#MSG_bunkatsu #MSG_baseball
หน้าจอฉายวีดีโอโปรโมทชมรมเบสบอล
⚾️ พวกเราน่ะ ก็ไปโคชิเอ็งได้เหมือนกัน !!!
สถานที่ที่จะพา’พวกคุณ‘ เหล่าวัยรุ่นเลือดร้อนผู้มีใจรักเบสบอลไปสู่ระดับตำนาน
[ มาเข้าร่วมรุ่นปาติหรย์ด้วยกันกับชมรมเบส(ต์)บอล ! ]
หมายเหตุตัวเล็กจิ๋ว : ป้ายอันนี้สะกดถูกแล้วแน่หรือ
แน่สิ
ตัดคลิป : ท่านประธานชมรม มายาฮาริ เซโอะ
@msg-seo.bsky.social
#Msg_co-op
(มาช้าแต่มาแล้ววว
🔁 : เนียนรู้จักทั่วไปได้ คุ้นหน้า
❤️: สนใจโค DM)
"โอ้นั่นมันไม่ง่ายเลย"
แต่ก็ต้องทำเพราะกติกาเขาให้ทำแบบนั้นน่ะนะ
//ทำหน้าจิจิซามะ
"ผ่านมั้ยๆ✨✨"
(อ้ยภาพแตรก)
"จริงหรอๆ ผมนึกว่าเพิ่งรู้จักกัน"
พูดแล้วหมวกก็ทนหูอ้วนๆ เบียดไม่ไหวเลยกระเด็นตกลงมา แล้วหูก็ตกอีกทีเพราะความอาย
เห็นทีต้องถอดเก็บยัดใส่กระเป๋าแล้ว เขามักจะมีปัญหากับหูที่ขยับตามอารมณ์ของเขาอยู่เสมอ
"ถึงว่าล่ะ เท่าที่เคยเห็นก็ดูสนิทกันเป็นพิเศษ" พูดถึงบางช่วงเวลาที่โฮตารุวิ่งไปหาเพื่อนคนอื่น
"ในเมื่อเป็นเพื่อนสนิทของฮตจัง งั้นชุนก็เรียกผมว่า ยามาโตะ นะ"
เซ็นแล้วส่งกระดาษคืน
"อ๊ะ-" ค้างไปแป๊บนึงแล้วส่ายหางต่ำ
"มาเลยครับ"
ยามาโตะยิ้มน้อมรับข้อแลกเปลี่ยน
เล่นเกมกับเพื่อนก็จะตื่นเต้นแบบนี้นี่เองสิน้า
ใบหูตั้งด้วยความสนใจ หลังเห็นกลีบซากุระปลิวออกมาจากคนตรงหน้า
'ดูไม่เหมือนดอกไม้ที่ร่วงลงมาติดหัวเลย' แอบคิดแล้วก็แหงนหน้ามอง ว่าตกมาจากกิ่งต้นซากุระบนหัวของพวกเราหรือเปล่า
"งั้นช่วยเซ็นช่องนี้ให้ผมหน่อย" ชี้ที่ช่อง 'คนแรกที่เห็นหลังอ่านกระดาษ' ก่อนจะพูดต่อเสียงลน
"ที่จริงคุณไม่ใช่คนแรกหรอก เซ็นแล้วก็ห้ามบอกใครละกันครับ😆"
"นั่นแหล่ะข้อแลกเปลี่ยน"
"ต้องทำได้อยู่แล้วสิครับ" เพราะว่าใครที่ไม่ได้ร่างกายกำยำก็เห็นเป็นน่ารักไปหมดนั่นแหล่ะ
"ติดฟิลเตอร์จิจิก็จะยิ่งน่ารักครับ ฮ่าๆ"
"ขอบคุณที่มาแลกลายเซ็นกันนะ โยรุคุง"
"ขอให้สนุกกับการล่าลายเซ็นนะ!"
"คุณซาโต้"
ยามาโตะขานชื่อตามหัวกระดาษ พร้อมกับปัดฝุ่นออกให้ด้วยข้อมือ
ยื่นของคืนให้ก่อนจะถาม เผื่อว่าคุณแค่ตั้งใจทิ้งขยะลงพื้น
"อยากเล่นล่าลายเซ็นหรือเปล่าครับ?"
"ผมเซ็นชื่อช่องชั้นมังไกให้ได้นะ"
(ขอปักมังไกคุ้บ✨)
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล (แยกรูท)
[ ล่าลายเซ็น ]
เขากำลังก้มๆเงยๆเหมือนหาอะไรอยู่
ส่วนคุณก็เห็นกระดาษลายเซ็นตกอยู่แถวนั้นพอดี กระดาษมีเขียนชื่อว่า "ซาโต้ ชุน"
คุณก็หยิบมันขึ้นพร้อมกับบอกว่า........
