#TWD2_Firelit

ดิออร์โกรธจนหน้าดำตัวสั่นจนกรี๊ดไม่ออก

999มาดอลที่เสียไป กลับได้มาแค่ทรายโง่ๆที่ทั้งร่วนและหยาบทำให้ผิวหนังแสบและมันเข้าไปทุกที่

(ข้าไม่ชอบทราย มันร่วนและหยาบทำให้ผิวหนังแสบ และมันเข้าไปทุกที่)

[Night Raven College]

23.4

- Happy Birthday -
[ลาร์ ฟี] @larphi-twd.bsky.social

#TWD2_Class02

ในวันธรรมดาและแสงอาทิตย์ที่ดูท่าจะสว่างกว่าทุกวัน ถึงแม้จะไม่ชอบแดดก็ตาม
ในขณะที่ขี่ไม้กวาดอย่างระมัดระวังอยู่ แสงแดดก็เป็นใจสุดๆ มันแยงตาเข้าเต็มๆ

`` ...รู้งี้เอาแว่นกันแดดมาตั้งแต่แรกดีกว่า ``

พูดไปลอยๆแต่อยากเอามาใส่จริงๆ

#TWD2_Summer

.•(ร้อน)

𓏵 #TWD2_Summer

"…อะไรล่ะนั่น"

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะในรอบหลายปี—ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้งที่นี่

เก็บคำสัญญา รอยยิ้ม และเรื่องราวในวันนี้เอาไว้ ก่อนจะปล่อยให้คลื่นทะเลพัดพาออกไป โดยหวังว่าจะถูกพบเจออีกครั้งในสักวัน

[ Mini Event : Astrology ]
Tag : TWD2_Class03

รายละเอียด : bit.ly/TWD2Class03

── ⋆⋅🌠 ⋅⋆ ──
ส่งการบ้าน : bit.ly/TWD2Homework
ตรวจสถานะ : bit.ly/TWD2ClassCheck

#TWD2_Summer

"รับน้ำผลไม้กระป๋องมั้ยครับ วันนี้ร้อนมากเลยเนอะ... ฮ่ะๆ”

“ให้ตายเถอะผมไม่ถูกกับแสงอาทิตย์เอาซะเลย...”

(มาลงย้อนค่ะวี่ย์!!!(?) )

𓏵 #TWD2_Firelit

ในมุมหนึ่งของตลาด เขากำลังยืนมองถ้วยชามรามไหที่ถูกจัดวางอย่างสวยงาม

ดวงตาไล้มองลวดลายบนนั้นอย่างเชื่องช้า ค่อย ๆ ซึมซับผลงานศิลปะของแดนทะเลทรายระอุทีละนิด

"…"

"…ซื้อกลับไปสักใบดีไหมนะ"

(มาละคร้าบ~)

มิคาอิล เจ้าหมีขาวเองก็มาร่วมชมวิวจุดดอกไม้ไฟด้วย เขารู้สึกว้าวกับประกายไฟที่ส่องระยิบระยับบนท้องฟ้าไม่น้อย

ในระหว่างที่ก้าวเท้าเดินไปชมดอกไม่ไฟ ก็พบเข้ากับเพื่อนโลมาที่บังเอิญเจอเข้าพอดี

"คุณมาริท? สวัสดีครับ"

เขาแอบดีใจที่ได้พบเจอกัน

"ใช่ครับ ผมมาดูเหมือนกัน...สวยมากเลยล่ะ คุณว่างั้นมั้ยครับ?"

#TWD2_Firelit

แสงแดดกระทบเรือนผมสีเงินสดระยิบสวย อาภรณ์แต่งแต้มลายเงินปักของบุปผา เขียวมินต์คาดผมประดับดอกยาสมินเชิญชวนสู่งานเทศกาล

"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ได้เวลารื่นเริงในยามราตรีประดับดอกไม้ไฟ"

©️ Kamonchanat Danai

#TWD2_Firelit | โรลเปิดแยกรูท

ระหว่างอยู่ในพื้นที่ทสำหรับชมวิวรอจุดดอกไม้ไฟ ณ เวลาที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวประดับพร่างพราว [คุณ] ก็ได้บังเอิญพบคนคุ้นหน้าคุ้นตาเข้าพอดี

" ไง! มาดูเหมือนกันหรอ! "

( ข้าพเจ้ามาแล้วทุกท่าน )

[ Event 05 - A Firelit sky ]
Tag Event : #TWD2_Firelit

Date : 19 - 25 เมษายน 2026

รายละเอียด : bit.ly/TWD2Firelit

(ทางนี้ก็ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคร้าบบบ)

"ได้ครับ"

เขาก็ส่งยิ้มให้ ก่อนจะยกมือโบกส่งฝันดี

"ฝันดีครับคุณมาริท ไว้วันหลังผมจะชวนนะครับ ราตรีสวัสดิ์"

"หืม?"

ถึงกับชะงักเลยกับชื่อเล่นที่อีกคนตั้งให้ จนหูกระดิกครั้งสองครั้ง

"อิลอิลหรอครับ? ฮิ—" ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบนะ เพราะ...

