[ STORY ]

เมื่อ 4 ปีก่อน
วันที่ 22/04 เวลา 11.05

ประตูของห้องผู้ป่วยถูกเลื่อนเปิดออก ใบหูของเขาสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของฝีเท้าสามชีวิตที่เดินเข้ามาใกล้

“ อ้อพวกนายเองเหรอ ”

เขาเอ่ยกับทั้งสามที่เข้ามา แม้ตามองไม่เห็น ไม่เห็นอีกแล้วเหมือนเมื่อก่อน

“ หมอบอกกับฉันว่า
ฉันคงจะต้องตาบอดตลอดชีวิตน่ะ ”

(แอบหย่อนตัวเต็มแบบมีเซนเซอร์บายมาริอึ่ง😞💐)

( 🚧 แจ้งแอคทีฟใน dm แทน

จากนี้ตัวละครจียุนจะปรับไปเล่นทาง dm ทั้งหมด และจะไม่มีการตอบกลับโรลเพลย์บนหน้าไทม์ไลน์แล้ว รวมถึงไม่เปิดโรลใหม่ในอนาคตเช่นกัน หากท่านใดต้องการสานต่อโรล หรือพูดคุยเกี่ยวกับพลอตอื่นๆ สามารถ dm มาได้เลยนะคะ

ขอบคุณและขออภัยในความไม่ต่อเนื่องค่ะ 🙇 )

📍ประกาศการส่ง/แก้ไขใบสเป็คใหม่

เพื่อให้การจับคู่นามแฝงในรอบที่2 สะดวกและแม่นยำขึ้น ทางสต๊าฟจะเปิดให้ลูกมู “ทุกท่าน“ ที่สนใจเข้าร่วมระบบแมตช์ต่อไปให้ “ส่งใบสเป็คใหม่”

เปิดให้ส่งได้ตั้งแต่ วันนี้ ถึง วันที่ 23 เมษายน เวลา 20:00น.

ฟอร์ม : forms.gle/zNnKvdWMtnWG...

[ ย้ำ ขอให้ลูกมูเช็คข้อมูลให้เรียบร้อยก่อนส่ง เมื่อหมดเขตส่งทางสต๊าฟจะไม่รับแก้ใดๆ ทั้งสิ้น ]

#MMM_Offset

☂️ : I'M NOT FATTTTTTTTTTTTT👹👹👹👹👹👹👹👹

🚢 New Event Spoiler 🚢

Event 3 : Coming soon . . . . .

(ขอเกา @gremorymmm.bsky.social )

(ข้อหาช่วยสานสตอรี่เพื่อนสาว)

เรียวหูแหลมกระดิกรับรู้ได้ถึงภัยที่เข้าใกล้ ศรีษะนั้นหันไปมองที่มาของมันทันที

เมื่อเห็นว่าตรงหน้าคือคนที่คุ้นเคย เธอจึงเอ่ยถาม แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้ผู้ฟังยิ่งมีแต่โทสะเกิดขึ้นในใจ ทั้งที่มันเป็นเพียงประโยคแสนธรรมดาแท้ๆ

ร่างกายที่สูงขึ้น เขาโค้งงามที่ปรากฎมากขึ้นเป็นสัญญาณเตือนที่เงียบงัน แต่คุณรับรู้ได้

"ไปให้พ้นคุณยูฟีสส์ ข้าไม่อยู่ในมู้ดอารมณ์ที่อยากจะสนทนากับใครทั้งนั้น"

#โรลปิด @euphei-mmm.bsky.social | หัวเรือ | เที่ยงคืน

หลังจากแยกย้ายกับผู้คนที่คาสิโน ดอนน่าปลีกวิเวกไปตามลำพัง หากนั่งโต๊ะเดียวกันคงสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของหญิงสาวนั้นดูไม่น่าอภิรมย์ใจนักตั้งแต่นั่งโต๊ะจนลุกออกไป แม้ว่าเธอจะชนะในวันนี้ก็ตาม

สภาพอารมณ์ที่ไม่มั่นคง ทำให้ร่างกายค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละน้อยจนเจ้าตัวไม่สังเกตเห็น

+

อลาสก้า | โกงเวลา (หลังวันแข่งทำอาหาร)

ช่วงเช้าที่ยังไม่พลุกพล่าน ยูฟีสส์ออกมาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยด้วยอีกหนึ่งสภาพร่างกาย ก่อนจะเริ่มปั้นตุ๊กตาหิมะเล่น.. พอหิมะเป็นรูปเปนร่างก็ถ่ายรูปเก็บไว้ในเครื่องอยู่หลายมุม

ระหว่างนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรหาใครสักคน.. พลางถอยหาร่มเงาใต้ต้นสนเพื่อหลบแสงแดด

"Ça va ?" ภาษาฝรั่งเศสถูกเอ่ยออกมา ตามด้วยบทสนทนาอีกมากมาย
.
.
.

