(อั๋ยหย๋า…wwwwน้อยใจใส่ปู่จ๋าหรอน่ารักจัง ก็คนนั้นขึ้นปกแล้วนี่นาแล้วทำไมมิตจังไม่ได้ขึ้นปกสักที😔)

(ปู่เสียใจ มิตจังหมดรักปู่จ๋าแล้วหรอ ปู่จ๋าก็อยากเห็นมิตจังขึ้นปกสวยๆ บ้าง😢😢😢((คิก)) )

(จะยาดอะไรเพียงแค่เงินค่าขนม เหลือๆ wwwww)

(/จ่ายเงินเพื่อให้มิตจังขึ้นปก)

[ ฮงไทเฮ ] (ฉบับที่ 1 ลิมิเต็ด อิดิชัน ปี 2025 ประจำฤดูใบไม้ผลิ)

“ถ้าเกิดว่าปกวารสารในตอนนั้น เป็นฉันก็ดีนะ… แต่ผมยาวไม่น่าเหมาะกับฉันเท่าไหร่นะ ฮะฮะ”

สาวน้อยจ้องมองเล่มวารสาร อย่างนึกเอ็นดูตัวเองในนั้น

”ถ้าเกิดว่ามีเล่มนี้อยู่จริง ๆ ทุกคนจะชอบมั้ยนะ?“

”อาจจะตกใจที่ฉันผมยาวก่อนก็ได้ คิกคิก“

(แฮร่ แวะมาใส่มิตาริลงปกค่ะ คิกค้าก)

#THK_卒業

"ถ้าในอนาคตเส้นทางของเราบรรจบกันอีกก็คงดี ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา"

(จบการศึกษาแล้วเย้!🎉 ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเล่นด้วยกันนะคะ แล้วก็ขอขอบคุณสตาฟที่ทำงานหนักในการดูแลคอมมูด้วยค่ะ ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนี้นะคะ🥹)

(ปล. ถ้าใครอยากแลกคอนแทคสามารถหลังไมค์มาหรือดูท้ายดอคแล้วแอดมาได้เลยค่ะ)

(จบมูแล้ว ขอบคุณที่แวะมาเล่นกับคิตซึนะคะ ! เป็นครั้งแรกที่โซโล่มู สนุกมากเลยค่ะะ เราได้เล่นเยอะที่สุดเท่าที่เคยเล่นมาเลย หลังจากนี้หยุดแอ็คทีฟหน้าไมค์ยาวจนกว่ามูจะมีซีใหม่เลยค่ะ🥹 ขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะคะ 💗 )

(เอางานสุดท้ายมาแปะก่อนจะงดแอคทีฟจริงๆแล้ว 🥹 พี่ๆที่เรียนจบไม่จบมารับลูกอมฟรีได้เลย!)

#THK_卒業
หลังจากที่พยายามมาแสนนาน
ในที่สุด…วันที่รอคอยก็มาถึง

พิธีจบการศึกษา

ความในใจที่ต้องพูดหน้าเวทีก่อนรับใบประกาศมีเพียงแค่ คำว่า
ขอบคุณ สั้นๆไม่ได้ร่ายยาวอะไรเท่าไหร่เมื่อเทียบกับคนอื่น
และอาจจะสั้นและดูแปลกที่สุดในบรรดานักเรียนทั้งหมดด้วยซ้ำ
เพราะให้เวลาตั้ง 1 นาทีแท้ๆ

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็เป็นคำที่มอบให้กับทุกคน
ที่เข้ามาในชีวิตของเขาระหว่างที่ใช้ชีวิตที่เกาะแห่งนี้

(แวะมาลงรูปค่ะ เรียนจบแล้ว!)

#THK_卒業

[ประกาศปิดคอมมูอย่างเป็นทางการ]

แม้ตลอดทางที่ดำเนินคอมมูมาจะทุลักทุเลไม่น้อย แต่ทาง Taihei Koukou community ต้องขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านสำหรับความสนใจในคอมมูและอยู่ด้วยกันมาจนถึงวันสุดท้ายนี้ด้วยนะคะ🙇🏻‍♀️

รายละเอียดเพิ่มเติม : docs.google.com/document/d/1...