(เนียนรู้จักได้ ทักโคเพิ่มเติมdmได้)
#MSG_nyugaku #MSG_เปิดโรล
(มาแจมกันได้ฮะ มาแลก ๆ กันได้น้าา🌠)
พอได้รับกระดาษล่าลายเซ็นมาไว้ในมือก็กวาดตามองโจทย์คร่าว ๆ ก่อนจะเริ่มออกเดินไปตามทางอย่างไม่รีบร้อน
สายตาคอยสังเกตคนรอบตัวไปเรื่อย ๆ เพื่อเฟ้นหาเป้าหมายที่ดูจะตรงกับโจทย์มากที่สุด
...
#MSG_commu
kazuki touwa | Y.3 | 🌸
“พวกเขาคือเพื่อนของฉันเอง”
“นี่ขอลองจับหางได้ไหม?”
.
.
oO(อยากลองเลี้ยงดูจัง)
(DM/co/เวิ่น/โรล ok!)
DOC: shorturl.asia/Prta5
ยามาโตะหัวเราะก๊ากไม่เหลือแล้วความสำรวม ดีใจจังที่มีคนรับมุกของเขาด้วย
"ฮ่าฮ่าฮ่า!! น่ารักมากครับ เหมือนจิจิ้เลย!"
💭น่ารักหรอ ใช่ ใช่น่ารัก
"จริงสิ งั้นโยรุคุงช่วยเซ็นช่องคนที่น่ารักให้หน่อยสิครับ"
ยามาโตะชี้ที่โจทย์ "ไหนๆ ก็พูดว่าน่ารักออกมาแล้ว ถ้าไม่ขอลายเซ็นมันก็แปลว่าผมพูดไม่จริงน่ะสิ"
“ห้ะ…”
ความว่างเปล่าออกมาผ่านเสียงและสีหน้าหลังได้ยิน
แค่แว้บเดียวเท่านั้นที่เห็นสีหน้าเปลี่ยนไป(?) ก่อนจะกลับมาเป็นสีหน้าเดิมแล้วรับกระดาษคืน
“ให้ตาย ใครจะไปทำได้กัน?!”
ดูเหมือนว่าการไม่ยอมพ่ายแพ้ยังเป็นมาแต่ไหนแต่ไรกับการถูกท้า?
(เรานึกภาพแล้วมัน…อดไม่ได้ค่ะ())
(เหลือให้รูมเมทไหมครับน้อง)
#MSG_COMMU
「 อาจจะรบกวนหน่อยนะ ขอโทษด้วย」
「 ขอยืมเงินหน่อยได้ไหม ฉันลืมเอากระเป๋าตังค์มา 」
「 ครั้งนี้จะจดเอาไว้ 」
「....ที่ฉันจดมันหายไปไหนนะ 」
佐藤 惇 Sato Shun 🌸
• 19y • 175/65
• มังไก 3-C
• ฤดูใบไม้ผลิ | พืชพันธุ์
โค เวิ่น - dm
doc - bio
#GSM_slooflirpa
TW : Capcutวันสุดท้าย
ในเช้าวันที่ 1 เมษายน ทั้งที่เป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง แต่คุณกลับตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างออกจากปกติเล็กน้อย
หลังจากตื่นนอนคุณทำกิจวัตรประจำวันเหมือนอย่างเคย ล้างหน้าล้างตาหรือกระทั่งพูดคุยกับรูมเมทของคุณเหมือนเคย
แต่แล้วพวกคุณมองหน้าสลับกันไปมา ก่อนที่คุณจะเริ่มรู้ตัวว่าอีกคนมีบางอย่างแปลกไป??!?
/เซ็นชื่อตัวเองพร้อมกับวาดรูปกระต่ายน่ารักๆ ให้ด้วย🐇
"ล่าลายเซ็นใกล้ครบแล้วนะเนีย ขยันจังเลยครับ"
ชมแล้วส่งกระดาษคืนให้รุ่นน้อง
#Msg_co-op
(มาแปะใบโคคุณชิองค่ะ🙌 ตำแหน่งน้อยหน่อยเพราะคิดออกแค่นี้ แต่อื่น ๆ เสนอเพิ่มเติมได้เสมอค่ะ เหงา .มือไพล่หลัง .เหม่อมองฟ้า)
doc: bit.ly/3O5o4ne
🔃 : ช่วยหาเพื่อน
✉️/💬 : สนใจโค สามารถทักเรามาหรือเมนชั่นไว้เดี๋ยวเราทักไปค่ะ
(อาจตอบช้าหน่อยTT แต่จะทยอยตอบค่ะ)
"ได้หรออ"
"ถึงผมจะชอบเล่นกับสัตว์ แต่งูก็ไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่จับได้ตามอำเภอใจ อย่างนี้หางคุณจะเป็นพันธุ์อะไรกันน้า จะเป็นงูมีพิษหรือว่าไม่มีล่-- อ๊า! ลื่นมือจังเลย..บลาๆ"
...
