#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN

ภาพของนักเรียนกำลังประลองเวทย์กันเสียงดังเอะอะโวยวายจนกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของอาจารย์จิรกรและผู้อำนวยการของโรงเรียน เสียงจากผู้เป็นอาจารย์ทำลายความเงียบลงระหว่างพวกเขาทั้งสอง เป็นการเปิดบทสนทนาคุยเล่นไปพลาง

“มาอยู่โรงเรียนหญิงล้วนแบบนี้ไม่เหงาหรอครับ”

“แถมยังเป็นโรงเรียนประจำด้วย…คงห่างบ้านน่าดูนะครับ”

#VRKN_Commu

” มีเรื่องอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ? “

“ พอดีว่าดิฉันกำลังยุ่งอยู่ ”

___________________________

• สิตาพัชญ์ พิชิตชัย | สิตา
• เรือนธาราลัย ปี 2
• มนุษย์ | 165/54

___________________________

Doc - bit.ly/4vzNmL4

(#) ทัก/โรล/co-op/เวิ่น DM มาได้ตามสะดวกเลยค่ะ ✨
(#) มาช้าแต่มานะ

#คาถาคำร่าย_VRKN

(ฝึกทำอนิเมชั่นอยู่ค่ะ../ชูสองนิ้วหายตัว)

( @vrkn-nete.bsky.social เหยื่อ)

#คาถาคำร่าย_VRKN
( ลิงขี้แค้นมากเวอร์ 3-0 )
คู่กรณี @vrkn-nueamork.bsky.social

ก่อนจะจบคำขานนับถอยหลัง พวานแดงชันตัวลุกขึ้น กระเอมไอสำลักน้ำออกมา พรางหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอด

"..หมอกศิลา... "

ดูเหมือนว่านางจะยังไม่ยอมล้ม และแววตาก็ดูจะเคืองแค้นใช่ย่อย

#คาถาคำร่าย_VRKN

โรลปิด | @vrkn-kwanta.bsky.social

วันนี้เป็นวันที่จะมีการประลองเวทย์เกิดขึ้น และในตอนนี้เจ้าลูกครึ่งยักษ์สาวก็ได้แต่เหงื่อตกยืนอยู่บนสนามประลอง

เพราะว่าชื่อของคู่ประลองดันไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นเพื่อนที่เธอรู้จักตั้งแต่สมัยเด็กแล้วนั่นเอง—

"อินไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าจะได้เจอขวัญอีกทีแบบนี้"

"ฝากตัวด้วยนะคะขวัญ"

เอาเถอะ ในเมื่อมันมาถึงตรงนี้ก็ต้องสู้ล่ะนะ

เธอนั่งฟังรุ่นน้องอย่างตั้งอกตั้งใจ เดิมทีก็ชอบฟังเรื่องเล่าอยู่แล้วกับคำกล่าวร่ายยาวนี้ก็ไม่ทำให้เธอเบื่อแต่อย่างใด

"เป็นสัตว์ที่สง่างามจริงๆหนา"

หลับตานึกภาพจินตนาการตามอยู่ครู่นึง ก่อนเอ่ยถามกับรุ่นน้อง

"หากได้เจอนาคปักษิณจริงๆเจ้าอยากจะทำอย่างไรหรือ"

(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)

#คาถาคำร่าย_VRKN

(หนึ่งในท่าที่น้องอินชอบใช้ตอนสู้คับ ปล่อยหมัดไฟหนึ่งกรุบ พรึ่บๆๆ🔥🔥🔥🔥)

#คาถาคำร่าย_VRKN

(เก็บตกสีหน้า ท่าทางตอนไปโรลสู้มาค่ะ หน้าดุขนาดนั้นถามว่าชนะมั้ย ก็ไม่--😂)

#คาถาคำร่าย_VRKN
[โรลเปิด | แยกรูท | 25-26 เมษา]

สำหรับการทดสอบที่เวียนวนมาในปีนี้ เธียรได้รับมอบหมายให้คุมฐานพิเศษซึ่งอนุญาตให้นักเรียนเลือกหนึ่งจากหุ่นพยนต์ทั้งสามรูปแบบมาประลองฝีมือ

แต่ว่ากันว่าหากคุณผ่านการทดสอบและมีผลงานที่ดี เธออาจจะยอมลงสนามประมือกับคุณด้วยตนเองก็เป็นได้

อยากลองท้าทายดูไหมล่ะ?

