“ผม... อยากไปโรงอาหารครับ”

แม้จะเป็นเพียงเสียงที่เบาราวกับปีกแมลงขยับ แต่นั่นคือความพยายามทั้งหมดที่เขามีในตอนนั้น

พอได้ตั้งใจฟังเสียงซ่าที่ คาเงโระก็พลันตระหนักว่า แม้แต่ผู้ที่ไร้เสียงก็ยังคงที่จะสื่อสารอย่างสุดกำลัง

พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอาการประหม่า มือเรียวรวบชายผ้าคลุมที่ยาวระพื้นเข้าหาตัวประหนึ่งกำลังจัดแจงชายกระโปรง

กายลงจนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับอีกฝ่าย โน้มตัวเข้าไปใกล้ใบหู

+

โดนเลือกหรอ? ถ้าเป็นงั้นได้ก็ดีสิ

คาเงโระเดินตามคนใส้ส้นอย่างว่าง่าย โดนไม่พูดอะไรหากไม่ถูกถามก่อน

ตลอดโถงทางเดินเขาก็เห็นเด็กนักเรียนมากมายประปราย บ้างก็นั่งอย่างสงบ บ้างก็ใช้เวทย์ พาเขาอึ้งกับภาพตรงหน้าจนลืมความกังวล

มัวแต่เหม่อจนล้มกับหลังคนเดินนำเกือบหงาน

“ข ขอโทษครับ!— ใช่ครับ..ผมคิดว่านะ?”

(มาลงภาพงานพาร์มไทม์ของนาโอโตะคุงค่ะะ! เป็นผู้ช่วยคนครัว/เช็คสต๊อก ที่โรงน้ำชาคะโฮอัน ไว้มาเยี่ยมกันได้นะคะ! ถึงจะทำงานอยู่ด้านหลังก็เถอะ- )

(แท็กคุณเจ้าของ! : @yuzura-msg.bsky.social)

((หาแนวร่วมค่ะ 🙏🏻
เปิดรับทั้งคนสวย คนน่ารัก คนหล่อ คนละมุน คนมั่นหน้า(?)
เพราะนี่คือสมาคมชมรมวิจัยการใช้ความน̶่า̶รั̶ก̶เป็นเอกลักษณ์ยึดครองโลก (ชื่อไม่ทางการ)

ปีก่อนรับแต่คนน่ารัก ปัจจุบันชมรมจะโดนยุบแล้ว เลยเปิดกว้างปรับเปลี่ยนแนวทางชมรมให้เข้าได้ทุกแนว สามารถมาเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้แล้ววันนี้))

((ขอบคุณสำหรับพื้นที่ค่ะ 🙇‍♀️))

Cr.เด็กๆ ผปค.คาน่อนจัง มาสคอตแห่งชมรม

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

[ เรียนเชิญทุกท่านที่เป็นพวกรักสงบ รักสันติ และอยากมีเวลาจิบชาอ่านหนังสือในห้องด้วยกันมาเข้าชมรมรักการอ่านกันครับ

ในชมรมมีกิจกรรมแลกเปลี่ยนหนังสือ/บทความ/นิตยสารที่สมาชิกในชมรมชอบ กับมีให้ทำพวกที่คั่นหนังสือประจำตัวของตนเองด้วยนะ ]

( ใครสนใจเข้าร่วมสามารถDM/mentionได้เลยนะค้าบ🥺 )

#MSG_onigiri

" ทำไม. . มันถึงลงแทนขึ้นล่ะ "

“ เอ้ะ เห็นฉันตอนอยู่ในเมืองด้วยเหรอคะ คราวหน้าทักกันด้วยนะ ! ”

( ซีรี่นอกเครื่องแบบนักเรียนของจุเอยิ้คับ สำหรับจ็อกกิ้ง พาร์ทไทม์ ไปรเวท🌻 )

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
[ ช่วงเวลาล่าลายเซ็น ]

คาโฮะเริ่มหาลายเซ็นจากคนรู้จักก่อน ซึ่งตอนนี้ก็พอจะได้มาบ้าง แต่เหมือนก็ยังขาดอีกอยู่ดีแฮะ

"ดูท่าแล้ว ยังต้องหาอีกนะเนี่ย งั้นถ้าเป็นคนที่อยู่แถวๆนี้ ..."

