( คือผม เรื่องราวมันมากมายเกินไป💔 )

ระหว่างที่กำลังเดินเล่นอยู่ก็เหมือนจะมีสิ่งขาวๆทักขายชีส

โชวยะเองไม่ได้กินอะไรแบบนั้นนานแล้ว จนอดนึกสงสัยในใจไม่ได้ว่าชีสนั้นจะทำจากนมจามรีเหมือนที่บ้านมั้ยนะ หรือเป็นชีสญี่ปุ่น หรือว่าเป็นชีสตะวันตก แต่รูปลักษณ์คนที่มาขายเองก็น่าสนใจเหมือนกันนี่สิ..

"ก้อนหิมะพูดได้"
'ชีสจากอะไรหรอครับ'

เหมือนจะมีอะไรสลับกันนิดหน่อย(?)

( พาเบบี๋กวางบุปผามาฝากเลี้ยงค่ะ🥺🦌🌸✨ มากับเบบี๋ฮาคุยะคุง! จากสตอรี่วัยเด็กค่ะฮี่ๆ )

#MSG_โรลเปิด - แยกรูท
[ ย่านการค้าเมืองมิโอริ | ก่อนเที่ยง วันอาทิตย์วันหนึ่ง ]

"ชิมชีสไหมฮะ?"

ลูกแมวน้ำ..???ตัวหนึ่งยืนมองคุณจากส่วนสูงแค่สักหนึ่งเมตร มือ????ลากกล่องเก็บความเย็นมาด้วย

เซลล์แมนตัวจิ๋วยืนมองคุณอย่างจดจ่อและตั้งใจ ไม่รู้ว่าได้ค่าแรงชั่วโมงละกี่เยนกันแน่?

"ชีสที่คุณลุงทำเองที่ร้านเลยนะฮะ"

(😭ปักครับ /กำแบ /ห้ามมือตัวเอง)

"เพื่อนใหม-"

ก่อนที่เสียงเอื่อยๆจะพูดจบนิ้วข้างที่จับคอร์ดอยู่ก็ถูกเปลี่ยนเป็นท่าอื่นที่ไม่ถนัดอีกรอบซะแล้ว

คิ้วเริ่มขมวดอีกรอบก่อนที่จะพยายามจัดท่าจัดนิ้วตัวเองให้รู้สึกเข้าที่เข้าทางแล้วดีดช้าอีกรอบ

♫ ♪

เหมือนรอบนี้จะคุ้นกว่าเดิมนะ ถึงจะไม่เป็นจังหวะแต่ก็ถือว่าถูกต้องกว่าครั้งก่อน

"เสียงแบบนี้ใช่มั้ย?"

เขาเงยมองถามพร้อมยิ้มเล็กๆของคนกำลังสนุกกับสิ่งใหม่ที่ตัวเองทำได้

((อย่าแค้นสิ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย💔))

( ไ ไม่เป็นไรน้องพี่ เราก็อาจจะเปลี่ยนสปีชรส์กันได้🥲 )

"ห้ามขำนะ"

แพะขาวร้องทักคนหัวเราะเสียงใสด้วยเสียงอ่อน แล้วค่อยๆลองกดสายตามที่บอกอีกที

"เกาคาง? อืม.."

พยายามนึกภาพตามถึงความนุ่มและความผ่อนคลายนั้น ก่อนจะดีดมันอีกรอบ

ตึ-ง ♫ ♩—

"มีเสียงแล้ว"

คิ้วที่ขมวดอยู่คลายออกเปลี่ยนเป็นแววตาใสซื่อเหมือนเด็กตาวาวที่กำลังพูดว่า ฮาคุยะต้องเก่งมากๆแน่ถึงจะเล่นของพวกนี้ได้!

"แต่มันยังฟังไม่เหมือนเสียงตอนฮาคุยะเล่น.." เสียงท้อใจ

( ชิองคุง เป็นแพะโฮ่งไปแล้ว😭 /เพ้ทๆๆ )

#MSG_onigiri

ถึงหน้าตาจะดูน่ากลัวไปบ้าง
แต่รสชาติน่าจะไม่แพ้ใครนะครับ?
.
.
.
อะ!

“ ! อร่อยจัง 「โฮ่งー」“

…… ???

( ไม่พูดไม่จาเป็นเวลา20นาที )

สุขสันต์วันเกิด ยายะ!

(แวบมาแปะอาร์ตฉลองวันเกิดของยายะจังค่ะ! ถึงจะผิดแผนนิดหน่อยก็เถอะ /มองความวุ่นวายในโรงเรียน อาจจะไม่ได้ออกมาร้องเพลงกับนกน้อยแบบที่ตั้งใจไว้ แต่ยังไงก็มาอวยพรวันเกิดให้กับเธอกันนะคะ!)

