"จ.. จะแตกข้างในหนูแล้วค่ะคนดี" เวดว่าเช่นนั้น ก่อนจะอ้าปากหอบหายใจ น้องช่างสวยงามเหลือเกินเลยเชียวล่ะ

"อื๊อ!! พี่เวด อยากโดนทั้งวันเลย อ๊า!!!" เจมส์กรีดร้องออกมา ชั้นนี้เป็นชั้นวีไอพี เลยไม่มีคนผ่านมาพวกเขาเลยเต็มที่กัน

ลีโอพอลด์พยักหน้าหงึกๆ เขาเองก็อยากจะไปดูเช่นกัน แต่สภาพร่างกายคงจะไม่ไหว

"เธอไม่ต้องทำแล้ว เข้าบ้านไปได้แล้วล่ะ เดี๋ยวโลแกนกับเด็กๆ ก็คงตื่นแล้ว" อีริคว่า ก่อนจะเกินจากเด็กหนุ่มท้องโตไป

ทารกน้อยขยับตัวยุกยิกน่ารักเชียว อีริคยิ้มมองลูกน้อย ก่อนจะไปคุยกับทีมหมอด้วย

"คุณโลแกนปลอดภัยแล้วล่ะค่ะ ดูอาการอีกสักวันก็เรียบร้อยแล้ว คลอดธรรมชาติ ไม่มีอะไรแทรกซ้อน ยังไงก็ฟื้นตัวไวค้ะ"

อีริคพยักหน้ารับเขาจะจ่ายทีมหมออย่างดีเลย

เวดไม่อยากให้บรรยากาศมันดูเครียดเกินไป เลยรีบตอบรับ เสร็จแล้วคุณพยาบาลเลยขอตัวออกไปก่อน

"เวด.. โอเคไหมจ๊ะ"

"โอเคสิครับ โอเคมากๆ เลย"

เวดรีบบอก เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์แบบนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ปกติที่ใครจะเข้าใจนัก

"จริงหรอคะ น้องแน่ใจใช่ไหม" เวดว่าเช่นนั้น มองดูคนที่ขยับโยกอยู่บนร่างกาย

"จริงค่ะ.. อ๊ะ.. อยาก.. อยากมีลูกแล้ว" เจมส์ขยับขึ้นลง ปากอิ่มอ้าหอบอย่างมีอารมณ์ร่วม ทำในรถแบบนี้ ถึงฟิมล์รถพี่เวดจะมืดมาก แต่มันก็น่าตื่นเต้นเหลือเกิน

"ฉันอายุสี่สิบแล้วนะ ไม่เรียกแก่จะเรียกว่าอะไร" อีริคหัวเราะ เขากับโลแกนน่ะอยู่ในวัยเป็นผู้ใหญ่เต็มที่ ส่วนเจ้าเวดกับลีโอเพิ่งเริ่มต้นชีวิตผู้ใหญ่ได้ไม่นานเลย

"สี่สิบไม่เห็นจะแก่เลยครับ"

"เธอนี่พูดจาเข้าหูจริง มิน่าเจ้าเวดทั้งรักทั้งหลง"

"อ.. อื้อ" โลแกนพยักหน้า ความเจ็บปวดแทบจะหายไปทันทีที่เขาเห็นลูก

"งั้นขอพาน้องไปทำความสะอาดตัวสักครู่นะคะ" พยาบาลว่า พร้อมกับตัดสายสะดือออกและรับทารกน้อย

"เหนื่อยจังเลยอีริค" โลแกนว่า ตาใกล้ปิดเต็มที

คุณพยาบาลก็ช่วยพันผ้าให้หนูน้อยก่อนจะส่งให้คุณแม่เพื่อที่จะให้นมไปด้วย

"น่ารักที่สุดเลยจ้ะ" โลแกนหอมหน้าผากน้อย เอาลูกเข้าเต้า ทารกน้อยก็รีบดูดนมอย่างหิวโหยเลยล่ะ โลแกนมองอย่างดวงใจอย่างมีความสุขเหลือเกิน

"น้องนี่ใจร้อนจริงๆ เลยนะคะ" เวดบอก ประคองสะโพกกลมของคนที่กำลังจะกดตัวลงมา

"ก็พี่เวดหล่อมากเลยนี่นา เค้าไม่ไหวแล้วอ่ะ อยากโดนแล้ว" อีกฝ่ายพูดเช่นนั้น ก่อนจะกดตัวลงท่อนเนื้อแข็งร้อนของเวด

"อ๊า... ใหญ่จังค่ะ"

"ผมจะทำความสะอาดครับ"

อีริคส่ายหน้าด้วยความเอ็นดูให้หนุ่มน้อย

"ดูท้องเธอสิ แค่จับไม้กวาดก็ไม่ถนัดแล้วนั่น เดี๋ยวฉันให้คนมาทำเอง" อีริคตอบอย่างใจดีให้ลีโอไปด้วย

