#THK_MiniEvent #THK_FreshmenTrip

สายลมฤดูร้อนโชยมา วันที่แดดจ้าธรรมดาๆบนเกาะไทเฮ ไหนๆทุกคนก็เร่ิมรู้จักกันแล้ว เราออกไปเที่ยวกันหน่อยเป็นไงล่ะ

9.30 วันหยุดสุดสัปดาห์ เจอกันที่หน้าพิพิธภัณฑ์นะทุกคน!

(อีเวนท์เล็กๆให้มาทำความรู้จักกันค่ะ มาจอยกันได้นะคะ!)

event Doc : bit.ly/4dgGFVL

#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ (ย้อนหลัง)

(โรลปิด)

🎋 ─ 7月7日 / 19:30

"หวา ธรรมดากว่าที่คิดไว้นะเนี่ย"

"ก็แค่วันทานาบาตะ จะให้เล่นใหญ่ขนาดไหนกันฟะ"

เสียงทะเลาะของระหว่างเด็กหนุ่มดังตลอดทางตั้งแต่เจอหน้ากัน อีกคนบ่น อีกคนบ่นกลับ ...

"อุแหม่ คิดว่าจะมี「บะอึ้มบะอึ้ม」ออกมาตุ้งแช่กันน่ะซี"

เด็กหนุ่มว่า ก่อนเท้าซ้ายจะก้าวดักใครคนหนึ่ง

"เนอะ ฮิบาริจัง ?"

เธอทำท่าจะยื่นคืนให้กับเจ้าของแต่กลับชักกลับมา

"จะเอาคืนง่ายๆ ก็คงไม่ดีมั้งคะ"
"อย่างน้อยต้องมีข้อแลกเปลี่ยนสิคะ ถึงจะเหมาะสม"

เรย์นะ ระบายยิ้มหวานปันแบ่ง ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะแอบสนุกอยู่ล่ะนะ

"มิทซึโทเมะซัง นี่ก็มีอารมณ์ขันเหมือนกันสินะคะ"

เธอว่าแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทีของอีกคน

"นั่นสินะคะ คงเอาไปซ่อนแบบคุณล่ะมั้งคะ??"

เธอเอ่ยยียวนอีกคน มือกอดอกถือบัตรจำนวนนึงไว้ในมือ เมื่อถูกเอ่ยถามก็พัดบัตรนักเรียนนั่นไปมาเบาๆ

"จริงๆ แล้วฉันน่ะตั้งใจตามหาของทุกคนในห้องมากกว่าของตนเองอีกค่ะ"

เรย์นะส่งรอยยิ้มหวานพิมพ์ใจให้ ก่อนจะปรบมือเบาๆ หนึ่งครั้ง

"ค่ะ"

เธอตอบรับ พร้อมกับเดินตามอีกคนไป สายตาก็จับจ้องไปที่อีกคนไม่ละ เรียกได้ว่า ต้องรู้ตัวแน่ๆ ว่ามองอยู่

"ใส่หูแมวนี่ ช่วยให้ฟังเสียงสายลมตอนยิงลูกศรรึป่าวคะ"

คำถามยียวนถูกเอ่ยขึ้น เธอหัวเรสะในลำคอออกมาเบาๆ

#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ #THK_โรลเปิด

เทศกาลทานาบาตะหรือเทศกาลที่ผู้คนมักจะคอยขอพรให้คำอธิษฐานของตนนั้นเป็นจริง

บ้างก็ว่าพรนั้นสมหวัง

แต่บ้างก็ว่าพรเหล่านั้น

' ▆▆▆▆▆▆▆ '

หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าอยู่ตลอดได้ปลีกตัวออกมาจากงานและไม่ได้ขอพรใดๆ

คงเพราะว่าเธอนั้นสมหวังในทุกอย่างและได้รับประทานพรในทุกๆสิ่งมาตั้งแต่วัยเยาว์กระมัง
+

(เราก็พึ่งมาค่ะ มปร😭)

เธอพยักหน้าก่อนจะใช้มือเกลี่ยหางม้ามาไว้ด้านหน้า

"นั่นสินะคะ เรื่องชมรมนี่ก็น่าหนักใจจริงๆ"

เธอหันมองคนข้างกายเล็กน้อย

"ไม่มีชมรมไหนที่สนใจเป็นพิเศษหรอคะ?"

