Madende ölüyoruz, Depremde ölüyoruz, Selde boğuluyoruz, Heyelanda toprak altında kalıyoruz, göçükte eziliyoruz, Orman yangınında ölüyoruz, teröre kurban gidiyoruz, yine yaranamıyoruz. bu ülkeye hiçbir borcumuz yok bizim. bu ülkenin bize yaşanmamış güzel bir hayat borcu var.

ortadoğu'da dünün mazlumu bugünün zalimidir. sular yükselince balıklar karıncaları, sular çekilince karıncalar balıkları yer bu coğrafyada. en büyük katiller, katliamlardan kurtulmuş mağdurlar arasından çıkar. iyiler, kötülük yapma imkanı bulamamış kötülerdir çoğu zaman.

Bugün yaşananları görünce aklıma Kemal Tahir’in “Rahmet Yolları Kesti” romanı geldi şu paragrafla başlar

"Ahlak düzeni sağlam olmayan ve soyguncularıyla başa çıkamayan bir toplum, - ruhundaki barbarlık duygusunun baskısıyla- soyguncularına hayranlık duyar."

afrikalı bir kadın, "size özgürlükten önce ekmek lazım" diyen beyaz adama, "konuşma özgürlüğüm olmazsa, ekmeğimi kimin çaldığını nasıl söyleyeceğim?" demişti. size ne siyasetten, siz işinize bakın, ekmeğinize bakın diyenlere bunu hatırlatmak lazım.

Günaydın…

Memleket Ateş olmuş yanıyor !

Örgütlenmiş cehalet en büyük düşmanlıktır.
#sivas

ne iş yaptığı belli olmayan, kimseye zerre kadar fayda sağlamayan, esnafı söğüşleyerek kendine korkunç bir rant alanı oluşturan o gizemli kurum.

adam, CHP’den ayrılıp kendine bir dükkan açtı. milliyetçilik, türkçülük, bayrak, vatan edebiyatıyla yolunu bulmaya çalıştı. bu uğurda akp'nin değirmenine bile su taşıdı. baktı yolunu bulamıyor, dükkanı kapatıp tekrar CHP’ye katıldı. ülkede siyasetin kalitesi bu boyutta işte.

Antalya’da küpesinden dolayı sınava giremeyen kızın açıklamasıymış. bu kadar kısa bir açıklamada, bu kadar fahiş hatalar yapan bir öğrenciye ilkokul diploması bile fazla. bu ayıp, öğrenciden daha çok, öğretmenlerinin ve eğitim sisteminin ayıbıdır.

ehli sünnet diye yeni bir din kurmuşlar adeta. şiilerden, alevilerden, vehhabilerden, modernistlerden, kendi din anlayışlarının dışına çıkan tüm islami yorumlardan, kendileri gibi düşünmeyen tüm müslümanlardan nefret ediyorlar, ama "islam birliği" kurmak istiyorlar. çok acayip!

Ne zaman düzeliriz?

yüksek fiyatların hesabını marketlerden, nalburlardan, kafelerden, halcilerden, kasaplardan, kırtasiyecilerden, turizmcilerden, otelcilerden, tekstilcilerden, berberlerden, kuru temizlemecilerden, benzin istasyonlarından değil, iktidarlardan sorduğumuz zaman.

Tebrikler Galatasaray’ım

♥️🧿

Deniz Gezmiş’e Saygı paylaşımı

Sevgi, emek ve fedakârlığın adıdır anne.

Tüm annelerimizin Anneler Günü kutlu olsun.

Etkileşim uğruna şaklabanlık yaparak sokaktaki insanları rahatsız eden sosyal medya fenomenlerinden ve öğrencilerinin masumiyeti üzerinden etkileşim kasan fenomen özentisi öğretmenlerden fena halde sıkıldım.

Ekrem İmamoğlu’nu hiç var olmamış hale getirmeye çalışıyorlar anladığım kadarıyla. hiç doğmamış, hiç yaşamamış, hiç okumamış, hiç siyasete girmemiş, hiç belediye başkanı olmamış, hiç akp'yi yenmemiş. nüfus kütüğünden silerlerse şaşırmam.

Baba,
Mektup elinize geçmiş olduğu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum,
Oğlun Deniz Gezmiş
6 Mayıs 1972
Merkez Ceza Evi
#DenizGezmiş

Vatan, onu parsel parsel satanların değil; uğrunda darağacına gidenlerin vatanıdır.

zafer partisi ve ümit özdağ, ırkçılığın ve faşizmin nasıl şeytani bir yol olduğunun somut bir göstergesidir. saf, damıtılmış, rafine kötülüğün tam karşılığıdır. bu vesileyle bunu bir kez daha hatırlamış olduk.

