#คาถาคำร่าย_VRKN
สนามทดสอบปี ๓
ทั้งเหนื่อยหน่าย และวุ่นวาย...
กล้าพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเทวีนั้นไม่ใช่ผู้ที่ชื่นชอบการใช้กำลังกายและกำลังสมองไปกับการประลองเหล่านี้นัก
หากเป็นไปได้ก็อยากเลือกเป็นเพียงผู้เข้าชมข้างสนามเสียมากว่า ทว่าในครั้งนี้ตนไม่อาจทำเช่นนั้นได้
นับตั้งแต่เริ่มต้นบททดสอบมา สตรีสีขาวก็เอาแต่หลบซ้ายหลบขวา ปัดป้องการโจมตีจากหุ่นเบื้องหน้าอยู่ฝ่ายเดียว
+
#สู่เรือนเจ้า_VRKN #เรือนทิวากร
14 เมษายน ยามเพลา 19.54 นาที
พิธีคัดสรรเรือนผ่านไปได้อย่างราบลื่น จนนักเรียนคนสุดท้ายของ เรือนทิวการ ได้มาถึง
"เธอน่ะ เป็นคนสุดท้ายแล้วสินะ"
เสียงอาจารย์กล่าวขึ้นด้วยคำพูดแจ่มใสและเป็นกันเอง
พร้อมกับพี่ๆเรือนทิวากรปี 2 และ ปี3
ก็ต่างมายืนรอต้อนรับน้องใหม่เข้าสู่เรือนเจ้า ที่ข้างเรือนนั่นเอง
×ปั่นฟ้าแลบ 💦🫶×
[เหตุการณ์ต่อเนื่องหลังจากอันนี้]
[โรลปิดกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social ]
ฝีเท้าเร่งก้าวราวจะรีบไปให้ห่างจากอะไรบางอย่าง...หรืออาจจะใครบางคน ต้องหยุดชะงักเมื่อทางข้างหน้ามีคนขวางอยู่
และคนคนนั้นดันเป็นคนที่บังเอิญเห็นเหตุการณ์ระหว่างเธอกับอัปสรามณี ซึ่งจากการที่ลองคิดในมุมอีกฝ่ายแล้วอาจจะเข้าใจผิดไปไกลได้
....เป็นไปได้ก็อยากให้เจอกันทีหลังแล้วลืมๆ ไปเสีย
(+)
(ขอบคุณทางนั้นเช่นกันนะคะ😭🙏 พี่กานต์น่ารักใจดีทิสุด)
นิ่มพนมมือรับคำอวยพรจากคนโตกว่าอย่างนอบน้อม เมื่อเสร็จเรียบร้อยจึงโน้มศรีษะยกมือไหว้รับเป็นศิริมงคล
"สา—ธุ" เธอกล่าวพลางคลี่ยิ้ม นัยน์ตาหยีขึ้นดูซุกซน
"ขอบคุณนะคะพี่กานต์"
"ฉันเองก็ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีสำหรับพี่ แม้พบเจออุปสรรคใดก็ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดี หมายมั่นทำสิ่งใดก็สำเร็จดั่งใจหวัง พบเจอแต่เรื่องดีๆนะคะ"
คำอวยพรนี้หวังเพียงให้ศิริกานต์พบเจอแต่สิ่งดีๆ มีความสุขจนยิ้มออกมาได้บ่อยครั้งขึ้น
สัมผัสแผ่วเบาจากปลายนิ้วลากผ่านผิวมือชวนจั๊กจี้ มุมปากเด็กสาวยกยิ้มอย่างลืมตัว
หากไม่ได้บังเอิญพบกันในวันนั้นเธอคงไม่มีวันได้รู้ว่าศิริกานต์อ่อนโยนถึงเพียงนี้
ไม่สิ เผลอๆความกล้าที่จะมาขอให้รุ่นพี่เขาผูกสายสิญจน์ให้เธอเองก็คงไม่มี
สุดท้ายก็คงเดินผ่านกันไปอย่างห่างเหิน
คิดดูแล้วความเป็นไปได้ทั้งหลายของคนเราก็น่าอัศจรรย์ใจเสียจริง
"เป็นอันตกลงกันนะคะ"
เธอตอบรับอย่างอารมณ์ดี
(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
(ขอยินดีตอนรับน้องดาราเข้าสู่เรือนธาราลัย ห้อง ๑๐๑ ค่ะ🥳🎉)
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
18:40 น. | 15 เมษายน | ศาลากลาง
เป็นเช่นปีก่อน ๆ ไพลินณดานั่งปักหลักให้เหล่านักเรียนเรียงแถวกันเข้ามาให้ตนผูกสายสิญจน์ให้ บนตั่งเตี้ยข้างกายมีขันโตกไม้แดงบรรจุสายสิญจน์ลักษณะต่าง ๆ กันไปดูละลานตา ยังมีแมวดำขนยาวสะบัดห่างหมอบอยู่แทบเท้า หลังจากเจ้าหล่อนผูกสายสิญจน์ให้นักเรียนคนก่อนหน้าเสร็จจึงกวาดตามาพบ [คุณ] เข้า
+
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
พิธีผูกสายสิญจน์
บริเวณศาลากลาง เมื่อคุณกวาดสายตามอง คุณอาจพบเห็นรุ่นพี่เจ้าของเรือนผมสีตะโกยืนร่วมกิจกรรมอยู่ตรงนั้น
ริมฝีปากขยับเป็นรอยยิ้มละไมเมื่อสบตา
"ฉันยังไม่ได้ผูกให้คุณหรือเปล่าคะ ?"
