( น้ำตาไหลแล้ว😭😭😭 )

( สหายญาติมิตร.../กอดคอ )

(ผปคมันก็แค่ศิลป์คนนึง...........ฮรึก)

( เมื่อออริคุณเป็นครูเคมีสุดฉลาด แต่คุณไม่ฉลาด..... )

( น่ารัก น่ารัก อ่าวหลังคาบ้านหาย เห้ย อ่าวเห้ยยยยยยย 😭😭😭❤️❤️❤️❤️)

( คุณนักสืบเท่สุดๆ 🥺‼️ )

'จะเอา...ขนม? ของกิน??? อาหาร???'

เวสลีย์มองไปบนโต๊ะที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากกระดาษโน็ต เอกสารการบ้านและอุปกรณ์เครื่องเขียนทั้งหลาย ถ้าไม่นับแก้วกาแฟเปล่าๆตรงนั้นก็ไม่มีอะไรเลยที่แรคคูนจะกินได้..

" ไม่มีของกิน... "

เขาก้มลงไปกระซิบใส่สัตว์ตรงหน้า สีหน้าอมทุกข์รู้สึกผิดเล็กน้อยเพราะถ้าเกิดเขามีขนมหรือของกินอะไรเขาต้องป้อนให้แน่ๆ

(ตอนนี้เวลาห้าโมงครึ่งน้าคั้บ ช่วง4โมงคือตอนที่อาจารย์หลับปุ๋ย🥺 ผมขออนุญาติโรลต่อเป็นช่วงห้าโมงนะ ! )

" น่าอายจัง.."

เวสลีย์หัวเราะแห้งๆ แก้เขินเล็กน้อยก่อนที่จะพูดต่อว่า

" นี่ก็น่าจะเป็นช่วงเวลาที่เด็กๆกลับบ้านกันแล้วนี่นา เธอก็ควรรีบกลับนะ! "

" ช่วงนี้ยิ่งอันตรายอยู่ เป็นห่วงนักเรียนจังเลย... "

" ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ อาจารย์ไม่เป็นอะไรหรอก!"

ทำสีหน้ายิ้มอ่อนพร้อมกับตอบไป เขาดูดีใจที่มีนักเรียนมาเตือนด้วยความเป็นห่วง

" อย่าว่าแต่อาจารย์เลย นี่มันก็ห้าโมงครึ่งแล้ว เป็นเด็กต้องรีบกลับบ้านก่อนมืดนะ ! "

เวสลีย์ทำสีหน้าจริงจังและพูดออกไปด้วยความเป็นห่วง

" ถามได้อยู่แล้ว ไม่ต้องเกรงใจเลยนะ! "
สีหน้าของเขาดูสดใสขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินว่าอีกฝ่ายมีคำถามเกี่ยวกับเคมี

" ถ้าเป็นเรื่องที่ครูช่วยได้อย่างการบ้าน มาหาครูได้ทุกเวลาเลยนะ "

สีหน้าอมยิ้มของเขาบ่งบอกได้เลยว่าเวสลีย์รักในการสอนนักเรียนของเขามากๆ แม้ว่าจะเป็นนอกเวลางานของเขา เขาก็มีความสุขที่จะได้สอนตลอด

(น นี่มัน!!! ก้อนไขมันเดิน(กลิ้ง)ได้😭😭🥺🥺🥺)

แทบจะทันทีที่มีอะไรนุ่มๆขนฟูๆกลิ้งมาโดนขาเวสลีย์ก็สะดุ้งตื่น เขารีบถอยออกจากโต๊ะเพื่อจะดูว่ามันคืออะไร

มองลงไปนั่นมีก้อนอะไรกลมๆกำลังมองมาที่เขา และเวสลีย์ก็นึกได้ว่าลืมใส่แว่น

"ตัวอะไรน่ะ..."

"แรคคูน?? มาทำอะไรที่นี่-"

ทันทีที่ใส่แว่นมองเห็นสัตว์ด้านหน้า สีหน้าของเขาก็สดใสขึ้นมาทันที ยังไงเขาก็เป็นพวกใจอ่อนแพ้สัตว์ขนฟูๆ อยู่แล้ว(..?)

เวสลีย์ค่อยๆลืมตาขึ้น ก่อนที่จะลุกจากท่าที่ตนนอนอยู่ มือค่อยๆคลำหาแว่นมาใส่ ถึงแม้จะยังไม่ตื่นดีแต่ตนก็จำหน้าคนด้านหน้าตัวเองได้

"...เบลล่า? มีอะไรให้ช่วยมั้ย?"

เขากล่าวออกมา น้ำเสียงดูสะลึมสะลือกว่าที่ตนตั้งใจไว้ แต่เขาก็ยังยิ้มออกมาเหมือนทุกวันที่เขายิ้มให้ทุกคน

อีกมือนึงค่อยๆเก็บกระดาษที่กระจายอยู่บนโต๊ะทีละแผ่น ดูออกได้เลยว่ายังไม่ค่อยตื่นดี

!