Işıklar içinde uyu SIRRI ABİ

ÇOK GÜZEL BİR ADAM,GERÇEK BİR DEVRİMCİYDİN

Hızır yoldaşın olsun

9 yaşında, felçli, entübe bir çocuğa yoğun bakımda tecavüz ediliyor ve Sağlık Bakanı kılını kıpırdatmıyor! Bu adamları oralara personel diye alan sistem Bu iğrençlik, bu duyarsızlık insanlığın utancıdır! Sessiz kalan, görmezden gelen herkes bu vahşetin ortağıdır. #AdaletNerede

1 Mayıs İşçi Bayramı kutlu olsun.
Yaşasın 1 Mayıs!

çok incitici, çok gereksiz, çok talihsiz laflar bunlar. çocuksuz çok iyi aileler var, çocuk sahibi çok kötü aileler var. çok istedikleri halde çocuk yapamayan çiftler var, onların canını ne kadar acıtmıştır kim bilir. koskoca bakansın sen, bu nasıl bir patavatsızlık?

hayatımda gördüğüm, tanıdığım en samimiyetsiz insan. düğün evinin tefçisi, ölü evinin yasçısı. deprem oluyor, "beni çekin" diye çığlık atıyor. terör çıkıyor, "ben burdayım" diye bağırıyor. pandemi yaşanıyor, "bana bakın" diye haykırıyor. kadın, bu hayata rol çalmaya gelmiş adeta.

bazen bu ülkenin entelijansiyasının bu ülkenin en cahil kesimi olduğunu düşünüyorum. göç olgusundan habersiz, dindarların kaygılarına kapalı, kürtlerin derdini bilmez, alevilerle temas etmemiş, yoksulu sadece dizilerde görmüş, kendi korunaklı gettosuna kapanmış garip bir tür.

ne kadar kolay değil mi istanbul'dan taşının demek? sanırsın ki pötürge'deki evimizde güllük gülistanlık bir şekilde yaşarken sıkıldık ve hayatımıza renk katsın diye aşağı dudullu'daki gecekondulara taşındık. tavsiyelerinize sıçsınlar sizin!

çok büyük deprem olacak, depreme hazırlık yapmalıyız, depremi ciddiye almalıyız dedikten sonra planladıkları şehir.

