[ ผู้สูญหายคนที่ 3 ]

#OMTKSS2_INK

[ Setsubun : เทศกาลปาถั่วไล่ยักษ์ ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 19 ก.ค. เวลา 13.00 น. - 17.30 น.
ระยะเวลาเล่น :: 13 ก.พ. เวลา 00.00 น. - 21 ก.พ. เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_setsubun

#OMTK_commuSs2

“ ขอร้อง ? , โถ่ อย่าพูดจาไร้สาระสิ “

” ล้อเล่นหรอกน่า คงไม่ถือสากันหรอก “

” เนอะ ? “

—

緋成 祐太 | Hikanari Yūta
17y , y2 , ชมรมถ่ายภาพ

Co-op / Rp : Dm 24/7
doc : in bio 👈🏻

[ ผู้สูญหายคนที่ 2 ]

*คะแนนโพสต์กิจกรรมมีผลต่อตอนจบของเนื้อเรื่อง*

#OMTKSS2_INK

#OMTK_commuss2

"𝘐 𝘩𝘢𝘷𝘦 𝘣𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘱𝘳𝘪𝘷𝘦𝘥 𝘰𝘧 𝘱𝘦𝘢𝘤𝘦,
𝘐 𝘩𝘢𝘷𝘦 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘰𝘵𝘵𝘦𝘯 𝘸𝘩𝘢𝘵 𝘱𝘳𝘰𝘴𝘱𝘦𝘳𝘪𝘵𝘺 𝘪𝘴."
"𝘚𝘰 𝘐 𝘴𝘢𝘺, 𝘔𝘺 𝘴𝘱𝘭𝘦𝘯𝘥𝘰𝘳 𝘪𝘴 𝘨𝘰𝘯𝘦
𝘢𝘯𝘥 𝘢𝘭𝘭 𝘵𝘩𝘢𝘵 𝘐 𝘩𝘢𝘥 𝘩𝘰𝘱𝘦𝘥 𝘧𝘳𝘰𝘮 𝘵𝘩𝘦 𝘓𝘰𝘳𝘥."
- 𝘓𝘢𝘮𝘦𝘯𝘵𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴 𝟥:𝟣𝟩-𝟣𝟪 -

---------------------------------------

寒月 亮平 l Kangetsu Ryōhei l Y.2
doc: shorturl.at/U94Hx
DM for Co always open

< เหตุการณ์พิเศษ >
( ตามกำหนดการ )

ในเย็นวันธรรมดาวันหนึ่ง เสียงกรี๊ดร้องของผู้เป็นแม่ดังไปทั่วนครไมซูรุในบริเวณนั้น พร้อมกับรองเท้าและของเล่นที่ตกหล่นอยู่บนพื้นราวกับเจ้าของได้ทำตกไว้โดยไม่ตั้งใจ…ผู้สูญหายคนที่ 2…

#OMTKSS2_INK

ซูมิเนะพยักหน้าหงึก ๆ ตอบรับคุณแม่ของอีกฝ่าย แล้วพึมพำเมื่อได้ยินชื่อที่คุณแม่เรียก

“เสี่ยวเปา..?”

“อื้อ ไปกันเถอะค่ะ” เธอตอบรับอีกฝ่าย

“ขอบคุณนะคะ...!“ ว่าแล้วก็โค้งให้อีกฝ่ายก่อนจะออกจากร้าน แต่ก็ไม่วายที่จะย่อตัวลงไปลูบชาล็อตต์ก่อนไป

“ฉันจะมาหาอีกนะคะ...”

