【 #MSG_RenaiKenkyuuBu | #MSG_bunkatsu 】
ในโลกที่สัมพันธ์ล้วนมีมากหลาย , หากแต่จะมีอะไรรุนแรงที่สุด —คงเรียกว่า 『 รัก 』
— หากแต่มันไม่ได้มี 『 นิยาม 』 เพียงหนึ่ง , แต่กลับมากมายตามแต่บุคคล
เพราะเหตุนั้น, พวกเราถึงต้องวิจัยมันยังไงล่ะ!?
ขอยินดีต้อนรับสู่ 『 ชมรมวิจัยความรัก! 』 ลองมาดูก่อนไหม? เพราะเธอจะเจอมันในซักวันแน่นอน , 【 นิยามความรักของเธอ 】 น่ะ—!
#MSG_bunkatsu
#MSG_FashionClub
อามาโนะมิ เรอา | Stylist | สมาชิกทั่วไป
"..เรื่องสไตล์การแต่งตัวหนะ.. สำคัญนะ"
#MSG_bunkatsu
#MSG_FashionClub
มัตสึอิ เร็น | Stylist | สมาชิกทั่วไป
" คนที่เฟอร์เฟคก็ต้องอยู่กับชุดที่สมบูรณ์แบบ เพราะฉะนั้น"
" ให้ผมหาชุดพวกนั้นมาให้คุณใส่นะครับ ✨ "
( ฝากทั้งลูกและทั้งชมรมแฟชั่นในอ้อมอกอ้อมใจด้วยไว้ด้วยนะค้า > < )
โนโบรุ: ด้วยความผิดปกติที่ทำให้มองไม่เห็นสีหน้าอีกฝ่าย ก็เลยทำได้แค่ฟังเสียงและมองอีกคนนิ่ง ๆ
เว้นช่วงไปสักครู่หนึ่งคล้ายใช้ความคิด— ไม่ก็สงบอารมณ์อยู่
"ใช่..."
หลุบตาลงเล็กน้อยก่อนเลื่อนสายตามองคนตรงหน้า
"ก็คงต้องดูหลาย ๆ อย่างก่อน"
(เดี๋ยวหน้าอื่นๆจะตามมา—
-# เร็วๆนี้—)
[ STORY 0 : Fragile ]
"ทำหน้าตาไม่สดใสเลยนะ"
เขาเอ่ยถามหลานชายของตัวเองที่ตอนนี้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะอาหาร ดวงตาที่ครองสีเดียวกันไล่พิจารณาตั้งแค่หัวจรดเท้าราวกับพยายามหาความผิดปกติอะไรบางอย่าง จนสุดท้ายก็เลือกจะเคลื่อนกายไปนั่งใกล้ๆ
"เป็นเรื่องที่บอกลุงไม่ได้เหรอ"
"ครับ.."
"มันร้ายแรงเหรอ"
"ไม่ครับ"
"แค่คิดมากไปเองน่ะครับ" เด็กชายว่าเสียงเบาหวิว
(พึ่งมีอาร์ตใหม่มา
Cms: Poiimelon )
( จอยซีน พูดอีกสิเค้าอยากฟัง 🥺 )
โนโบรุ: ปิดเพลงจากเครื่องเล่น mp3 แล้วพักสายหูฟังไว้ในกระเป๋า แสดงสีหน้าเอือมระอาอีกครั้งกับท่าทีที่ดูเป็นกันเองของอีกคน
ก่อนจะยกมือชี้หน้า เอ่ยข้อแลกเปลี่ยน "ถ้าฉันตอบคำถามเธอ หล่อนก็ต้องตอบฉันมาด้วยว่าตัวเองชื่ออะไร"
พูดจบก็คล้ายจะส่งเสียง 'เหอะ' ออกมาเบา ๆ
"ตกลงมั้ย"
#MSG_Songkranfes
(มาร่วมจอยแท็กด้วยคับ🐙🔫
ผุ้ใหญ่ท่านหนึ่งมาให้รดน้ำดำหัว)
#MSG_Songkranfes
ลมเย็นพัดแผ่วแผ่วต้องเงาจันทร์
ครั้นสบพักตร์พลันใจสั่นดังต้องมนตร์
