801. Djöfull var löngu kominn tími á ás. Psychosocial á staka þolanlega kafla og Snuff nær tveimur stjörnum, en nær öll restin fær eyrun mín til að gubba. Ég gaf öllum lögum a.m.k. helmingshlustun, svo þessi dómur er algjörlega marktækur.
800. Metnaðarfullt, og á köflum mjög skemmtilegt, en einnig hressilega yfirdrifið og stundum um of. Fæ mig ekki til að henda fjarka á þetta, en þarna eru mjög góðir sprettir.
Segðu.
799. Mér finnst það næstum óþgæilegt hversu fínt mér þykir þetta stöff. Gæti alveg hlustað aftur og aftur, og það þrátt fyrir að mér finnist Bruce Dickinson er mun flottari söngvari en þessi Páll. Fjarki, næstum gegn eigin vilja.
798. Þetta er drullugott stöff, mjög næs amerískt sjöundatugarrokk með smá barokkpopp-ívafi og afar góðum gíturum. Allir aðalsöngvarar og lagahöfundar í fínu formi, og þrátt fyrir þetta sé skilst mér mikið til unnið í sitt hvoru lagi, þá finnst mér platan smella afar vel saman. Óvænt fimma.
Beint úr Duolingo.
Góða kvöldið. Voruð þið líka að fatta núna að Barbapabbi þýðir kandífloss á frönsku?
797. Þetta er ansi skemmtilegt, ekkert sem stekkur beinlínis á mann, en mjög áheyrilegt og rennur vel í gegn. Sérstaklega gaman þegar bandið hendir í hressandi country, líkt og í lokalaginu. Svolítið langt, svo ég læt tvö rennsli nægja, en ég gæti alveg hent þessu aftur á síðar. Segjum 3,8.
796. Alveg næs svo sem, bossa nova er stíll sem ég kann að meta, en þarna er smá tíundatugar blær sem dregur verkið niður, og engin lögin kalla sterkt á mann við fyrstu hlustun. Svo þetta er þristur simpatico og áfram gakk.
795. Ég fílaði Idlewild vel, en þessi er pródúceruð svolítið eins og Portishead án þess að passa bandinu alveg. Ekki leiðinlegt, en ekki grípandi.
793. Ég hlustaði fjórum sinnum til að fullvissa mig um að þetta væri fjarki, og líka vegna þess að mér finnst þetta svo helvítis hresst, svona langoftast.
Má maður leyfa sér smá bjartsýni?
792. Faith no more er ekki Alice in Chains. Kannski ég muni það eftir þessa hlustun, þrjátíu og fjórum árum of seint. Nú er ég ekki metalmaður eða nu-, og þessi nefmælta raddbeiting er hrikaleg, en þarna eru stundum melodíur sem lyfta þessu í tæpan tvist.
791. Góði Elvis heldur áfram að gleðja mig, og það er hætt að koma mér á óvart. Rúmur fjarki sem ég gæti alveg hækkað með tíð og tíma.
790. Ég hafði aldrei heyrt um þetta band áður, og platan lætur ekki mikið yfir sér við fyrstu hlustun, en hún er merkileg næs ef maður gefur henni nokkra snúninga. Feelgood sjöunditugur.
789. Upphafslagið, Pacific 202, er um margt ágætt. Hin lögin eiga spretti, suma allt í lagi, en heilt yfir rennur þetta saman í electróníkhrærigraut sem er mér lítt að skapi. Jújú, ég myndi pottþétt heyra núansa með fleiri rennslum, og mögulega toga plötuna í þrist, en ég bara nenni því ekki.
787. Eftir tvö rennsli fannst mér ég verða renna þessari einu sinni enn, hún var í þristi en mér fannst hún stefna í fjarka. Og viti menn, hún endar í fjarka. Fjölbreytt og mun skemmtilegri production en á Sensual world.
786. Sumt af þessu er hresst og bandið er vel spilandi, en mér finnst ska leiðigjarnt til lengdar og lögin eru mjög misskemmtileg. Fæ mig samt ekki til að gefa þessu tvist svo þetta endar í ca. 2,7.
785. Sam Stone fannst mér svoldið svakalegt, en hitt ekki nógu eftirminnilegt til að toga plötuna upp í fjarka.
Ég fæ aðallega illt í heilann þegar ég les svoleiðis.
Eðlilega.
Fáið þið líka illt í augun þegar þið þurfið að lesa texta á Arial letri?
784. Kate Bush er oft frábær, en þetta er ekki að gera sig. Yfirdrifin production og ekkert lag sem nær mér eftir tvær hlustanir. Ég held áfram.
782. Vinnur strax mikið á við aðra hlustun. Mér finnst titil-/lokalagið eiginlega best. Væri gaman að koma aftur að þessari.
781. Robert Fripp á mögulega bestu gítarinnkomur allra tíma, þá árin 1977 og 1980. Hér er hann, og bandið með honum, oftar en ekki í ljómandi góðu formi. Moonchild er svolítið langt og stefnulaust, en hin lögin eru öll alveg solid og stórgóð.
780. Heyrðu, byrjaði í þristi en svo mundi ég á annarri hlustun að ég er svoldið svag fyrir góðu áttundatugarrokki, og þetta er það oftar en ekki. Kannski tæpur fjarki, en fjarki samt.
