#MSG_commu

榎本 悠仁 • เอโนโมโตะ ยูจิ
หอพักฤดูร้อน ,วิถีเปลวไฟ 🔥
(19) มังไก | 180/79

───────────

" เดี๋ยวก็เป็นอันตรายหรอกครับ "
" แผลนี่หรอ ? อุบัติเหตุน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก "

───────────
co-story , roleplay , dm > all okay 24/7 🆗
📁 : tinyurl.com/yujimsg

cms ' เฟียสเคียส (FB)

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน

ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...

และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷

"ฟูอุมะคุงเด็กดีที่สุด~"

เอ่ยชมพร้อมรอยยิ้มเมื่อได้ทราบเรื่องราว

"ตอนนี้โตจนเป็นรุ่นพี่แล้วสิน้า"

สีหน้าราวกับแม่นกที่เห็นลูกนกโผบินออกจากรังไปหาอาหารอย่างไรอย่างนั้น

"อ๊ะ ขอบคุณน้า ต้องไปหาอีก 5 ลายเซ็นแน่ะ ฟูอุมะคุงได้กี่ลายเซ็นแล้วคะ"

ยื่นมือไปรับกระดาษล่าลายเซ็นของตัวเองกลับมา

"ก็โจทย์ไม่ได้ระบุนี่นาว่าติดไว้ตรงไหน~"

ยิ้มแป้นให้กับความหัวใสของตัวเอง

"โอ๊ะ ได้เลยย นี่ ๆ เซ็นตรงนี้เลยน้า"

ปล่อยมืออีกคนก่อนจะยื่นกระดาษไปให้พร้อมจิ้มที่ช่องติดโบว์

"ยังเลยย นี่รุ่นพี่ก็หาอยู่"

คนตัวเล็กทำหน้าจ๋อยลง หนวดผึ้งบนศีรษะเองก็ค้อมลงน้อย ๆ พลันดวงตาคู่กลมก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างบนตัวของรุ่นน้องสาว

"นั่นไง ! มิเนะจังติดโบว์มาที่คอล่ะ~"

เขยิบเข้าไปใกล้ ก่อนจะจับมือของหญิงสาวทั้งสองข้างขึ้นมาแล้วเขย่าเบา ๆ

"เซ็นให้รุ่นพี่หน่อยได้ไหมคะ"

"ช่าย~ เพราะว่านี่เป็นโอกาสดีที่ทำให้เจอคนได้เยอะขึ้น เท่านี้ !"

ไม่พูดเปล่า เจ้าตัวยังกางแขนออกกว้างแล้ววาดเป็นวงกลมวงใหญ่

"ฟูอุมะคุงเล่นไหมคะ โอ๊ะ—"

พลันสายตาก็เหลือไปเห็นอะไรบางอย่างบนร่างกายของชายหนุ่ม

"ฟูอุมะคุงงง เซ็นหอพักฤดูหนาวให้หน่อยได้ไหมคะ"

กระพริบตาปริบ ๆ

"ได้เลย ! เราจะยืนรอหน้าหอแบบใจจดใจจ่อเลย"

ผึ้งอ้วนก็ยังคงเป็นผึ้งอ้วน คลี่รอยยิ้มสดใสพร้อมทำท่าฮึด

"สมุดน่ารักจัง~ เหมาะกับฮายาเตะคุงมาก !"

( ขอบคุณสำหรับโรลเช่นกันน้า สนุกมาก ! ◝(ᵔᗜᵔ)◜ ไว้มาเล่นด้วยได้เสมอน้า ไว้รอบหน้ามีโอกาสจะพาเจ้าจิ๋วของเซย์กะจังไปเล่นด้วยย )

"ถ้าบอกว่าง่วงก็เลยทิ้งตัวตรงนี้เลย..."

เอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส ในขณะที่ยื่นมือไปจับมือชายหนุ่มที่ยื่นมา ก่อนจะพยุงตัวขึ้นยืนเต็มความสูง

"ความน่าเชื่อถือเราจะลดลงไหมคะ"

คนตัวเล็กหัวเราะแหะ ๆ ออกมา

[ illust by พระอบทิพย์ ขมิบแก้ว ]

#GSM_slooflirpa

"สวัสดีครับ~ คุณผู้ที่มีรูปโฉมที่น่าหลงใหล" (^_−)−☆

[ จากเด็กสาวแสนสดใสกลายเป็นหนุ่มกะล่อน(?)ค่ะ ᵔᗜᵔ แวะบวกทักทายได้เช่นกันค่ะ~`♡´]

"...?"

คนตัวเล็กขยับตัวยุกยิกเมื่อมีอะไรมาสัมผัสที่ใบหน้า พร้อมกับริมฝีปากที่ขยับมุบมิบคล้ายกับว่ากำลังฝันถึงของอร่อย

"ไอติม !"

ร่างที่นอนอยู่สะดุ้งพรวดขึ้นมาพร้อมจับขนนกไว้แน่น เพราะฝันว่าทำไอติมหล่นใส่หน้าตัวเอง ทว่าพอลืมตาขึ้นมากับเห็นใบหน้าของคนคุ้นเคยแทน

"อ๊ะ―ฟูอุมะคุง" ส่งยิ้มทักทายรุ่นน้องที่รู้จักทั้งที่ยังคงนอนแหมะอยู่ที่พื้น

"ไมเจอกันนานโตขึ้นเยอะเลยน้า~"

"โชคดีนะคะขอให้เป็นวันที่ดี"

"บ๊ายบายทั้งสองคนน้า~"

ยกมือขึ้นบอกทั้งสองก่อนจะเดินหลบ ๆ มุมออกไป

[end.]

#MSG_nyugaku
#MSG_โรลเปิด | แยกรูท

[ช่วงกิจกรรมล่าลายเซ็น]

ฟูอุมะที่เพียงแต่มาเล่นตามเจ้ารูมเมทรุ่นน้องที่เป็นสายเข้าสังคม

“พอได้ออกจากรัง(ห้อง) ก็เป็นงี้ทุกที”

“แค่เห็นโจทย์ก็รู้สึกหมดพลังงานแล้ว”เขาพึมพำ

(แวะทักทาย/แลกกันเซ็นได้นะครับ ซ้ำได้!!! มาเลย เซ็นเบียดๆกัน🥹)

(ไม่คิดไม่ฝันเลยค่ะ 55555555555)

#GSM_slooflirpa

TW : Capcutวันสุดท้าย

ในเช้าวันที่ 1 เมษายน ทั้งที่เป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง แต่คุณกลับตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างออกจากปกติเล็กน้อย

หลังจากตื่นนอนคุณทำกิจวัตรประจำวันเหมือนอย่างเคย ล้างหน้าล้างตาหรือกระทั่งพูดคุยกับรูมเมทของคุณเหมือนเคย

แต่แล้วพวกคุณมองหน้าสลับกันไปมา ก่อนที่คุณจะเริ่มรู้ตัวว่าอีกคนมีบางอย่างแปลกไป??!?

#GSM_slooflirpa

ตื่นมารู้สึกมุมปากยกขึ้นอย่างน่าประหลาดจนปวดปาก หุบไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น...

'....หุบยิ้ม ไม่ได้ !!!!'

"คิ้ก ๆ ขอบคุณน้า มิเนะจัง~"

คลี่รอยยิ้มสดใสรับคำชม ก่อนจะยกมือแตะ ๆ ศีรษะของตัวเอง พลันดวงตากลมดตก็เบิกกว้างขึ้น

"จริงด้วย ! เพราะวันนี้ตื่นสาย ก็เลยลืมหยิบมาน่ะซี่"

"มิเนะจังไม่ต้องเสียใจนะ ! รุ่นพี่ไม่ได้ทำหาย สบายใจได้เลย~"

ทำท่าฮึดประกอบคำพูด

"เซย์กะรักน้ำผึ้ง~"

คนตัเลล็กทำหน้าเคลิบเคลิ้มกับขนมปังในมืออย่างสุดขีด

"งั้นเราสั่งไว้สำหรับวันพรุ่งนี้น้า สองอันเลย !"

ชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้วส่งไปให้อีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มที่โค้งปิด

"อื้ม ! ถ้าพูดถึงความสบายแล้วนอนในระยะยาว... "

เซย์กะพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดอีกฝ่าย พลางยกมือแตะปลายคางขณะครุ่นคิด

"การนอนในหอนอนก็เป็นความคิดดีเลยล่ะ" ชูนิ้วโป้งขึ้นมาส่งให้อีกฝ่าย

"แค่ถ้านอนพักระหว่างวัน การนอนอยู่กับธรรมชาติทำให้ค่าวามสุขเพิ่มขึ้นเท่านี้เลยน้า"

วาดแขนเป็นวงกลมใหญ่ ๆ ด้วยท่าทีที่แสนจะร่าเริง

"ฮ่ะ ๆ ขอบคุณน้ามาซุมิคุง ! และก็ยินดีที่ได้รู้จัก"

"หากมีปัญหาเรื่องการหลงทาง หรือหาสถานที่พักผ่อนดี ๆ ไม่เจอ มาหารุ่นพี่ได้เสมอเลยนะ !"

ยกมือขึ้นตบอกพร้อมเชิดหน้าขึ้นน้อย ๆ จนปลายจมูกยื่น ท่าทางราวกับภูมิอกภูมิใจในความดื้อซนของตัวเอง

"ฉันว่าจะไปนอนตรงที่ไม่ขวางทางเดินแทนน่ะ ก็ช่วงเวลานี้อากาศดีออกนี่เนอะ"

พูดจบก็ขยิบตาหนึ่งทีด้วยท่าทางที่ร่าเริง

"ว้าว~! ได้ทั้งลายเซ็นและฮันนี่บันเลย ! ขอบคุณฮายาเตะคุง!"

รับของทั้งสองข้างมาถือไว้

"เป็นเซย์กะนี่ดีจังเลยน้า"

สองมือยกเท้าเอวพร้อมเชิดหน้าขึ้นและหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงเริงร่า

"ไหน ๆ ฉันชิมละน้า~"

แกะขนมปังแล้วงับเข้าไปเต็มคำด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

"อื้ม! อร่อยมาก !"

[ได้เยยย]

"คะ!?"

ร่างที่กำลังนอนหลับฝันหวานสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ ลุกขึ้นนั่งพร้อมหันซ้ายหันขวาหาต้นทางของเสียง พอเห็นว่าเป็นใครก็ส่งยิ้มให้ แม้จะยังดูสะลึมสะลืออยู่ก็ตาม

"ฮายาเตะคุง~ ฟู่ว ตกใจหมดเลย"

ยกมือขึ้นลูบอกป้อย ๆ ก่อนจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ตอนนี้หล่นไปอยู่บนตัก จริงด้วย !

"มาแล้วก็ดีเลย เซ็นชื่อให้หน่อยซี่"

"เซย์กะค่ะ มังไกปีสาม~"

ชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วพลางคลี่รอยยิ้มแสนสดใสจนเห็นเขี้ยวแหลม ๆ

"แล้ว... เธอชื่ออะไรเหรอคะ"

รับกระดาษของอีกฝ่ายมาเซ็นลายเซ็นของตัวเองลงไป ก่อนจะยื่นทั้งของตัวเอง และของอีกฝ่ายกลับคืนให้

"เซ็นให้หน่อยน้า ตรงนี้ ๆ"

drive.google.com/file/d/1MnVA...