"ต.. แต่ว่า"

"ถ้าอยากทำอะไรตอบแทนวันนี้อยู่เล้นกับเด็กๆ กับโลแกนก็แล้วกัน"

โลแกนชะเง้อมองลูก แต่เขาเองก็แทบจะหมดแรงไปเลยทีเดียวล่ะ

"ข.. ขอดูแกใกล้ๆ" โลแกนว่าอย่างอ่อนแรงเลย เขาแทบจะสลบอยู่แล้ว

"นี่ค่ะคุณแม่"

ทารกน้อยตัวแดงที่ร้องจ้าก็ถูกส่งเข้ามาในอ้อมแขนของโลแกน

"ขอบใจจ้ะ" โลแกนยิ้มกว้าง มีสามีถึงสองคนมาช่วยเอาใจกันแบบนี้นี่รู้สึกดีมากจริงๆ เลยนะ

โลแกนเลยขอเป็นข้าวต้มดีกว่า เพราะเขาอยากกินอะไรอุ่นๆ ที่ย่อยง่ายเสียหน่อย

ก่อนอาหารจะมาก็ได้เวลาให้นมลูกอีกแล้วล่ะนะ

"ผมว่าผมปล่อยใส่คุณไปเยอะมากๆ เลย" อีริคหอบหายใจเบาๆ ก้มจูบหน้าผากเนียนสวยของคุณภรรยาไปด้วย

"จ.. จะท้องรึเปล่าเนี่ย" โลแกนหัวเราะอย่างอ่อนแรง ตาใกล้ปิดเต็มที

"นั่นสิ... แต่นอนเถอะนะ ผมจะดูแลคุณเอง"

ด้วยความเป็นคนขยันลีโอพอลด์ห็นแล้วเลยอดจะทำความสะอาดไม่ได้เลยล่ะ มือเล็กข้างหนึ่งประคองท้องใหญ่ๆ ของตัวเองไว้ อีกมือก็จับไม้กวาดขึ้นมา

"ทำอะไรของเธอน่ะ" อีริคที่ออกมาสูดอากาศตอนเช้าพอดีก็เห็นเข้า เขากำลังจะไปคอกม้าพอดีก็เจอลีโอซะก่อน

โลแกนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง พอได้สัญญาณก็เริ่มเบ่งอีกรอบ

"อื๊อ!!!" โลแกนเบ่งสุดแรงเลย

"หัวน้องออกมาแล้วนะคะ!"

ได้ยินแบบนั้น ทั้งสองคนก็ยิ้มให้กันทันทีเลย โลแกนยิ้มทั้งน้ำตาอย่างอ่อนแรงเชียว

"ก็ได้ๆ แต่ต้องระวังนะโลแกน" อีริคกำชับ แล้วปิดประตู้แต่เปิดแง้มไว้นิดหน่อยให้กับภรรยาด้วย

โลแกนอมยิ้ม ทำธุระของตนเองให้เสร็จอย่างเรียบร้อยเลยล่ะ

"เสร็จแล้วล่ะครับอีริค" โลแกนเปิดประตูออกมา อีริครีบเข้าไปประคอง

"คุณภรรยาของผมนี่ช่าง..." อีริคหยุดคำไว้แค่นั้น ก่อนจะเร่งจังหวะให้แรงเร็วขึ้นอีก โลแกนของเขาครางไม่หยุดปากเลยทีเดียว

"อ.. อ๊า!! ไม่ไหวแล้ว!!!" โลแกนกรีดร้อง เนื้อตัวสั่นเกร็งไปหมดเพราะความเสียวสะท้าน

"ไปพร้อมๆ กันนะที่รัก"

ลีโอพอลด์ตื่นมาในอ้อมกอดของสามีหมาดๆ ของตนเองอย่างมีความสุขเลยล่ะ เวดของเขานี่หล่อจริงๆ เลยล่ะนะ

"เค้าโชคดีจังเลยที่ได้เป็นเมียพี่เวดเนี่ย" คนสวยกระซิบกับตนเองเบาๆ ไปด้วยอย่างน่ารักมากเลยล่ะ

"ไม่เป็นไรที่รัก คุณกับลูกจะต้องไม่เป็นไรนะ" อีริคบอก พร้อมกับจูบขมับสวยของภรรยาที่ตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอดของตนเองไปด้วย

"ผม.. ผมกลัวอีริค.. ทำไมคราวนี้.. มันถึงได้ยากจัง" เพราะตอนคลอดลอร่าไม่เป็นแบบนี้เลย

"ผมจะไปเข้าห้องน้ำน่ะครับ" โลแกนเอ่ยบอกกับอีกฝ่ายไปด้วย พร้อมทำหน้าตกใจเล็กน้อยเพราะอีริคนั้นดูตื่นตระหนกจริงๆ

"เดี๋ยวผมพาไปเอง"

"ไม่เห็นต้องทำท่าตกใจขนาดนั้นเลยก็ได้นี่นา" โลแกนยิ้มๆ อย่างเอ็นดูคุณสามีไปด้วย

"คุณนี่ช่างร้อนแรงจริงๆ เลยนะ" อีริคว่า พร้อมทั้งยิ่งกระแทกตามใจสั่งของภรรยา

"ก.. ก็ผมอยากได้ของคุณมากที่สุดเลยนี่นา" โลแกนว่าเช่นนั้น สองมือยกขึ้นบีบนวดอกอวบโตของตนเองไปด้วยเลย

"สุดยอดจริงๆ เลยที่รัก"

เวดลองนึกดู ลูกชายชื่อเลวอนงั้นรึ..

