(คนหล่อคนสวยคนบ๊องมากค่ะ)
Posts by 🐍Yumi❄️
( รูปคู่กับเพื่อนสาวตัวแสบค่ะ😘
@mutekihime-msg.bsky.social )
#MSG_bunkatsu #MSG_babysadine
มีคนบอกว่าถ้าผ่านมาแถวห้องชมรมนี้จะเจอซาร์ดีนจิ๋วคอยต้อนรับ
จะเป็นจริงหรือเปล่าน้า? ต้องลองเดินมาดูแล้วละ✨
“อ๊ะ— ชมรมปลา ซาร์ดีน ฟอสซิล ยินดีต้อนรับค่ะ!”
“สนใจเข้ามาทำกิจกรรมก่อนไหม? มีให้ลองขุดฟอสซิลด้วยนะ”
“มีน้ำแข็งใสให้ด้วย จูริทำเอง~ ประธานก็อนุมัติแล้วละ”
“แต่อย่ากินเยอะนะ เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาจะแย่เอา!”
(ทักทายกันได้ค่ะ!)
copper-lens-3af.notion.site/Shape-of-sou...
#MSG_เปิดโรล แยกรูท
⚠️CW: การบาดเจ็บ⚠️
17:40 น. ณ ริมหาดมิโอริ
จิ๊งเหลนสาวในชุดลำลองยืนอยู่ที่ริมหาดตากลมเย็นที่พัดผ่านมาพร้อมกับกระจกหนึ่งบานที่ส่องใบหน้าตน
เธอหันข้างน้อยๆขณะที่สายตามองไปยังใบหน้าตนผ่านภาพสะท้อนจากกระจก
"ชิ~..เลอะเทอะสะได้.."
บ่นพึมพัมอยู่คนเดียวขณะจัดเส้นผมที่ประยุ่งเหยิงอยู่บนใบหน้าทีละส่วน
(+)
(คุณมิเนะเอาอะไรยัดลงไปในกล่องนะคะ!?)
#MSG_bunkatsu
[ หน้าห้องชมรมค้นคว้าปรุงยา | ช่วงเตรียมงานชมรม ]
"อ้า— ขอโทษที ผมขอทางหน่อย"
"คุณตรงนั้นน่ะ ผมขอยืมกรรไกรหน่อยสิ"
ที่ออกมาจากห้องชมรมไม่ใช่เอลฟ์แก่จากเมิร์Oวู้ด แต่เป็นอาจารย์วิชาปรุงยาที่อะไรสักอย่างแปลกไป
หลังเอากรรไกรหั่นผมจนกุดเท่าไหล่ อาจารย์ต่างชาติก็หายกลับเข้าไปในห้องชมรมอีกครั้ง
มันเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่นะ?
“ก็จริงนะคะ..”
หันไปมองคนจำนวนมากตรงนั้นแล้วยูมิก็คอตกไม่น้อย
คิดว่าถ้าไปละก็คงโดนทับแน่นอนเลย… แม้ว่าจะตัวขนาดนี้ก็ตาม
“หรือว่าจะกลับไปกินที่ห้องดีนะ…”
“หืม?”
เธอชะงักไป ดวงตาสีฟ้าอ่อนวั่นไหวเบาๆ
รับรู้ได้อยุ่ว่าไม่ใช่เรื่องเล่น ถึงอย่างงั้นแล้วก็เถอะ
“พอจะบอกได้รึเปล่าคะว่าทำไม”
ก้ยังรู้สึกสงสัยจนอดไม่ได้ที่จะถาม
แถมดูเหมือนว่าจะไม่ยอมไปจนกว่าจะยอมตอบซะด้วยสิ
“ใช่ค่ะ ของชมรมแฮดเมดนะคะ”
หญิงสาวคนนั้นกบ่าว พอสังเกตุดีๆกล้องที่ถือในมือเธอก็เต็มไปด้วยพวกอุปกรณ์ทั้งเข็ม ด้ายและผ้าหลากสี
“คุณกำบังไปชมรมไหนหรอคะ?”
Cr.Soymilk
#MSG_bunkatsu #MSG_MiniEvent
แม้ไม่อาจเป็นแบบอย่างให้พวกเขาได้อย่างสมบูรณ์
แต่อย่างน้อยเรย์เก็นก็นับได้ว่ามีจริยวัตรเหมาะสม
สิ่งเดียวที่หวาดหวั่นคือเผลอสอนกิริยาสงฆ์ให้พวกเขา
เช่นนั้นก็ถอดเครื่องแบบ เปิดเผยใบหน้าเสียดีกว่า
ให้พวกเขาได้สังเกตท่วงท่าแสนสงบของเขาได้ชัดเจน
(มาช่วยชมรมอยู่อย่างผู้ดีญี่ปุ่นโปรโมทครับ)
((ปล.กลัวสอนเด็กเป็นสามเณรจัง))
“เอ๊ะ—?”
