จนกระทั้งพวกเขาก็ถึงที่หมาย คอร์พลันสัมผัสได้ถึงสถานที่ที่เปลี่ยนไป ทั้งบรรยากาศ กลิ่ม หรือแม้แต่สายลมเย็นที่ลอยผ่านพวกเขาไปก็ด้วย
ถึงเขาจะมองไม่เห็นภาพตรงหน้าในตอนนี้ แต่เขาก็รับรู้ถึงมันได้
"วิเศษจริง ๆ มันต้องงดงามมากแน่ ๆ"
ใบหน้าของคอร์ทำเหมือนกับกำลังมองภาพตรงหน้า ทั้งมืออุ่นที่กระชับอยู่ข้าง ๆ เขาก็ด้วย
"จิน"
"นายเคยเห็นแสงเหนือกับตาแบบนี้มาก่อนหรือเปล่า"
"ใครจะไปสะดุดกันล่ะ"
"แถมตรงนี้ก็ใกล้จะถึงแล้วอีกด้วย"
--
ไม่รู้ว่าเพราะได้ยินคำพูดขี้เล่นนั่นหรือเปล่า เขาเลยสับเท้าเร็วกว่าปกตินิดหน่อย..
แต่โชคยังดีที่ผ่านมันมาได้อย่างราบรื่น ไม่รู้เพราะจังหวะก้าวพร้อมจินรึเปล่า เพราะถ้าใช้อารมณ์ของคอร์คนเดียวล่ะก็(...) เขาคงจะล้มเอาตรงนี้แน่นอน
+
"งั้นถ้าวันนั้นเราเจอกันในฝัน ฉันก็จะได้มองหน้าของนายแล้วน่ะสิจิน"
"จะรอดูก็แล้วกันว่าจะตรงสเปคซักแค่ไหนกันเชียว"
เขาทิ้งทวนไปแบบนั้นก่อนจะหัวเราะออกมาในลำคอ ถึงสำหรับเขาแล้วหน้าตาน่ะไม่ได้เป็นสิ่งสำคัญมาตั้งแต่แรกด้วยซ้ำก็เถอะ
แล้วเขาจึงกลับไปโฟกัสกับเสียงของน็อกต์มันใกล้ถึงอย่างที่เขาพูดเอาไว้จริง
+
จนมาถึงประโยคที่เขาพึ่งพูดออกไปแท้ ๆ คอร์รู้สึกได้ว่าคนข้าง ๆ เองก็ไม่ได้คิดเร่งเร้าเขา
ถึงคำตอบของอีกฝ่ายจะซุกซนไปบ้าง แต่สำหรับเขาเองคน ๆ นี้ซื่อตรงกว่าตัวเขามาก มากกว่าที่เขาคิดเอาไว้
"ถ้ารู้ว่าจะมาเสียใจภายหลังล่ะก็.."
"ฉันก็จะคว้ามันเอาไว้"
สิ้นเสียงของเขาไหล่ที่เหมือนตึงที่แรก กลับผ่อนลงมาอย่างเห็นได้ชัด
มันเหมือนกับไม่ใช่คำพูดที่ พูดทีเล่นที มันหนักแน่นมาก
+
ดวงตาของเขาเบิกเล็กน้อยกับคำตอบที่ได้รับ เพราะมันดูเหนือกว่าสิ่งที่เขาคาดเอาไว้มาก
เขาเลือกไม่ตอบมันในทันที พลันยอมให้บรรยากาศกลืนกินพวกเขาไว้ในชั่วขณะนั้น
เหมือนกับกำลังไม่มั่นใจที่จะตอบออกไปในตอนนี้ อย่างกับมีบางอย่างจุกอยู่ที่อกของเขา
+
"โทดที"
พยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบไฟแช็คจากกระเป๋าอีกข้างให้
ลืมไปเลยว่าตัวเองเก็บไว้ตรงนี้
จนกระทั่งอีกฝ่ายจุดเสร็จ เขาถึงรับมันกลับมามาเก็บไว้เหมือนเดิม
"แล้วรายการเป็นยังไงบ้างเสียล่ะ ?"
