เมื่อคุณแหงนมองท้องฟ้า คุณอาจพบบางสิ่งบางอย่าง..

(ยูกิบอกจำเพื่อนไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าจะโฟกัสที่ความหล่อ หรือ โฟกัสที่สกรีนเสื้อดี 👁️🫦👁️)

“นี่คือเวทมนตร์ของเธอหรือ? น่าสนใจดีนะ ผมไม่ยักรู้ว่ากล่องก็กลายมาเป็นผู้ช่วยได้ด้วย”

…เขากระพริบตา ไม่เคยเห็นเด็กคนนี้มาก่อน สึโบมิ กระมัง?

“ทสึกิอินา มาซายูกิ มังไค ยินดีที่ได้รู้จัก”

“ผมไม่เป็นไรครับ”

“ไม่ใช่ความผิดของมันเสียทีเดียวหรอก”

ก็ตัวเขาเองไม่ใช่หรือที่ตั้งใจยืนขวางเป็นกำแพง เด็กหนุ่มทำสีหน้าจริงจัง ทว่าภายในกลับนึกขำจนแทบกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหว

...อันที่จริง เขาแค่อยากจะทดสอบดูสักหน่อยว่ามันจะมีระบบหยุดอัตโนมัติหรือเปล่า

“ตอนชนก็ไม่ได้เจ็บอะไร ควบคุมการเคลื่อนไหวได้ดีทีเดียวเลยนะครับ”

#MSG_Songkranfes

“..อากาศร้อนจัง“

(มาร่วมสงกรานต์แบบย้อนหลังค่ะ หลังไมค์ผปคละลายไปแล้ว🫠)

#MSG_bunkatsu โปรโมทชมรม
ยินดีต้อนรับสู่ชมรมการแสดง

การแสดง–โลกแห่งเวทมนตร์ที่ไร้ซึ่งเวทมนตร์ ที่แห่งนี้คือคือที่ที่ คุณ จะเป็นใครหรืออะไรก็ได้
เมื่อสวมบทบาทแล้วด่ำดิ่งลงในบทละคร คุณจะพบกับโลกใบใหม่ที่มีเพียงนักแสดงและผู้ชม
ไม่ว่าจะเป็นบทนางเอกเจ้าน้ำตา นางร้ายสุดเจ้าเล่ห์ พระเอกสุดอัจฉริยะ หรือแม้แต่หมาน้อยแสนซื่อสัตย์
ที่นี่ คุณ เป็นได้ทุกอย่าง

Doc : bit.ly/4tlUbi3

+

CMS : Hdjey

#MSG_Commu

"ถ้าต้องการให้ผมช่วยอะไรล่ะก็ บอกมาได้เลยนะ"

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ผมแค่อยากทำน่ะ"

⋆˚₊ 𖤓☽˚.⋆

丸山 千智 | Maruyama Chisato
Y.2 • 17 • 74/190
หอฤดูใบไม้ร่วง • วิถีแห่งการร่วงโรย

*ตัวละครมี 2 ร่าง*

co rp dm 24/7
doc : bio

#MSG_Songkranfes

(กลายเป็นแมวชุบแป้งทอดซะแล้ว- มาร่วมย้อนหลังเพราะเพิ่งกลับจากสงกรานต์ล่ะค่ะ)

รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก ร่างสูงโปร่งยืนนิ่งยึดตัวเองเป็นปราการขวางทางไว้เสียอย่างนั้น นึกอยากจะดูนักว่าสาวน้อยผู้นี้จะสังเกตเห็นเขาก่อน หรือจะเดินเอาหน้ามาจุ่มปุ๊กเข้ากับตัวเขาแทน

(ขอมา + ค่ะ)

เสียงพึมพำงึมงัม "เจ้าค่ะ... เจ้าค่ะ..." เรียกความสนใจของคนเป็นรุ่นพี่ให้เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ มาซายูกิมองเห็นสาวน้อยคนหนึ่งเดินตรงแน่วมาทางเขา หากไม่ยอมหลบไปเสียตอนนี้ เห็นทีคงได้ชนกันเข้าอย่างจังเป็นแน่

ทางเดินของชมรมใช่ว่าจะคับแคบ

แต่มีหรือที่คนอย่างเขาจะหลบ...

ร่างสูงผละตัวออก เขาเป็นใครกันที่จะไปตัดสินคนอื่นได้ ในเมื่อตัวเขาเองก็ยังไม่เคยสัมผัสกับความรู้สึกนั้นเช่นกัน

น่าสมเพช...