Bugün 23 Nisan… Demiryollarına takılırmış kelepçe misali, kestane fişeği denirmiş… İçindeki barut patlar, çıkan ses makiniste uyarı verirmiş… İleride bir şeyler var gibisinden… Durman ya da makas değiştirmen gerekiyor gibisinden… Duyardım ben de çocukluğumda çokça yaptığım şehirler arası tren yolculuklarında… aniden patlayan sesler çocuk merakımı da uyarırdı, makinistle beraber… Bir de şenlik fişeği gibi kullanılanı varmış kestane fişeğinin… havai fişek misali… Nasıl büyük bir sanat, kelimeyi her iki anlamıyla duyup kullanmak hem de çocuklar için hem de bir 23 Nisan günü… Sevgi Duvarı kitabında görmüştüm Can Yücel’in o şiirini… Bi de bigün baktım gökyüzüne bi bayram gecesi / Bi kestane fişeği açmış yedi rengimden / Yağıyorum çocukların üstüne… 23 Nisan 1971’de kaleme almış Can Baba… Çocuk Bayramı’nda Ulusal Egemen Cumhuriyet’in… 1996’daki bir söyleşisinde “Bende sevgiyle öfkenin yan yana gelmesi eğilimi vardır. Öfkenin sevgiden ayrılmayacağı bir anlayış içindeyim ben…” diyor Can Yücel, aynı şiirin ilk dizelerinde yazdığı gibi… “Öyle parçalandım ki ömrümde / Sevgiyle öfke arasında, / Sevgimi öfke vurdu / Öfkemi sevgi kaçırdı / İçim parçalandı arada… Kestane fişeği, parçalanmış bir Can’ın sevgisinin kaçırdığı öfkesinin vurduğu sevgi olsa gerek, içini parçalayarak bir bayram gecesi çocukların üzerine yağan… Ve evet bugün 23 Nisan… ve evet neşe doluyor insan… ve evet sevgiyle öfke arasında bir yerlerde… * Küçükken 23 Nisan’ın en sevdiğim yanlarından biri, tüm dünya ülkelerinden Türkiye’ye gelen çocukları ekrandan seyretmekti… Halit Kıvanç sunardı hatırlarsınız... Çok zengin, çok farklı, çok renkli gelirdi bana bu resim… Tabii bir de farklı bir resim var… Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve UNICEF’in 10 Haziran 2021 tarihinde, sanıyorum bu konudaki en son raporlarında büyük uygarlığımızın çizdiği bu acımasız resim ortaya konmuş. Kayıt dışılığın yoğun olduğu alanda verilerin hep eksik olduğu akılda tutulursa resmin daha da karanlık olduğu açıkça görülebilir. Rapora göre dünyada 63 milyonu kız, 97 milyonu erkek çocuğu olmak üzere toplam 160 milyon çocuk, diğer bir deyişle her 10 çocuktan biri, halihazırda çocuk işçi olarak çalışıyor. Bu çocukların yaklaşık yarısı sağlıklarını ve gelişimlerini etkileyen tehlikeli işlerde çalışıyor ve sayıları da 79 milyonu buluyor. 79 milyon çocuk tehlikeli işlerde çalışıyor. Çocuk işçi olarak çalışan çocukların sayısı son dört yılda 8.4 milyon artmış durumda. Çocukların sağlığına, güvenliğine veya ahlakına zarar verebilecek işler olarak tanımlanan tehlikeli işlerde çalışan 5 ila 17 yaşlarındaki çocukların sayısı ise 2016’dan 2020’ye 6.5 milyon artmış. COVID-19 salgınının etkileri nedeniyle de 9 milyon çocuğun daha risk altında olduğu tespit ediliyor. Yani gidişat da pek parlak değil. Çocuk işçiliğinin dağılımına bakıldığında; Afrika’nın kara kuru kuzularının başı çektiği görülüyor, 92 milyon çocuk, diğer bir deyişle her beş çocuktan biri. İkinci sırada Asya’nın küçük işçileri, 49 milyon çocuk, tüm çocukların %5.6’sı. Amerika Kıtasında 8.3 milyon, Avrupa ve Orta Asya 8.3 milyon ve Arap Ülkelerinde 2.4 milyon çocuk... Ağırlıkla tarımda çalışıyor çocuklar; dünyadaki çocuk işçilerin yüzde 70’i ve mutlak sayı olarak 112 milyon. Hizmet sektöründe 31.4 milyon, sanayi de ise 16.5 milyon çocuk işçi var. 5 ila 11 yaş arasındaki çocuklar, çocuk işçilerin en büyük kısmını, aynı zamanda tehlikeli işlerde çalışanların da büyük kısmını oluşturuyor. Çocuk işçilerin %48’i 5-11 yaş grubunda, %28’i 12-14 yaş grubunda ve %25’i de 15-17 yaş grubunda bulunuyor. Çocuk yoksulluğunun en yüksek olduğu OECD ülkelerinden biri olan Türkiye’de çocuk işçiliği üzerine yapılan çalışmaların çoğu, tarım ve kentsel enformel sektörleri bu sorunun en görünür olduğu iki alan olarak ortaya koyuyor. Tarımda çocuk emeği kullanımı, pamuk, tütün, çay gibi ürünlerin üretiminde yoğunlaşırken, kentsel alanlarda çalışan çocuklar çöp kutularından geri dönüştürülebilecek atık malzemeleri topluyorlar. Diğer yandan ILO'nun sunduğu kanıtlar, çocuk işçiler arasında göçmen çocukların daha uzun saatler çalıştığını, daha az ücret aldığını, okula daha az gittiğini ve yerel çocuklara kıyasla işte daha yüksek ölüm oranlarıyla karşı karşıya kaldığını gösteriyor. Önemli sayıda çocuk göçmen işçi olmasına rağmen, çocuk göçmenler göç, çocuk koruma ve çocuk işçiliği hakkındaki tartışmalarda büyük ölçüde görünmez kalıyor. Bu konuda World Vision’un Mayıs 2024 tarihli Türkiye üzerine bir raporu var. Rapor Türkiye’de Gaziantep, Şanlıurfa, Kilis ve Hatay gibi Suriyeli göçmen çocuk işçilerin yoğun olduğu illere odaklanmış. Bulgular bu yazı çerçevesinde ele alamayacağımız ölçüde detaylı ve önemli. Ama bana en çarpıcı gelen bulgulardan birini aşağıdaki tablo özetliyor. Arkadaşlarınız çok olsun çocuklar… Yağsınlar üzerinize bir bayram günü kestane fişeği misali…

Bugün 23 Nisan…

✒️ Koray R. Yılmaz yazdı https://www.evrensel

Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir
23 Nisan 1920
Halkın kendi ülkesinin yönetimini devraldığı tarih

Kendimi bildim bile batı medeniyeti çöküyor diyorlar. kendimi bildim bileli bir gece ansızın geliriz diyorlar. kendimi bildim bileli yükselişimizi durduramayacaksınız diyorlar. sonuç; Türk Lirası, adını dahi duymadığımız afrikalı kabile devletlerinin paralarından daha değersiz.