ยามาโตะปล่อยให้รุ่นน้องถือกระดาษอยู่นาน รู้ตัวแล้วถึงจะหยิบกระดาษจากมือคุณไป
/ไอ "แล้วให้ผมเซ็นที่ช่องไหนนะ?"
"หื้ม?"
"เมื่อกี้เสียงในหัวแว็บขึ้นมา ว่าให้โยรุคุงทำหน้าเลียนแบบจิจิน่ะะ"
พูดออกมาหน้าตาเฉย มือก็ตวัดเส้นรูปกระต่ายปิดท้ายด้วย ก็มันน่ารักนี่
"นี่ครับ"
ยื่นกระดาษที่มีลายเซ็นตัวเองให้
"คิดว่าอาจจะยากไปก็เลยเปลี่ยนใจน่ะ"
"หรือโยรุคุงจะยอมทำ แน่จริงป่าว😀"
/หงายกระดาษอ่านมันอีกสักทีหลังเห็นคุณทำท่างั้น
"ฮะ ฮะ งั้นก็เซ็นช่องคนที่งดงามละกันครับ" ตอบหน้าซื่อถึงแม้เขาจะหมายถึงเจาะจงแค่หางของ นุมะ ริวเซ
"หางคุณมันวิบวับเมื่อสะท้อนกับแดดแล้วมันสวยดี ก็ถือว่างดงามได้แหล่ะครับผมคิดว่า"
#MSG_Commu
" พูดถึงผมกันอยู่หรอ? "
" มีอะไรให้ช่วยก็บอกกันตรงๆ ได้เลยนะครับ "
" หรือว่า.. มีปัญหาอะไรงั้นรึเปล่า? "
守谷 玄雷閃 ⚡︎ โมริยะ เก็นไรเซ็น
✦ อายุ 20 ปี | ระดับชั้น มังไก
✦ หอพักฤดูร้อน — วิถีประกายแสง
โค/โรล/เวิ่น - DM ได้เสมอ!
✶เก็นมีประสาทการได้ยินที่ดีมาก(จนเกินไป) ซึ่งเขาควบคุมไม่ได้
✶เป็นวัตถุ(?)ที่เกิดไฟฟ้าสถิตย์ได้ง่าย โปรดสัมผัสอย่างระมัดระวัง
(อ้ยจิจิซามะะะ5555555 น่ารักกกก)
/เอานิ้วถูวนๆ หัวของจิจิซามะ แล้วทำหน้านึก
"อ้า ไม่ดีกว่า"
เหมือนว่าคิดจะแกล้งบางอย่างแต่เปลี่ยนใจดีกว่า(?)
"รับอาหารของจิจิ้ไปเพิ่มอีกถุงละกันครับ"😉
พูดแล้วก็ยัดถุงอาหารแยกใส่มือโยรุไป
"มาครับ ให้ผมเซ็นช่องไหนหรอ~?"
ยามาโตะที่เดินผ่านมาถูกเรียก ดีเลยจะได้แลกลายเซ็นกับโจทย์ที่ยังไม่ได้
"งั้นเรามาแลกกันครับนุมะซัง" ในเมื่อก่อนเซ็นขอให้อีกคนทำอะไรก็ได้ งั้นก็ชิงข้อลายเซ็นคุณก่อนเลยละกัน
"เซ็นตรงที่คิดว่าตรงกับตัวเองได้เลยนะ"
(จองคนที่มีเขี้ยว,คนที่อยู่หอพักฤดูร้อน นะคับ)
ใบหูนุ่มๆ ตั้ง ก่อนหมุนตัวไปทางต้นเสียง "โยรุคุง" เพราะความสามารถในการได้ยินของหมา เขาเลยรู้ว่านั่นเสียงใคร ก่อนที่จะเห็นหน้าเจ้าของเสียงเสียอีก
...
"อ๊ะ จิจจจี้!"
ยามาโตะเผลอลืมไปว่า มีคนต้องการจะคุยบางอย่างกับเขา
เขาหยิบถุงอาหารนกออกมาเทใส่มือให้จิจิ พร้อมกับส่ายหางอย่างอารมณ์ดี
"อ๊ะ เซ็นชื่อ จริงด้วยสิ"
"แต่ก่อนอื่น โยรุคุงต้องทำอะไรเพื่อแลกลายเซ็นผมหรือเปล่าน้า"
(อยากโรลสั้นเอาลายเซ็นป่าวเทอ)