และเธอก็ออกจากร้านไปพร้อมกับชิอง

”วันนี้สนุกมากเลยล่ะค่ะ...“ พูดเสร็จก็ทัดผมหลังใบหูก่อนจะเหลือบตามาอีกฝ่าย

#OMTKss2_INK

ช่วงกลางดึกชิองได้ออกมาเดินสำรวจทางเพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม ก่อนจะได้ยินเสียงพึมพำในซอยเปลี่ยวมืด

มือที่กำไฟฉายอย่างสั่นเทา ค่อยๆ ส่องแสงไปยังซอยเปลี่ยวนั้น

กลับพบวิญญาณบ่นหิวข้าวก่อนหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

สร้างความมึนงงให้กับเขาเล็กน้อย

"อะไรของมันวะนั้น.."

(เค้ากลับมาแล้วค่ะ 😭😭🙏🏻)

“อ้ะ- สวัสดีค่ะ !” เธอรีบโค้งทันทีแล้วเงยขึ้นมาช้า ๆ

“คุณแม่ของชิองซังสินะคะ” เธอยิ้มบาง ๆ พูดตะกุกตะกักเพราะประหม่าเล็กน้อย

พอเห็นความสนิทระหว่างสองคนก็ทำเอานึกถึงเธอและคุณแม่ตอนเด็กขึ้นมา

เธอพยักหน้าช้า ๆ พลางพูดไปมาสลับกับหน้าคุณแม่ของชิองและตู้ขนม “ใช่ค่ะ...เพื่อนห้องเดียวกับชิองซังค่ะ...”

cr. โฮลลี่ ซามะะะ

#omtk_InAnotherLife

เคยได้ยินหรือเปล่า? เรื่องที่ว่าบุตรชายคนรองแห่งมิยาซากิคนก่อน ปลิดชีพบิดาของตนด้วยยาพิษ ฟังดูไม่สมศักดิ์ศรีเลยใช่ไหมเล่า?

จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับผู้ฟังจะตัดสิน แม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของตระกูลในยุคนี้ยังตั้งคำถาม หากแต่ก็มิอาจเอ่ยออกไป

บุตรคนโตเองก็หายสาบสูญ แต่ด้วยเหตุใดกันนะ? ร่องรอยที่หลงเหลือก็มิอาจสืบเสาะ ไร้เสียงลือเสียงเล่าอ้าง—

(ขออนุญาตเทสๆๆนะคั้บบบ🥺🙏🌱🌱)

[ ประกาศรายชื่อสภานักเรียนประจำปีการศึกษา 2568 ]

ประธานนักเรียน : สึคิชิโระ ยูราคุ | T-1 | @yuraku06-omtk.bsky.social
รองประธานนักเรียน :โทวาริ มิคาโดะ | M-2 | @mkdomtk.bsky.social
เลขานุการ : โคอิจิ เรย์เซ็ทสึ | M-2 | @reisetsuomtk.bsky.social

#OMTKSS2_เลือกตั้งสภา

#OMTKSS2_YMS
#OMTK_Bonkura

ริมชายหาด หลังการรุกรานของโยไค มีแมวจรตัวหนึ่งหายไป

ไม่ว่าจะเป็นตรอกมืดๆ ที่มันมักโผล่ออกมาพันแข้งพันขาผู้สัญจร
บ้านของชาวเมืองที่มันไปนอนผึ่งรับลมอย่างไม่สนใจใคร
ย่านการค้าที่มันไปส่งเสียงโวยวายหน้าแผงปลา

หนึ่งสัปดาห์
หนึ่งเดือน
หาที่ไหนก็ไม่มี

พูดจบก็เผลอก้มหลบสายตาเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายอาสาจะเดินไปส่ง

“ยังไงก็…รบกวนด้วยนะคะ…”

แล้วรอยยิ้มบาง ๆ ก็กลับมาอีกครั้ง

“แน่นอนค่ะ!”

เธอลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปหยุดที่ตู้กระจก กวาดตามองของด้านในครู่หนึ่ง

“อืม…งั้นวันนี้ฉันเอาอันที่กินไปวันนี้แล้วกันนะคะ…เรอินะจังต้องชอบแน่ ๆ เลย”

เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ซูมิเนะก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ดวงตาหยีลงเล็กน้อย ก่อนจะเอียงคอพูดเสียงเบา

“ได้เลยค่ะ…!”

