#MSG_bunkatsu
#MSG_เปิดโรล

ยูตั้งอกตั้งใจช่วยเตรียมงานชมรมคหกรรม 🍅🥦🧅
ระหว่างนั้นเจ้าวัตถุดิบก็หล่นลงมาจากกล่องที่เธอยก
กลิ้งหลุนๆไปตามทาง

"อ๊ะ.."

「โอ้- ไม่เป็นไรค่ะ! คือเซมไปไม่ได้ผิดอะไรนะคะ แบบว่าดีแล้วที่ถามค่ะ! ดีมากๆเลย...」

เจ้าตัวยิ้มแห้งๆก่อนหลบตาอีกฝ่ายโดยการหันไปจ้องลูกอมในมือ... ข้อความในโมรศัพท์ยังพิมพ์ต่อไป...

「แบบว่า... แค่ไม่อยากให้เซมไปต้องลำบาก... พยายามคุยกับคนที่พูดกลับได้ไม่ได้...」

คานอนเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้แบบเศร้าๆ

เห็นทีท่าตกใจของรุ่นพี่ประกอบคำขอโทษขอโพย พร้อมกับลูกอมซองเล็กๆที่ถูกหย่อนลงใส่มือ ก็รีบส่ายหน้าโบกมือ ทำทีจะบอกว่าไม่เป็นไร

แต่เอ๊ะ อีกฝ่ายจะคิดว่าเราปฏิเสธลูกอมรึเปล่านะ!?! ให้ตายเถอะ การพูดไม่ได้นี่มันลำบากจริงๆเลยนะ...

ค่อยๆหยิบสื่อเวทย์ของตนเองขึ้นมา ไม้บาตองแท่งเล็ก กวัดแกว่งไปทางโทรศัพท์ในมือของอิซามุเซมไป

ข้อความในโทรศัพท์พิมพ์ด้วยตัวของมันเอง

+

(ขอมาปักไวเก่อนน้าา 🥺 )

cms. เด็กชายเทียน

#MSG_เปิดโรล #แยกรูท ย่านการค้า ช่วง 10.00 น.

ระหว่างที่รอร้านคาเฟ่ขนมหวานเปิด หลังจากคิวแถวยาวที่ต่อ ดันมาโชคร้ายที่เมนูเค้กเป้าหมายหมดลงที่คิวของตนพอดี

จุดนั้น ไนองเข่าทรุดลงนั่งกับพื้น น้ำตานอง
เสียใจอย่างกับเด็กเล็ก ทั้งที่ตัวโต 222 เซนติเมตร เป็นแมวดำยักษ์เจ้าน้ำตา

[ คุณ ] ที่ผ่านมา จึงเห็นแมวยักษ์ร้องห่มร้องไห้

ข้อความสั้นๆ...ได้ใจความ ยืนยันความผิดปกติของเธอ

ว่าแล้วก็ค่อยๆหันหน้าหนีก่อนส่งโทรศัพท์คืน...

'นี่เรา...กำลังจะกลายเป็นความจุกจิกจู้จี้ของใครอีกรคเปล่านะ...'

"!!"

ยิ้มดีใจพร้อมยื่นสองมือรับโทรศัพท์ที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ นิ้วเริ่มแตะๆหน้าจอสัมผัสหวังพิมพ์ข้อความทักทายรุ่นพี่ตอบ ทว่า...

'!...'

พอได้ยินคำถามนั้นออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าก็หุบหายไป... โดนจับได้จนได้สินะ...

สีหน้าเศร้าสร้อยก้มลงเล็กน้อยระหว่างที่นิ้วเล็กๆลบข้อความอันเก่าทิ้ง ก่อนจะละเลงข้อความใหม่ลงบนแอปกระดาษขาว

「...ค่ะ」

+

เสียงถามไถ่จากรุ่นพี่ทำให้คานอนเงยหน้าขึ้นมามองด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ก่อนจะล้มเลิกความพยายามในการหาของในกระเป๋า

เธอที่สองมือจะยกขึ้นมาเคลื่อนนิ้วมาวาดเป็นรูปสี่เหลี่ยม กับทำมือท่าเขียนดินสอในเวลาต่อมา ก่อนสองมือจะประนมขึ้นเชิงขอโทษ ประมาณว่า

'ขอโทษที่รบกวนด้วยนะคะอิซามุเซนไป แต่ว่าพอจะมีดินสอหรือกระดาษหรืออะไรไหมคะ?...'