"งั้นลูกสาวพี่จะให้ชื่อโลอิส น้องว่าดีไหม" เวดก้มถามคนในอ้อมกอดไปด้วย

ก่อนคนน้องจะรีบพยักหน้าขึ้นมาเชียว

"ชอบค่ะ ชื่อน่ารักมากๆ เลย" ลีโอพอลด์ยิ้มหวานออกมา

"ย.. ยังไม่ออกอีกหรอ" โลแกนเอ่ยถาม น้ำเสียงเริ่มอ่อนแรงแล้ว เขาเริ่มหมดแรงแล้วล่ะนะ

"โลแกน.. โลแกนที่รัก อดทนอีกหน่อยนะคนดี" อีริคน้ำตาคลอขึ้นมาแล้วด้วยความสงสารภรรยาและกลัวสุดใจ

"เจ็บ.. เจ็บมากเลยอีริค"

พวกเขาดูแลความเรียบร้อยกันอีกครั้ง เห็นว่าโลแกนยังคงหลับปุ๋ยอย่างแสนน่ารักเลยได้แต่ผลัดกันมาจูบราตรีสวัสดิ์แล้วก็พากันเข้านอนไป

รุ่งเช้าโลแกนตื่นขึ้นมาก็เห็นสองหนุ่มนอนขดกันอย่างน่ารักอยู่บนโซฟาแล้ว

"เข้ากันได้ดีจริงๆ เลยนะ"

"ง.. งั้นก็ทำอีกเยอะๆ สิ" โลแกนว่าอย่างแสนงอนแสนน่ารัก อยากได้ความสุขสมของอีริคจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

"โอ๋ๆ คนสวยของผม ไม่เป็นไรนะๆ" อีริคยิ้มชอบใจ แล้วยิ่งกระแทกใส่โลแกนไปแบบชุดใหญ่ๆ จนอีกคนตัวโยนเลย

"ไม่นานก็คงได้รู้กันแล้วนะคะ" เวดว่าเช่นนั้น พร้อมรอยยิ้มดีใจที่พวกเขาเองก็จะได้เป็นพ่อแม่คนกันจริงๆ สักทีแล้วล่ะนะ

"ตื่นเต้นที่สุดเลยค่ะ" คนน้องยิ้มจนตาปิดให้กับเวดเลยทีเดียว ช่ทงแสนน่าเอ็นดูจริงๆ เลย

"เจ็บ.. อึ่ก เจ็บจัง" โลแกนเป่าปากออกมาอย่างเจ็บปวด ก่อนจะสูดหายใจลึกๆ แล้วเบ่งออกมาแรงอีกครั้ง

โลแกนบีบมืออีริคแน่นจึงชายหนุ่มรู้สึกเจ็บเลยทีเดียว แต่ก็คงไม่เท่ากับความเจ็บปวดที่โลแกนนั้นเผชิญอยู่ในตอนนี้

พวกเขากลับห้องพักไปพร้อมด้วยขนม ของกินเล่นอีกหลายอย่าง พอไปถึงห้องพักก็พบว่าโลแกนหลับไปแล้ว ท่าทางคงจะเหนื่อยมากทีเดียวเลย

"หลับไปแล้วแฮะ น่ารักจัง" เวดว่าพลางมองดูคนสวยที่กำลังหลับปุ๋ยของพวกเขา

"คุณนี่มันสุดยอดจริงๆ" อีริคหัวเราะออกมา จับเอวของโลแกนเอาไว้ กระแทกเข้าไปลึกๆ ในร่างกายแสนงดงามของภรรยาอีกครั้งและอีกครั้ง

"อ..อ๊า!!! เสียว.. จ.. จะเสร็จแล้วล่ะอีริค แตกข้างในผมนะ เอาเลย!!"

"ก็อยากให้พี่ได้ไปเจอเพื่อนๆ นี่นา" เวดยิ้มกว้างกับคนรัก เขาชอบอยู่กับลีโอมากที่สุดเลยล่ะนะ

"เจอพอแล้วค่ะ อยากอยู่กับลูกกับเมียมากกว่า" ว่าแล้วก็หอมแก้มไปฟอดใหญ่ๆ ทั้งสองข้างเลยทีเดียวล่ะ มีความสุขจริงๆ