พอโดนทักถึงจะพึ่งรู้ตัว ปกติแล้วเธอเคยแค่สนทนาผ่านกล้อง พอเริ่มพูดคุยก็เลยมักจะไม่ขยับตัว ไอ้การต้องตะโกนคุยก็เป็นปกติ
เพราะงั้นเลยไม่ได้รู้สึกแปลกกับการคุยอยุ่ไกลๆเลยแม้แต่น้อย
“ขอโทษค่าาา”
แม่งูน้อยก้มหัวลงขอโทษก่อนจะรีบเขยิบขยับเลื้อยเข้าไปหาคุณใกล้ๆ
“ทั้งที่ไม่ชอบความวุ่นวายแท้ๆ แต่อยากให้ฉันอยุ่ใกล้ๆหรอคะ?”
“เอ๋…อืม ถ้าตอนปิดเทอมก็คงได้นะคะ เรานะ ตอนนี้อยากไปเที่ยวที่อื่นมากกว่า อยุ่แต่บนเขามาเป็นปีๆแล้ว เบื่อภูเขานะคะ”
เธอหันไปมองก่อนจะตอบไปอย่างตรงไปตรงมา ถ้าเป็นป่านี้ก็ยังไม่ชอบเลย ให้กลัยภุเขาคงไม่ใช่เร่งนี้ๆ
“อ้ะ ตรงนั้นคือโรงอาหารใช่ไหมนะ?“
เดินกันมาสักพักในที่สุดก็ถึงโรงอาหาร ดูท่าว่าข้างในคนกำลังพลุกพล่านพอดู.. ถ้าเข้าไปคงจะต้องเบียดเสียดไม่น้อย
#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
[ ช่วงเวลาล่าลายเซ็น ]
คาโฮะเริ่มหาลายเซ็นจากคนรู้จักก่อน ซึ่งตอนนี้ก็พอจะได้มาบ้าง แต่เหมือนก็ยังขาดอีกอยู่ดีแฮะ
"ดูท่าแล้ว ยังต้องหาอีกนะเนี่ย งั้นถ้าเป็นคนที่อยู่แถวๆนี้ ..."
เธอเริ่มมองไปรอบๆเผื่อว่าจะมีคนที่ตรงกับที่ตามหา
อีกนิดเดียวเองนี่หน่า ใกล้จะครบแล้วเชียวล่ะ !
( มาช้าไปหน่อยแต่มาแลกกันได้นะคะ หรือจะให้เซ็นให้ก็ได้เหมือนกันนะ 🤲✨ )
”เคยได้ยินทุกคนพูดถึงมาเยอะแยะเลย…ว่าสวยมากๆ ซักวันอยากขะไป สุดท้ายแล้งพอมาเห็น…ออกจะผิดหวังนิดหน่อยนะคะ“
”แดดก็ร้อน ทรายเองก็บาดผิว…แต่ถึงงั้นแล้ว“
”ตอนที่ได้อยู่ฟังเสียงคลื่น ก็รู้สึกว่าคุ้มค่าและก็สมกับคำชมของทุกคนที่เคยได้ยินมามากเลย“
”รุ่นพี่ละคะ? ชอบเสียงทะเลรึเปล่า?“
”………“
เธอนิ่งเงียบรอฟังรุ่นพี่ตรงหน้าพูดจนจบโดยไม่ได้เอ่ยเสริมอะไรจนจบแล้วจึงค่อยฉีกยิ้มเล็กน้อย
“ชอบที่สงบสินะคะ”
“ส่วนเรานะ…จะว่าไงดีพึ่งเคยเห็นทะเลเป็นครั้งแรกนะคะ“
ยูมิพูดเกริ่นก่อนจะหยุดกลาวคัน สาวน้อยยกมือขึ้นมาประสานหน้าอกดูราวกับว่าจะไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
(+)
“คะ?”
สิ้นเสียงทักของคุณ หญิงสาวตัวใหญ่ยักษ์กว่าสองเมตรก็หันไปหาเสียง
“อ๊ะ— ขอโทษนะคะๆ บังทางสินะคะ!”
ดูเหมือนว่าจะพึ่งรุ้ตัวก้เมื่อตอนคุณโดนบอก หญิงสาวตรงหน้ารีบขยับเขยิบตัวเว้นทางเป็นที่ว่างให้คุณเดินผ่าน
ดูทุลักทุเลพอตัว เหตุผลหนึ่งนั้นดี้เพราะว่าเธอเองก็ถือของในมืออยู่เช่นกัน
“………”
ดวงตาสีฟ้าอ่อนจับจ้องไปยังเส้นขอบฟ้าซึ่งยามเช้ากำลังเปลี่ยนเป็นยามเย็น ที่เส้นแสงสีส้มของดวงอาทิตย์ทอประกายงดงามยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ในระหว่างที่กำลังชมวิวทิวทัศน์อยู่นั้นเอง เ^อก็ได้ยินเสียวทักทายคุ้นหู
“รุ่นพี่?…สวัสดียามเย็นนะคะ”
“…ออกมาคนเดียว ชอบทะเลหรอคะ?”
