พอโดนแซวซ้ำอีกเขาก็ยิ่งอายเข้าไปใหญ่ ยกมือลูบทายทอยแก้เก้อ หูกับหางที่เคยตั้งก็ลู่ลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยความรู้สึกประหม่า…
“อย่าแซวสิครับ…” เขาพูดเสียงเบาลงเล็กน้อย
เห้อ…รู้สึกว่าวันนี้คงตัดสินใจพลาดจริง ๆ ที่ไม่ได้หยิบหมวกติดมือมาด้วย ถ้าเอามาคงพอใช้บังใบหน้าตอนนี้ของเขาได้บ้าง
“ใช่ครับ เดินลาดตระเวนเสร็จก็หมดกะผมแล้ว”
…
เสียงกรีดร้องดังขึ้นภายในหัวใบหูเริ่มแดงด้วยความเขินอาย ดันมาทำตัวเด๋อต่อหน้าคนอื่นซะงั้น แถมยังอยู่ในชุดเต็มยศอีกต่างหากน่าอับอายจริงๆ!
“ขอบคุณครับ…” เขารับขวดน้ำขวดใหม่จากมืออีกฝ่ายแถมเปิดให้แล้วด้วยยิ่งอายเข้าไปใหญ่
“พกติดตัวมากี่ขวดครับเนี่ย”
...
ฤดูที่ชอบ? “มีครับ ผมชอบฤดูหนาวที่สุด” การมีขนทั้งตัวแบบนี้จะทำให้ทุกคนชอบฤดูหนาวแน่นอน
“ผมไม่ค่อยชอบอากาศร้อนเท่าไร เหงื่อทำให้ขนชุ่มเกินไป”
ทางด้านหน้าเป็นบันไดขึ้นไปชั้นสอง ทำให้เขากระชับมืออัตโนมัติเพื่อไม่ให้กล่องที่ถือมาร่วงซะก่อน ถ้าร่วงเขาแย่แน่ๆ…
…
เขายืนโบกมือตอบเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้ม จนเห็นว่าเด็กชายวิ่งหายไปในฝูงคนแล้วถึงพึ่งนึกขึ้นได้ว่า ‘ยังไม่รู้จักชื่อกันเลย…’
เขาถอนหายใจเบาๆแล้วออกเดินลาดตระเวนต่อ
...
(ดีใจที่ได้เล่นด้วยกันนะคะ ถึงจะยังไม่ได้ถามชื่อ! แต่น้องน่ารักมากๆเลยยย)
เขาแบกกล่องเดินตามอีกคนต้อยๆกลัวว่าจะหลง พอโดนถามเรื่องสีที่ชอบเลยต้องใช้ความคิดแต่สายตาเริ่มมองออกไปไกลอย่างเหม่อลอย
“อืออ…ผมไม่มีสีที่รู้สึกชอบเป็นพิเศษด้วยสิ..”
เขาไม่ค่อยตามเทรนด์การย้อมสีผมเท่าไร เลยกะว่าลองถามจากผู้เชี่ยวชาญน่าจะดีกว่า
“สีที่คนนิยมย้อมคือสีอะไรหรอครับ?”
...
“หืมม~” ครางตอบพร้อมกับดูดน้ำจากหลอดไปด้วย
“ก็ทักทายคนในย่านเหมือนทุกวันนั้นแหละ ไม่เคยนับเลยว่ากี่คน”
ทั้งสองนั่งคุยกันที่เก้าอี้เล็กๆที่ด้านหน้ามีให้ ลมอ่อนพัดมาทำให้รู้สึกสบายตัวขึ้นหลังจากเดินมาหลายชั่วโมง
“โทวะก็น่าจะลองทักทายบ้างนะ!”
“สวัสดีตอนเย็น!”