(คนสวยขามากกรี๊ด😭)

(จะร่างไหนก็รั่วได้เหมือนกันครับ)

Story : 21 April 2026 | 17:00 น.

เข้าสู่วันสุดท้าย ณ จุดเทียบท่าอลาสก้า ลมหนาวเบาลงเปิดทาง อย่าลืมซื้อของฝากของที่ระลึกติดตัว

หลังจากผ่านการแข่งขันมาสเตอร์เชฟที่ผ่านมา ตอนนี้ก็ได้เข้าสู่สัปดาห์ที่สองของทริปนี้ตั้งแต่ออกตัวจากท่าเรือ ลอสแองเจลลิส

อีเมลขึ้นแจ้งเตือนผู้เข้าร่วมรายการและพนักงานทุกท่านกลับขึ้นเรือ เสียงสัญญาณประกาศจากกัปตันแจ้งกำหนดการสำหรับจุดหมายต่อไป

#MMM_โรลปิด
กลางวัน |แฟร์แบงค์|
@greysterling-mmm.bsky.social @mishkammm.bsky.social

เมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอลาสก้า แม้ในอากาศที่หนาวเย็นท่ามกลางผู้คนมากมาย สามเงาร่างยืนเด่นอยู่ไม่ไกลกันนัก

สองหนุ่มธาตุไฟที่ไม่สะทกสะท้านต่ออากาศเลยแม้แต่น้อย ยืนประกบอินคิวบัสตรงกลางราวกับเป็นเครื่องฮีตเตอร์มีชีวิต กำลังมองหาเส้นทางในการเดินเที่ยวชมและลองอะไรใหม่ๆที่นี่

“ส่วนเรื่องที่ฉันมาที่นี่...”

ดอนน่าพูดค้างไว้ สายตาเหลือบไปมองริ้วแสงสีเขียวอมม่วงที่เต้นระยิบระยับอยู่เหนือศีรษะ

“ดวงดารานั้นคาดเดาได้ พวกมันโคจรตามเส้นทางเดิม ปีแล้วปีเล่า แต่แสงเหล่านี้...มันเอาแน่เอานอนไม่ได้ พวกมันเต้นระบำโดยไม่มีบทบาท มันสนุกกว่าเยอะ ได้ดูอะไรที่เราไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรต่อไป”

"สั้นๆ ก็คือคุณเซเลน่าเองก็มีเหตุผลแบบเดียวกับฉันเลยค่ะ"

ดอนน่าถอนหายใจเบาๆ ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่การเคลื่อนไหวมือเปล่าของเซเลน่าที่สัมผัสผิวโดยตรง หล่อนไม่ได้สะดุ้งกับการสัมผัส แต่กลับเอนตัวเข้าหาความรู้สึกนั้น เพลิดเพลินกับความอบอุ่นที่ได้รับ บนผิวที่ด้านอุ่นราวกับกระเบื้องเคลือบของเธอ

"เดาว่าเป็นอาการป่วย ไม่ก็พันธุกรรมค่ะ ฉันพึ่งปรึกษาหมอมา แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปที่แน่ชัด"

"แล้วก็คงเพราะตัวใหญ่ขึ้น ความหนาวก็เลยไม่ใช่ปัญหาค่ะ"

+

#MMM_โรลเปิด| แยกรูท
อลาสก้า, บนเรือ เวลาดึกๆ
---------------
ลูคัสยืนพิงราวเรืออยู่ตรงมุมเงียบๆมือหนึ่งถือเบียร์ อีกมือสอดอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันหนาว ลมเย็นจากทะเลพัดมาเรื่อยๆ

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่....
พอได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ ลูคัสก็หันมามองเล็กน้อย

“ตรงนี้เงียบดี… มองดาวชัดพอๆกับในหมู่บ้านเลยครับ”
"สนใจดูด้วยกันไหมครับ?"