ดุจกลีบบุปผาแรกแย้มแฝงเร้นบน
กลางหทัยที่เงียบงันพลันเบ่งบาน
กลิ่นละมุนอุ่นอวลยวนให้หลง
ประหนึ่งองค์นวลนางกลางห้วงฝัน
เพียงได้ยลก็ฝากรักทั้งชีวัน
แม้มิอาจเอื้อมถึงกันก็ยอมตรม
#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ
ห้องพักอาจารย์ | กลางดึก #TaniMakito_comic
คืนฤดูใบไม้ผลิที่อากาศกำลังสบาย แต่เขากลับนอนไม่หลับซะนี่
ได้แต่ลุกขึ้นมาขีดเขียนวงเวทในกระดาษ สลับกับยกมือซ้ายขึ้นมาดู
'ของขวัญชิ้นพิเศษ'......ตอนนี้เริ่มไม่แวววาวเท่าตอนแรกแล้ว
#MSG_1A
โนโบรุลุกจากที่นั่งด้วยสีหน้าเอือมระอา
ก้าวเดินไปหน้าห้องด้วยการทิ้งน้ำหนักลงที่เท้าอย่างมั่นคง
—และเมื่อยืนอยู่ในจุดที่ต้องการ
เขาสูดท้ายใจเข้าลึก ก่อนเอ่ยแนะนำตัว
(มาลงแบบเลท ๆ อ่านจากขวาไปซ้ายแบบญี่ปุ่น
ที่จริงมีหลายหน้า—แทรกสตอรี่ของพ่อหนุ่มด้วย 😭 แต่เอาแค่สองหน้านี้มาแปะก่อน เวอร์ชั่นเต็มจะตามมาทีหลัง 👉👈)
#MSG_Kyudo
เธรดประชาสัมพันธ์สำหรับชมรมคิวโด
สำหรับคนที่ไม่สะดวกเข้าdiscordหรือแอคทีฟในbskyมากกว่าสามารถติดตามกิจกรรมชมรมจากในเธรดนี้ได้ครับ
((ก็คือเธรดรวมลิ้งค์นั่นแหล่ะครับ))
หากสมาชิกในชมรมท่านใดที่ยังไม่ได้ลงชื่อในดอคชมรมก็อย่าลืมมาลงกันนะครับ บ บบ….
#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
....
สรุปก็ทนกินต่อไม่ไหวเพราะว่าเผ็ด🐱🌶️🔥
โนโบรุ: "..." จ้องตัวคันจิตัวนั้นนิ่งอย่างเอือมระอา
ยื่นมือไปหยุมทีนึง (ซึ่งก็น่าหยุมหัวเต็มไม้เต็มมือนั่นล่ะ)
ก่อนจะอุ้มแมวเดินหนีอีกคน— อ้าว
โนโบรุ: "..." ทำหน้าเอือมระอา
ก่อนจะเอื้อมมือไปหยุมหัวคนตรงหน้าหยุมหนึ่งก่อนถอยมือออก
หนุ่มผมบ๊อบก้มมองแมวแล้วตอบ "เพลงน่ะ"
(สกินพาร์ทไทม์ร้าน Kuromori sabō ของคุโระโมริซัง @kuromori-msg.bsky.social ค่ะ ☕️🍵🍃
เป็นคุณหนูออกมาทำงาน ตามหาความหมายของชีวิต … ตอนนี้ก็กำลังพยายามอยู่ครับ! อย่าลืมมาที่ร้านเยอะ ๆ นะ! 🥺)
cr. ถั่วเขียวที่ไม่ใช่ถั่วดำ
「 𝙲𝚕𝚒𝚌𝚔 𝙲𝚕𝚒𝚌𝚔 」
「 วันนี้วากุจังก็เอาแต่ถ่ายรูปอีกแล้ว 」
˖ . ݁𝜗𝜚. ݁₊
( แวะเอารูปที่เพิ่งได้มามาลงค่ะ TT กล้องสีชมพูล่ะ )
" ง่วงจัง~ วันนี้เราปิดร้านกันเถอะ "
( มาแปะ ๆ ชุดด้านในค่ะ นึกได้ก็เลย ✍️🌸🍊
ปกติชุดร้าน ด้านในมีทั้งแขนสั้นแขนยาวและแขนกุด แต่ยูซุระ(และอีกคน)จะเลือกใส่แบบนิ้เพราะสบายตัวดี .ชี้ๆ )