เวสลีย์ค่อยๆลืมตาและลุกขึ้นมาจากโต๊ะ สะลึมสะลือคลำหาแว่น สีหน้าตกใจเล็กน้อย

' หลับไปตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย.. '

หลังจากที่เขาใส่แว่นและจัดคอเสื้อ ตนหันไปมองอีกฝ่ายแล้วก็ยิ้มอ่อนๆ แก้เขิน

" อ่า– ว่าไงนักเรียน ขอโทษทีพอดีอาจารย์อยากพักสายตาสักหน่อยแต่ดันหลับไปน่ะ "

" ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะ แต่ว่าครูจำเป็นต้องตรวจเองตามรายบุคคลน่ะ "

" พอดีครูจะจดเอาไว้ว่าใครทำส่วนไหนไม่ได้บ้าง เวลาใกล้สอบครูจะค่อยเข้าไปช่วยเป็นคนคนอีกที"
เวสลีย์พูดไปพร้อมๆกับจัดระเบียบกระดาษและอุปกรณ์ต่างๆนาที่จัดกระจายอยู่บนโต๊ะ หน้าตาอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบต่อท้ายว่า

" แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าไม่เชื่อใจซาร่านะ !! "

(อย่าว่าเพื่อน !?!?)

ทั้งกระดาษที่สะบัดโดนจมูกและเสียงหัวเราะเบาๆ เล็กน้อยทำให้เวสลีย์เริ่มรู้สึกตัว เขาจึงเริ่มขยับตัวเล็กน้อย

แม่ตายังลืมไม่ค่อยขึ้น เขาก็ค่อยๆลุกขึ้นมาจากการฟุบหน้า แต่ทว่าเขายังไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนมาแอบส่องการบ้านที่ตนตรวจอยู่

เขาค่อยๆลืมตามองรอบๆตัว จนไปเห็นคนคนนึงข้างๆตน แม้ทุกอย่างมันจะเบลอแต่เขาก็ดูออกว่าคนนั้นถือกระดาษของเขาอยู่

...?

" ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ครูไม่เป็นไรหายห่วงได้เลย! "

เวสลีย์ตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่สดใสเหมือนเคย ดูออกเลยว่าดีใจที่ถูกถาม

" ครูแค่อยากพักสายตานิดหน่อย แต่เผลอหลับไปเฉยเลย "
เขาพูดพร้อมกับเช็คเวลาที่นาฬิกาข้อมือของเขา และมองไปที่กองงานที่ต้องตรวจให้เสร็จ สีหน้ากังวลเล็กน้อย

" ว่าแต่...นี่ก็ห้าโมงครึ่งแล้ว น่าจะเป็นช่วงเวลาที่นักเรียนกลับบ้านกันแล้วนี่? "

...สิ่งแรกที่เวสลีย์เห็นหลังจากที่ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นคือ หนึ่งในนักเรียนของเขา หรือเปล่านะ?

" สักครู่นะนักเรียน... "

เขาพึมพำก่อนที่จะหรี่ตามองบุคคลตรงหน้า พร้อมกับคลำหาแว่นตาของตนมาใส่ และทันทีที่ตนจำใบหน้าที่เห็นได้ ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

ถึงแม้จะยังดูสะลึมสะลืออยู่เล็กน้อย เขาก็นั่งหลังตรงและส่งยิ้มอ่อนๆ อย่างที่เขาชอบทำให้ทุกคนไปให้

" ซาร่านี่เอง.. มีอะไรให้ครูช่วยมั้ย? "

(2/2)
จนมาวันนี้ช่วงสี่โมง เขาตัดสินใจมาตรวจการบ้านบางส่วนที่หอสมุดเหมือนครั้งก่อนๆ แต่ดูเหมือนครั้งนี้ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาจะเริ่มออกอาการ

"ขอพักสายตาสักหน่อยคงไม่เสียหายละมั้ง"

...

(จนถึงห้าโมงจะครึ่งแล้ว เขาก็ยังไม่หยุดการพักสายตาเลย???)

#WTM_เปิดโรล (แยกรูทหรือมาบวกได้น้ะ ผปคหัดโรล เขินอ้าก)

Friday | 17:29 (โกงเวลา) | หอสมุด Murrwood Highschool

ทั้งเมื่อวาน วันก่อนหน้า และวันก่อนๆเวสลีย์นอนดึกมาก หรือพูดว่าแทบไม่ได้นอนเลยก็ได้ เขาใช้ชีวิตอยู่โดยการดื่มกาแฟดำแทนอาหารเช้ามาเกือบทั้งอาทิตย์ ..

(1/2 มีต่อคับพิมพ์ได้แค่นี้💔)

( มาเลยคับ แค่อย่าต่อยอาจารย์ก็พอ(?))

( สั่งไปก็ไม่มีใครส่งเลยครับ...😔 )

(ผปค.ขอโต้ดที่ไม่ได้แอคทีฟคับ ขี้อายมากเล่นแต่หลังบ้าน😭😭😭😭)

( ใช่คั้บๆๆๆ 🥺🥺🥺 )

( ผปค.มาออกงาน CQ อาจจะแอคทีฟช้าหน่อย หงิงๆๆๆ )

( ด้วยความยินดีครับ....ว่าแต่เลิกกยิกแก้มจารย์ได้แล้ว !!!!😣😣😭😭‼️‼️‼️ )

# เรียนจบได้เพราะอาจารย์เลยครับ

[ @wesleywtm.bsky.social ]

( คุณตำรวจครับ........... )

#WTM_Commu

" งายจ้ะหนู สนใจดูวงไหมจ้ะ "
" ของขลัง เสริมดวง เสริมสเน่ห์ก็มีน้าาา "

💀 Dr. Shadow Branza | 55 Y
💀 NPC - Shaman <maybe?>

doc : docs.google.com/document/d/1...

for roleplay
:: “พูด”
:: {คิด}
:: /บรรยาย
:: 💀 SNS

CO/ROLE >> DM 24/7

( หล่อเท่!!! 🔥🔥🔥🔥 )

( บีบแล้วร้องปิ๊ปๆหรือเปล่า(?))