"มานี่สิคะ"
(มาให้พี่เพลินอวยพรกันได้นะคะ 🥰)
เธอยิ้มแป้น รีบพยักหน้าตอบรับหงึกๆ
"ดีเลยค่ะ พบกันสักประมาณบ่ายสี่โมงดีไหมคะ?"
นัยต์ตาคู่สวยมองท่าทีตระเตรียมของรุ่นพี่เป็นประกาย
ไม่เปลืองแรงให้ศิริกานต์เอ่ยปากขอ เธอก็วางข้อมือลงบนฝ่ามือที่ยื่นมารอให้อีกฝ่ายจับประคองอย่างว่าง่าย
กว่าจะรู้ตัวความรู้สึกกริเกร็งชวนจั๊กจี้ยามเนื้อตัวต้องแตะกับคนที่ยังไม่สนิทกันดีก็ก่อตัวขึ้นจนเก็บอาการแทบไม่ทัน
มือไวเท่าความคิดเสียจริงนะนิ่มเอ้ย
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[โรลเปิด | หลายเหตุการณ์เลือกบวกได้ที่เมนชั่นของภาพนั้นๆ✨]
และแล้วปีการศึกษาใหม่ก็เริ่มต้น
[คุณ] สามารถพบบุหลันได้ตามกิจกรรมต่างๆ
(มาบวกเล่นสั้นๆ หรือจะยาวก็ได้นะคะ🥰)
"โธ่ ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่กานต์"
แม้จะเสียดายที่ไม่ได้เจอแมวของศิริกานต์ แต่เธอก็เข้าใจข้อปฏิบัติของทางโรงเรียนดี
"ฉันเองก็มีของฝากอยากจะให้พี่ แต่จะหอบมาในงานพิธีก็ดูไม่เหมาะนัก"
นิ่มยกยิ้ม ดวงตาหยีขึ้นเล็กน้อย
"ไว้นัดกันอีกทีพรุ่งนี้ดีไหมคะ หรือวันอื่นๆตามสะดวกพี่ฉันก็ยินดี"
ดูเธอจะกระตือรือร้นอยู่พอตัวหากเป็นเรื่องเกี่ยวกับแมว
"สวัสดีค่ะพี่กานต์ ดีใจที่ได้เจอนะคะ"
เด็กสาวยิ้มร่า เมื่อเดินมาจนยืนพูดคุยกันต่อหน้าได้อย่างเหมาะสมเธอก็ชูข้อมือทั้งสองข้างให้อีกฝ่ายดูอย่างภูมิใจ
"อีกเดี๋ยวพี่ๆปีสามที่รู้จักกันก็จะเรียนจบแล้ว.. ฉันเลยตามขอให้พวกเขาผูกสายสิญนจ์เป็นครั้งสุดท้าย จะได้ไม่เสียดายทีหลังน่ะจ้ะ"
น้ำเสียงหวานใสเจือความเศร้าเล็กน้อย กระนั้นก็เป็นเพียงชั่วครู่
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
โรลเปิด | สำหรับเรือนเมฆามินทร์ | ทางเลือก
เมื่อทัศนียภาพเบื้องหน้าเริ่มชัดแจ้ง หลังความรู้สึกอึดอัดถูกแทนด้วยลมเย็นกระทบผิว
เบื้องหน้าของ[คุณ]คือเรือนเมฆามินทร์อันรุ่งโรจน์
"ยินดีต้อนรับสู่เรือนเมฆามินทร์ค่ะ"
(หมายเหตุสำหรับโรลเพลย์อยู่ในเมนชั่น)
(😭😭😭😭)
(ผูกทั้งมือทั้งท่อให้เลยค่ะหญิงยิปซี😔🏍💥💨💨💨)
(ไม่ร้องนะคะพี่บุหลัน เด่วน้องร้องหนักกว่าเดิม แงงงงง😭😭😭😭)
นิ่มเดินเข้าไปหาศิริกานต์อย่างไม่รีบร้อน พอเข้ามาในระยะที่อีกฝ่ายพอจะได้ยินเสียงจึงเอ่ยทักทายเสียงเจื้อยแจ้ว
"พี่กานต์ —!"
