ترجمه‌ی خوبی نیست، کاش نسخه‌ی نشر نیلوفر رو تهیه می‌کردید.

آدم نباید چیزی را که نتیجه‌ی وضعیت احتماعی است، از خصوصیات اصلی فرد بداند.

خاطرات پس از مرگ براس کوباس
ماشادو د آسیس
عبدالله کوثری

بهش گفتم «احساس می‌کنم باید روی یه نقاب برای ستل جدید کار کنم» گفت «شاید بیان درست‌ترش این باشه که باید روی تصویری که از خودت به جامعه ارائه می‌دی کار کنی» احساس کردم که حق با اونه.

یه جور غیرعادی عصبانی‌ام.

نه دامیست، نه زنجیر، همه بسته چراییم؟

‏کاش امروز بودی و می‌دیدی «همه بسته چراییم» ببینم بازم روت می‌شه اینو بنویسی، مولانای عزیز؟

حجاب.

چیزی مونده که از دست نداده باشیم؟

انگار چاره‌ای نداریم جز اینکه زندگی رو شوخی بگیریم.

نشر ثالث کریمخان پلمپ شد!

چه باااروووونی میااااد.

چرا برای بعضی‌ها انقدر سخته پذیرفتن اینکه تو یه چیزی تخصص ندارند؟

از من کاری بر نمیاد جز آموزش دادن خودم.

فکر می‌کنم خیلی‌ها هنوز به یه چیزهایی امید دارن، یا اگر هم ندارن، هنوز باور نکردن که آب پاکی روی دست‌شون ریخته شده.

زمستان است…
یعنی می‌رسه روزی که بگیم تاریخ انقضای این شعر اخوان ثالث دبگه گذشته؟

ما به یه ناامیدی بزرگ نیاز داریم.

چی می‌تونه ما رو تسکین بده؟

پول داشتم می‌خریدم.

هفته‌ی خود را چگونه آغاز کردید؟
(🔥❤️⚡️)

کاش هیچوقت نمی‌شناختمش.

آدم‌های سنت‌شکن رو دوست دارم، اما نه افراطی‌هاشون رو.

آسیب‌های اعتماد کردن رو به آسیب‌های اعتماد نکردن ترجیح می‌دم.

مررررسی.

یااافتمش، دمت گررررم.

نخوندمش.

انسان به غر زنده‌ست.

در لحظه زندگی کردن اونقدرها هم ساده نیست.

روزها داره دوباره بلند می‌شه یا من اشتباه می‌کنم؟

پراکسی خوب.

My brilliant friend رو هم اگر ندیدید ببینید.

چرا؟