#MSG_Co-op
(มาลงใบโคแบบเลทๆ หน่อยค่ะ เนียนรู้จักทักทายได้ทุกโพสเลยนะคะ! สำหรับใครที่อยากโคกดหัวใจหรือทักมาไว้ได้เลยค่ะ อาจจะตอบช้านิดนึงแต่อยากเล่นกับทุกคนเลยนะคะ 🤲✨

🔁 : ช่วยหาเพื่อน/เนียนรู้จัก
🩷 : สนใจโค เดี๋ยวเราทักไปค่ะ)

นักเรียนใหม่ตั้งใจฟังคุณครูและปฏิบัติตามอย่างว่าง่าย ทว่าเรื่องที่จะให้กดแรงหน่อยแต่ไม่ให้ทำพัง ค่อนข้างที่จะยากสำหรับคนที่กะแรงไม่เป็นอย่างเขามาก

คิ้วขาวเริ่มย่นขมวดเข้าหากันขณะที่มือหนึ่งกำกดคอร์ดไว้ ส่วนอีกมือก็เกลี่ยไล่เส้นจากบนลงล่างเหมือนกับที่ฮาคุยะ

ตึ-ง -ตึง ...ตึง ตึง-!

ต่อให้คนไม่ได้เล่นดนตรีฟังดูก็รู้ว่าบอดสนิท

"..."

ถึงไม่ต้องพูดหน้าก็ออกชัดว่ามีคนกำลังฉุนเฉียวกับตัวเอง

สายตาอันย่ำแย่หรี่ลงพยายามเพ่งมองหน้ากระดาษและน้ำหนักเส้นที่คุ้นตาอย่างไม่เข้าใจ ต่อให้ฉีกมาอ่านก็คงไม่เข้าใจเสียอยู่ดี

แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร ก็รู้สึกถึงมือที่มาจับมือจัดวางตำแหน่งโดยพลการ

"รู้สึกแปลกนิดหน่อย.."

ผละออกมามองท่าทีอีกฝ่ายเล็กน้อยแล้วจึงกลับไปมองมือตัวเองที่กำลังจับคอร์ดอย่างเก้ๆกังๆ จนเฮยๆเองหนีไปลูบหน้าตัวเอง

"ผมต้องกดแรงด้วยหรือป่าว?"

เขาถามด้วยน้ำเสียงไร้ความมั่นใจ

เพื่อนตัวน้อยซุกหาที่อุ่นๆบนไหล่นอนอย่างว่าง่ายพลางมองคนที่มาด้วยกันขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ

"อืม ฮาคุยะว่าไงก็เอาตามนั้นครับ"

คนหน้านิ่งพงกหัวรับขณะจัดแจงตัวเอง นั่งเตรียมสายกีตาร์เท่าที่ตัวเองทำได้

"แล้ว... เริ่มจากตรงไหนดีล่ะ?"

คนผมฟูมองกลับพร้อมสายตาสิ้นหวังกับตัวเอง ให้คนที่เล่นแต่เครื่องเป่ามาดีดกีตาร์คงได้อะไรแบบนี้ละมั้ง จะไปต่อก็ไปไม่ถูก จะหาเรื่องอื่นคุยก็คงไม่ได้ซ้อมกันพอดี

[ โรลปิด w/ @msg-chouyav2.bsky.social ]

| ช่วงมีกิจกรรมโปรโมทชมรม - เวลาหลังเลิกเรียน |

ช่วงนี้เป็นช่วงที่ชมรมกลับมาคึกคักอีกครั้ง เขาได้ให้สัญญาเอาไว้กับเพื่อนสนิทว่าจะช่วยอีกฝ่ายเรื่องการซ้อมดนตรีให้ แม้จะไม่ค่อยมั่นใจนักก็ตาม

ระหว่างที่รอก็นั่งเล่นดอกหญ้าใต้ร่มไม้ไปพลาง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเงยหน้าขึ้นมาพบคนคุ้นหน้าก็ยิ้มกว้างให้

“โชวยะ!”

เรียกชื่อพลางโบกมือให้สูงๆ

คนมาสายโบกมือทักด้วยสภาพพะรุงพะรังพร้อมกระรอกตัวเดิมที่เขาทั้งคู่เคยเจอ

"รอนานมั้ย"

เขากล่าวทักเสียงเบาๆด้วยความเกรงใจก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆวางสัมภาระไว้บนพื้น

"หิวหรือป่าว ผมมีของว่างติดมือมาให้นะ"

ว่าจบก็ยื่นถุงใบเล็กที่เต็มไปด้วยของหวานให้ และแน่นอนว่าต้องมีวากาชิด้วย!

