่หลุดไประหว่างทาง
(แนบภาพประกอบ)
#msg_เปิดโรล # แยกรูท
ประมาณตี 2
ลูกค้าบางส่วนยังไม่กลับบ้าน แต่ว่าเขาเริ่มล้าแล้วเลยออกมาพักสายตาข้างนอก แม้จะมีเสียงโหวกเหวกดังแทรกหูตามจากข้างในก็ตาม
เขาไม่ได้เกลียดความวุ่นวาย แต่ตัวเองคงเริ่มแก่แล้วเลยเหนื่อยล่ะมั้ง...
บุหรี่ก็เกือบหมดแล้วด้วยสิ
(โกงเวลาหลบหนีพวกขิเมาคับ
นักเรียนบวกไม่ได้เพราะดึกแน้ว...)
#MSG_สลับเพศ
“ ท-ท ทะโทเบยะ ค-คาโนะ ค่ะ… ”
“ ร-รับขนมสักชิ้นไหมค-คะ… “
“ อ-เอ๋ ด-ด-ดอกไม้ー ห-ให้ฉันหรือคะ ! จ-จะรักษาอย่างด-ดีเลยค่ะ ขอบคุณน-นะคะ ! “
( พาคาโนะจังมาเปิดตัวค่ะ ยังมีขนมมาให้ทุกคนเหมือนเดิมด้วย ! 😆 )
(ได้เลยคั้บบบบบ🙌)
"อ๊ะ"
ฮารุโตะหันขวับไปตามเสียง
จากใบหน้าเหม่อลอยกลับกลายเป็นระริกระรี้ไม่เก็บอาการใดทั้งสิ้น
"ยูซึกิใกล้เลิกงานแล้วเหรอ!?!"
ส่วนความคืบหน้าที่อีกฝ่ายถามถึง ไม่ต้องสืบให้ยุ่งยาก ก็รู้ได้ว่าแทบไม่ขยับเลยสักนิด
"ดีจังเลย งั้นผมจะรีบดื่มเดี๋ยวนี้แหละ!"
โดยที่ไม่ต้องรอนาน ฮารุโตะหยิบแก้วบัตเตอร์ฮันนี่มาดื่มทันที พริบตาเดียวก็หมดแก้ว
"หมดแล้ว! กลับกันเถอะ!!"
ว่าพร้อมกับทำตาแป๋ว 🥺
#MSG_โรลเปิด
[18:30น. | สวนสาธารณะ | แยกรูท]
หลังปิดร้านก่อนท้องฟ้าจะมืดสนิทดี ชายหนุ่มผมสองสีมาวิ่งออกกำลังกายช่วงเย็นเหมือนกิจวัตรประจำวันที่สวนสาธารณะ
ระหว่างทางที่ดูเหมือนจะปกตินั้นกลับมีสุนัขตัวใหญ่ขวางทางข้างอยู่ หูแมวบนหัวชี้ตั้งตรง เขาไม่ถูกกับสุนัขที่สุด แยกเขี้ยวส่งเสียง'ฟ่อ'
" ห หลบไปนะเฟ้ย!"
สุนัขท่าทางขี้เกียจตัวนั้นดูเป็นมิตรแต่ก็ไม่ได้ละสายตาจากโทวะ
จากทิวทัศน์ชวนเหม่อลอยเปลี่ยนกลายเป็นใบหน้าของคนคุ้นตา ฮารุโตะถึงกับหลุดขำจนปากกาที่คาบอยู่ร่วงลงจากปาก จนเกือบจะคว้าเอาไว้ไม่ทัน
"โทษทีครับ ใจลอยไปหน่อย"
เมื่อตั้งสติได้แล้วจึงตอบกลับไป
การพูดคุยผ่านกระจกไม่เป็นปัญหาสำหรับผู้อยู่ในวิถีสุรเสียงเช่นเขานัก
"กำลังมองนกพิราบแยงกี้อยู่น่ะ ตรงนู้นไง"
ว่าพลางชี้นิ้วไปยังด้านหลังของโทวะ เป็นฝูงนกพิราบที่กำลังเดินไถขนมเด็กประถมอยู่
#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
เนื่องในโอกาสเปิดเทอมใหม่ ย่านการจึงอยากจัดกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้กำลังใจและสานสัมพันธ์กับเหล่าเด็ก ๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร
ย่านการค้าจึงรวบตัวกันเพื่อทำ ข้าวปั้น สอดไส้ต่าง ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ที่ต้องไปหาเปลือกหอยที่หาด จะปล่อยให้ท้องว่างไม่ได้หรอก!