🍃🌊

#THK_COMMU (ไม่ใช่อีเวนต์)

แท็ก : #THK_卒業

รายละเอียดของพิธีจบการศึกษาของโรงเรียนมัธยมปลายไทเฮ :
docs.google.com/document/d/1...

*วันที่ 20 สิงหาคม เวลา 18:00 น. จะแถลงปิดคอมมูและสรุปเรื่องราวที่ได้เปิดเผยออกไปอีกครั้ง

#THK_COMMU #THK_STORY อีเวนต์ที่ 12

แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT12 #THK_สอบปลายภาค3

รายละเอียด :
docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 14 สิงหาคม - 19 สิงหาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
*อีเวนต์นี้เป็นอีเวนต์สุดท้าย โดยวันที่ 19 สิงหาคมจะแจ้งเกี่ยวกับพิธีจบการศึกษาของนักเรียนปี 3 อีกครั้ง

「EPISODE XX : DANCE」

ร่างทั้งสองแนบประสานเคลื่อนไหวไปในจังหวะเดียวกัน ราวกับไม่อาจแยกห่างจากกันได้

นัยน์ตาสีทมิฬจ้องลึกเข้าไปในม่านแดงฉานบนใบหน้าที่ส่องประกายดุจอัญมณีต้องแสงในกำมือของอีกา

บทเพลงแห่งความคลุ้มคลั่งที่ถูกบรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่อยๆแผ่วลง...จนเหลือเพียงความเงียบงันของสองร่างที่ยังคงเต้นรำท่ามกลางม่านมืดอันไร้ที่สิ้นสุด

(เก็บตกโรลที่ไปเต้นกับหมามาล่ะค่ะ 😭🔥)

“ อ๋า~ โอเคครับ ”

“ เธอก็ระวังเป็นหวัดซะล่ะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะครับ ” ^^)

เสียงลากยาวยิ้มก่อนกล่าวลา โค้งตัวลงเล็กน้อยพอเป็นมารยาทก่อนเดินหายจากไป

(เย่~~ มาปิดจ๊อบเรียบร้อยค้าบ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยมากๆ น้า🥺✨💕)

#THK_COMMU #THK_STORY

[STORY EVENT : เรื่องเล่าผ่านข่าว]

[ฉบับที่สาม 3/1/2026]

*หมายเหตุ จะลงข่าวประจำวันแบบวันเว้นวัน เวลา 20:00 น. จนกว่าจะถึงอีเวนต์ [???] รวม 6 ฉบับ

“ มันก็ดีอย่างไม่ดีอย่างนั้นแหละครับ ”เพราะกับบางคนก็ดูไม่น่าเข้าใจเหมือนมนุษย์ปกติ

…แหม สนุกเชียวนะเนี่ย อีกสักพักจะไม่จมลงขนไปเลยเรอะ?

พอเห็นก็อดแซวในใจไม่ได้ทุกที

เจ้านี่ก็ช่างใจดีซะเหลือเกินนะ

“ ว่าแต่ซัทซึกิคุงจะไปไหนต่อหรอครับ ”

“ พอดีผมเริ่มหนาวแล้วน่ะเดี๋ยวจะต้องพาเด็กพวกนี้กลับแล้วด้วยน่ะครับ ”

หมา(อาจจะ)หนาว เขาหนาว อีกคนไม่หนาวรึยังไงกันนะ…

“ อ่า~นั้นสิน้า~ มีแต่ 'เรื่อง' ที่น่าสนใจเต็มไปหมดละเนอะ ”

น่าสนใจในหลายๆ ความหมายละนะ พูดออกมาได้น่าตาเฉย แถมไม่สนใจมันอีก

ใช่เรื่องที่เขาต้องยุ่งที่ไหนจริงไหมละ?