ถามคำถามเดียวกันกลับไปบ้าง ก่อนจะสูบมวนในมือของตนต่อ
#MMM_โรลเปิด | กลางดึก | ดาดฟ้าเรือ | แยกรูท
กลางดึกหลังจากที่ออกจากอลาสก้าแล้วเขาก็มานั่งรับลมบนดาดฟ้าเรือ อากาศยังเย็นเหมือนเดิม แต่เอริกซ์ก็ยังเลือกใส่ฮู้ดตัวเก่งตัวเดียวแบบเดิม
เขาคิดว่าจะมานั่งสูดอากาศเงียบๆคนเดียว จึงได้หลับตาลงแล้วหายใจเข้าลึก ก่อนที่จะได้ยินเสียงฝีเท้าเบาๆที่เดินเข้ามาใกล้ เอริกซ์ถึงได้หันกลับไปทัก
"ใครน่ะ?"
ในจังหวะเองเขาก็กระชับของอีกฝ่ายกลับโดยไม่รู้ตัว สาวเท้าเหยียบพื้นหิมะสีขาวโพลนไปยังจุดหมาย
พร้อมกันเสียงร้องของน็อกอยู่เหนือหัวของพวกเขา
อาจจะเพราะมันได้เห็นจุดหมายก่อนพวกเขาแล้วก็เป็นได้
กระทั่งสายลมเย็นที่พัดผ่านป่าสนน้อยลง รับรู้ได้ถึงลมหาวที่พัดกระทบใบหน้าของพวกเขา
"คงจะใกล้ถึงแล้วหรือเปล่า"
"ฉันรู้สึกได้ว่าสายลมเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้เล็กน้อยน่ะ"
" ทำอย่างกับไกด์นำเที่ยวเลยนะจิน "
พอเห็นท่าทางตั้งใจแบบนั้นเขาเองก็อดแซวไม่ได้ เล่นทำให้ตัวของคอร์เอ่ยชื่อของอีกฝ่ายอย่างเป็นกันเองขึ้นมา
.
.
" แบบนั้นก็มาเจอกันในฝันเลยดีกว่าไหม ? "
นี่อาจจะดูเหมือนกับคำเชิญและดูเหมือนคำหยอกล้อในเวลาเดียวกันเมื่อได้ยิน
แต่สำหรับตัวเองนั้น นับว่าจินตนาการหน้าตาของอีกฝ่ายเอาไว้หลากหลายนักเลยทีเดียว
+
เลิกคิ้วฟังในขณะที่เดินเหยียบพื้นหิมะต่อไป และตัวเขาเองก็คงนึกภาพมันในหัวเอาไว้เช่นกัน
"แบบนั้นคงดูเหมือนจะคว้าเอาไว้ได้ง่าย ๆ เลยสินะ"
"ถ้าหากมันอยู่ใกล้ขนาดนั้น"
พอฟังได้ซักหน่อยเขาเองก็หัวเราะในลำคอไม่ต่างกันกับประโยคที่จินฮู่พึ่งเอ่นออกมา
ก่อนที่เขาจะพยักหน้ารับคำเตือนนั้นอย่างว่าง่าย
+
ยิ่งพอได้ยินเสียงหัวเราะชอบพอแบบนั้น รอยยิ้มของเขาก็เปลี่ยนไปสองถึงสามส่วนเลยทีเดียว
"ก็แค่บีบจมูกเบา ๆ เอง.."
พูดออกไปเสียงแผ่ว แต่ก็สุดท้ายก็ยอมไหวไหล่ปล่อยความคิดนั่นไป
ในระหว่างเดินคอร์ก็หยิบถุงมือออกมาสวมด้วยมือเดียวอย่างชำนาญ แค่นี้ก็ไม่มีมือเย็น ๆ เจ้าปัญหาแล้ว
แต่ถึงอย่างงั้นความรู้สึกอุ่นภายในร่างกายของเขาจากเหตุการณ์ยังคงอยู่ไม่หาย
+
คอร์เองก็ถึงกับผ่อนหายใจให้หายคอ ก่อนจะยอมเอ่ยตอบ
" ไปกันต่อเถอะ "
"เดี๋ยวจะไปไม่ถึงกันก่อน ใช่ไหมล่ะ?"