เธอเริ่มมองไปรอบๆเผื่อว่าจะมีคนที่ตรงกับที่ตามหา
อีกนิดเดียวเองนี่หน่า ใกล้จะครบแล้วเชียวล่ะ !

( มาช้าไปหน่อยแต่มาแลกกันได้นะคะ หรือจะให้เซ็นให้ก็ได้เหมือนกันนะ 🤲✨ )

Cr.Soymilk

#MSG_bunkatsu #MSG_MiniEvent

แม้ไม่อาจเป็นแบบอย่างให้พวกเขาได้อย่างสมบูรณ์
แต่อย่างน้อยเรย์เก็นก็นับได้ว่ามีจริยวัตรเหมาะสม

สิ่งเดียวที่หวาดหวั่นคือเผลอสอนกิริยาสงฆ์ให้พวกเขา
เช่นนั้นก็ถอดเครื่องแบบ เปิดเผยใบหน้าเสียดีกว่า

ให้พวกเขาได้สังเกตท่วงท่าแสนสงบของเขาได้ชัดเจน

(มาช่วยชมรมอยู่อย่างผู้ดีญี่ปุ่นโปรโมทครับ)
((ปล.กลัวสอนเด็กเป็นสามเณรจัง))

#msg_nyugaku | #msg_3G

「 สุดท้ายแล้วก็โดดลงมาอย่างสวยงาม 」

「 ว่าแต่ไปเอาโทรโข่งมาจากไหนกันเนี่ย.. 」

#MSG_โรลปิด #MSG_bunkatsu #MSG_MiniEvent
w/ @msg-ryuichi.bsky.social

ในห้องครัวของหอ แสงแดดยามบ่ายสาดเข้ามาที่เจ้าของผมสีชาดที่ผูกผ้ากันเปื้อนไว้อย่างดี

ท่าทางดูขมักเขม้นกับการเตรียมของสำหรับการทำคุกกี้ ..ที่ดูเหมือนจะมากเกินความจำเป็นเสียด้วยซ้ำ

" ฮืมม... มันจะน้อยไปไหมนะ "

หล่อนลูบคางพลางงึมงำเสียงเบา
แถมยังกังวลว่าของจะไม่พอสำหรับทุกคนเสียอย่างนั้น

#MSG_เปิดโรล | โกงเวลา | แยกรูท

ณ สวนสาธารณะ เวลา 19.00 น. (บวกได้ทุกคนเลยนะคะ!)

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปสักพัก ดวงจันทร์ขึ้นแขวนแทนที่ วันนี้สวนสาธารณะไร้ผู้คน— ยกเว้นเพียงคนหนึ่งที่กำลังเหม่อลอยราวกับว่าเวลากำลังถูกแช่แข็ง

มือข้างหนึ่งถือสื่อเวทย์ประจำตัวไว้ รอบตัวมีนกกระเรียนกระดาษบินว่อนพร้อมดวงไฟกระดาษรูปดาวลอยขึ้นลงอย่างช้าๆ

+

((ตามมาแปะร่างจิ๋วอีกคนค่ะ ><))

(3/3)

(2/3)

#MSG_nyugaku | #TaniMakito_comic
(1/3)

[ #MSG_nyugaku | #MSG_3-F ]

"อาเคดะ คาสึโระ หอฤดูหนาว พึ่งขึ้นชั้นมังไกปีแรก"

"ส่วนนี้สุนัขนำทางชื่อจิโร่ จะขอพาเขามานั่งเรียนในห้องด้วยนะครับ"

"ถึงตาจะไม่ดี แต่ไม่ได้มีปัญหาในการใช้ชีวิตประจำวัน เพราะงั้นไม่ต้องเกรงใจถ้าจะวานให้ทำอะไรนะครับ"

“อ…อืม”

จะเรียกว่าซื่อ หรือแค่ไม่รู้จะทำตัวยังไงดี
ของสำคัญอย่างกุญแจห้อง กลับยืนยื่นให้คนแปลกหน้าได้ง่ายดายเสียอย่างนั้น

กุญแจดอกนั้นไม่ได้ดูพิเศษอะไร เป็นแค่กุญแจใหม่เอี่ยมที่เพิ่งได้รับมา มีป้ายหมายเลขห้องเล็กๆ แขวนอยู่ปลายพวง

“อ่า…เรื่องรูมเมท…”

“ว่าไปแล้ว…เราต้องไปหาเองเหรอครับ หรือเขาจะสุ่มให้?”

