มองคุณแม่แล้วก็มองคุณลูก 2เสียงชนะ1เสียง

สุดท้ายก็รับถุงมา

“ขอบคุณมากนะครับ” โค้ง

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ” โบกมือยิ้มๆ

“กลับหอให้ทันเวลาปิดประตูด้วยนะ”

“แล้วพบกันครับ”

“อย่าโทษตัวเองเลยครับ ที่ผิดน่ะคือคนที่ตั้งใจจะโกงต่างหาก“

”ผมโทโด เอทสึครับ เป็นเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์น่ะ ที่ทำงานผมก็อยู่ทุกที่ในเมืองนี่แหละครับ“ หัวเราะเบาๆ คอยตระเวนส่งจดหมายส่งพัสดุตามที่อยู่ไปทั่ว

”แล้วก็เป็นศิษย์เก่ามาโฮชิกิด้วย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ“

โบกไม้โบกมือปฏิเสธ

“ให้ผมซื้อเถอะครับ ผมเองก็เป็นคนถามเรื่องชีสด้วย ผมสิที่มารบกวนตอนร้านปิดแท้ๆ..”

ยิ้มตอบ “ไม่หรอกครับ” พาอีกฝ่ายเดินห่างออกจากร้านมาหน่อยให้คนขายไม่ได้ยินบทสนทนา

“แต่ต้องระวังหน่อยนะ ไม่ใช่ทุกร้านที่จะค้าขายอย่างตรงไปตรงมาน่ะ”

“มีหลากหลายจังเลยนะครับ” เพิ่งรู้นี่แหละ
ทุกทีหยิบๆเอาในซุปเปอร์คิดว่าคล้ายๆกันหมด

อีกฝ่ายอนุญาติก็ลองชิมดู

”ผมชอบแบบรสกลมกล่อมหน่อย ชีสนมวัวน่าจะเหมาะกว่า“

ลุงหัวเราะ นี่ก็หัวเราะเบาๆตามน้ำไปด้วย

“งั้นก็300ตามนั้นนะครับ^^“ วางเปลือกหอยที่ถือลงที่เดิมแล้วผายมือให้อีกฝ่ายจ่ายเงินค่าเปลือกหอยที่จะซื้อได้เลย

(คุณแม่สวยมากค่ะะะ😭✨✨✨)

ค้อมศรีษะทักทาย “ขอรบกวนหน่อยนะครับ”

“ขอโทษด้วยที่มารบกวนในวันร้านหยุด”

ในใจคือกำลังงงๆอึ้งๆว่าแม่เป็นเสือทำไมลูกเป็นแมวน้ำ แต่มันดูเสียมารยาทมากๆเลยเก็บไว้ในใจสุดลึก

“คือผมอยากได้ชีสสำหรับทำคาโบนาร่าน่ะครับ” เอ่ยแก้ให้ลูกแมวน้ำ

”พอดีเจอกับเขา เขาก็เลยชวนมาดูที่ร้าน“

“เอ๊ะ?” หยุดยืนอยู่หน้าร้าน ชะงักแรกคือป้ายขึ้นว่าปิด ชะงักสองคือ เสือ?

ถึงจะอยู่เมืองนี้มาหลายปีแต่เรื่องแบบนี้ก็ยังทำให้ประหลาดใจได้อยู่น่ะนะ

“ร้านปิดไม่ใช่หรอครับ? ผมเข้าไปจะดีหรอ?” เลือกเอ่ยถามเรื่องนี้แทนที่จะถามเรื่องเสือกลัวไปเสียมารยาทเข้า

“อ้าว” แหม ประหลาดใจจัง

“แต่ป้ายติดไว้ว่า ’300 เยน‘ นี่ครับ” เอ่ยพลางชี้ป้ายราคาให้ดู

“คุณเจ้าของบอกราคาผิดรึเปล่าครับ มันควรจะ’ราคาตามป้าย’สิครับ?”

พูดไปยิ้มไป

ยืนดูของอยู่ร้านข้างๆ พอได้ยินราคาที่ฟังดูแพงเกินจริงก็คิ้วกระตุก หันไปมองเล็กน้อย

ทำเป็นเดินเนียนๆไปหยิบเปลือกหอยแบบเดียวกัน

“อันนี้ ‘300เยน’ ใช่มั้ยครับ”

ถามคนขายยิ้มๆแต่เน้นเสียงตรงราคาอย่างชัดเจน

#MSG_Songkranfes

สุขสันต์วันสงกรานต์นะครับ

(ขอมาทักทายนะคะ)