คำที่ไม่ได้กล่าวออกมา ย่อมส่งไปไม่ถึงผู้รับสาร...

หรือบางที มันอาจจะหมายถึงตัวตนของเขา—คิตสึเนะที่สวมหน้ากากล่อลวงจนชินชา ย่อมไม่มีวันเข้าใจความสัมพันธ์ที่แท้จริง

“ถ้าอย่างนั้น... ผมก็หวังว่าคุณชายจะได้รู้จักความรักนิรันดร์ ตามที่ปรารถนาก็แล้วกัน”

มาซายูกิออกแรงกดลงบนพนักพิง ลมหายใจเข้าออกพยายามข่มโทสะที่พุ่งพล่านจนยากจะกักขัง

“นิรันดร์...”

“คุณชายน้อยนี่ช่าง... มีวิธีอธิบายที่เห็นภาพเสียจริงนะ”

เหมือนเส้นทางสองสายที่วิ่งขนานกันจนยากจะบรรจบ ในขณะที่มาซายูกิมองว่าความรักคือความปลอดภัย แต่ชายผู้นี้กลับมองเห็นเพียงการจองจำ

หนึ่ง... สอง... วินาทีผ่านไปอย่างอ้อยอิ่งจนเกินจะนับ

“หึ...”

มาซายูกิยกยิ้มพรายยามเห็นหนทางที่จะแกล้งรุ่นน้องตรงหน้า ในเมื่ออีกฝ่ายเห็นเขาเป็นตัวการ์ตูนตาหวานแบบนี้ นานๆ ทีสบโอกาสมีหรือเขาจะปล่อยไป

“แล้วระหว่างภาพที่นายเห็นตอนนี้... กับตัวจริงของผม แบบไหนหล่อกว่ากันล่ะครับ?”

ภาพในกระดาษสะท้อนลายเส้นการ์ตูนตาหวานที่ดูย้อนยุค เขานิ่งมองภาพนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงพิจารณาใกล้ๆ

มาซายูกิเลิกคิ้วขึ้น มือหนายกขึ้นมาแตะหน้าตนเองอย่างงุนงง สำรวจคร่าวๆ ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ เขาจึงลองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดกล้องหน้าดู เมื่อเห็นภาพสะท้อนเป็นตัวตนปกติของตนก็วางใจได้

“เอาเถอะ อย่างน้อยภาพที่นายเห็น... ผมก็ยังใช้ได้อยู่ล่ะนะ”

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เขาติดใจ

#MSG_bunkatsu

ณ ห้องคหกรรม สมาชิกชมรมบางส่วนและประธานของ [ชมรมวิจัยความรัก] เหมือนจะกำลังทำขนมบางอย่างอยู่

ชมรมวิจัยความรักกำลังเตรียมกิจกรรมอะไรกันอยู่น้า

(แอบๆแง้มให้ทายว่าจะมีกิจกรรมอะไรค่ะ ><)

(พึ่งมีอาร์ตใหม่มา
Cms: Poiimelon )

(มาแปะด้วยค่ะ! ลูน่าวัยกำลังโต ที่เหมือนจะกินเยอะเป็นพิเศษ 💪)

(อ่ะ อยู่ดีๆหลังคาเหิบ เเต่พูดแบบนี้ ปิ๊งๆ วิบวับ คือ หล่อใช่ไหม ^^)

#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

( ไทยากิน้องกวาง 🌸🦌🧇 สักคำม้ายคะ >•< )

#MSG_Kyudo

เธรดประชาสัมพันธ์สำหรับชมรมคิวโด

สำหรับคนที่ไม่สะดวกเข้าdiscordหรือแอคทีฟในbskyมากกว่าสามารถติดตามกิจกรรมชมรมจากในเธรดนี้ได้ครับ
((ก็คือเธรดรวมลิ้งค์นั่นแหล่ะครับ))

หากสมาชิกในชมรมท่านใดที่ยังไม่ได้ลงชื่อในดอคชมรมก็อย่าลืมมาลงกันนะครับ บ บบ….

“แต่ระวังเอาไว้หน่อยนะครับ…เพราะถ้าทิ้งความเป็นคนไปจนหมด แล้ววันหนึ่ง ความรักนั้นหายไป สิ่งที่เหลืออยู่ข้างในคุณจะเรียกว่าอะไรดีล่ะ”

“ความว่างเปล่า…”

นัยน์ตาคมจ้องสบตรงอย่างท้าทาย

“…or perhaps…a monster?”