#คาถาคำร่าย_VRKN

(ลุคช่วง25-26เมษา มัดเผ้ามัดผมใส่โจงกระเบน จะได้ขยับตัวง่าย)

#คาถาคำร่าย_VRKN

25 เมษา | ลานกว้าง
ในการทดสอบวันนี้ธารฝันดูไม่ค่อยตื่นเต้นนัก คงเพราะฝึกฝนเวทย์มนตร์มานักต่อนักแล้ว

ณ จุดทดสอบเวทย์โจมตีจึงร่ายคาถาออกมา

“อัคคี”

ลำแสงจากวาฏกะแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิง ก่อนจะพุ่งสู่หุ่นทั้งห้าตัวเข้าอย่างจัง

ผ่านไปแล้วหนึ่งแบบทดสอบ รีบจัดการให้เสร็จแล้วไปดูรุ่นพี่กับหุ่นพยนต์ดีกว่า..

(พอดีอยากวาดซีนร่ายเวทบ้าง แถมเจอเบสที่ถูกใจพอดีค่ะ🥺✨)

(มานั่งเชียร์ข้างสนาม สู้ๆนะคะ✌️)

"ไม่เห็นต้องลำบากเลย ไว้ว่างๆข้าแวะไปหาเจ้าเอาดีกว่า"

"งั้นข้าขอให้คืนดีกับน้องได้ในเร็ววันหนา"

ครามลุกขึ้นปัดๆกางเกงแล้วโบกมือให้เพื่อน

"ข้าขอตัวก่อนแล้วกัน"

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์]

#คาถาคำร่าย_VRKN

พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

"ข้าเป็นสหายเจ้า มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันเป็นธรรมดา"

ครามยิ้มตอบเห็นว่าเพื่อนสีหน้าดีขึ้นหน่อยก็โล่งใจก่อนปลอบต่อ

"...อย่าโทษตัวเองนักเลย ข้ารู้เจ้าไม่ได้ตั้งใจ"

"ถ้าอยากให้ข้าอยู่เป็นเพื่อนก็บอกได้หนา ไม่ต้องเกรงใจ"

"แล้วชอบตัวไหนที่สุดหรือ?"

สำหรับเธอที่ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วการทำความรู้จักกับคนใหม่ๆนั้นย่อมดีกว่าปล่อยเวลาผ่านไปเฉยๆ

หน้ากระดาษถูกเปิดขึ้นแสดงถึงภาพเขียนเก่า แต่กระนั้นกลับมีการเก็บรักษามาเป็นอย่างดีบางทีอาจจะเป็นเล่มโปรด

ขณะที่กำลังฟังคำเกริ่นเรื่องก็หยุดลงกลางคั้น ทำให้แอบเสียดายอยู่นิดๆกับแววตาสดใสเมื่อครู่

"...เจ้าคงจะชอบสัตว์วิเศษน่าดูเลย"

เธอยิ้มให้บางๆก่อนจะเอียงตัวพิงริมหน้าต่าง มองจากท่าทีเมื่อครู่อีกฝ่ายคงจะเกร็งใจเธออยู่

+

ถ้าให้ตอบก็คงจะยากเอาเรื่องดูทีท่าน้องมันคงแค้นน่าดู ครามเกาหัวคิดไม่ตก

"รอให้น้องอาการดีขึ้นก่อนค่อยไปหาน่าจะดีกว่า" ถ้าไปตอนนี้น่าจะลุกถีบคืนแน่

"แล้วก็หาของที่น้องชอบไปให้ไถ่โทษด้วยก็ดีนะ"

ครามตบบ่าเพื่อนเบาๆ

"ข้าว่าน้องมันคงเข้าใจแหละ"

"นั่งซึมเชียวหนา ข้าว่าเมื่อครู่เจ้าสู้ได้ดีออก"

ขนาดนั่งชมจากข้างสนามแค่มองก็เจ็บแทนรุ่นน้องเลย

(ท่ามันสวยมาก ขอวาดแฟนอาร์ท(?)ซักหน่อย)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[โรลเปิด | 15 เมษา]