📌 FOR #MSG_commu

”เพราะอยากรู้ เพราะอยากเห็น เพราะแบบนั้นถึงได้เป็นมนุษย์ “

” ฉันพูดถูกต้องใช่มั้ยคะ ? ”

. . 𖥧 𖥧 𖧧 ˒˒. . 𖡼.𖤣𖥧 ⠜ . . 𖥧 𖥧 𖧧

西園愛森 ✦ นิชิโซโนะ อาโมริ
หอพักฤดูร้อน —— วิถีเปลวไฟ
16y. —— Y.1 สึโบมิ

Doc ➜ Bio
(…) ➜ Owner
Role & Co ➜ DM 24/7

#MSG_bunkatsu

ณ ห้องคหกรรม สมาชิกชมรมบางส่วนและประธานของ [ชมรมวิจัยความรัก] เหมือนจะกำลังทำขนมบางอย่างอยู่

ชมรมวิจัยความรักกำลังเตรียมกิจกรรมอะไรกันอยู่น้า

(แอบๆแง้มให้ทายว่าจะมีกิจกรรมอะไรค่ะ ><)

คานอนลดเครื่องดนตรีลงก่อนโบกมือยิ้มให้อิซามุเซมไปด้วยสีหน้าร่าเริง แต่ก็กลับลุกลี้ลุกลนขึ้นมาเมื่อพบว่าตนไม่สามารถสื่อสารตอบกลับคำทักทายนั้นได้

รีบก้มหยิบโทรศัพท์ - อ้าว ลืมไว้ห้อง
รีบหากระดาษป่กกา - เอ...เก็บไว้ไหนนะ...

เสียงทักทายของชายหนุ่มดังขึ้น ห่างจากร่มเงาของต้นไม้ที่เธออิงอาศัยอยู่ไปไม่ไกลนัก

น้ำเสียงที่คุ้นเคยทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งตัวเด้งเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตกใจกลัวหรืออะไรหรอก แต่เป็นเพราะว่ากำลังจดจ่ออยู่กับการบรรเลงเพลงบนเครื่องเป่าสีเงิน จนลืมนึกไปเลยว่าตนเองอยู่ภายในโรงเรียนที่มักมีคนเดินผ่านไปมาอยู่เสมอ

+

(เย่ๆ! ไว้เล่นกันอีกนะฮะ! ✨️)

ว่าดังนั้นแล้วจึงเดินมุ่งไปยังบันไดของหอพักหญิง และก่อนหายขึ้นไปก็หันกลับมาโบกมือลารุ่นพี่อีกคนในโรงเรียนทีาเธอได้ทำความรู้จักในวันนี้!

สองมือยื่นรับเบอร์โทรศัพท์ของรุ่นพี่มาพร้อมโน้มหัวอย่างสุภาพ ก่อนจะหันไปมองบรรยากาศรอบๆตามที่อีกฝ่ายบอก หอชายกับหอหญิงอยู่ตรงข้ามกัน แต่ละฝั่งประดับประดาด้วยไม้ดอกนานาพันธุ์ดดูเป็นที่พักอาศัยที่อบอุ่นน่าอยู่จัง

ยิ้มแกมหัวเราะรับความพยายามในการทำภาษามือของรุ่นพี่ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆเพื่อยืนยันว่าเขาได้ช่วยเธอทุกอย่างในขณะนี้แล้ว!

+

(รำมวยๆ)

(😒😒😒😒)

เพราะไม่สามารถเรียกชื่ออีกฝ่ายได้ ดังนั้นจึงกำหนดคำในภาษามือแทนชื่อของคนที่รู้จัก... สำหรับคนๆนี้... ก็คือคำว่าแว่นตากันแดดนี่แหละ!

ในระหว่างนั้นเองเจ้าตัวใช้มือข้างหนึ่งดึงชายผ้าคลุมของชุดพิธีการที่เขาใส่อยู่ คล้ายเรียกให้หันเหความสนใจมาทางนี้

คานอนยกมือข้างนึงขึ้น ทำให้ตัวเซไปทางนึงหน่อยๆ นิ้วเรียวยกขึ้นมาที่ใบหน้า ใกล้ๆกับดวงตา ในลักษณะที่เหมือนการเลียนแบบกรอบแวนตาอย่างไหงอย่างงั้น ก่อนจะชี้ไปหาอิซามุ

'ชื่อในภาษามือน่ะ!'

+

'!!'