เขารับขวดน้ำผลไม้โซดามาจากมือของรุ่นน้อง “โอ้!ขอบคุณๆ” หันไปสะกิดไหล่เพื่อนข้างๆแล้วยื่นให้ขวดหนึ่ง ก่อนจะหันมาคุยกับรุ่นน้องต่อ
“จริงๆไม่น่าลำบากซื้อมาเลย แต่ก็ขอบคุณอีกครั้ง” ส่งยิ้มกว้างให้พร้อมกับตบไหล่รุ่นน้องเบาๆสองสามที
“แล้วนี้มาเดินลาดตระเวนคนเดียวงั้นเหรอ?”
ยื่นมือไปรับขวดน้ำเล็กๆที่อีกฝ่ายยื่นให้อย่างเกรงใจ “อ่ะ!ขอบคุณครับ!”
‘ใจดีจังเลยนะ~’
พอเห็นน้ำแล้วก็รู้สึกคอแห้งขึ้นมาทันที เขาบิดขวดอยู่สองสามรอบแต่ดูเหมือนมันจะไม่ขยับสักนิด เลยเปิดมือออกมาดู…มือชื้นไปด้วยเหงื่อ สงสัยว่าวันนี้อากาศจะร้อนนิดหน่อย
“...”
‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹ 𓈒𓂃
.
「 … ท่วงทำนองของฉัน…พอจะช่วยปลอบประโลมเธอ…ได้บ้างรึเปล่า ? 」
「 วันนี้คงต้องพอ…เพียงเท่านี้ก่อน ฉันไม่อยากให้เธอถลำลึกไปกว่านี้ 」
「 ไว้วันหน้า…ฉันจะรอการกลับมาของเธออีกครั้ง 𓂃♪𓈒 」
ชิโอนางิ คางุยะ ⊹ ࣪ ˖
潮凪 輝夜 | Shionagi Kaguya
— มังไก (19) • วิถีแห่งสุรเสียง
doc in bio
( co/rp : dm 24/7 ) (ㅅ´ ˘ `) 💐
#MSG_Commu
ก้มตัวลงไปยกกล่องขึ้น ก้มลงมองขวดแก้วหลากสีสันด้วยความสนใจ แต่พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นอีกฝ่านเดินนำไปแล้ว
"รอด้วยครับ~" เขารีบก้าวเท้าตามอีกฝ่ายให้ทันเพราะจำที่ตั้งของร้านได้ไม่แม่นยำเท่าไร ถ้าหลงเขาคงต้องใช้เวลาเดินหานานกว่านี้
“จริงๆก็ไม่เคยคิดเรื่องย่อมสีเลย ลองช่อเล็กๆได้มั้ยครับ?”
...
ขนฟู?...หมายถึงผมสินะ
พอดูออกว่าอีกฝ่ายกำลังชมอยู่จากท่าทาง เขาจึงพยักหน้าโค้งตัวเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มเพื่อตอบรับคำชมนั้นและขอบคุณ
“ครับ~ วุ่นวายจริงๆ ย่านนี้คึกครื้นอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งคึกครื้นเข้าไปอีก”
เขาเหมือนจะคุ้นๆหน้าชายตรงหน้าเพราะจำเอกลักษณ์เฉพาะที่ค่อนข้างชัดเจนของอีกฝ่าย จนอดหยอกไม่ได้
“วันนี้ก็เท่เหมือนเดิมเลยนะครับ!”
#MSG_COMMU
「 อาจจะรบกวนหน่อยนะ ขอโทษด้วย」
「 ขอยืมเงินหน่อยได้ไหม ฉันลืมเอากระเป๋าตังค์มา 」
「 ครั้งนี้จะจดเอาไว้ 」
「....ที่ฉันจดมันหายไปไหนนะ 」
佐藤 惇 Sato Shun 🌸
• 19y • 175/65
• มังไก 3-C
• ฤดูใบไม้ผลิ | พืชพันธุ์
โค เวิ่น - dm
doc - bio
หางตาเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาโบกมือทักทายมาแต่ไกล รอยยิ้มเขากว้างขึ้นทันทีพร้อมกับโบกมือทักทายตอบ หางก็ส่ายดุ๊กดิ๊กเบาๆ ไม่เกรงใจมาดตำรวจเท่ๆเอาไว้เลย
“สวัสดีตอนเย็นครับคุณหมอ!”