เอ่ยถามไปนิ้วยกขึ้นมาม้วนปรอยผม จริงๆ แล้วตอนนี้เธอก็ไม่มีชมรมเหมือนกับคนข้างๆ เรียกได้ว่า ตอนนี้เรามีปัญหาเดียวกัน

เวลา 18:30 น. ชูยะที่มายังงานเทศกาลทานาบาตะภายในโรงเรียนด้วยชุดไปรเวทที่แตกต่างจากคนอื่นๆที่ต่างก็สวมชุดยูกาตะ เขาไม่ได้มีความตั้งใจที่จะมาเที่ยวแต่อย่างใดจึงสวมเพียงชุดธรรมดาออกมา สาเหตุที่เขามาก็เพื่อนำใบทันซาคุที่เขียนไว้เมื่อกลางวันมาแขวนเท่านั้น ทันใดที่เสร็จสรรพก็ตั้งใจที่จะกลับทันที – ในวันนี้สำหรับวันเกิดของเขานั้น ตัวเขาไม่เคยได้บอกใครเพราะไม่ได้คิดว่าสำคัญอะไรที่จำเป็นที่ต้องป่าวประกาศให้ใครได้รู้ เป็นเพียงวันธรรมดา..ที่วนครบมาอีกหนึ่งปีที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ นั้นคือสิ่งที่เขาคิดมาเสมอ แต่ทว่าในปีนี้แตกต่างไปเล็กน้อย ที่เขาเลือกออกมาเข้าร่วมเทศกาลทานาบาตะและแขวนคำอวยพรที่กิ่งไผ่ ณ ที่แห่งนี้ โดยปกติที่ผ่านมา เขาจะใช้เวลาในห้องสี่เหลี่ยมกับหน้าหนังสือเดิมๆจนกว่าเสียงครึกครื้นนั้นจะซาลง การที่เขามาเข้าร่วมไม่ได้เป็นเพราะเขาต้องการอวยพรให้ตัวเองแต่อย่างใด แต่..เขามาอวยพรให้กับเหล่าคนที่มอบโอกาสให้เด็กที่ไม่มีอะไรเลยอย่างเขา แม้ว่าจะเป็นเพียงการอวยพรเพื่อขอบคุณพวกท่านเล็กๆก็ตาม เพียงขอให้พวกท่านได้มีชีวิตสงบสุขจนสิ้นอายุขัย แค่นั้นก็พอแล้ว –

#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ

วันที่ 7 เดือน 7

หรือวันเทศกาลทานาบาตะ ที่ทุกคนนั้นต่างเฉลิมฉลองและออกมาเขียนคำอธิษฐานใต้ต้นไผ่ที่ประดับประดาไปด้วยแผ่นกระดาษทันซาคุหลากสี

และเป็นอีกวันหนึ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ว่า –

วันนี้เป็นวันเกิดวัย 18 ปีของเขา

[ + อ่านเพิ่มเติมที่ ALT ]

#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ

เขาไล่อ่านคำอธิษฐานบนกระดาษหลากสีอารมณ์ดีระหว่างรอเพื่อนๆที่นัดหมายจะไปเดินเล่นด้วยกันหลังจากนั้น

"โอ๊ะ ใบนี้มีวาดตัวการ์ตูนแปลกๆอยู่ด้วยแหะ"

รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าของเรย์นะ ตามด้วยเสียงหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นท่าทีของอีกคน

"กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ เมื่อกี้"

เธอว่าพร้อมกับเดินเข้ามานั่งบนเบาะรองนั่งด้วยท่าทีที่ดูเคยชินกับสิ่งนี้มากๆ ท่าทีสบายๆ แต่ก็ยังคงยังนั่งยืดหลังตรง มือสะบัดปหางม้าแสนยาวไปไว้ด้านหลังเสียแทน

"กิจกรรมของชมรม คงไม่ต้องเขียนบนหน้าหรอกใช่ไหมคะ" เธอเอียงหัวเล็กน้อยพร้อมส่งรอยยิ้มหวานให้

"จะให้ว่าตามตรง ก็ไม่มีเลย"

เธอว่าด้วยท่าทีเบื่อหน่าย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอเอนสายตาไปที่คนข้างกายเล็กน้อย

"แต่ฉันว่า ชมรมเย็บปักถักร้อยก็เหมาะกับเรย์กะดีนะ"

"ดูเป็นอะไรที่ คนจะมองว่า 'น่ารัก' น่ะนะ"

มือเรียวปัดหางม้าแสนยาวไปไว้ข้างหลังก่อนจะใช้นิ้วนั่นมาม้วนนิ้วตรงปอยผมเล็กๆ

Cr.Kun Ben

(อยากมาลงอวดว่าพี่ฮิกังซากิเป็นจิ้งจอกค่ะ🦊)