น้อยคนมากเลยที่จะมีคนตั้งชื่อเล่นให้กับเขา จนบางทีก็เริ่มสงสัยแล้วว่าชื่อเล่นของเขามันน่ารักไปรึป่าวนะ

"โอเคครับคุณมาริท ผมรอได้ถ้าเป็นของจากคุณ"

"ส่วนเรื่องเลี้ยงมื้ออาหารที่เล้าจ์ผมก็ขอรับไว้นะครับ" ยิ้มด้วยความพอใจสุดๆ

'ฟังจากน้ำเสียงดูเหมือนจะมีอะไรแหะ...' นั่นคือสิ่งที่หนุ่มบีสต์หมีขาวคิด

ใช้เวลาไม่นานบวกกับระยะทางที่ไม่ไกลมาก พวกเขาก็มาถึงที่พักสักที

"ถึงละครับคุณมาริท"
มิคาอิลย่อตัวคุกเข่ากับพื้นให้ร่างของมาริทยืนบนพื้นได้อย่างปลอดภัย

"ผมถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ยครับ?"

"น้ำเสียงก่อนหน้านี้ดูสั่นๆ...คุณไม่ชอบความสูงหรอ?"

ใบหูก้อนขนสีขาวก็ลู่ลงเล็กน้อย ราวกับบอกว่าเขาเป็นห่วงคนที่พึ่งให้ขี่หลังไปหยกๆ

มิคาอิลดูชอบใจมากเลยที่ร่างของมาริทนั้นยอมขี่หลังแล้วกอดคอของเขาเอาไว้

"คุณมาริทดูชอบนะครับ "

เสียงหัวเราะทุ้มดังในลำคออย่างเอ็นดูอีกคน ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นอย่างร่างไม่ให้อีกคนตกใจ

ว่าแล้วก็เดินกลับที่พักกัน

"เกาะดีๆ ระวังตกนะครับ"

ร่างหมีขาวเดินมาหาเพื่อนโลมาที่หอบเหนื่อยอยู่ เขาก็หัวเราะเบาๆ อย่างชัยชนะในใจ ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้าเขา

"มาสิครับ ขี่หลังผมก็ได้ คุณวิ่งสุดแรงเลยนิครับ"

ย่อตัวหันหลังให้เป็นการบอกให้ขี่หลังเขามาเลย

"...อืม...เรื่องจ่ายเก็บไว้ที่หลังละกันครับ"

อ้าว— เผ่นไปสักแล้ว

ว่าแล้วเขาก็ขอตามไปหน่อยละกัน แค่ร่างสูงใหญ่วิ่งเยาะๆ ก็ตามมาจนทัน

"แต่ผมยังไม่ได้บอกนะครับว่าจ่ายด้วยเงินน่ะ ผมรับเป็นอย่างอื่นต่างหาก"

"ถ้าผมเป็นกุ้งจิ๋วคุณคงจะขี่หลังผมไม่ได้แล้วล่ะนะ ฮ่าๆ"

ว่าแล้วก็ส่งยิ้มไปที มุกฝืดแต่ก็ยังขำได้อยู่

ถึงกับเลิกคิ้วขึ้นเลย เมื่อเพื่อนโลมาบอกว่าคิดตังเรื่องจับมือ เขาก็ช่วยพยุงขึ้นประคองเล็กน้อย แล้วปล่อยมือเมื่อเห็นว่าลุกขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว

"นี้คุณมาริท มาพูดกับคนที่คุณพึ่งไปจับหูเขางั้นหรอครับ?"

เขายิ้มมุมปากหยอกกลับ รีบสาวเท้าเดินตามไปเดินข้างๆ

"ถ้าอยากจะขี่หลังผม ให้ขี่ได้นะครับ แต่คุณก็ต้องจ่ายเหมือนกัน"

หมีขาวแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากเล็กด้วยล่ะ

(โฮกกก น่ารักกก)

เขาก็เชื่อแหละว่าคนตรงหน้าความจำดี แต่ก็อยากให้ถักทอพอดีเลยตื่นเต้นไปหน่อย—

"ฮ่าๆ นั้นสินะครับ"

พอเห็นท้องฟ้าเริ่มจะมืดแล้ว ยุ่งที่นี่ก็ดุด้วย ก็ต้องพากลับล่ะนะ

"ได้ครับ งั้นกลับกันเลยดีกว่าถ้าดึกมากกว่านี้คงจะไม่ดี"

ว่าแล้วเขาก็ลุกขึ้นปัดทรายเล็กน้อย ก่อนจะยืดมือไปตรงหน้าอีกคนชวนกลับด้วยกัน

เขาเอาเถาวัลย์เส้นนั้นไปพันข้อมือของตัวแล้วตัดให้มันเท่ากับรอบข้อมือ ก่อนจะส่งให้กับมาริท

"นี้ครับ เท่านี้คุณจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องรอบข้อมือของผมแล้วครับ"

ถึงจะยังงุนงงไม่หายกับก่อนหน้านี้ก็กลับมางงอีกครั้ง เห็นว่าคนข้างๆคว้ามือเขารวัดไซส์กำไล เขาก็เข้าใจขึ้นมา

"อ่า...กลัวจะจำไม่ได้สินะครับ"

เขาก็ลองมองหาอะไรที่พอจะมาวัดได้ ตรงริมป่าเหมือนจะมีเถาวัลย์อันเล็กอยู่

"เดี๋ยวผมมานะครับ"

ว่าแล้วก็ขอลุกเดินไปที่ต้นไม้แถวริมป่า เพื่อจะไปคว้าดึงเถาวัลย์กลับมาที่เดิม แล้วย่อตัวนั่งที่เดิม

+

"ครับ?"