แม้แต่ตอนสั่งอาหารเมื่อครู่ เขายังไม่กล้ามองหน้าคนขายด้วยซ้ำ

”ค ครับ..“

ตอนโดนจับให้เงย ก็ลนลานจนกลายเป็นตาล็อคไว้ที่แว่นสีสดใจจนทำเอาตาลายไปชั่วขณะ

คาเงโระเดินตามรุ่นพี่โดยเว้นระยะไว้ซะไกลโข

”ที่…บอกว่าจะได้เจอกันอีกยาว คือยังไงหรอครับ?“

ถึงการตอบอีกคนจะเป็นเพียงการถามซ้ำอย่างเข้าใจได้

แต่คนขาดความมั่นใจซ้ำยังอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย กลับรู้สึกเหมือนถูกเร่งให้ต้องพยายามมากขึ้น

“ ไป…ท ที่หอพัก…“

”ยูซาวะ.. คาเงโระ ครับ…“

รวบรวมความกล้า ยื่นมือที่สั่นระริกออกไปด้านหน้ารอให้อีกคนประสาน ทั้งที่เจ้าตัวกลับไม่แม้แต่จะสบตา เอาแต่มองพื้นไม้อยู่อย่างงั้น

Tw: little flash light

W͔͈̙̝̜͖̋̋̓̉̎̚h̖͔̜̝̳̝̮̤̦͂́̔̔͒͛͑̊̆̀̓̚a̳͉͙̣̲̐̇͆̈̃̆̐̓͛t̬̳̮͓̦̤̦̘̽̍̍̔͌͊̑̍ͅͅ w̩̥̯̬̰̪͆̀̃̐͐̃̄̈̃̍̚ͅo͕̝͎͔͎͚̱͔̪̠̯̍͑͂̈́̐̊̓̚u͈̗̦͈̝̫͉̮̍͑̀̏͗́ľ̗͍̞̖̖̩͔̆̓̅́̽̊͛̂̅d̥̬̣͙̫͈̟̟̞͈̀͐̊̊͛̾ ÿ̱̣̰̮̲̔̑̒́̾͒͂̀̀͗͋o̲̗̥̦̭͖̗̬̝̔̓̄̓̊̽̅̌ù̳̯͙͎͎́́͂̾̓̍̚ l̬͔͕͙̟̠̖̪͙͔̭͔̍̌̐͂̔̓̎͐͐̇̓͑i̘̙͍͇̍̽̂̉̌͆̽͆̓͒̉k͖̮͖̘͚͔͈͇͉̱̥̀̄̉̍̊̈͊̊̔̊ͅe̲͉̩͇̪͖̜͉͉̗̠̥͛͌̍̉̽͐̆̀̍ t͕̮͍͔̠̘͖̳̫̍͗̎͂͌̐̄́̋̄o̘̜͔̮̯͌̒͂̈ ȇ͓͎̘̦͈̰͙̤̠͖̤͓̿̑͋̊͒x͕͙̲̰̟͍͙͙̱͑̓̐̽̈́́c͈̯͇̝̅̈́̀̆̌͆ḧ̝̱̩̝̠̞̩̰́͑̅͊̅̉͒̅͂͌ͅa͔̭͙͚̯͇̓́̾̋̂ͅn̘͖͕͎̟̲̟̮̦͂͊͐̆͊g̫̥̦̯̦͍͉͇̩͙̲̊̃̈́̆͆͆̐́͑͂ͅe̱̜͈͓̥̞͔̓̓̉͗̾̓̈̌̽͛͛̾ f̘̫̳̫̣̗̣͍̓̒̾͌͂ͅö͇͍̙̘̈́̀̈́̍̑͐̀̿̚r̳̤̜̥͒͋̌͆͗͑̌̅ t̫̰̱̣̪͉͒͊̽̀̐̐ͅh̥̠͖̩̦͚̞̯̮̬̤́̓̂̄̂͛̓̽̈́̿ͅi̮̭͎̯̥̤̠͓̤̭̞͍͆̏̈́̿̄̆͗̒́͗s̟͚̙̖̫̗̭̩͉͊͋̅͊͑͒̃ ?͔̘̥͕̠̥̠͉́͋͋̽͐̽̏́̈́͛̍ͅ

