(จากพี่สู่น้องจิ๋ววว🤏🐺✨)

(ให้ยูปๆน้า🐺✨)

(เรย์จิ๋วบินได้เย้ๆๆๆ .เอาหางปัดๆใส่ซุยซุย นี่แหน่ะ)

(ปักค้าบ วิ่งมาเปียกแล้ว🐺💦)

(ให้พี่ฉาวลูบได้ไม่จำกัดเลยค้าบ🐺🌸🫳🏻)

(เพ้ทจนขนฟูหมดแล้ววว นายจะทำไรอะฟ้องมะม๊าแน่😠😠)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !

ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา

( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )

#MSG_bunkatsu l #MSG_babysadine

คุณพบใบประกาศ ณ หน้าห้องชมรมแปลกๆชมรมหนึ่งเข้า

'🐟ชมรมปลา ซาร์ดีน และฟอสซิล🦖 ยินดีต้อนรับ✨
สู่Workshopพวงกุญแจโหลระบบนิเวศใบจิ๋ว🌊
กับสารพัดของกุ๊กกิ๊กมากมายให้คุณได้เลือกสรรจัดแจง
⚠️และที่สำคัญราคาเพียง 500 เยน ต่อโหลเท่านั้น!!⚠️'

🐟เชิญเข้าร่วมWorkshop : shorturl.asia/iLE8y
🦖Doc ชมรม : shorturl.asia/A1Ewr

#MSG_เปิดโรล แยกรูท | สนามกีฬา

ปลายปากกาเวทมนตร์สะบัดพร้อมริมฝีปากที่เอ่ยคาถาขึ้นมา มวลน้ำเริ่มลอยขึ้นมาจากกระบอก ก่อนจะขยับไปตามปลายที่วาดลวดลายอยู่ในอากาศ

ซ้ายที
ขวาที

คนที่คุมมันอยู่ดูจะชำนาญพอตัว ด้วยเพียงการตวัดเบา ๆ มวลน้ำก็ขยับราวกับปลามีชีวิตกำลังแหวกว่ายอยู่

โชว์ตรงหน้าเกือบจะสมบูรณ์แบบอยู่แล้วเชียว

หากไม่ใช่ว่า ในฉากจบสุดท้ายมันกลับไปสาดเข้าหน้าคุณเต็ม ๆ

ยกอุ้งมือขึ้นลูบใบหน้าตนเองจนใบลู่ไปด้านหลัง ถ้ายังหาไม่เจอดวงอาทิตย์คงได้ลับฟ้าไปเสียก่อน หากยังเป็นเช่นนั้นคงหายากมากกว่าเดิม

เขาเหลือบมองร่างบางกำลังก้มหาของตามพื้นหญ้ารอบ ๆ ลมหายใจพ่นออกมายาวยืด พยายามกดอารมณ์ขุ่นมัวในใจให้ได้พาลใส่เธออีก

"สร้อย มันเป็นสร้อยมรกต..."

ว่าพลางเหยียบย่ำพื้นหญ้าที่ล้มตาย เขาตั้งสมาธิไม่ได้สร้อยของจนโดนผลจากเวทไปด้วย

(ชมแบบนี้ให้แปะอุ้ง ๆ เลยค้าบบบ🐾🐺✨)

(เพ้ทได้เลยค้าบ ตอนจิ๋วว่าง่าย มะแง่ง มะกัดด้วย🐾🐺)

"ฉันทำธุระอยู่"

น้ำเสียงเรียบขุ่นมัวมากกว่าปกติ เพราะความหงุดหงิดที่ก่อตัวขึ้นภายใจ

เขาเริ่มเดินต่อพร้อมกับใช้เวททำให้พื้นที่สีเขียวรอบตนค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล และตั้งสมาธิไม่ได้เวทมีผลกับรองเท้าหรือเสื้อผ้าของเธอด้วย

ประกอบกับรูปร่างสูงใหญ่ของเขาแล้ว หากเป็นคนขวัญอ่อน คงเผลอขาอ่อนไปแล้วแน่ ๆ

เขาเหลือบมองเด็กสาวเพียงครู่เดียว ก่อนจะปรายตาไปยังพื้นหญ้ารอบตัวที่เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแห้งกรอบ ไม้กายสิทธิ์ในมือสะบัดเบา ๆ สั่งให้เวทหยุดลงชั่วคราว

“แล้วยังไง...”

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบ ๆ อย่างไม่รับแขกนัก เขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอ และดูจะไม่ได้ใส่ใจต้นไม้หรือดอกไม้พวกนั้นแม้แต่น้อย

ถึงฝีเท้าของหมาป่าตัวน้อยจะเบาและเงียบเพียงใด แต่สัญชาตญาณของเขาก็ยังรับรู้ได้ถึงสายตาที่จับจ้องมา ใบหูแหลมขยับเล็กน้อย รับฟังเสียงรอบตัว ราวกับกำลังสำรวจว่ามีใครอยู่แถวนี้อีกหรือไม่

กว่าจะรู้ตัว เสียงฝีเท้าก็มาหยุดอยู่ด้านหลังเสียแล้ว เรย์คุหันขวับไปมองในจังหวะเดียวกับที่ปลายนิ้วของอีกฝ่ายจิ้มลงมาบนตัวเขา แสงอาทิตย์ยามอัสดงทอดกระทบดวงตาสีน้ำทะเลจนลุกวาว

+

(ไม่เป็นไรเลยค้าบ เราเข้าใจว่าบลูมันเด๋อ ๆ👐🌟)