พูดจบเขาถึงยอมยิ้มออกมาเล็กน้อย เก็บเอาการเล่นสนุกเมื่อครู่เอาไว้
แล้วค่อยเอาคืนในภายหลังก็ไม่เสียหายหรอก
" แปลว่ายังมีอะไรที่อยากโชว์ให้เห็นอีกล่ะสินะ "
ไม่นานนักพวกเขาก็เริ่มก้าวเดินกันต่อไป น็อกที่บินอยู่บนฟ้าเองก็ยังคอยบินวนตามพวกเขาอยู่ไม่ห่าง
สิ้นเสียงตรงหน้า ดวงตาและคิ้วของเขาขมวดลง อยู่ ๆ เขาเองก็สัมผัสได้ถึงความร้อนฉายวาบขึ้นมาบนใบหน้าของตน
ไม่รู้ว่ามีใครเห็นไหม แต่เขาเองตอนนี้มันก็ปิดไม่มิดซะแล้วน่ะสิ
' แล้วแบบนี้ฉันจะไปกล้าแกล้งต่อได้ยังไงล่ะเนี่ย '
เขาบนอุบอิบในใจ แต่จะคิดแบบนั้น ใจหนึ่งเขาก็ไม่ใช่พวกแพ้เสียด้วยน่ะสิ
" ร้ายไม่เบานะพ่อแมวตัวใหญ่ "
พูดกลับไปทั้งๆที่ใบหน้าของเขายังคิ้วขมวดอย่างชัดเจน
+
คอร์สัมผัสได้ถึงเส้นผมนุ่มที่พลิ้วโน้มลงมา ไออุ่นของชีวิตที่อยู่ไม่ไกลจากใบหน้าของเขา
"อะไรนะ-"
เขาเบิกตาอย่างตกใจถามกลับโดยอัตโนมัติ ให้กับคำพูดสุดชวนเข้าใจผิดตรงหน้า
คอร์ไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าแบบไหนตอนนี้ จนตัวเขารับรู้ได้ถึงจมูกอุ่น ๆ สัมผัสจมูกของเขาอยากหยอกล้อ ถึงใจนึงเขาจะรู้สึกว่ามันน่ารักเอามาก ๆ ก็ตาม...
+
ยิ่งพอได้ยินเสียงและท่าทางของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไป พลันทำให้เขาเองต้องหยุดหัวเราะ หันกลับไปโฟกัสเด็กคนนี้แทน
อย่าบอกนะว่าเขาจะเล่นแรงไปหน่อ..
ยังไม่ทันที่จะได้คิดให้เสร็จดี ร่างของคอร์ถึงกับชะงัก เสมือนว่าถ้าจะถอยหนีตอนนี้ก็คงไม่ทันเสีย
อ้ะ
+
📍ประกาศการส่ง/แก้ไขใบสเป็คใหม่
เพื่อให้การจับคู่นามแฝงในรอบที่2 สะดวกและแม่นยำขึ้น ทางสต๊าฟจะเปิดให้ลูกมู “ทุกท่าน“ ที่สนใจเข้าร่วมระบบแมตช์ต่อไปให้ “ส่งใบสเป็คใหม่”
เปิดให้ส่งได้ตั้งแต่ วันนี้ ถึง วันที่ 23 เมษายน เวลา 20:00น.
ฟอร์ม : forms.gle/zNnKvdWMtnWG...
[ ย้ำ ขอให้ลูกมูเช็คข้อมูลให้เรียบร้อยก่อนส่ง เมื่อหมดเขตส่งทางสต๊าฟจะไม่รับแก้ใดๆ ทั้งสิ้น ]
ทิ้งท้ายไปแบบนั้น แต่คอร์เองก็ยังไม่หยุดหัวเราะ ดูท่าเขาจะพอใจเลยทีเดียว
"ขอบคุณที่ยอมทำตามที่ฉันพูดนะ"
ใจหนึ่งเขาก็แอบอยากแกล้งอีกอยู่หรอก แต่สัญชาตญาณความเป็นผู้ใหญ่ของเขาก็ค้ำคออยู่ใช่ย่อย
"ไว้มีโอกาสฉันจะแกล้งใหม่"
มือเปล่าของเขายกขึ้น เหมือนกำลังกะระยะห่างตรงหน้า อย่างกับว่าไม่อยากทำสิ่งนี้พลาดยังไงอย่างงั้น
"ปิ้บ"
สิ้นเสียงเรียวนิ้วเย็นเฉียบของเขาก็จับไปที่จมูกของคนตรงหน้า
บีบมันเบา ๆ อย่างอดไม่ได้
แล้วจึงค่อยถอนมือของตนออกมาทันที ทิ้งเสียงหัวเราะแห่งความเอ็นดูทิ้งท้ายเอาไว้
"โทดทีนะ มันอดใจที่จะแกล้งไม่ได้"
+
