من مث این بچه کسشعرام که تو خونه همه رو گاییدن بعد میرن خونه مردم با لب و لوچه آویزون مظلوم و خجالتی یه گوشه میشینن! حرفم نمیاد هنو اینجا :))

مام شما رو دوس داریم آی امیری عزیز :))

اینم بمونه به یادگار که بعدها بگیم آمدیم، نبودید