ภายในงานที่ตัว(คุณ)เดินผ่านมา ก็มีบุคคลหนึ่งทักทายคุณพร้อมกับยื่นมือที่มีสายสิญจน์ที่ถูกถักไว้เป็นเปียเล็กๆ และมีกลิ่นน้ำปรุงมาแตะจมูกเบาๆ

”ถ้าไม่เป็นการรบกวน หื้อแม่อวยพรซักกำได้ก่อลูก“

[มาแจมแบบสั้นๆหรือชวนคุยก็ได้เหมือนกันค่า มาช้าแต่มานะ🥹]

คาบเรียนที่ 1
วิชาเวทย์มนตรา
#คาถาคำร่าย_VRKN

หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์

รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

[อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

(ขอยินดีตอนรับน้องดาราเข้าสู่เรือนธาราลัย ห้อง ๑๐๑ ค่ะ🥳🎉)

(กลัวน้องโดนหาเรื่องน่ะซี่ หน้าตาไม่รับแขกเลยนะเรา ยิ้มบ้าง😄)

"ริณเหรอ ชื่อเพราะดีหนา"

เธอยิ้มให้พร้อมยักไหล่อย่างผ่อนคลาย หากมีรุ่นน้องเยี่ยงนี้มาอยู่เรือนเดียวกันคงดีไม่น้อย

"เจ้าไม่อ่านต่อแล้วหรือ?"
"ไม่ต้องเกรงใจข้าหรอกทำตัวตามสบายเถิด"

ใช้หางตัวเองควงห่วงเวทเส้นเล็กๆไปมาเล่นแก้เบื่อ

"เอ้าๆ ไปพักผ่อนเถิด"

ว่าจบเธอก็ปล่อยตัวรุ่นน้องไป ดูแล้วถ้าไม่ไปมีปัญหากับใครเข้าก็ดี คอยมองไว้หน่อยดีกว่า

โรลเปิด | แยกรูท | 15 เมษายน
#สู่เรือนเจ้า_VRKN

ร่างสูงโปร่งในอาภรณ์เรียบง่ายหากแต่ประณีตในรายละเอียด เส้นผ้าทอที่สิขเรศสวมดูนิ่งสงบเช่นเดียวกับเจ้าของ เขานั่งอยู่ในตำแหน่งไม่โดดเด่นนักพร้อมไม้เท้าข้างกาย ท่าทางผ่อนคลายกว่าช่วงพิธีการก่อนหน้าเล็กน้อย

สายสิญจน์สีขาวถูกจัดวางไว้อย่างเรียบร้อยบนพานข้างตัว นิ้วมือเรียวยาวค่อย ๆ คลี่ปลายด้ายออกอย่างไม่เร่งรีบ

+

#สู่เรือนเจ้า_VRKN

[โรลเปิด | แยกรูท]
[พิธีการผูกสายสิญจน์]

กลางผู้คนมากมายหลายหน้าที่ได้ทำการผูกสายสิญจน์เรียบร้อยแล้ว หากเหลือแต่[คุณ]ที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะให้ผู้ใดผูกให้ดี

ราวกับมีสิ่งใดบันดาลให้เป็นใจ กันสิตาเหลือบไปเห็น[คุณ]ที่เดินมองซ้ายมองขวาพร้อมกับข้อมือที่ยังคงโล่งอยู่

“ยังไม่ได้ผูกสายสิญจน์หรอคะ”

(สามารถมาบวกได้ทุกชั้นปีทุกเรือนเลยนะคะ!🥹✌️)

(ได้คับบ เต็มแขนมาเลย)

"เหนื่อยหน่อยนะ"

กล่าวอย่างยิ้มแย้ม จากสีหน้ารุ่นน้องแล้วก็ไม่อยากรั้งไว้นานนักเลยจัดแจงผูกสร้อยลูกปัดให้กับคำอวยพรสั้นๆ

"ขอให้เจ้าโชคดีพบแต่ความสุขความเจริญ."

มองหน้าแล้วก็อวยพรเพิ่มไปอีก1ข้อ

"ผูกมิตรกับสหายดีๆให้ได้เยอะๆเล่า^^"