"มิเนะจางงงง~"

เสียงตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวผู้สง่างามดังขึ้นด้วยความร่าเริง ก่อนเจ้าของเสียงนั้นจะวิ่งตุบตับจนหนวดลู่ไปด้านหลัง

"วันนี้ก็ยังคงงดงามเสมอเลยน้า"

เอ่ยชมเมื่อเข้าไปถึงตัวของรูมเมทสาวเป็นที่เรียบร้อย หนวดผึ้งบนศีรษะขยับดุ๊กดิ๊กอย่างอารมณ์ดีตามอารมณ์เจ้าของร่าง

◝(ᵔᗜᵔ)◜

"ดีจ้า"

ยกมือขึ้นโบกทักทายพร้อมเอียงศีรษะน้อย ๆ

ว่าพลางผุดกายลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูง กระดาษล่าลายเซ็นที่เจ้าตัวลืมไปแล้วว่าวางไว้บนพุงล่วงหล่นอยู่ที่พื้น เห็นดังนั้นเจ้าของเรือนผมสีเหลืองแซมดำจึงรีบย่อกายลงไปเก็บขึ้นมา

ดวงตาคู่กลมมองคนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะกะส่วนสูงคร่าว ๆ ในหัว

"โอ๊ะ..."

"ช่วยเซ็นให้หน่อยได้ไหมคะ (ㅅ´ ˘ `) "

พอเห็นว่าอีกฝ่ายสูงกว่าจึงรีบเอ่ยขอร้องแกมออดอ้อนเป็นนิสัยเจ้าตัวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างร่าเริง

ส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบก่อนจะเอียงใบหน้าไปมองผู้ที่คาดว่าจะเป็นเจ้าของตุ๊กตาตัวจิ๋ว

"อ๋า... คือว่า"

ยกมือขึ้นมาเกาแก้มเบา ๆ

"กะว่าจะนั่งเล่นรอย่อยอาหารน่ะ แต่รู้ตัวอีกทีก็หลับสะแล้ว"

บอกกล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้มานอนหลับอุตุอยู่ตรงนี้พร้อมส่งเสียงหัวเราะแหะ ๆ ปิดท้าย

"ยังไงก็ขอบคุณที่มาปลุกน้า ถ้าถูกเหยียบขึ้นมาจริง ๆ อย่างที่บอกคงแย่แน่เลย"

[+]

#MSG_nyugaku *ได้รับอนุญาตจากทางคอมมูแล้วค่ะ

(สวัสดีค่ะ เราได้ทำเว็บไซต์สำหรับกิจกรรมล่าลายเซ็นให้ทุกคนได้สามารถเล่นได้อย่างทั่วถึงได้มากยิ่งขึ้นค่ะ เนื่องจากผู้เล่นในคอมมูค่อนข้างเยอะ การตามหาโพสต์โรลเปิดที่ตรงตามเงื่อนไขของตัวเองนี่มันยากจังเนอะ! เพราะงั้นเลยสร้างเว็บที่ทุกคนสามารถค้นหาผู้เล่นที่ตรงตามโจทย์ที่ได้ในใบล่าลายเซ็นขึ้นมาค่ะ>w< สามารถเพิ่มข้อมุลลงในเว็บเองได้เลย!)

ดวงตาคู่กลมหันไปมองสิ่งที่ทำให้เธอตื่นจากฝันหวาน โดยที่ยังไม่ได้หันไปสังเกตสิ่งอื่นใดรอบข้าง พอเห็นว่าสิ่งนั้นคืออะไรก็ยกรอยยิ้มสดใสทันที

"เจ้าจิ๋ว... มาจากไหนน่ะ"

นิ้วชี้ถูกยื่นไปหาตุ๊กตาตัวดังกล่าวราวกับจะให้อีกฝ่ายมือมาแปะทักทายกัน

ริมฝีปากที่อ้าออกน้อย ๆ ขยับเคี้ยวจุ๊บจิ๊บเบา ๆ เมื่อกำลังฝันว่ากำลังจะตักพุดดิ้งเข้าปาก ทว่ายังไม่ทันได้งับเต็มคำ สัมผัสที่เกิดขึ้นข้างแก้มก็ทำให้เธอสะลึมสะลือตื่นขึ้น

เธอขยับลุกขึ้นนั่งจนใบไม้ที่ปรกอยู่บนใบหน้าหล่นไปอยู่ที่หน้าตัก มือน้อยยกขึ้นขยี้ดวงตาพร้อมบิดขี้เกียจจนแก้มย้อย ๆ กระเพื่อม

[+]