เธอมองไปทางอื่นแล้วยักไหล่

"นายก็มี" ในเมื่อนายไม่อุ้มเธอก็เลยแกะมือออก "ยูเมะจูก็มี ทุกคนที่นี่ก็มี"

"นายอย่ากลัวแค่ว่ารองเท้านายพังเพราะฉันสิ บางทีนายอาจจะฆ่าฉันก็ได้นะ?"

"เมื่อกี๊..เธอพูดคำว่าเมี้ยวหรือเปล่า?"

มายูริถามเสียงหวาน(?) ดวงตาสดใสมองเป็นประกายอย่างสงสัย
หากนายรู้จักเฮียว*ะ บอกเลยว่ายัยนี้ก็คงจะเหมือนจิทั*ดะ เ*รุไม่มีผิด

"เมี้ยวเหรอมิคัง? มิคังเมี้ยว ๆ ?"

อยู่ ๆ ไปตัวมายูริก็รู้สึกขนลุกจนต้องสั่นเกร็งไปทั้งตัวทั้งยังหลับตาปี๋ร้องหงึกอีก

"ไม่..ไม่เป็นไร" แต่ดูจากการแสดงออกผ่านภาษากายแล้วยังไงก็คงจะไม่ได้มีความรู้สึกดีอะไร "อย่าไปทำแบบนี้กับคนอื่นแล้วกัน.."

เธอถอนหายใจดังเห้อ

สาวตรงหน้าส่งดวงตาคิระคิระ

ลูกอมตั้งสามลูก!

เธอรับมาโดยที่ลืมเรื่องสาปไปเลย แถมยังเงยหน้าถามอย่างหน้าด้าน ๆ อีกว่า

"ขออีกเม็ดได้มั้ย?"

ไม่รู้ว่าอยากได้สี่เม็ดไปทำอะไร แต่ขอไปแล้ว เรื่องเซ็นชื่อน่ะไว้ที่หลังเถอะ-

#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ

(มาตอบช้าเล็กน้อยเพราะโชเปี้ยว..น่ารักมากเลยค่ะ..แถมสวยด้วย...อยากตั้งใจตอบแบบหลังตรงT0T... /มาตอบแล้ว ชอบคนสวย อหกเ่ห่ฟฟห)

มายูริหลับตาไปนิดนึงตอนโดนลูบหัว พอเธอเอามือออกก็เป็นเจ้าตัวเองที่ลูบหัวตัวเองกลับอีกที

ไม่รู้ว่าไม่ชอบใจ สงสัย หรือรู้สึกยังไงกันแน่...เพราะสีหน้าเธอไม่ได้บอกอะไรนี่นา

"หวังว่ารางวัลนั่นจะเป็นเงินนะ.." สาวตัวเล็กพูดก่อนจะยืมปากกาเขียนลงไปง่าย ๆ แล้วค่อยมาชะงักกับตราปั้มประจำตัวของอีกฝ่ายเข้า "..อะไรน่ะ" เหมือนจะสนใจนิดหน่อยล่ะ!

"สวยจัง.." มายูริถือกระดาษตัวเองอย่างสดใส

a close up of a girl 's face with purple background ALT: a close up of a girl 's face with purple background

"ทำไมตาของนาย...เป็นประกายจัง"

ขนาดคำพูดของมายูริก็ยังเว้นจังหวะราวโชโจมังงะ..

(แยกรูท)

จนไปเห็นเพื่อนท่านหนึ่ง
กำลังร้องเมี้ยว...ด้วยดวงตาส่องประกายสดใส
ออร่าฟรุ้งฟริ้ง มุ้งมิ้งกระดิ่งแมว
อย่างกับโชโจมังงะ...

อะไรวะน่ะ...

...อะไรวะน่ะ??????

bsky.app/profile/toum...

#MSG_nyugaku #MSG_เปิดโรล

หลังจากกินมัน มายูริเองก็รู้สึกเค็มแปลก ๆ แต่ก็ไม่ได้บ่นอะไร
จนกระทั่งหันไปเห็นคนอื่นเปลี่ยนไป

ดวงตาเป็นประกาย ออร่าฟุ้งมุ้งมิ้งเต็มบรรยากาศ

"..?"

ทำไมรอบตัวมันแปลกไปกันนะ(...)

#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
เนื่องในโอกาสเปิดเทอมใหม่ ย่านการจึงอยากจัดกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้กำลังใจและสานสัมพันธ์กับเหล่าเด็ก ๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร

ย่านการค้าจึงรวบตัวกันเพื่อทำ ข้าวปั้น สอดไส้ต่าง ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ที่ต้องไปหาเปลือกหอยที่หาด จะปล่อยให้ท้องว่างไม่ได้หรอก!

แต่ก่อนเอาอาหารออกมาเสิร์ฟดันมีคนร่ายเวทย์ใส่ ทำให้คนกินเกิดอาการแปลก ๆ ซะงั้น?
+

⚠️TW ปลา

#MSG_เปิดโรล 20.00น. | บริเวณชายหาด (ไคกะขึ้นไปเท่านั้น!)