“ โรงน้ำชาอุระมาโดะยินดีต้อนรับคร้าบ〜☆”
“ หยาดแห่งฤดูร้อน 500 เยน สมบัติของผู้มาเยือน 300 เยน ทั้งหมดรวมเป็น 2000 เยนนะครับ — อ้าว ไม่ใช่เหรอ ? ”
[ แวะมาลงสกินพาร์ทไทม์ที่วาดไว้เล่น ๆ ค่ะ แวะมาหากันได้นะ >< แต่ระวังโดนโกงตอนคิดเลข /ไม่ ]
(แล้วก็โดนเพื่อนเมิน— /อ้าว)
โนโบรุ: เห็นเป็นคนรู้จักจากในห้องก็จงใจเมิน (นิสัยแบบนี้เนี่ย—)
จนกระทั่งเห็นเหมือนพูดอะไรสักอย่างก็เงยหน้าจากแมว แล้วเอื้อมมือไปถอดหูฟังข้างนึงของตัวเองออก
"...?" จ้องหน้าอีกคนพร้อมเลิกคิ้ว เหมือนบอกว่า 'ช่วยพูดใหม่อีกทีสิ'
(ได้เลยค่า 🥺✨)
โนโบรุ: แน่นอนว่าพอเงยหน้ามองอีกคน ก็ต้องเห็นใบหน้าที่เป็นสิ่งของ ด้วยความผิดปกติของเขา
"..." แต่จะเห็นเป็นอะไรก็ไม่ใช่กงการของอีกคนซะหน่อย
เห็นว่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างก็ถอนหูฟังออก "ขอโทษที เมื่อตะกี้ใส่หูฟังอยู่... พูดว่าอะไรนะครับ"
「うん…夕方の海も、思ってたより悪くないかもね」
(อะแฮ่มม ภาพประกอบการตัดสินใจโหวต'หัวหน้าห้อง'ที่ตามมาแบบเลทๆครัช แด่เด็กๆห้อง 1-E ใครมีมิตรหรืออริอยู่ห้องนี้รบกวนยกมือดักกวักมือเรียกให้มาใช้สิทธิ์ด้วยนะครับ!!
โอ้ๆ หลังจากจบการโหวตหัวหน้ามีแพลนว่าจะจิ้มเวรห้องกันด้วย อย่าลืมแวะมาคุยกันนะฮะ..
...ใช่ครับผมเหงา เด็กๆกลับมา เด็กๆอย่าไปปป อะแฮ่ม ขอขอบคุณแคตดิเดตอีกสองท่านด้วยนะคับ แฮะๆๆ)
โนโบรุ: ได้ยินคนอวยตัวเองก็ถอนหายใจ
ก่อนจะฟังที่อีกคนอธิบาย
"..." ไม่ได้คอมเม้นอะไรเพิ่มเติม แต่ก็เลือกที่จะหันหลังเดินหนีอีกคนละ
(ได้เลยค่า มาคุยเล่นกัน ต แต่เด่กมัน จะปากเสียนิดหน่อยนะคะ)
โนโบรุ: ได้ยินก็สะดุ้งเบา ๆ แต่มือก็ยังลูบอยู่ บนตัวแมวอยู่ ก่อนจะทำหน้านิ่งเฉยเหมือนเคย
"อา..." ว่าด้วยเรื่องความน่ารักนั่นน่ะ... "เทียบ กับมนุษย์เราที่ชอบพูดมากความแล้ว แมวก็น่ารักกว่าจริง ๆ นั่นล่ะ"
"...ว่าแต่ 'แย่เลยนะ' เนี่ย หมายถึงอะไรนะครับ"
(มา + คุยเล่นกับเจ้าผมบ๊อบนี่ได้นะคะ ป้ายยาชมรมก็ได้เช่นกัน—)
#MSG_โรลเปิด
[ช่วงเช้าวันอาทิตย์]
โนโบรุ: ใส่หูฟังแล้วออกมาเดินเล่นคนเดียวที่ระแวกย่านการค้าในชุดไปรเวท
พอเจอแมวอยู่แถวนั้นก็ลงไปนั่งเล่นกับแมว
"ชมรม... ยังนึกไม่ออกเลยแหะ" พูดพึมพำออกมา