#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub

#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub
โปรโมทชมรมคหกรรม

สกิลทำอาหาร = 0? ไม่ใช่ปัญหา! แค่มีใจรัก(ในของกิน) ก็มาพบกันได้ที่ชมรมคหกรรม!🍳🔥

คนที่ผ่านไปผ่านมา อยากลองชิมรสมือสมาชิกชมรมของเราไหม!? มาลุ้นสุ่มเซ็ตข้าวกล่องมื้อกลางวันฟรี! ที่คนในชมรมของเราเป็นคนทำ ดูสิว่าคุณจะได้ข้าวกล่องของใครไปนะ~?

Linkสุ่ม: roleplay-randomizer--pinkparrot1111.replit.app

ยามาซากิเดินนำไปก่อนแต่ก็ลดจังหวะลงให้อีกคนเดินขึ้นมาเทียบข้างได้

" อ้อ... ลูกพลับพวกนี้เหรอครับ? กำลังคิดอยู่เหมือนกันว่าจะเอาไปทำอะไรดี " เขาก้มมองแล้วแบ่งส่วนหนึ่งให้อีกฝ่ายช่วยถือ

" ขอบคุณนะครับ "
แววตาราบเรียบแต่คำพูดเป็นมิตรพอควร

" เธอเป็นนักเรียนใหม่เหรอครับ? "

#MSG_bunkatsu | #MSG_เปิดโรล
ตอนเช้า หน้าทางเข้าหอสมุดสักฝั่ง

.
.
.

“อ่า! ขอโทษครับ คุณตรงนั้นน่ะ” ใครบางคนเอ่ยเรียกคุณ

“คือว่าผมเพิ่งย้ายมาเลยไม่รู้ที่ทางเท่าไหร่…” เขามีท่าทางประหม่าเล็กน้อย

“พอจะช่วยบอกทีได้ไหมว่าอาคารชมรมไปทางไหนน่ะ?”

(ขอปักแจมนะคะ ฮึ้บ)

“ อาคารชมรมเหรอครับ? ” ยามาซากิทวนคำด้วยเสียงเรียบ

“ ผมกำลังจะไปพอดี ถ้าสะดวกใจก็เดินไปด้วยกันได้นะครับ “ เขาเสนอพลางหันตัวมา ในอ้อมแขนเขาหอบลูกพลับหลายลูก

#MSG_bunkatsu

" ถ้าได้ก็ยินดีมากครับ "

เขาส่งยิ้มราบเรียบให้ มือหนึ่งยื่นกระดาษไป อีกมือหนึ่งรับกระดาษมา

" อยากให้เซ็นช่องไหนเหรอครับ? ส่วนของผม รบกวนเซ็นในช่องคนที่มีเขานะครับ "

ยามาซากิหยิบตราประทับอันหนึ่งออกมาจากสาบเสื้อ ถึงจะแปลกที่เขาพกมันไปไหนมาไหน แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจนัก

ยังคงมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเดิม เขาไม่คิดว่าที่พูดมาเป็นคำขอจริง ๆ หรือมีค่าพอจะใส่ใจด้วยซ้ำ

" ... "

สองมือประสานกันเขาพริ้มตาลง ใช้เวลาเพียงครู่ก็มีมะเขือเทศสีแดงสดสวยสุกงอมอยู่ในมือทั้งสองข้าง

" ได้สิ ส่วนอันนี้ถือว่าแถม "

แลกกระดาษกับมะเขือเทศ

(ขอบคุณค่า!! ปีสามแล้วด้วย เนียนรู้จักชื่อผิวเผิน ๆ ได้มั้ยคะ,,)

" อะ... ขอบคุณมากเลยนะครับ "

ยามาซากิยื่นกระดาษให้เธอโดยที่ยังรักษาระยะห่างไว้ เขาไม่ได้กวาดตามองดูร่างกายของเธอให้เสียมารยาท เพียงแต่ชี้นิ้วไปยังช่อง 'คนที่มีหูสัตว์'

" ช่องนี้เลยครับ... " เขาส่งยิ้มเรียบ ๆ ให้

" จะว่าไปก็ใช่... " เขาลองคิดดูอีกครั้งแล้วก็พบว่าที่คนตรงหน้าพูดก็มีเหตุผล

" เอาเถอะ แล้วนายจะแลกอะไรล่ะ? ยังไม่บอกคำขอของนายมาเลยนะ เซย์ยะ "

อาโอริปล่อยมือที่กอดอกไว้แล้วยื่นมือขอกระดาษคืนอีกครั้ง

เขาเม้มปากเบา ๆ พลางมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสีหน้า 'ฉันไม่อยากทำทั้งคู่เลยและทำไมฉันต้องทำ ? นายจะได้อะไรจากคำสั่งไร้สาระแบบนั้นเหรอ ? ถึงฉันจะถูกสอนมาว่าไม่ให้ตั้งคำถาม แต่แค่มองหน้านายด้วยสีหน้าแบบนี้ก็คงไม่เป็นไรใช่มั้ย ? '

และยามาซากิก็ยืนจ้องอยู่อย่างนั้น

ยามาซากิยื่นมือไปรับ แต่ก็ทำได้แค่คว้าลมและขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์

" แลกอะไรล่ะ? "

ความสับสนตีตื้นขึ้นในใจ เพราะหากเป็นอีกฝ่าย เพียงแค่เอ่ยปากขอ เขาก็ทำให้ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว

“ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ คิดว่าฉันล้อเล่นรึยังไง? ”

ใบหน้านิ่งงันจนยากจะมองออกว่าพูดเล่นหรือพูดจริง

“ เซ็น ๆ ไปเหอะน่า ระแวงอะไรนัก ” เขายกแขนขึ้นมากอดอกพลันถอนหายใจ

“ ก็นะ พอคิดว่ามีใครสักคนสละเวลาเพื่อให้นักเรียนอย่างพวกเรามีกิจกรรมสันทนาการแบบนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่าควรแสดงความขอบคุณอย่างถูกต้องน่ะ ”

ยามาซากิยื่นปากกาและกระดาษในมือให้ เขาชี้ไปที่ช่อง “คนที่คิดว่าเท่สุด ๆ ”

“ ชั้นมังไกหาง่ายจะตายไป นายเซ็นช่องนี้ก็แล้วกัน ”

(ขาดทั้งหมดเลยค่ะYY)

#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล | แยกรูท

ถึงจะแสดงสีหน้าหนักใจ แต่เขาก็ให้ความร่วมมือกับกิจกรรมเป็นอย่างดี ยามาซากิเดินขอลายเซ็นไปเรื่อยแต่ก็ไม่มีใครที่สามารถเซ็นให้เขาได้เลย

" สวัสดีครับ ขอรบกวนเวลาสักหน่อยได้หรือเปล่าครับ...? "

เขาทักทายและขอลายเซ็นอย่างสุภาพจากด้านหลังของคุณ

(bang bang bang)

@msg-seiya.bsky.social

ยามาซากิก้มมองกระดาษในมือด้วยใบหน้าเรียบเฉย เมื่อเห็นว่าหลายช่องยังว่าอยู่เขาก็ชะงักไป

“ ให้เซ็นให้มันก็ได้อยู่หรอก ”
“ แต่ช่องไหนล่ะ? คนที่คิดว่าหน้าตาดีรึเปล่า? ”

เสียงราบเรียบดูจริงจังเกินกว่าจะเป็นแค่มุกตลก

#MSG_สลับเพศ
(ขนมปังเพศหญิง)