พระอาทิตย์ตกดิน อากาศเริ่มเย็นขึ้นแต่ก็ไม่เหมาะกับการมาเดินเล่นริมชายหาดในเวลานี้นัก

ถึงกระนั้น [คุณ] ก็มาพบกับใครบ้างคนที่ยืนอยู่ริมชายหาดพร้อมกับอุมิจูจำนวนหนึ่งกำลังลอยไปมาราวกับภาพวาด

"หืม? คุณก็มาเดินเล่นเหมือนกันหรอครับ?"

(แจมได้นะคะ (ลงใหม่ เมื่อกี้เขียนผิด😭))

#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
[ ช่วงเวลาล่าลายเซ็น ]

หลังจากที่ท่านผู้อำนวยการได้กล่าวสุนทรพจน์เสร็จสิ้น ก็ได้เวลาสำหรับกิจกรรมกระชับมิตร และแน่นอนนาโอโตะก็เข้าร่วมเช่นกัน

แต่ก็ติดปัญหาอย่างหนึ่งซะแล้ว
เพราะความผิดปกติด้านพันธุกรรมนี่ ทำให้ตาข้างหนึ่งเขากลายเป็นสีซีดจนแทบเป็นสีขาว

แล้วจะหายังไงดีล่ะเนี่ย

(แลกลายเซ็นกันได้นะคะ!)

#MSG_สลับเพศ

“ ท-ท ทะโทเบยะ ค-คาโนะ ค่ะ… ”

“ ร-รับขนมสักชิ้นไหมค-คะ… “

“ อ-เอ๋ ด-ด-ดอกไม้ー ห-ให้ฉันหรือคะ ! จ-จะรักษาอย่างด-ดีเลยค่ะ ขอบคุณน-นะคะ ! “

( พาคาโนะจังมาเปิดตัวค่ะ ยังมีขนมมาให้ทุกคนเหมือนเดิมด้วย ! 😆 )

#MSG_nyugaku | #MSG_3G

" เอ๋— ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี่ล่ะหนอ
แต่น่าสนุกดีนะคะ เอาล่ะๆ "

" ไฮฮายยย มินนะซัง โอฮาริ อาซุเระ หรือจะเรียก อาซูล ก็ได้นะคะ! ในภาคเรียนนี่ขอฝากตัวด้วยน้า! "

( แวะมารีแอคได้ครับ )

"ชิรายูกิ มายูริ"

"สึโบมิมา 2 ปี ปัจจุบันไคกะ" แสดงว่าจริง ๆ อายุคงไล่เลี่ยกัน

แบมือรอพูดตามอย่างกับเป็นเด็กดี เธอไม่ใช่พวกที่จะไม่บอกชื่ออยู่แล้ว

"อย่าเอาชื่อฉันไปสาปเชียว"

แต่นี่คงเป็นคนแรกที่ถามชื่อเธอ เลยต้องรีบแจ้งหมายเหตุไว้ก่อนเลย

"ชิองเองก็เรียกฉันมัมหมี๊ห์ล์ฮ์สิ"

หันไปคุยต่อกับเจ้าตัวหลังโทมินพูดจบ—

มายูริที่นอนอยู่บนพื้นเงยหน้ามองกระดาษ ปากกา และเงินนั้นด้วยตาเป็นประกาย

เธอทำมันได้จริง ๆ

"ลักกี้~ ขอบคุณนะ"

พลิกตัวนอนคว่ำแล้วรับทั้งสามอย่างเอาไว้ มือเล็ก ๆ ก็เขียนลายเซ็นลงไปง่าย ๆ แค่คำว่า まゆり

"ไว้เจอกันใหม่ ฉันขอนอนตรงนี้อีกสักพัก.." บอกเผื่อเธอไม่รู้จะลายังไงน่ะนะ

มายูริหรี่ตาลงพร้อมขยับตัวออกมาเล็กน้อยจากบุคคลด้านหลัง ทั้งยังสะบัดหัวหนีเบา ๆ จากฝ่ามือนั้นอีก

ดูท่าจะไม่ชอบสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับเขาเสียเท่าไหร่

"งั้นฉันเซ็นช่องแรก.."

สาวชั้นไคกะหันไปคุยกับเด็กตรงหน้าแทนการคุยกับฮาคุ

ความรู้สึกหนักอึ้งที่เกิดจากน้ำเสียง การวางตัวและส่วนสูงนั่นคงทำให้มายูริระแวงไม่น้อยเชียว..

เริ่มจะเข้าใจในการเว้นจังหวะการพูดคุยของอีกคนเลยลองทำตาม

"ชอบ" แบมืออัตโนมัติ(?) "อันนี้ก็เงื่อนไขเหรอ?"

ทำตาปริบ ๆ สงสัยว่าแล้วต้องแนะนำตัวตอนไหนอะ

#MSG_nyugaku #MSG_MainEvent
#MSG_เปิดโรล

เสียงฝีเท้าก้าวตามแม้จะฉับไวแต่ก็นิ่มนวล—ปลายนิ้วจิ้มแตะเหนือบ่าไหล่ของอีกฝ่ายสะกิดให้หันมา

"ขออภัยนะท่านคะ คือว่า–"

ดูเหมือนเธอจะวิ่งมาไกลเพื่อมาหาคุณโดยเฉพาะ

"ถ้าไม่รบกวนจะช่วยฉันหน่อยได้รึเปล่าคะ?"