“ โถ่~ พูดแบบนั้นได้ยังไงกันครับ เจ้าพวกนี้มันก็มีสิ่งที่เรียกว่า'จิตใจ'นะครับ ก็เหมือนมนุษย์นั้นแหละครับฮะ ฮะ ”

แต่บางทีก็น่าอิจฉาสิ่งที่พวกมันมีอยู่เหมือนกัน

เจ้าตัวสีดำติดเจ้าของหนึบในขณะที่ตัวสีน้ำตาลมองตาคุณแป๋วแหวว

โอ้ย๊ะ? โดนยอกย้อนซะแล้วสิwwwww

คนฟังยิ้มรับไม่สะท้าน

“ แหม คงเหงาน่าดูเลยนะครับ ”

อยู่ในห้องคงน่าเบื่อไม่ใช่น้อยเข้าใจเลยล่ะนะ

“ คิก- ไม่ใช่เจ้าพวกนี้หรอกครับ ก็คงจะเพื่อน(?) ละมั้งนะ ถ้าเขานัดผมก็ไปน่ะ แต่ยังไม่มีแผนช่วงนี้เลยไม่ได้บอกน่ะสิครับ ”

“ อย่าอิจฉาไปเลยครับ เดี๋ยวเจ้าสองตัวนี้เสียใจแย่wwww ”

มือยื้นไปลูบๆ ตัวเจ้าตูบที่มันถอยหลังมาคลอเคลียสีข้างขาเขาอยู่

“ เห๋~ อะไรกันๆ อยู่ๆ ก็อยากลงลึกกิจของผมหรอครับ ฮะ ฮะ ฮะ ”

คนโดนถามขบขำไม่ทุกข์ร้อน

“ งั้นผมจะตอบให้ก็ได้ครับ ”

เจ้าตัวเจ้าเลห์พูดอย่างกับจะไม่บอก แต่ก็บอกซะงั้น เดาทางไม่ได้สักอย่าง

“ ก็ปกติธรรมดาเหมือนคนทั่วไปนั้นแหละครับ ตื่นนอนกินข้าวพาหมามาเดินเล่น แล้วก็ทำงานไงครับwwwww ”

เหมือนพาพูดวนไปยังข้อแรก แค่พูดให้มากขึ้นมานิดหนึ่งต่างจากเดิม

คนฟังคอยเก็บข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ

ดูเหมือนใหม่งั้นหรอ อืม…ก็งั้นๆ นี่? ในสายตาของคนประจำถิ่นแล้วสิ่งรอบตัวก็ดูคุ้นตาไปหมดไม่ได้มีอะไรขนาดนั้น ถ้าไม่นับเรื่องความแปลกของเกาะก็ถือว่าน่าเบื่อใช้ได้

ฟังไปเรื่อยๆ แล้วก็แวบภาพคุณย่าที่กำลังถักอะไรสักอย่างตอนว่างๆ อยู่คนเดียวขึ้นมาเฉยเลย

“ wwww ทำตัวอย่างกับคนแก่เลยครับ ”

นิ้วชี้ไปทางผู้ถูกกล่าวพร้อมๆ กับเสียงขำกวนประสาท

“ ? ”

เอียงคอสงสัยงงๆ ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าพูดกับเขาหรือหมากันแน่ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมากนัก ก็นะไม่ใช่อะไรที่เขาจะใส่ใจเท่าไหร่นี่นา

“ อืม~ จะว่างั้นก็ถูกครับ ช่วยงานที่บ้านแล้วก็ไปนั้นนี่กับใครสักคนด้วยครับ ช่วงนี้เลยมีอะไรทำไม่ให้เบื่อดีครับ ”

คำพูดแอบบอกแผนวันหยุดแบบกำกวม

“ แล้วซัทซึกิคุงละครับ? ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างละครับ ”

“ อ๋า~ ผมเป็นคนที่นี้อยู่แล้วน่ะครับ ตามที่พูดเลย ”

“ ก็อยากจะไปเที่ยวอยู่หรอกนะครับพอดีติดธุระอะไรหลายๆ อย่างน่ะเลยไม่ได้ไป แต่อยู่ที่นี้ก็ดีครับ ส ง บ สุ ข ดี ”

มือที่ว่างแตะปลายคางคิด แล้วพูดเน้นขำๆ ก่อนเปรยยิ้มกว้าง

สงบสุขจริงไหมไม่รู้ ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขานี่? ก็ สงบสุขแหละนะ ฮะ ฮะ