“เห้อ~…ช่วงนี้คนเยอะจริงๆนั้นแหละครับ แต่ไม่ต้องห่วงผมออกงานตรงเวลาแน่นอน”
"ว่าแต่คุณหมอออกมาเดินเล่นรับลมหรอครับ?"
...
คุณนุ่มฟูหรอ?...ก็ดูเหมาะดีนะ
“ยินดีครับ” /ยิ้มตาปิด หางส่ายดุ๊กดิ๊กๆ
“ผมประจำการอยู่ที่ป้อมตำรวจในย่านการค้านี้แหละ อยู่ตรงหัวมุมตึกมองเห็นได้ง่ายๆเลยละ”
เขาหันไปชี้นู้นนี้เหมือนพยายามจะบอกทางถึงจะไม่ต่อยเป๋นประโยชน์เท่าไรเพราะตรงนี้มันก็ไม่ได้มองเห็นหรือยู่ใกล้ป้อมตำรวจที่เขาประจำอยู่
“ถ้าต้องการคำปรึกษาอะไรอีกก็มาหาได้เลยนะครับ”
“โอ้! ขอตกกันอีกแล้วสินะครับ วันนี้เจอบัตรนักเรียนหล่นตั้งสามใบแล้ว”
รับบัตรประจำตัวนักเรียนมาจากมือของอีกฝ่าย ดูแล้วคงอายุน้อยกว่าเขาแถมยังดูประหม่านิดหน่อยด้วย เขาเลยฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีพยายามทำตัวเป็นมิตรที่สุด
“ขอบคุณนะ เดียวฉันจัดการให้ไม่ต้องห่วง” /เก็บบัตรเข้ากระเป๋าข้างเข็มขัดรวมกับบัตรอื่น
“แล้วมาเดินคนเดียวงั้นหรอ?”
“น่ารักดีไม่ใช่หรอ~”
เดินตามหลังเข้าไปในคาเฟ่ พอเข้าไปเขาก็ไปยื่นดูใบเมนูที่หน้าเคาน์เตอร์
“โทวะคงกาแฟเหมือนเดิมสินะ…อืมๆๆ งั้นผมเอาอเมริกาโน่แก้วหนึ่ง” /หันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงาน
เขาชะโงกหน้าดูว่ามีที่นั่งในร้านหรือไม่ แต่คนในร้านก็ค่อนข้างเยอะและคงทำให้เพื่อนเขาอึดอัด งั้นไปนั่งข้างนอกร้านแล้วกันนะ
“รอข้างนอกนะ”
“ครับ ช่วงนี้เด็กๆเปิดเทอม ย่านการค้าครึกครื้นขึ้นก็ต้องตั้งใจมากขึ้นด้วย”
ยิ้มตอบคำถามของชายตรงหน้าเขาอย่างอย่างเป็นมิตรตามปกติ สายตาสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายหอบอุปกรณ์ที่เขาไม่รู้จักเต็มไปหมด
“ให้ช่วยมั้ยครับ?” ถามออกไปด้วยความเป็นห่วง
ไม่คิดว่าเด็กหนุ่มจะเชื่อคำพูดของเขาอย่างจริงจังขนาดนี้
“...ที่บอกว่าต้องมีเพื่อน อันนั้นล้อเล่นนะแต่จริงๆมีไว้ก็ดี”
“ส่วนเรื่องนั้น แชมพูเลือกยี่ห้อที่ไม่มีสารซัลเฟตหรือมีน้อย มันช่วยรักษาน้ำมันตามธรรมชาติในเส้นผมแล้วก็ทรีทเมนต์ทำให้ผมนุ่ม น่าจะประมาณนี้ครับ ส่วนเรื่องยี่ห้อ…”
เขาหยิบมือถือออกมาเสิร์ชหายี่ห้อที่เขาใช้แล้วยืนให้ดู
มองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าตอนนี้เพื่อนร่วมงานของเขากำลังอยากกลับบ้านแบบสุดๆ
“โทวะจัง ทำสีหน้าแบบนั้นอีกแล้ว”
เขาเห็นสีหน้าแบบนี้ของเพื่อนจนชินแล้วแบบนี้คงต้องหาอะไรมาช่วยให้ยอมเดินลาดตระเวนต่อ สายตาเขาเหลือบไปเห็นคาเฟ่เล็กๆร้านหนึ่งอยู่ใกล้ๆ
“พักดื่มอะไรกันสักหน่อยมั้ย?” /ชี้นิ้วโป้งไปทางคาเฟ่ที่เขาพูดถึง
#MSG_nyugaku #MSG_MainEvent
ในทุกๆย่างก้าวที่เดินผ่านพร้อมๆกับเสียงทักทายของเพื่อนร่วมงานของเขา'บาร์นาบี้'นั้นดังขึ้นอย่างไม่ขาดสายท่ามกลางผู้คนหมู่มากที่เดินผ่านไปผ่านมา
แน่นอนว่ามันเป็นอีกวันที่เขาได้ออกมาเดินลาดตระเวนยามเช้าพร้อมกับเพื่อนขนฟูคนนี้อีกครั้ง
และก็เป็นอีกครั้งที่เขาอยากรีบเลิกงานไวๆเช่นกัน
( sos โดนบานาบี้คุงลากมาทักทายเด่กๆ😔🫳🏻)
“ทำให้เจ้าหน้าที่ตกใจแบบนี้ไม่ดีเลยนะครับ” /ลูบอกขึ้นลงๆแกล้งๆทำเป็นปลอบตัวเอง
ก็แอบตกใจนิดหน่อยจริงๆตอนเห็นว่ามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังใช้นิ้วจิ้มๆหางของเขาอยู่
สะบัดหางเบาๆโชว์ความพริ้วของเส้นขน(?)ก่อนจะหันไปทางเด็กหนุ่ม
“สระทำความสะอาดทุกวันและครีมบำรุงครับ ที่สำคัญคือต้องมีเพื่อนดีๆสักคนคอยช่วยหวีขนให้”
...
#MSG_nyugaku #MSG_MainEvent #MSG_เปิดโรล
[ ช่วงเย็น • ย่านการค้า ]
บาร์นาบี้ออกมาเดินลาดตระเวนตรวจความเรียบร้อยในย่านการค้ายานเย็นตามปกติ
ก้าวเดินไปตามท้องถนนพลางทักทายผู้คนอย่างเป็นกันเองด้วยท่าทีสุภาพ ทว่าในวันนี้บรรยากาศดูคึกคักเป็นพิเศษ ผู้คนพลุกพล่านกว่าทุกครั้งคงเพราะเป็นวันเปิดเทอม
…
(ใครเดินผ่านไปผ่านมาก็แวะทักทายน้องกันได้นะะะ)
#MSG_COMMU
⟣ ╕
中村 朝燿 | Nakamura Asahi | มังไก ❸ Ⓕ
『 ฤดูใบไม้ร่วง - วิถีแห่งมายา 』
╘⛩︎
ᴅᴏᴄ — bit.ly/4cfvkpG
〈เวิ่น โค โรล OK〉
#MSG_Commu
" พูดถึงผมกันอยู่หรอ? "
" มีอะไรให้ช่วยก็บอกกันตรงๆ ได้เลยนะครับ "
" หรือว่า.. มีปัญหาอะไรงั้นรึเปล่า? "
守谷 玄雷閃 ⚡︎ โมริยะ เก็นไรเซ็น
✦ อายุ 20 ปี | ระดับชั้น มังไก
✦ หอพักฤดูร้อน — วิถีประกายแสง
โค/โรล/เวิ่น - DM ได้เสมอ!
