Misschien dat ze nog een extra tour inplannen.

Het was inderdaad snel uitverkocht, net als de Tussendeurtjes, maar het is ons beide gelukt.

Nee, helaas niet.

Flophouse America biedt een inkijkje in een disfunctionele familie. Niet gezellig, wel boeiend. ****

Lekker sfeertje hiero op het driedaagse Rotterdam Bluegrass Festival.

Neil Youngs Harvest box met 2 lp's, dvd's en een single is nu nog geen 45 euro op Bol.

Ik ben dit weekeinde op een bluegrassfestival.

Orgel Joke. Alleen de naam al.

Eindeloos dwalen in de botanische wereld van Kew Gardens.

Genoten van Beth Gibbons hier in Londen. Wat een stem!

Kijk met Pinkpop op tv met half oog, maar krijg hetzelfde gevoel als met EO Jongerendag: ook allemaal van die springerige bandjes als The Warning en Soft Play, waarvan ik nooit heb gehoord, maar die toch heel populair blijken te zijn.

Perla gezien. Mooi subtiel drama, met als decor de grijze jaren '80, toen mensen nog veel in alleen hun onderbroek rondliepen. ****

Ja, en meteen de eerste van een nieuwe trilogie.

Toch wel onder de indruk van 28 Years Later, visueel sterk en weer heel intens. ****

24 films!

Nog een reden om de deur voorlopig niet uit te gaan.

28 Days Later en 28 Weeks later herkeken als huiswerk voor 28 Years Later. Conclusie tot dusver is dat 28 Weeks Later een zeldzaam geval is waarbij de sequel beter is, want beter gefilmd en geweldige twists. M'n favoriete zombiefilm blijft echter Dawn of the Dead.

Zie ik nu gewoon een nieuwe track van Micah P. Hinson op m'n Tidal? Welkom terug, oude vriend.

Florist in het Vonderpark zorgde voor een bijzonder fijne zondagmiddag.

Jake Xerxes Fussell met Naima Bock als support in LantarenVenster was de perfecte folkavond.

Begrijpbaar. Voor die prijs kan je ook 4 of 5 gewoon concerten zien, maar ik ga maar heel weinig naar die grote voorstellingen. David Byrne heb ik ook maar één keer gezien (en dat was heel goed).

Kaartjes voor David Byrne in de pre-sale gekocht, maar het viel allemaal niet mee.

Ginger Snaps gisteren herkeken. Dvd was al jaren zoek maar scoorde voor 1 euro de trilogie. Onderschatte horrorfilm.

The Life of Chuck had een heel irritane voice-over en teveel sentimenteel gedoe maar zonder dat alles was het ook niet veel. ***

Gisteren als spuit 11 nog nog naar Mickey 17 geweest, want iedereen had deze vermakelijke SF natuurlijk al gezien. ****

Alan Sparhawk opende een half uur lang met discomuziek en een Mickey Mouse-stem, maar daarna keerde de melancholie van Low terug en leefden we nog lang en gelukkig. Mooie avond!

Good One is de betere Anerikaanse indie, met heel sterk acteerwerk. Zeer onder de indruk. *****

De trailer vond ik tamelijk vermakelijk, maar de film was minder pakkend.

Wilde heel graag The Surfer goed vinden als fan van vermakelijke B-films, maar de echte golven van sensatie bleven helaas uit. **