ใบหน้าที่ขึ้นมีก็จางลง เป็นสีหน้าแอบงุนงงแทน โดนจิ้มหน้าผากเฉยเลย

เขาก็รีบคว้าสติตัวเองกลับมา ยิ้มออกมาบางละพยักหน้าตอบรับ

" ได้ครับ ผมรอได้ไม่ต้องรีบหรอก...ขอบคุณคุณมาริทที่ทำให้นะครับ "

ว่าแล้วก็ขอนั่งแอ่นหลังแขนยันพื้นทิ้งตัวสบายๆ สักครู่เล็กน้อย พลางนึกคิดว่าจะทำอะไรต่อดี เขาเป็นพวกไม่ชอบปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ทำอะไรสักด้วยสิ...

เขามองตาคู่นั้นแล้ว ก็รู้สึกเหมือนใจกระตุกวูบไปเล็กน้อย ก่อนจะกระพริบตาปริบๆ เหมือนพึ่งได้สติมา

"ก็ชอบแหละครับ...เห็นว่าสวยด้วย"

เขาหลบตา แก้มแอบขึ้นสีเล็กน้อยก่อนเขาจะเกาคอแก้เขินแท้

ไปไม่ถูกเลยทีนี้

มิคาอิลก็ย่อตัวนั่งลงข้างๆ ส่งหินแก้วที่เก็บมาได้ให้อีกคนหยิบไปดู แอบยิ้มบางดีใจที่เจอของสวยๆ แบบนั้นได้ แต่ใบหูเจ้ากรรมกลับไม่ค่อยเก็บอาการให้เขาเท่าไหร่—

ถึงกับชะงักนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อมือของอีกคนมาลูบหูของเขาแบบไม่ทันตั้งตัว

ถ้าเป็นคนเขาคงถอยห่างแล้วเธอตะปบมือไปแล้ว แต่พอเป็นคนตรงหน้าเขากลับไม่ได้รังเกียจเลย

"อะ— อ่อ...ครับ"

+

ว่าแล้วเขาก็ลองหาหินบ้าง ถึงจะไม่ค่อยตาไวเรื่องของสวยๆงามๆก็เถอะ

จนตาไปเห็นหินหลากสีอยู่ เขาก็ลองเดินไปตรงนั้นดู ลองก้มลงหยิบหินแก้ว ที่มีรูปทรงดูหม่นๆ แต่สะท้อนกับแสงยามเย็นสีสวยด้วย แตะตามากเลย หยิบมาให้มาริทดู

"คุณมาริทครับ"

"ดูหินอันนี้สิครับ มันดูแปลกมากเลย...สีก็สวยมากด้วย"

พูดด้วยความตื่นเต้นจนหูก้อนขนๆกระดิกเลย

อ่ะ— ไม่ทันที่จะได้ทักท้วงอะไรเลย อีกฝ่ายก็เดินมุ่งไปที่ทะเลแล้ว สงสัยจังว่าเจอของดีอะไร จนต้องเดินตามไปยืนรอพื้นทรายแทน

"โอ้ว ของดีเลยสินะครับ..."

หินหายากสินะ แถมสีขาวด้วย สวยจัง...

"ครับ?" ถึงกับเลิกคิ้วขึ้นเลยเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าจะเอามาถักให้ แถมบอกว่าเหมือนสีตาของเขาอีก

"เหมือน...สีตาของผมหรอครับ?"

"แต่มันก็เป็นหินที่สวยจริงๆนะครับ..."

+

รอยยิ้มและสายตานั้น แอบมีความหมายแฝงอยู่ แต่แค่เจ้าตัวทำเป็นไม่รู้เรื่องเท่านั้นเอง

"งั้นดีเลยครับ"

" เดินเล่นไปด้วยพลางเก็บหินสวยๆด้วย ก็ดีเหมือนกันนะครับ "

"มีคุณมาริทที่สดใสอยู่ข้างๆแบบนี้ แค่เดินเล่นก็ไม่น่าเบื่อแล้วล่ะครับ"

เขาพูดพร้อมส่งยิ้มให้อีกครั้ง ว่าแล้วก็เดินเล่นไปด้วยพลางหาหินสวยๆที่อยากให้คนข้างๆ ช่วยถักกำไลให้

"จะว่าไป ผมจะขอให้คุณช่วยถักกำไลให้ผมได้มั้ยครับ?"