#MSG_เปิดโรล | แยกรูท | โกงเวลา
ณ ริมชายหาดในช่วงหลังเลิกเรียน ยามที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี
ยามเย็นที่ริมชายหาด ลมทะเลพัดแผ่วผ่านเส้นผมสีฟ้าให้พลิ้วไหวตามจังหวะ มีสาวร่างสูงยืนอยู่ลำพังบนผืนทรายอันกว้างไกล สายตาเธอได้เหม่อมองออกไปยังเส้นขอบทะเลไกลสุดสายตา
ก่อนที่ไม่นานเหมือนกับว่าเธอจะรู้ตัวถึงการมาถึงของ「คุณ」นะ
(+)
(จูริน่ารักจังเลยยย)
( จอยซีน พูดอีกสิเค้าอยากฟัง 🥺 )
“เอ๋ สู้กับหมี!?”
พอโดนบอกแบบนั้นยันเด็กสาวก็ตาโตขึ้นมา แถมตั้งแต่อายุ 12 ด้วย
“ไม่กลัวเลยหรอคะ? เท่จัง!”
“แต่ว่าหมีนะอันตรายมากๆเลยนะ..ถ้าไม่ใช้เวทมนต์คงสู้ไม่ได้หรอกกก”
#MSG_1-C
[ประชาสัมพันธ์สำหรับห้อง 1C]
สำหรับเพื่อนๆที่ยังไม่ได้เข้าดิสคอร์ดค่ะ!
ตอนนี้เริ่มมีการเสนอรายชื่อผู้เข้าแข่งขันดำรงตำแหน่ง หัวหน้าห้องและรองหัวหน้าห้องกัน สามารถมาร่วมเสนอรายชื่อกันได้ที่ใต้โควทหรือดิสคอร์ดห้อง!
อีกทั้งยังมีชีทให้จับจองที่นั่งและบอร์ดรวมรายชื่อเพื่อนๆอีกมากมาย!
สำหรับใครที่ไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ด สามารถใช้แท็ก #MSG_1-C เพื่อติดตามข่าวสารของห้องได้ค่ะ!🩷
(คนยังขาดไหมคะ สนใจค่ะ ><)
(ขอเลียซักคำ)
“เอ๋ ก็เคยนะ แต่ว่าอยู่บนภูเขานะคะ”
ยูมิเอ่ยปากเล่าให้ฟังก่อนจะเงยหน้ามองไปบนต้นไม้ แล้วชี้ไปยังด้านบน
เรียวนิ้วของเด็กสาวชี้ให้คุณดูนกตัวหนึ่งที่กำลังเกาะอยู่บนกิ่งของต้นไม้ ก่อนที่เธอจะยิ้มและเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริง
“ก็แอบน่าเบื่อแหละค่ะ แต่บนภูเขาเองก็มีเรื่องอะไรที่ไม่เหมือนตรงนี้นะ”
“เรานะทั้งเจอนก ทั้งเจอจิ้งจ้อก สนุกกับพวกสัตว์เยอะเลย”
“ถึงบางทีต้องซ่อนจากหมีบ้างก็เถอะ..”
“ขอบคุณนะคะคุณโคเซย์“
เธอโค้งตัวให้แก่คุณเป็นการขอบคุณ แม้ว่าจะเพียงแค่มาช่วยอกใ่านก็ตาม
”ไว้เจอกันนะคะ!“
”แล้วก็ขออวยพรให้ความปราถนาของคุณสมหวังนะคะ“
“อืม เอ๋?”
ริวโกะนิ่งไป นั้นสินะ วันนี้ทั้งวันจอให้คนอื่นช่วยเซ็นจนลืมคอดไปเลย
ไม่ว่าจะที่ไหนมนุษย์ก็ต้องการการแลกเปลี่ยน ถ้าอยากได้พรก็ต้องถวายเครื่องเซ่น ถ้าอยากได้ของถวายก็ต่อให้พร
“อืม..แล้วคุณอยากได้อะไรหรอคะ? เรานะ ตอนนี้ของมีติดตัวไม่เยอะ”
“ที่ให้ได้ตอนนี้ก็คงมีแค่ การรับฟังแล้วก็ ความฝันลพมั้งคะ?”
(ขอบคุณที่มาเล่นกันนะคะ น้องหมาตัวยืดน่าร้ากกก หอมหัวๆ)
“เอ๊ะ!? ไฟไหม้!? ไฟไหม้้้”
/วิ่งไปวิ่งมาชนนู้นชนนี้ล้มระเนระนาด
/คว้าน้ำถังใหหฯ่สาดใส่คนไปทั่ว-