"กลัวหรอคะ มิทซึโทเมะ"

เอ่ยถามพร้อมกับเอียงหัวเล็กน้อย ก่อนจะหยิบบางอย่างออกมา

"ฉันมีมาเพิ่มให้น่ะค่ะ"

เธอว่าพร้อมกับบัตรนักเรียนหลายใบในมือที่เธอเก็บเอาไว้ไม่บอกใคร

"ดูเหมือนว่าจะมีของคุณด้วยนะคะ"

"ไปทดลองได้ด้วยสินะคะ"

เธอพยักหน้า ก่อนจะแสยะยิ้มหวานออกมาให้อีกคน

"ไหนๆ ก็ว่างแล้ว พาฉันไปทีได้ไหมคะ"

"พอดีว่าไม่รู้ทั้งทางไปและไม่มีพื้นฐานเลยน่ะค่ะ"

เธอเอ่ยคำขอไป คิวโดไม่ใช่สิ่งทีเธอสนใจมากนัก แต่จะไปที่นั่นก็คงไม่เสียหาย เห็นว่าที่นั่นดูสงบดีน่ะนะ

พออีกฝ่ายขยับออก เจ้าตัวก็ขยับเบนสายตาไปมองทางกระจก เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเขียนคำว่าอะไรก็หัวเราะเบา ๆ ในลำคออีกครา

"ว้าว"
"ดูดีเลยนี่"
มือขวาแตะแก้มข้างนั้น แต่ไม่ได้โดนหมึก ยูโตะมองมันอย่างพึงพอใจพอสมควร

"ขอบคุณน้า มาชิโระจัง"
ยิ้มตาหยี

"ดีจังที่แวะมา ฉันแวะเข้าไปทำกิจกรรมในชมรมของเธอต่อเลยได้รึเปล่า ?"

#THK_EVENT02

( ชะแว้บมาย้อนหลังวันโปรโมทชมรมครับ 🎸ช่วงนี้วุ้นๆแต่จามานาบาตะนะครับ !! ฮุฮุ

/โชว์ภาพบุรุษดีดกีต้าร์ให้- )

#THK_COMMU
｢เอ๋? กลัวอะไรกันเหรอ?｣
｢ฮะฮะ เมื่อคืนนอนไม่พอล่ะสิ!｣

｢เรียกไดกิก็พอแล้วละ｣
_______________
浜本• 大気
ฮามาโมโตะ ไดกิ | ปี 2 | ชมรมเรามาทำให้ที่นี่มีแต่โอะจิโซซังกันเถอะ
(หมู่บ้านยาดากาอิ)
Doc : shorturl.asia/6XGgU

DM: Co-op / Draw / Talk 👌
(คนในหมู่บ้าน/เพื่อนร่วมชั้น/คนในชมรมเนียนรู้จักได้เลย🙌✨)

#THK_Commu #THK_STORY #THK_โรลเปิด | แยกรูท | โกงเวลา

- 01 วันผู้ปกครอง -

“ หืม? ไม่ยักรู้เลยว่าจะมีใครมาเจอผมอยู่แถวนี้แฮะ ฮ่าๆ”

วันนี้เป็นวันที่เขานั้นจิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว แม้ว่าจะอยู่ในรั้วของโรงเรียนก็ตาม แต่ [คุณ] ก็เหมือนจะมาเจอยูโตะนั่งอยู่แถวๆ นี้เสียแล้ว

“ สนใจมานั่งด้วยกันไหมครับ?”

[Tw./เลือด]

(เคียวโกะจังแฮปพิ😔🤌🏻)

[ shuya's story : วันผู้ปกครอง ]

ตัวชูยะนั้นเป็นเพียงแค่เด็กที่ร่วมอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกับเหล่าญาติที่ผลัดกันรับเลี้ยงมานานเพราะพ่อแม่เสียตั้งแต่เด็ก

ทำให้ในวันผู้ปกครองเขาไม่ได้ตั้งความคาดหวังว่าจะมีใครมาจริงๆ

จนกระทั่ง –

ได้ย้ายมาที่เกาะแห่งนี้และได้รับการดูแลจากคู่รักวัยกลางคนที่มีใบหน้ายิ้มแย้มต้อนรับเขาเสมอ