“นิยามความรักของเทนโดซัง…โรแมนติกกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีกนะครับ”

“คงปฏิเสธไม่ได้…ว่าหากความรักไม่แรงพอจะฉุดกระชากวิญญาณของเราได้ มันก็คงไม่คู่ควรกับคำว่านิรันดร์”

มาซายูกิโน้มตัวลง วางมือทาบกับพนักพิง จงใจลดระยะห่างระหว่างกัน ก่อนจะก้มมองอีกฝ่ายจากตำแหน่งที่สูงกว่า นิ้วเรียวจรดลงที่ริมฝีปากของตน

“…tempting”

เสียงพึมพำทุ่มต่ำหลุดออกมาคล้ายคนตกอยู่ในภวังค์ความคิด

…โชคชะตาและนิรันดร์ ดั่งตำนานด้ายแดงที่ผูกปลายนิ้วก้อย เชื่อมโยงสองดวงจิตเข้าหากัน แต่ใครเล่าจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง…หรือเพียงคำหลอกลวง

คิตสึเนะหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนทวนคำ

“ทิ้งความเป็นมนุษย์…อย่างนั้นหรือครับ?”

นัยน์ตาสีอำพันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ไร้ชีวิตของอีกฝ่ายอย่างพินิจ ก่อนจะลดสายตาลงอ้อยอิ่ง หยุดที่ริมฝีปากซึ่งยกยิ้มหวานเพียงชั่วครู่ แล้วจึงตวัดมองคู่สนทนาดังเดิม

(หูกระดิกเลยเดินตามเสียงแมว มาเจออะไรนี่) (◐ω◑ )

(วันนี้นาโอโตะคุงก็ตัวประหลาด แต่ในทางที่ดีนะ)

(ยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิป “ขออีกรอบได้ไหมครับ?”)

“The supreme happiness of life is the conviction that we are loved”

เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่ง จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาไร้แวว

“อืม... แล้วสำหรับคุณชาย…Do you know what love is?”

เขาขยับกายลุกขึ้นอย่างใจเย็น เดินไปหยิบโบรชัวร์แผ่นหนึ่งที่ระบุเนื้อหาคร่าวๆ เกี่ยวกับกิจกรรมชมรมมาวางไว้บนโต๊ะ สองเท้าก้าวเข้าไปหาตั้งใจลดระยะห่างระหว่างตนและคู่สนธนา

นิ้วเรียวแตะลงบนขอบหนังสือสีเลือดหมูอย่างแผ่วเบา ยามที่เจ้าตัวโน้มกายลงมาคุยในระยะประชิด

“วิกเตอร์ ฮูโก นักกวีชื่อก้องโลกเคยกล่าวไว้ว่า”

มาซายูกิเลิกคิ้วขึ้น

“...ครับ” เขารับคำในลำคอแผ่วเบา คิตสึเนะหนุ่มมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีประหลาด ก่อนจะหันไปสนใจกองโบรชัวร์ที่วางพะเนินอยู่ตรงมุมห้อง มันคือเอกสารโปรโมตชมรมที่ต้องแจกจ่ายในวันเปิดตัว

…108 วิธีสร้างความกล้าในการสารภาพรัก
… 97 สิ่งที่ควรทำก่อนสร้างครอบครัว

รอยยิ้มจางวาดบนใบหน้า

“ก็น่าสนใจดีครับ... แต่ผมไม่ใช่พวกที่เรียนรู้ได้ดีกับทางทฤษฎี เสียเท่าไหร่”

#MSG_เปิดโรล | โกงเวลา | แยกรูท

ณ สวนสาธารณะ เวลา 19.00 น. (บวกได้ทุกคนเลยนะคะ!)

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปสักพัก ดวงจันทร์ขึ้นแขวนแทนที่ วันนี้สวนสาธารณะไร้ผู้คน— ยกเว้นเพียงคนหนึ่งที่กำลังเหม่อลอยราวกับว่าเวลากำลังถูกแช่แข็ง

มือข้างหนึ่งถือสื่อเวทย์ประจำตัวไว้ รอบตัวมีนกกระเรียนกระดาษบินว่อนพร้อมดวงไฟกระดาษรูปดาวลอยขึ้นลงอย่างช้าๆ

+

(เพื่อนแมวหูบินนินา)