ทันทีที่ถูกทัก ก็หันกลับมาพยักหน้ารัวๆให้กับเขาผู้เดินนำหน้า ให้เขารู้ว่าตนนั้นยังโอเคดี!

ก้าวเดินตามอีกฝ่ายไปเรื่อยๆจนทางเดินเริ่มพอคุ้นหน้าคุ้นตาขึ้นมาบ้างแล้ว พืชพรรณสีสันสวยงามที่ประดับประดาตามผนังและกำแพง บ่งบอกว่าที่นี่แหละ เขตหอฤดูใบไม้ผลิ และดูเหมือนจะเห็นนักเรียนบางคนที่ห้อยที่เดินถือกุญแจที่มีลักษณคล้ายๆกับของเธอด้วย

+

(🧍‍♂️🧍‍♂️🧍‍♂️🧍‍♂️ 😭😭😭)

(😭😭😭 น่ารักกกก)

[ Kumazaki Kanon CV.]

#MSG_เปิดโรล | แยกรูท | โกงเวลา

ณ ริมชายหาดในช่วงหลังเลิกเรียน ยามที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี

ยามเย็นที่ริมชายหาด ลมทะเลพัดแผ่วผ่านเส้นผมสีฟ้าให้พลิ้วไหวตามจังหวะ มีสาวร่างสูงยืนอยู่ลำพังบนผืนทรายอันกว้างไกล สายตาเธอได้เหม่อมองออกไปยังเส้นขอบทะเลไกลสุดสายตา

ก่อนที่ไม่นานเหมือนกับว่าเธอจะรู้ตัวถึงการมาถึงของ「คุณ」นะ

(+)

/ยืนมองสระน้ำของโรงเรียนมาพักใหญ่ /

/ถอนหายใจบางครั้ง หรือไม่ก็แค่เหม่อไปไกลเฉยๆ/

#MSG_Commu

“จอมเวทย์เเบบไหนหนังอะไรนั่น“

“ให้ตายก็ไม่เอาด้วยหรอกค่ะ !! “

" เอ้ะ!? เอ้ะ!?? เอ๋!!!????? "

________________________________

安野 四宮 l Anno Shinomiya
16Y l Y1 l สึโบมิ

จิตวิญญาณฤดูใบไม้ร่วง • วิถีแห่งสายลม
มือใหม่หัดร่ายเวทย์ แม่มดนิวบี้

Doc : bit.ly/4siOznV
Co-op | Role | • dm 24/7

#MSG_Commu

" ฟุจิมูระ คาโอรุนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ "

" หืม? อยากมาเล่นน้ำทะเลด้วยกันไหม? "

⋆｡ ﾟ ☁︎｡ ⋆｡ ﾟ ☾ ﾟ ｡ ⋆ ⋆｡ ﾟ ☁︎｡ ⋆｡ ﾟ ☾ ﾟ ｡ ⋆

藤村 薫 • Fujimura Kaoru 3-E
18 Years 169 CM ☀︎ ᵕ̈

「満開」มังไก หอพักฤดูร้อน『夏』
「光」วิถีประกายแสง

Doc: [In bio]

⋆｡ ﾟ ☁︎｡ ⋆｡ ﾟ ☾ ﾟ ｡ ⋆ ⋆｡ ﾟ ☁︎｡ ⋆｡ ﾟ ☾ ﾟ ｡ ⋆

CMS by Daru Ma

(/คานอนปรบมือให้เบาๆ 🥺 'ยินดีที่ได้รู้จักน้าาา' )

(ขอบคุณค่ะ 🥺 ขอฝากเด็กใบ้คนนี้ในความดูแลของอาจารย์ด้วยนะคะ!)

เจ้าตัวก้มหัวลงด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ก่อนที่จะหยิบไม้วาทยกรบางเฉียบออกมาตวัดกวัดแกว่ง

ทันทีที่เสร็จสิ้นท่าทาง แผนกระดาษกับปากกาก็โบยบินออกมาจากกระเป๋านักเรียนที่วางไว้ค้างเคียง

มันเริ่มเขียนข้อความด้วยตัวของมันเอง ไร้ซึ่งคนจับ ดั่งถูกควบคุมเหมือนหุ่นเชิ่ดเสียอย่างนั้น...

กระดาษที่ลอยค้างอยู่ในอากาศหันมาให้เด็กสาวผมชมพูเห็น...

「ขอบคุณนะคะ... ว่าแต่เล่นเครื่องดนตรีอะไรเหรอ?」