แต่ก่อนเอาอาหารออกมาเสิร์ฟดันมีคนร่ายเวทย์ใส่ ทำให้คนกินเกิดอาการแปลก ๆ ซะงั้น?
+
(ทุกคนสามารถเลือกแจมได้ว่าคุณจะเป็น
- ใครสักคนนอกร้านที่ฮารุโตะบังเอิญสบตาเข้า!?
- คนที่มาไล่ฮารุโตะจากร้านเพราะพี่ชายนั่งนานเกินไปแล้ว!?
- คนที่ขอนั่งด้วยเพราะในร้านไม่มีที่อื่นแล้ว!?
- อื่นๆนอกจากนี้ก็แจมได้เลยค่ะ มาเล่นกับฮารุโตะคุงกันเถอะะะ🥹)
#msg_เปิดโรล | แยกรูท | ช่วงหลังเลิกเรียน
ที่คาเฟ่สักแห่งในย่านการค้า
ฮารุโตะนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง มองออกไปยังบรรยากาศนอกร้าน เขานั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว
บนโต๊ะของเขาเต็มไปด้วยหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัย และถ้วยชามอาหารที่ทานหมดไปมากมาย
ปากของเขาคาบปากกาไว้ ท่าทางดูเหมือนกับกำลังเหม่อลอยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่ง...
+
[หลังเที่ยง]
"เอาล่ะเจ้าพวก 3-H"
"คาบเรียนญี่ปุ่น เราจะมานอนพักกลางวันกัน"
#MSG_สลับเพศ
"โว๊ะ! พวกแกนี่พูดไม่รู้จักฟังเลย จิ๊ๆๆ"
"อะไรน่ะ อปไ-- หืม? หา? เอ๋?!!"
#MSG_nyugaku
โจทย์การล่าลายเซ็นที่คุณได้คือผู้อำนวยการงั้นหรือ!!!!????
แล้วจะไปหาผู้อำนวยการมาจากไหนกันเล่า!? คุณคิดในใจพลางเดินหาไปทั่วโรงเรียน จนกระทั่งในที่สุดคุณก็เดินวนกลับเข้าไปในโรงยิมที่ซึ่งคุณจากมาตอนปฐมนิเทศ
โต๊ะและเก้าอี้ถูกตั้งเอาไว้หน้าเวที
คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือผู้อำนวยการ
'โยชิอุมิ ซามิโกะ'
" อ๊ะ ท่านเดินตรงมาแบบนั้น- "
" อยากได้ลายเซ็นจากดิฉันสินะเจ้าคะ! "
17:35 น. | หน้าร้านชินจิสึโนะโบ | เลยย่านซัทสึมะ
หนึ่งในกิจวัตรประจำวันของเจ้าของร้านสื่อเวทคือ การพาอีกา(อ้วน)ของเธอมาบินออกกำลังกาย
แต่ดูท่าว่าวันนี้ก็จะไม่ได้รับความร่วมมือเหมือนเช่นเคย...
(บวกสั้นๆ ได้นะเจ้าคะ เผื่อใครผ่านไปผ่านมา 🙌)
#gsm_slooflirpa
"ไฮ๊ ฮายย~ อากาศดีเหมาะแก่การตกปลานะว่ามั้ย?"
ว่าไปนั่น—จริงๆแล้วเธอไม่ได้ชอบทำอะไรแบบนั้นเลยซักนิด....ก็แค่งานที่ต้องฝืนทำให้เสร็จๆไป...
จะว่าไปแล้ววันนี้ทั้งเพื่อนร่วมงาน ทั้งเพื่อนบ้านและเด็กๆดูจะแปลกจากเดิมไปซักหน่อยรึเปล่านะ?
เธอมั่นใจว่าต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ เพราะตั้งแต่ออกจากบ้านมาก็ไล่ทักทายทุกคนที่เห็นหน้ามาตลอดเลยนี่นา
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล
หลังจากวิ่งวุ่นเข้าโฮมรูมกับเด็กๆชั้นไคกะ ถึงสองห้องเรียบร้อยแล้ว ตัวเขาก็ออกมาเดินเล่นพลางลอกคราบอาจารย์สุดเนียบออกไปจนหมดสิ้น
เขาไม่ได้มีจุดหมายเดินที่แน่ชัด แต่หาก[คุณ]เห็นและต้องการความช่วยเหลือ ก็สามารถเรียกเขาได้ทุกเมื่อ
—เพียงแต่เขาจะให้ในสิ่งที่[คุณ]ต้องการอย่างง่ายดายหรือเปล่านะ
(ก่อนได้แสตมป์ เซนเซขอแกล้งนิดหน่อยน้า^^)