เธอพยักหน้าช้า ๆ แม้จะพยายามทำท่าให้ดูนิ่ง แต่ใต้โต๊ะ มือทั้งสองกลับขยุกขยิกไปมาอย่างห้ามไม่อยู่เพราะความตื่นเต้นเล็ก ๆ ขึ้นมาในอก

“ว…ไว้ฉันจะโทรหาชิองซังนะคะ…”

+

“ถ…ถ้าวันไหนชิองซังว่าง...แล้วฉันโทรหาชิองซังตอนกลางคืน เพื่อคุยเรื่องการแสดงต่อ จะว่าอะไรไหมคะ…?”

พูดจบก็รีบยกมือโบกไปมา

“คือ…ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะคะ เราค่อยคุยตอนพักเที่ยงก็ได้ ไหน ๆ ก็อยู่ห้องเดียวกันแล้ว…”

ไม่นานนัก ทั้งซูมิเนะและชิองก็นั่งฟังเพลง แลกเปลี่ยนไอเดียเกี่ยวกับรูปแบบการแสดงกันไปเรื่อย ๆ

กระทั่งแสงแดดด้านนอกค่อย ๆ อ่อนลง
ฟ้าภายนอกเริ่มเปลี่ยนสีโดยที่ทั้งสองแทบไม่ทันรู้ตัว

“อ้ะ… เย็นแล้วเหรอคะเนี่ย…”

ซูมิเนะเหลือบมองนอกหน้าต่าง ก่อนจะหันกลับมาดูนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ เพลงที่คุยกันยังไม่จบ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา

+

ซูมิเนะหลับตา เอียงคอไปมาช้า ๆ ราวกับกำลังคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง

“อืม—ม…ถ้าของฉัน ก็น่าจะประมาณหนึ่งชั่วโมงเหมือนกันค่ะ…”

“งั้น…เราลองมาคุยเรื่องเพลงที่จะเล่นกันดีกว่าค่ะ”

“พอเลือกกันเสร็จแล้ว ฉันจะลองไปหาสถานที่เหมาะ ๆ ให้เองนะคะ…”

ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่น แม้สีหน้าจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิม หลังตั้งสติได้แล้วก็ตาม

+

เจ้าแมวนอนหลับพริ้มไปเรียบร้อยแล้ว ราวกับไม่รับรู้ความเขินของคนรอบข้างเลยสักนิด!

“ขนมอร่อยมากเลยค่ะ แต่ฉันอิ่มแล้ว”

เธอพูดเสียงเบาพร้อมรอยยิ้มบางพลางมองจานที่ตนเองกินหมดแบบไม่รู้ตัว

“ไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาส จะมาลองเมนูอื่น ๆ เพิ่มนะคะ…”

เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถาม

“อืม…ถ้าไปเปิดหมวกกัน...”
“ชิองซังอยากเล่นสักกี่เพลงดีคะ?”

เธอรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายเผลอสบตากับเธอเข้าแวบนึง

“อ้ะ—”

…นี่เราเผลอจ้องเขาอยู่เหรอเนี่ย?!

สวย… เนื้อเพลง…

“อ…อื้อ ฉันชอบมากเลยล่ะค่ะ”
เธอรีบพยักหน้ารัว ๆ เออออตามน้ำไปอย่างรวดเร็ว

“ติดหูดีด้วย ฟังไม่กี่รอบก็เหมือนจะเริ่มจับจังหวะได้แล้วค่ะ”

แต่พอเห็นอีกฝ่ายยกมือกุมหน้าตัวเองแบบนั้น ซูมิเนะก็เผลอหลุบสายตาลงไปมองชาล็อตต์บนตักแทน

+

“อย่างงี้นี่เองสินะคะ…”

เธอฟังท่อนฮุคผ่านไปหนึ่งรอบ ก่อนจะพยักหน้าตามจังหวะ แล้วเริ่มฮัมเพลงเบา ๆ ตอนท่อนฮุครอบที่สอง

"And if I only c..."

แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ สายตาที่ควรจะมองหน้าจอโทรศัพท์กลับเลื่อนลอยไปหยุดอยู่ที่คนตรงหน้าแทน

อาจจะเป็นเพราะทรงผมกับเสื้อผ้าที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ทำให้อีกฝ่ายดูเท่เป็นพิเศษจริง ๆ ?

พอคิดแบบนั้นก็ทำให้ซูมิเนะหยุดฮัมเพลงไปชั่วขณะ

#OMTKSS2_YMS
(มาลงอวดร่างออกรบชุดมีการดัดแปลงเล็กน้อยแต่ก็ยังคงชุดต้นแบบอยู่

#OMTK_M2

(วันนี้คิชิโระทำขนมมันจูรูปคุณสัตว์มาแบ่งทุกคนในห้องM-2 (จิตนาการไส้ที่ชอบได้เล้อ) รับประกันความปลอดภัยและความอร่อยเพราะไม่ใช่อาหารคาว✨)

#OMTKSS2_YMS
รอบทาโกะนิวโดให้เด็กๆ จัดการกันไป(ขี้เกียจ) แต่พอมีกิวคิเข้ามาด้วยเลยถูกเรียกให้ไปช่วยอีกแรง

(1/5)

#OMTK_CommuSS2

“ถ้าคุณไม่ทำอะไรฉัน“
”ฉันก็จะไม่ทำอะไรคุณ“
_________________________________
冬木 美月 | ฟุยุกิ มิซูกิ
Y.2 | 170 cm

Co, role ; 24/7
Doc in bio

(ไม่รู้อะไรเขินกว่ากันระหว่างซูมิเนะกับผปค. 😔💔)

เธอเอียงคออย่างสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบหยิบทิชชูขึ้นมาเช็ดที่มุมปาก สายตาหลุกหลิกสลับไปมาระหว่างโต๊ะกับอีกฝ่าย

“ข…ขอบคุณค่ะ…”

เธอยื่นมือรับหูฟังมา ก่อนจะใส่ที่หูของตัวเองอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

“ชิองซังมีหูฟังทั้งสองแบบเลยเหรอคะ เมื่อวันก่อนเห็นใช้แบบมีสายอยู่เลย…”

มือยังคงลูบชาล็อตต์ที่นอนอยู่บนตักอย่างเคยชิน ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ให้เจ้าขนฟูอย่างเอ็นดู

(หาทีมค่ะ TT เป็นซัพพอร์ตให้สุดแรงเกิด)

[ 幽霊が街を襲撃する : ภูติผีบุกโจมตีเมืองไมซูรุ ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 23 พ.ค. เวลา 05.30 น. - เวลา 21.00 น.
ระยะเวลาเล่น :: 23 ม.ค. เวลา 16.00 น. - 30 ม.ค. เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_YMS

“ฉันนึกถึงเพลงที่ชิองซังพูดเมื่อวันก่อนน่ะค่ะ…”

เธอมองโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย

“Running Up That Hill…ใช่มั้ยคะ” เธอเอียงคอเล็กน้อย

“ว่าแต่…ชิองซังมีหูฟังรึเปล่าคะ?”

พูดจบเธอก็จิ้มสตรอว์เบอร์รี่ช็อตเค้กเข้าปาก ตามด้วยจิบชาร้อน ๆ หนึ่งอึก แล้วหลับตาลงอย่างพึงพอใจ

“อันนี้ก็อร่อย…”

แต่ดูเหมือนเธอจะไม่สังเกตเลยว่า…มีครีมจากเค้กติดอยู่ตรงมุมปากนิดนึง?