“ ปิ๊งป่อง— ครับซัทซึกิคุง ” ^^)✓

เสียงเลียนแบบรายการถามตอบดังขึ้นล้อพร้อมร้อยยิ้มกวนประจำตัว

เขายืนมองดูสถานการณ์คนเอนจอยแพ้ดบายด็อกเป็นอย่างมากตรงหน้า ยืนอยู่อย่างเฉยเมย เจ้าหมาก็ช่างแสนรู้คอยออดอ้อนส่ายหางเอาใจ ดีนักที่ก่อนออกนอกบ้านสั่งปิดระบบความดุไปก่อนไม่เช่นนั้นอีกคนคงได้ถูกเจ้าสองตัวนี้ขย่ำเอาเป็นแน่ ถ้าเข้ากระโจนมาสุ่มสี่สุ่มห้าอ่ะนะ

คนพาหมามาเดินยืนมองคนที่กำลังจ้องเจ้าตูบของเขา…

งืม….จากห้องA หรือเปล่านะ? เจ้าคนความจำดีมองแล้วคิด

“ อยากลองลูบเด็กๆ ดูไหมละครับ? ”

เพราะดูท่าจะสนใจขนฟูๆ เจ้าสองตัวเป็นพิเศษเลยลองทักขึ้นดู

เขากล่าวคุยกับเจ้าตูบสองตัวที่เดินนำอยู่นิดหน่อย ตามขนสีดำและน้ำตาลเริ่มมีลายจุดสีขาวจากหิมะเป็นหย่อมๆ

พวกมันหันมาเหลือบมองแล้วส่ายหางน้อยๆ อย่างแสนรู้

น่าแปลกใจนักที่ช่วงนี้สงบสุขกว่าที่คิดไว้ หรือเพราะฤดูหนาวมาเยือนกันนะ? ' พวกมัน ' เลยไม่ค่อยที่จะคอยมาพูดจ้อจี้จอกแจ๊กที่ข้างหู

อืม…ก็สบายหูกว่าแต่ก่อนล่ะนะ

oO( คิดถึงคุโระจัง จังเลยน้า~ )

#THK_ปิดเทอมฤดูหน
(แวะมา+แพ้ดหมาสั้นๆ ได้นะฮะ☺️🫳)
| ณ. ไคยะตามทางเดินสวนสาธารณะ
| เวลา 07 : 53 น.

“ ..หนาวจังเลยแหะ~ ”

ปากบ่นพึมพำเงยหน้ามองปุยสีขาวนวลที่ค่อยๆ ลอยละล่องโปรยลงมาอย่างช้าๆ

ช่วงวันหยุดหลังผ่านการสอบมาอย่างสบายปรือไร้ขอกังวล และก็อย่างเช่นเคยตัวของเขาก็ต้องกลับมาอยู่ช่วยงานคอรบครัวที่ไคยะ

“ อีกสักพักค่อยกลับดีกว่าเนอะเดซี่ คาราเมล ”

อาจารย์หนุ่มแว่นนิ่งค้างกับปฏิกิริยาที่เขาได้เห็น ในขณะที่เขาลุกขึ้นค่อยๆ สบตามองดวงตาคู่สวยที่หลบใบหน้าเขา

"..."

ก่อนฝ่ามือหนาจะขยับมือรอยแผลเป็นข้างหนึ่ง ทาบลงบนแก้มของตัวเอง แม้ว่าแก้มทั้งสองข้างจะแดงทีละนิดแล้วก็ตาม

เรียวยะไม่เคยรู้ว่าตัวเองได้ทำสีหน้าแบบนั้นมาก่อน หรืออาจจะเป็นสิ่งที่เขาหลบซ่อนความรู้สึกนี้เอาไว้

[@thk-kazeyamaryoya.bsky.social]

(แวะมาแปะโมเม้นเมื่อนานมาแล้วค่ะ//ยืนตัวแดง)

“ พี่ครับ ”

“ ผมรักพี่นะ ”

เมื่อเคนโซได้ยินคำตอบ นัยตาเล็กๆก็ปรากฏขึ้นบนดวงตาของเขา

เสียงหัวใจเต้นถี่ จนกวนสมาธิ
ใบหน้าเริ่มร้อนฉ่าขึ้นมาจนต้องเอามือบังไว้
ก่อนเขาจะตอบด้วยเสียงที่แผ่วเบา

“ อืม….. ”

“ ผมขอคิดดูก่อนนะครับ…. ”

.
.
.