ท่าทางของเธอยังคงสง่างามไร้ที่ติ ราวกับว่ากำลังเข้าร่วมงานเลี้ยงหรูหรามากกว่ายืนอยู่ในดินแดนรกร้างที่เยือกแข็ง เธอมองดูหญิงสาวด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบเย็นชา สังเกตความอบอุ่นจากเส้นผมส่องประกายระยิบระยับท่ามกลางเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมา หล่อนไขว้แขนสายตาจับจ้องที่คุณ

"สวัสดีค่ะ"

“คิดว่าวิวบนเนินเขานี้จะเป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในคืนนี้เสียอีก ดูเหมือนฉันจะคาดการณ์ผิดไปหน่อย”

ดอนน่าไม่สะดุ้งเลยแม้แต่น้อยกับเสียงกระพือปีกอย่างกะทันหันหรือการกระโดดอย่างตื่นตระหนก เธอเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นมองดูคุณเหมือนตุ๊กตาพอร์เซเลนที่พลัดหลงมามากกว่า ยังคงสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์แบบแม้จะมีลมหนาวพัดแรงก็ตาม

“ต้องกระโดดแบบโอเวอร์แอคติ้งขนาดนั้นเลยเหรอ?" เธอเอียงศีรษะ สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วร่างที่ตกใจของคุณ "ทั้งๆที่จำฉันได้แท้ๆ"

"แล้วไงต่อ? คุณตัวเล็กจะยังคงทำหน้าบึ้งเหมือนชาวนาต่อไป หรือจะลุกขึ้นมาล่ะ? เว้นแต่จะกลัวจนขาสั่นไปหมดคิกคิก"

ดอนน่าหัวเราะคิกคักอย่างเย้ยหยัน เสียงนั้นแทรกผ่านอากาศยามค่ำคืนที่เย็นสบาย การเคลื่อนไหวของเธอนั้นมั่นใจ สำหรับดอนน่าปฏิกิริยาตกใจเป็นเพียงการยืนยันถึงการมีอยู่ของเธอเท่านั้น

เธอก้าวเข้ามาใกล้ แสงออโรร่าสะท้อนในดวงตาสว่างคู่นั้น

"อุ้ย! ขอโทษที พอดีว่าตัวเธอเล็กกระจิ๊ดเดียว น่าแกล้งดี" เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงนั้นตั้งใจกวนประสาท"

+

ฝ่ามือขนาดใหญ่ยื่นหาคุณช้าๆ อย่างระมัดระวังก่อนจะตามด้วยคำเชิญให้สัมผัสแบบเป็นมิตร

"ลุกขึ้นก่อนสิคะ"

"มันคงน่าเสียดาย ถ้าคุณบาดเจ็บก่อนที่จะได้เห็นแสงเหนือที่งดงาม"

ดอนน่ามองดูเด็กสาวล้มลง ดวงตาสีขาวสว่างจับจ้องคนตัวเล็กกว่าด้วยความรู้สึกขบขันเล็กน้อย เงาของเธอดูโดดเด่นตัดกับแสงออโรร่าที่ระยิบระยับ

จากเสียงอุทานด้วยความตกใจไปเป็นเสียงถอนหายใจแผ่วเบาด้วยความชื่นชม ทำให้ดอนน่าเอียงศีรษะสงสัย

'สวยจัง?' ความรู้สึกนั้นเป็นสิ่งที่คาดเดาได้ แต่จังหวะเวลาช่างแปลกประหลาดอย่างน่าประทับใจ

"ไม่เคยมีใครชมฉันในสภาพนี้มาก่อนเลยค่ะ"

+

"จำฉันได้ด้วยเก่งจัง แล้วมาทำอะไรตรงนี้เวลาแบบนี้หรอคะ? หรือคุณก็มาด้วยเหตุผลเดียวกัน" เธอกวาดสายตาไปยังแสงออโรร่าที่หมุนวนอย่างไม่เจาะจง

แสงสีเขียวทอดเงายาวพลิ้วไหวไปบนหิมะ ทำให้ผิวซีดของดอนน่าดูโปร่งแสง เธอนั่งนิ่งอยู่กับที่อย่างสง่างาม ราวกับว่าเนินเขาที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งนั้นเป็นเพียงเก้าอี้กำมะหยี่นุ่มสบาย

หล่อนเอียงศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เธอเฝ้ามองคุณที่พยายามดิ้นรนในกองหิมะ

“อย่าทำหน้าตกใจขนาดนั้นสิคะ ไม่เหมาะกับคุณเลย” ดอนน่าพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะ แทรกผ่านอากาศเย็นยามค่ำคืน

+

(มาตามเทรนค่ะ เป็นคนสวยที่รวยเหมือนเดิม)

☂️ : oh my...

“ซนจริงนะ” @quintellammm.bsky.social

(ได้เอาคืนซักทีว้อยย)
Cms Hyzer mevis

#MMM_Offset

☂️ : If two people hang out together, is that considered a date?