บุรุษไปรษณีย์ผ่านมาเห็นฟองสบู่สีใสล่องลอยในอากาศ และคนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ

ก็อดไม่ได้ที่จะลองจิ้มเล่นดู 🫧

“ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายเลย” เอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“ตอนหุงข้าวก็ใส่พวกวัตถุดิบ เครื่องปรุงต่างๆลงไปด้วย จะพลิกแพลงได้หลายเมนูเลยนะ อย่างข้าวอบแซลมอน ข้าวอบเห็ดก็ทำได้”

“คนตัวสูงก้มีปัญหาแบบนึงสินะครับ”

“แต่ผมอยากตัวสูงบ้างจัง” ด้วยอายุตอนนี้หมดหวังเรื่องความสูงเพิ่มไปแล้วเรียบร้อย

“ปวดมากไหมครับ ได้ลองไปปรึกษากหมอรึเปล่า?“

(โอ้วว ขอให้โปรเจคราบรื่นนะคะะ)

“ผมช่วยถือกล่องเก็บความเย็นให้มั้ย？“

เดินตามไป ในใจก็คิดว่าน่าเอ็นดูจังน้าา

”ไฟมันก็อาจจะยังไม่เหมาะกับเด็กน่ะนะ ถ้าอยากลองทำจริงๆก็มีอาหารหลายเมนูที่ทำง่ายๆแบบใช้ไมโครเวฟหรือหม้อหุงข้าวได้นะครับ”

”สมัยก่อนผมก็ทำเมนูพวกนั้นบ่อยๆ“

(ไปอุดหนุนแน่นอนครับ!)

#MSG_co-op

(มาแปะใบโคให้เจ้าม๋าเขียวค่า มาเป็นเพื่อนกันเถอะะ 🥺✨)

❤️💬 : สนใจโค
🔁 : ช่วยหาเพื่อนเพิ่ม

(สำหรับใครที่สนใจเดี๋ยวก๊อกๆไปนะคะ! หรือจะ DM มาก่อนก็ได้ เสนอตำแหน่งหรือพล็อตนอกเหนือจากนี้ได้ หรือถ้ายังคิดไม่ออกทักหลังไมค์มาช่วยกันคิดได้น้า)

(ขอบคุณสำหรับพื้นที่ค่ะ! ✨)

Doc : shorturl.asia/zoBsd

(มาแปะลูน่าสกินชุดทำงานพาร์ทไทม์ล่ะค่ะ! ✨)

((ตามมาแปะร่างจิ๋วอีกคนค่ะ ><))

Cms.cytessia

— ณ 【 ศาลเจ้าโยชิอุมิ 】 1ปีก่อน
ฟ้าโล่ง กระดิ่ง และมิโกะหางสีเทา

( โอวกะจังสกินทำงานพิเศษหาค่าขนมค่ะ✨ ปีนี้ยังไม่รับสมัครเลยอดใจสุดๆ!! )

(เอทสึวัยเด็ก อยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตลอด ไม่มีเพื่อนเล่นเพราะรอยบนร่างกาย เป็นเด็กดีอยู่เงียบๆไม่สร้างปัญหาและเก็บตัว)

(น่ารักมากเลยค้าบบบ)

(พาฝูงไก่มาทักทายจ๊าาาาา)

“ได้สิ” อย่างไรเสีย เขาก็มีเวลาซื้อของเหลือเฟือ

“รบกวนด้วยนะครับ”

มองในกล่องเก็บความเย็น

“มีเยอะแยะเลยนะ” เอ่ยยิ้มๆ

นึกถึงเมนูอาหารที่จะทำให้สัปดาห์นี้

“ผมว่าจะทำสปาเกตตี้คาโลนาร่า ขอชิมชีสหน่อยนะครับ“

(น่ารักมากกก ขอมาจอยนะคะ)

วันนี้วันหยุดจึงออกมาเดินซื้อของย่านการค้า

ได้ยินเสียงทักก็หันไปมอง

ชะงักไปนิดนึงที่เห็นว่าเป็นลูกแมวน้ำ ความน่ารักกระแทกตาเข้าอย่างจัง

กระแอมในใจตั้งสติ อะแฮ่มๆ

”..ชีสหรอครับ?“

(โทราอิวัยจิ๋ว ยังควบคุมพลังไม่ได้หูหางจะชอบโผล่ออกมาตลอด ตอนนั้นยังสัมผัสดอกไม้ได้ปกติอยู่แถมชอบเอาดอกไม้ให้ท่านแม่🌸)

#MSG_onigiri

“โอเค ทุกอย่างปกติดี…“

”มั้ง…“

เลิ่กลั่ก