เรียวนิ้วซีดลูบตามข้อนิ้วของตัวเอง พลันทำให้เขารับรู้ได้ถึงอุณหภูมิของตนได้อย่างดี
"หลับตาลงนะ"
เขาเอ่ยเสียงเรียบ เพราะรู้ว่าในระยะเพียงแค่นี้คนตรงหน้าคงจะได้ยินเขาอย่างแน่นอน
ก่อนจะเว้นช่วงเวลาเงียบสงบเอาไว้ จนสามารถทำให้ทั้งสองได้ยินเสียงของลมหนาวได้อย่างชัดเจน
+
แล้วอยู่ ๆ ก็มีความคิดแล่นเข้ามาในหัว คอร์ค่อย ๆ ใช้มือที่ว่างยกขึ้น
ก่อนจะกัดดึงถุงมือข้างนั้นออกทันที
และเก็บถุงมือนั่นเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อของตัวเองอย่างดี เหลือเพียงมือเปล่าที่สัมผัสกับลมหนาวอย่างไม่กลัว
"อากาศเย็นสมกับเป็นอลาสก้าเลย"
"นี่"
เขาหันไปกวักมือเรียกคนข้าง ๆ เหมือนกำลังบอกให้ก้มลงมาเล็กน้อย
"มันสวยงามมาก"
ก่อนลมหายใจออกมา ลมเย็นยังคงพัดผ่านใบหน้าของพวกเขาไป
พอได้คำพูดอย่างภูมิใจออกจากปากคนข้างเขาก็ถึงกันหลุดหัวเราะออกมาเลยทีเดียว
"ก็นะ"
"นายนี่เล่าเก่งจริง ๆ"
"แบบนี้ในฝันมันต้องสวยมากอย่างที่ว่าแน่"
+
หัวเราะในลำคอเบาๆ เขาค่อนข้างรู้ดีว่าน็อกต์เป็นยังไง
"ถึงจะเป็นเวลาไม่กี่ปีที่ฉันได้อยู่กับมัน"
"มันสมควรจะได้รับสิ่งนี้จริง ๆ"
ก่อนที่คอร์จะยืนฟังอีกฝ่ายอย่างพอใจ เขาไม่กลัวที่น็อกต์จะบินออกไปแม้แต่น้อย
"ค่อยยังชั่ว.."
"เพราะว่าชอบของแวววาวแบบนั้น ไม่มีทางที่จะไม่ชอบแสงเหนืออย่างที่คิดไว้เลย"
+
ส่งเสียงในลำคอตอบรับ ดูท่าอลาสก้าจะคึกคักกว่าปกติเพราะรายการเสียจริง ๆ
" ดูครื้นเครงดี แบบที่ไม่ได้เกลียดนักหรอก "
ก่อนจะใช้มือข้างนึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าแจ็กเก็ต หยิบกล่องบุหรี่ออกมา
"ฉันคอร์วิน แอช จะเรียกว่าคอร์ก็ได้"
"อยากรับซักมวนไหมล่ะ ?"
มุมปากกระตุกยิ้มขึ้นเอ่ยเชิญชวนอีกฝ่าย
"...โนอาร์รู้มั้ยคะ"
"ว่ามือฉันน่ะเย็นตลอดเวลาจนกระทั้งได้จับมือกับคุณ"
เธอหันมองอีกฝ่ายพร้อมยิ้มอ่อนๆขณะที่มือก็วางลงบนมืออีกฝ่ายพร้อมกุมไว้หลวมๆ ทั้งที่ปกติมือนี้ควรจะเย็นแต่ตั้งแต่เมื่อครู่กลับรู้สึกว่าอุ่นอย่างน่าประหลาด
"เป็นเพราะหัวใจฉันเต้นอยู่ค่ะ.."
คงเป็นความตื่นเต้นของเดทแรกล่ะมั่ง
(ภาพเต็มนะคะ/ปิ้ง✨️)
🚢 New Event Spoiler 🚢
Event 3 : Coming soon . . . . .
(หยุด บี๋หยุด🫵)
(รับไม่ได้ ช่ยด้ย55555555555555555)
( 500ดอลซื้ออะไรได้บ้าง 1.ศักดิ์ศรีของหนุ่มคนหนึ่ง )
#MMM_Offset
😈: อะแฮ่ม โดนเพื่อนจ้างไปเสิร์ฟเหล้ามาน่ะ แถมได้รูปถ่ายมาด้วย เราก็เอาเรื่องเหมือนกันนี่หว่า/ถูจมูก
(ผมแตก5555555555 ตลกมาก เพื่อนบอกทำไมต้องจริงจังกับอะไรแบบนี้ แต่รูปเต็มดูได้ในห้องใต้ท้องเรือนะคะ กลัวล่อแหลมไป😭)
(จะร่างไหนก็รั่วได้เหมือนกันครับ)