ไม่แน่ว่า'คุณ'อาจจะมีบางสิ่งที่ตรงความต้องการของเธออยู่ก็ได้นะ?

(/มอมแมมมาขอลายเซ็น สามารถเนียนรู้จักได้เลยค่ะ!👐)

(หาเราเจอด้วยเหรอ--- แต่ได้มาคุยอีกรอบก็ดีค่ะ(?) มายูริก็คงบอกว่าฉันก็ไม่ได้ตั้งใจ ถือว่าเจ๊าก็แล้วกัน(...) แต่นายเป็นแบบนั้นก็เท่ดี ฉันเอง(ที่ไม่ใช่ร่างผมไข่ม้วน)ก็ชอบนะ----)

"..มีปากกาหรือเปล่า..คะ?"

จากสภาพ คงจะเดาได้ว่าเธอกลัวเล็กน้อยจนเผลอพูดสุภาพออกมาเลย

มายูริหันกลับไปเจอเพียงเสื้อผ้า เพราะด้วยส่วนสูงของเธอเมื่อเทียบกับบุคคลปริศนาแล้วช่างห่างชั้นกันเสียเหลือเกิน

แต่เธอไม่ได้ต่อว่าอะไร ทั้งยังยอมเงยหน้าจนสุดคอเพื่อให้ได้สนทนากับคนด้านหลังอย่างเต็มที่เสียด้วยซ้ำ

"..ก็ไม่ได้รบกวนนะ"

เธอว่าก่อนจะหันกลับมาสนใจกระดาษที่ว่างเปล่าต่อ

"ฉันแค่จะเซ็นชื่อให้เฉยๆ.."

เสียงของเธอสั่นนิด ๆ และเลือกที่จะใช้หางตามองปลายนิ้วของคนด้านหลังแทน+

"ขี้กลัวแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนยูเมะจูฆ่าหรอก(...)"

"นอกเหนือจากเรื่องแรง นายก็จะได้รู้ว่านายสูงกว่าฉันตั้งเท่าไหร่"

เพราะฟูจิโอะยังไม่ยก เลยถือวิสาสะยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาทำท่าวัดที่ผากนายกับตัวเธอแทน ด้วยท่านี้เลยอาจจะทำให้บังวิสัยทัศน์ของคนอายุน้อยกว่าเล็กน้อย

"แค่เรื่องร่างกาย..นายก็ชนะฉันแล้ว"
"จะมากลัวอะไร?"

แต่สุดท้ายเธอก็ผละมือออกมา เพื่อให้ได้เอียงคอเล็ก ๆ แต่ยังคงใช้สายตานั้นจ้องหน้าทำหน้าตายเช่นเดิม

+

มายูริยักไหล่ "อืม..ก็ทดสอบไงว่าฉันน่ากลัวหรือเปล่า?"

เอียงคอคิดตามที่ตัวเองว่าระหว่างที่ดวงตาเบือนออกไปทางอื่น

"ก็เนี่ย..ดูสิ มือนายใหญ่จนโอบรอบเอวฉันได้แล้วมั้ง"

เธอเองยังจับมือนายไว้อยู่ แอบกระชับนิด ๆ พร้อมเลื่อนตาลงไปมองเพื่อให้รู้ว่ากำลังพูดถึงตรงไหน

"แล้วก็...ถ้านายอุ้มฉันก็จะได้รู้ว่านายมีแรงตั้งขนาดไหน"

ลองขยับเท้าขึ้นลงเหมือนเขย่งให้นายเตรียมอุ้มขึ้นน้อย ๆ

+

แอ่ก--
โถ่เอ๊ย ครั้งนี้จะยอมให้ก็ได้!

"โฮ๊ะ โฮ๊ะ- แล้วนายจะเสียใจ.. โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ"

เดินจากไปอย่างสง่างามเช่นกัน---

(คาดว่าจบวันมามายูริน่าจะนั่งเครียดว่าทำอะไรลงไป(...))

a man is flying through the air in front of a building in a city . ALT: a man is flying through the air in front of a building in a city .

สาวน้อยที่มีใบไม้ติดหัวยืนคิดปล่อยให้บรรยากาศเงียบนิ่งราวเป็นนาที..

สองเข่าค่อย ๆ ย่อลง คุกเข่าลงบนพื้น เอนกายช้า ๆ อิงกับหินบนทางเดิน นอนหงายอ้าแขนทำทีมองฟ้าอย่างเลื่อนลอย

"..ขอโทษเด้อ อามาไน"

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอถึงทำท่านี้ออกมา เท่ยังไง เท่ตรงไหน

..หรือว่า!?

ในความคิดของเธอ โ*โจ ซาโ*รุ มันเท่ขนาดกันนะ!!!!

oO(หึ...ซีนนี้ใครก็ต้องหลงรัก...)

ตามนั้น