✶เก็นมีประสาทการได้ยินที่ดีมาก(จนเกินไป) ซึ่งเขาควบคุมไม่ได้
✶เป็นวัตถุ(?)ที่เกิดไฟฟ้าสถิตย์ได้ง่าย โปรดสัมผัสอย่างระมัดระวัง
📌 #MSG_Commu
" ชู่~ อย่าบอกใครล่ะ~ เรื่องนี้...รู้กันแค่เราสองคน..นะ? "
────────⋆˚₊ 𖤓☽˚.⋆────────
杉山 元蔵 | Tsugiyama Genzou | สึกิยามะ เก็นโซ
มังไก ( Y.3 ) 3-C | 19 yrs | 70/ 187
🍁หอพักฤดูใบไม้ร่วง 🍂 | วิถีแห่งมายา🌖
────────⋆˚₊ 𖤓☽˚.⋆────────
ᴅᴏᴄ > ʙɪᴏ
ᴄᴏ-ᴏᴘ | ทัก | เวิ่น | อริ | อร่อย ──> ᴅᴍ ✅
#MSG_Commu
"..."
" ซุซูเมะ...ฟุรุอิโตะ ซุซูเมะ "
' โมโมะจังช่วยด้วย...' สั่นหงึกๆ
---------------------
🐤古糸 雀 | Furuito Suzume🐤
18yrs.|112 cm./28 kg.|ระดับมังไก
🌸จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ | วิถีแห่งพันธะ 🌸
ดอค docs.google.com/document/d/1...
---------------------
(ผปค.นิวบี้บลูสกายค่ะ ทักโค/โรล/เวิ่นได้เสมอ อยากเล่นกับทุกคนค่ะ!)
#MSG_Commu
"ยินดีต้อนรับค่ะ... วันนี้อยากให้ฉันช่วยเรื่องอะไรดีคะ?"
"หรือมาเพื่อพูดคุย ฉันก็ยินดีเสมอค่ะ"
—————————————
結芽花 紫音 | ยูเมะฮานะ ชิอง
23 ปี | NPC | เจ้าของร้านต้นไม้ฮารุโมริ
🌱จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ | วิถีพืชพันธุ์
—————————————
co | role | dm : all OK! แวะมาเล่นด้วยกันได้เสมอเลยค่ะ
doc: bit.ly/3O5o4ne
📌 #MSG_Commu
“ เอาล่ะ ... เวลาเรียนมาถึงแล้ว ”
“ เหล่าผุ้ถูกเลือกตัวน้อยทั้งหลาย ”
────────
『 獅子守 幻 • Shishimori Akira 』
อาจารย์วิชาการควบคุมพลังเวทมนตร์
────────
🍂「 จิตวิญญาณแห่งฤดูใบไม้ร่วง 」
「 วิถีแห่งมายา 」🍁
────────
𝑫𝒐𝒄 : 𝑩𝒊𝒐
:: ᴄᴏ-ᴏᴘ , ʀᴏʟᴘʟᴀʏ : ᴅᴍ. 24/7
#MSG_Commu
"ลมของวันพรุ่งนี้ก็จะพัดในวันพรุ่งนี้"
"ผมหมายถึงว่าคุณอย่างกังวลนักเลย... เดี๋ยวทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง"
——————
茶野 夜伊 • ซาโนะ โยรุอิ
NPC • เจ้าของร้านข้าวปั้นคาโดะ • 25y • 83/188
🌸จิตวิญญาณฤดูใบไม้ผลิ • วิถีแห่งชีวิต
——————
Doc : shorturl.asia/PHjvu
Role,Co-op ✉️ 24/7 (ทุบแชทได้เสมอค่ะ! จะวิ่งมาตอบทันทีที่ว่างคับ)
#MSG_commu
「 น่ารัก…..จังเลย….. 」
「 แล้วเธอคิดว่าฉัน…..น่ารักรึเปล่า….? 」
วากุ ✿ 和宮 | มังไก • 3G
「 ฤดูใบไม้ผลิ 」
doc • shorturl.asia/Z78FO
co • role • dm = ok !