ᵃˡˡ ⁱⁿ ᵐʸ ˡⁱᶠᵉ

-----------------------------------

#MSG_COMMU

アーサー・ノヴァ
อาเธอร์ โนวา l Arthur Nova
29 y / 79 / 189

-----------------------------------

Doc : [In bio]
[ co / role / dm ok ]

”หวา !?!?“

ตัวสะดุ้งเฮือกจนเกือบล้ม พอตั้งสติก็พยายามกลับมาตัวยืนแข็งทื่อ

รู้ตัวว่าถูกมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก็ใช้ผ้าคลุมเก็บแขนขาไว้อย่างอึดอัด

”ป ..ไป____ ครับ…“

ทั้งพูดไปด้วยมือกุมปาก จนเสียงอู้อี้ฟังไม่ออก

“อะ-”

คาเงโระกวายสายตามหามาที่เสียงด้วยระดับสายตา แต่ก็ค้างครู่นึง พาลคิดในหัวว่าอาจเป็นภูติผีมาแกล้งกันหรอ

แต่ก็สะดุ้งอีกครั้งเมื่อหลุบตาลงข้างล่างก็พบเจอหญิงสาว กับวิธีสื่อสารที่ฟังแปลกหู

“ค คือว่า… ฉั- ผ ผมหลงกับ——น่ะ”

“อยากจะไป—— แต่มัน.. ทั้งห้องเยอะ และค—-มุงทั่วไปหมด…”

น้ำเสียงเบา ซ้ำยังถูกเสียงฝูงชนกลบจนจับใจความไม่ได้ พูดไปคนผมดำก็หันหน้าหนีอีก

#MSG_nyugaku , #MSG_เปิดโรล

ถ้า [ คุณ ] ยังไม่ได้เดินออกไปไกลจากโรงยิม อืม.. ที่จริงอยู่ที่ไหนก็ได้แหละ

คุณอาจรู้สึกถึงแรงสะกิดเล็ก ๆ จากด้านหลัง หรือไม่ก็ไอเย็นจาง ๆ

“คือว่า—”

เจ้าของเสียงเป็นสาวน้อยสีน้ำเงิน ถ้าคุณสูงมากอาจจะต้องก้มมองเธอสักหน่อย

“ช่วยเซ็นให้จูริได้ไหม?”

ไม่รบกวนเวลามากหรอก รบกวนทีนะ—!

#MSG_commu

"ฉะ..ฉะ..ฉันเชื่อพวกท่านทุกคนนะคะ !"

"ตะ..แต่ว่ายูเมะจูตัวนั้นน่ากลัวเกินไปค่ะ !"

"ขะ..ขอโทษษษน้าาาาค๊าาาาาา—-!"

🏃‍♀️💨

微子 尻尾 | Piko Shippo
( ปิโกะ ชิปโปะ )

110cm. | สึโบมิ | หอฤดูใบไม้ผลิ 🌸| วิถีแห่งพืชพันธุ์ | ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู

Doc : in bio
Co/role/dm 24/7

(ดียังไง มาด้วยรถ?)

“อะขอโทษค่ะ… ฉันคงขวางทางเอง”

/หลบ /ผายมือ

“ขอโทษค่ะ..”

#เปิดโรล

//เดินหลงอยู่ในโรงเรียน

“เอ… ตรงนี้ที่ไหนนะ”

#MSG_onigiri

“ทำไม ใจของผมถึงเต้นแรงล่ะครับ ?”

ถ้อยคำมากความหมายกล่าวทักท้วงพร้อมกับท่าทีดื้อดึงรั้งอีกคนเอาไว้ให้รับผิดชอบวีรกรรมที่ก่อ (?)

“ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ”

ตอนนี้มีแต่ท่าทีเสียมารยาท หางเสียงความสุภาพเริ่มห่างหาย มีแต่ต้องการเรียกร้องความเป็นธรรมให้ตนเพราะต้นเหตุที่ทำให้ใจเต้นแบบนี้คืออีกฝ่าย

( แวะมา + สั้น ๆ ได้ค่า )