ร่างเล็กโบกไม้โบกมือให้อีกฝ่ายได้สังเกตุเห็น เขย่งเท้ากระโดดหยองแหยงไม่ให้นักเรียนเผ่ายักษาตัวสูงที่เดินผ่านไปมาบดบังจนมิดตัว
(ขออนุญาตแจมนะคะ🙏)
แม้จะเป็นปีแรกที่ได้ทำหน้าที่ผูกสายสิญนจ์รับขวัญแก่เหล่ารุ่นน้อง แต่นิ่มก็ไม่ได้คิดจะเป็นผู้มอบเพียงอย่างเดียว
เด็กสาวเดินเตร่ไปทั่วบริเวณพิธี หากพบเจอมิตรสหายคนคุ้นหน้าก็แวะทักทายพลางขอแลกกันผูกข้อมือให้เป็นสิริมงคล กว่าจะรู้ตัวอีกทีสายสิญนจ์ก็พะรุงพะรังแทบเต็มสองข้อมือเสียแล้ว
พลันสายตาเหลือบเห็นใบหน้าบึ้งตึงที่คุ้นเคยอยู่ไกลๆ ดวงหน้าสวยก็แย้มยิ้มเปล่งประกาย
ได้เจอคนรู้จักอีกแล้วสิ
(หญิงนิ่มผูกให้พี่นลินนะคะ🥺 อะชึ้บๆ)
(ผูกให้แล้วรับศีลรับพรนะลูกนะ เพี้ยงๆ)
(ผูกมาน้องผูกคืนนะคะพี่บุหลัน><)
(ไปๆมาๆมีแววยัยนิ่มสะอื้นเพราะปีหน้าพี่ๆเขาก็เรียนจบกันหมดแล้ว ไม่มีพี่บุหลันมาผูกให้แย้ว ฮึกๆๆ ฟรืด😭😭😭)
(เอ็นดู5555 เมื่อยขาหน่อยนะคะเนตร😭)
(ขออนุญาตเอาเด็กตัวใหญ่ปีเดียวกันมารับพรค่ะ🙏)
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
🧵 พิธีผูกสายสิญจน์
โรลเปิด | แยกรูท
แม้อาทิตย์คล้อยลาไปแล้ว ความร้อนเดือนเมษายังคงระอุอวล เสียงจอแจของผู้คนและการเคลื่อนไหวของทุกสิ่งรอบตัว ทำให้ศิริกานต์รู้สึกปวดหัว แม้จะไม่ใช่เชิงกายภาพก็ตาม
เธอนั่งอยู่ร่วมกับรุ่นพี่ทุกคนในนั้น รอทำหน้าที่หากมีเด็กสักคนต้องการ ใบหน้าของศิริกานต์นิ่ง สายตาแลดูว่างเปล่าปราศจากซึ่งอารมณ์ร่วมใดต่อพิธีการตรงหน้า
+
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
15 เมษายน | 18.23 น.
ในช่วงพลบค่ำหลังเด็ก ๆ ทุกคนไปพักกินข้าว พวานร่างจิ๋วก็เดินด๊อกแด๊กออกมาจากหอพักพร้อมกับของบางอย่างในมือ 'สายสิญจ์' มันเป็นสายสิญจ์ที่เธอตั้งใจถักกับสายน้ำเมื่อวันก่อนมาให้น้อง ๆ ในวันนี้
นภาเดินถือสายสิญจ์ถักสีขาวเดินไปทางศาลากลางก่อนจะเห็น [คุณ]
"ผูกสายสิญจ์ม้ายย เดี๋ยวพี่ผูกให้"
เธอยกมือโบกเรียก [คุณ] พร้อมยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
โรลเปิด | แยกรูท | พิธีการผูกสายสิญจน์ | บวกได้ทุกเรือนทุกปี
"นี่ๆ"
เสียงหวานเอ่ยทัก เมื่อคุณหันไปก็พบกับ "รดา" หัวหน้าเรือนผกามาศ ที่โบกมือให้คุณพร้อมกับยิ้มบาง ๆ
"ผูกให้ไหมคะ?"
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
15 เมษายน | 18.30 น.
ไม่ห่างศาลากลางนัก ท่ามกลางแสงสลัว เสียงหนึ่งก็เอ่ยทักคุณขึ้นอย่างเป็นมิตร
"เอ๊ะ ไม่ไปร่วมงานผูกสายสิจญ์กับเค้าหรอคะ"
สายน้ำยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างสงสัย
"อยากให้ผูกสายสิญจน์ให้รึป่าวเอ่ย"
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
[ โรลเปิดแยกรูท | ช่วงพิธีการผูกสายสิญจน์ ]
ในขณะที่ทุกคนกำลังเดินกันพันวุ่นกับการผูกข้อไม้ข้อมือ หัวเรือนธาราลัยก็ไม่ได้พลาดกับพิธีการนี้เช่นกัน ในมือข้างหนึ่งถือสายสิญจน์ไว้ในขณะที่ดวงตาสีอ่อนนั้นกำลังจับจ้อง [ คุณ ] อยู่พร้อมกับรอยยิ้มอันอ่อนโยน
“เฮ้—เธอน่ะ…“
“มาให้ฉันผูกสายสิญจน์ให้มั้ย?”
น้ำเสียงนั้นแม้จะทุ้มแต่ก็นุ่มนวลผิดคาด บุหลันยืนรอคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างใจเย็น