"อ่า.. เฮยเฮยเองก็จะเอาใบไม้มาฝากฮาคุยะด้วยนะ"

โชวยะกล่าวพลางยื่นกระรอกตาใสให้ทักทาย

(เค้าพึ่งเห็น😭)

หากไม่ใช่เพราะความง่วงเขาคงจะมีปฏิกิริยาที่จะตกใจมากกว่ากับภาพตรงหน้า แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังไงประหลาดใจอยู่ดี

'คุยกับนกได้ด้วยสินะ' คิดในใจ

"อืม พื้นหญ้ามันค่อนข้างที่จะนุ่ม.. เพราะงั้นไม่ต้องห่วง"

เขาตอบคำถามนั้นพลางเอนตัวลงหาท่านอน

"ยังไงก็ขอบใจนะ วันหลังถ้าเจอกันอีก ผมจะหาอะไรตอบแทนให้"

หลังจบประโยคคนผมขาวที่รอจังหวะมาตลอดก็ข่มตานอนแทบจะทันที

ลิสต์ชมรมดนตรีและประสานเสียงครับ

ใครไม่ได้เข้าดิสคอร์ด หาชื่อไม่เจอ หรือมีข้อผิดพลาดประการอื่น ๆ สามารถแจ้งได้ที่ใต้โพสต์นี้หรือหลังไมก์มาได้นะครับ

°˖✧◝(⁰▿⁰)◜✧˖°

บึ้ม !!!

อารมณ์ที่รวนล้นทะลักทำให้ไอพุ่งออกมาจากหัวเขาและระเบิดออกเป็นควันขนาดย่อมพร้อมกับเดซี่หลายดอกที่กระจายไปคนละทิศ

“ข-”

เขาปัดๆควันออก เผยให้เห็นเส้นผมสีสว่างสดใสและดวงตาสีเขียวเป็นประกายปรากฎสู่สายตาเธอและใบหน้าที่แดงฉ่าลามเกือบจะทั่วใบหน้า

“ขอโทษที่ทำให้ตกใจครับ !”

#Majipost

[ร้านข้าวกล่องรถไฟ 𝙅𝙪𝙣𝙞𝙤𝙧!] :

เทศกาลเปิดเทอมเวียนมาอีกครั้ง ฤดูใบไม้ผลินี้คุณหนูทั้งหลายสูงขึ้นอีกนิดรึเปล่า? มาลองวัดส่วนสูง ‘เทียบกับข้าวกล่อง’ กันได้ที่ร้าน Junior! 🌸

# BentoHeightChallenge!!! # ร้านอาหารเมืองมิโอริ

[วันปฐมนิเทศ : บนกระดานเขียนอะไรน่ะ?]

ชินอิจิเขียนอะไรสักอย่างบนกระดานก่อนจะหันมาพูดแนะนำตัว

"ปีนี้ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

"ลูกสาวของผมทั้ง 2 คน (ตัว) น่ารักมาก ๆ ครับ"

เขาพูดพลางปิดฝาปากกา ท่าทีของเขาดูจะภูมิใจกับอะไรสักอย่างอยู่ด้วย ว่าแต่ที่กระดานเขียนอะไรน่ะ? อ่านยากชะมัดเลย...

(มาต่อแถวทักทายแล้วค่ะ 🏃‍♀️)

เขามองอย่างพิจารณาว่าควรจะทำอะไรต่อกับสิ่งนี้ดีได้แค่สักพักก็...

"ไม่บอกก็ไม่ว่ากัน..."

กลับไปนอนต่อ ปล่อยให้เจ้านกหลับตาพริ้มสนุกกับการโดนลูบ นั่นแหละโอกาสทอง!

พอได้ยินเสียงอื่นที่ไม่ใช่เสียงนก โชวยะก็หันหลังไปมองตาม

"นายขำอะไรน่ะ"

เจ้าของนัยต์ตาแพะหรี่ลงเพ่งมองเล็กน้อยด้วยความสงสัยในขณะที่เจ้านกยังคงร้องจิ๊บๆกลับ

( /นั่งพับเพียบ จะรีบไปคืนดีเดี๋ยวนี้เลยครับ โกเมนนาไซ! )

a dog is licking a piece of toilet paper . ALT: a dog is licking a piece of toilet paper .

( /หลบตา /เหงื่ออตก )

( /พยักหน้าหงึกๆ คัตจังงง ใจดีที่สุดเลยย🥺✨)

( ฮาคุยะ ผมโดนรูมเมทรังแก(?)🥺🥺)

( นายปิดตาใส่ทำไม )