นั่นเป็นเหตุผล..ที่ว่าทำไมภายในใจของเขาถึงปั่นป่วนแบบนี้กันนะ

story(?)
หลังเลิกเรียน | วันฝนตก

เมฆดำก่อตัว ผืนฟ้ามัวหมอง ดั่งข่าวพยากรณ์อากาศเมื่อเช้าที่ได้กล่าวไว้

ผู้คนส่วนใหญ่ตระเตรียมตนเพื่อหลบเลี่ยงหยาดฝนที่ใกล้ตกลงมา

บ้างก็มองหาชายคาล่วงหน้า
บ้างหยิบร่มที่พกมาตั้งแต่ก่อนออกจากบ้าน

การเดินทางท่ามกลางห่าฝน เป็นสิ่งที่หลายคนไม่รู้สึกอภิรมย์ใจ

แต่ไม่ใช่กับเธอ
ชิมูระแหงนมองขึ้นฟ้า
เธอหลับตา—สูดอากาศชื้นเข้าปอด

ช่างเป็นวันที่สดใส

+

#THK_โรลเปิด | แยกรูท

สักแห่งในเกาะไทเฮ | 17:30~19:00

คุณเห็นเด็กหนุ่มในชุดกักคุรันยืนอยู่ท่ามกลางหยาดฝนปรอยๆ ในมือของเขามีสัตว์น้อยอยู่ในฝ่ามือ..

เมื่อพอสังเกตได้ว่ามีสิ่งอื่นนอกจากเขาและสัตว์น้อยแถวนี้มาเยือน สายตาเลยเหลือบไปมองทางคุณ

” ดูนี่สิ “

” ลูกนกบาดเจ็บล่ะ “

คำเอ่ยทักที่ไม่ใช่คำว่าสวัสดีกล่าวขึ้น เหมือนจะอยากให้คุณมาช่วยดูสักหน่อย

(มาเเปะๆเหล่าเด็กที่ได้วาดค่าา ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ😭✨ทุกๆคนหล่อสวยทั้งนั้นเลยผิดพลาดอะไรไปบอกได้นะคะ🙌)

#THK_Commu

[04.22]
[Happy Birthday Michie🌸]

[วาดไม่ทันค่ะ🥹🫶 เลยเอาภาพที่ปั่นไม่ทันช่วงโปรโมทมาลงแทนวันเกิดสะเลย]

( Story/รูปเต็มใต้เมนชั่น )
TW❗: เลือดเล็กน้อย,การถูกทำร้ายร่างกาย

บางเช้า…เขาอาจตื่นมาพร้อมกับรอยขีดข่วนตามแขน
บางวันอาจพบรอยช้ำรูปปลายนิ้วประหลาดบนแผ่นหลัง
และบางครั้ง เป็นแค่เพียงสัมผัสเย็นวาบบนต้นคอ
ทว่ากลับหลอกหลอนไปถึงกระดูกดำ...

ทุกสัมผัสเจือกลิ่นอายที่คุ้นเคยแต่กลับยิ่งรู้สึกห่างไกล
.
.
“ มัน ” คืออะไรกันแน่?

#THK_โรลเปิด

เวลา 20.00 น.

อีกหนึ่งชั่วโมงจะต้องกลับไปที่หอพักนักเรียนแล้ว

โทวยะนั่งอยู่ริมทะเลสีดำที่มิดสนิท ไร้แสงดาว ปราศจากดวงจันทร์ยามราตรี มีเพียงแต่ดวงไฟริมถนนที่ส่องสว่างเท่านั้นที่ส่องให้เห็นใบหน้าของเจ้าตัวได้

เขานั่งนิ่ง ปล่อยให้ลมทะเลพัดผ่านใบหน้า กระทั่งคุณเดินเข้ามา

(+สั้นๆได้นะคะ 🙏)

(ไดจิตอนมอต้น)

- ในช่วงวันที่ 4 - 7 พฤษภาคม จะมีอีเวนต์ตรวจสุขภาพที่จัดโดยอาจารย์ห้องพยาบาล
- ทุก ๆ วันเปิดเทอม จะมีการแจ้งเตือนอีเวนต์โดยรวมในเทอมนั้น ๆ อีกครั้งเพื่อให้มีเวลาเตรียมตัวกันค่ะ

ยามได้ยินคำเอ่ยจากคนตรงหน้า ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย มือยกขึ้นปิดริมฝีปากที่กำลังคลี่ยิ้มออก

"แหม ช่างไม่มีอารมณ์ขันเลยนะคะ"

เธอเอ่ยก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ นิ้วชี้ม้วนเกลียวผมด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับไม่สะทบสะท้านใดๆ

"ฉันว่าเธอต่างหากที่โดนเย็บปากไว้ กว่าจะเอ่ยออกมาได้ คงลำบากมากใช่ไหมคะ? คุณหนู"