ได้ยินชื่อที่เธอเรียกเขาก็ถึงกับคิ้วกระตุก เรย์คุกอดอกหรี่ตามองรุ่นน้องจอมซน

"ขึ้นได้ก็ต้องลงเองได้"

พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง จะให้คอยช่วยตลอดไม่ได้หรอกนะ—

เมื่อเด็กสาวตั้งหลักได้ มือที่คว้าธงไว้จึงคลายออก ก้มมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า... เท้าเปล่าอีกแล้วหรือนี่

"ซ้อมด้วยการวิ่งไปชนคนอื่นเนี่ยนะ"

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนจะคลายออกพร้อมกับพ่นลมหายใจ

"ฉันไม่มีชมรม"

(คนติดสกินชิป vs คนมะใช่สกินชิป
คุณวาดเก่งมั่กกกกเส้นดีสกินโทนแส่บนัว รวมแล้วอร่อยค่า😭😭💖✨)

#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
#MSG_NanamiKisen

การละเล่นที่หลากหลาย การละเล่นที่ไม่รู้เบื่อและยินดีต้อนรับสู่เกมกีฬาสำหรับการปล่อยความสนุกไปพร้อมกับเวทมนตร์

“ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร ”

ขอเชิญชวนทุกท่านเข้ามาร่วมสนุกไปกับชมรมของพวกเรา !

รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ในนี้เลย :
docs.google.com/document/d/1...

#MSG_Songkranfes

“wwwwยิงไม่โดนฮิเมะหรอกน่า~! ยังเร็วไปพันปี~ (,,>ヮ<,,)“

( ก่อนจะตัวล่ำปึกแบบทุกวันนี้ หมาดุก็เคยตัวจิ๋วตาแป๋ว ๆ นู่มนิ่มมาก่อนน๊า 🐾✨

ตลาดวายแล้วเราเพิ่งมาวาด วาดไม่ทันแล้วววว🥹)

ร่างสูงเพียงมองก้อนขนสีเงินโดดเด้งดึ๋งอยู่ตรงหน้าตาปริบ ๆ ช่างเป็นคนที่ร่าเริงดีเสียจริง

ตอนแรกเขาว่าจะเดินออกไปแล้วแต่อีกคนดันหันมาถามเสียก่อน

"ก็ทานได้"

เขาตอบห้วน ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติ

“ราคา 2,000 เยน…”

เรย์คุพึมพำเบา ๆ ราวกับพูดกับตัวเอง แต่ดังพอให้อีกฝ่ายได้ยิน

“ถ้าไปดูร้านอื่น คงซื้อได้สักห้าหกชิ้น”

พูดจบ เขาก็เดินออกจากตรงนั้นทันที ปล่อยให้อีกฝ่ายยืนคิดทบทวนอยู่ตามลำพัง

เขาละสายตาจากเปลือกหอยในมือ ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตากับพ่อค้า ดวงตาสีมรกตลุกวาวมองนิ่งไม่ไหวติง ราวกับพยายามมองทะลุผ่านรอยยิ้มและใบหน้าแสร้งเป็นมิตรนั้น

“งั้นเหรอ”

เสียงเรียบตอบสั้น ๆ พลางวางสินค้ากลับลงไว้ที่เดิม เขาเหลือบมองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายเพียงครู่เดียว ก่อนจะก้มลงมองของชิ้นนั้นอีกครั้ง

+

สัมผัสของมือเรียวที่แตะลงบนบ่า ทั้งตัวตนและเสียงของอีกฝ่ายล้วนรบกวนความเงียบภายในใจของเขา แต่น่าแปลกเขากลับไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดเท่าเมื่อก่อน เรย์คุปัดมือบนบ่าออก

“งั้นก็คงไม่มีทางเลือก…นอกจากต้องดับลมหายใจนายงั้นสิ ?”

แผ่นหลังกว้างยังคงหันให้คู่สนทนา ไม่ได้ขยับหนีไปไหน และไม่คิดจะหันกลับไปมอง น้ำเสียงนั้นเรียบนิ่ง ไร้ทั้งความขุ่นเคือง และไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง

การแห้งเหี่ยวของต้นหญ้าหยุดลงชั่วขณะ ใบหูแหลมบนศีรษะขยับชี้ไปทางต้นเสียง ก่อนที่เขาจะหันไปมองเสียอีก แสงอาทิตย์ยามอัสดงกระทบลงบนนัยน์ตามรกตจนมันส่องประกาย ราวกับดวงตาของสัตว์ป่าขณะออกล่า

แต่ทันทีที่เห็นว่าเป็นเด็กสาว เขาก็ละสายตาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะก้มลงมองหาบางสิ่งต่อท่ามกลางหญ้าแห้งกรอบ

“ไม่ใช่ธุระของเธอ”

น้ำเสียงหยาบกระด้างกว่าปกติ จากความหงุดหงิดที่เริ่มสะสมอยู่

(ไหน ๆ มาหอมหัวก่อนฟุดฟิด ๆ)

เวทมนต์หยุดเคลื่อนไหวพร้อมกับใบหูแหลมชี้ตั้งขึ้น เขาเหลือบมองที่มาของเสียงอุทาน ในขณะนั้นัยน์ตาหมาป่าเรือนแสงเป็นประกายวิบวับจากการตกกระทบของแสงอาทิตย์ที่เคลื่อนลงต่ำ

"ยังไม่รีบกลับหออีก"

ทันทีที่รู้ว่าเป็นเจ้าเด็กแสบดวงตาของเขาก็อ่อนลง เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเตือนปนดุรุ่นน้องเบา ๆ

(ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันนะคะ เรย์คุอาจจะเหน่ยใจแต่ยิ่งเล่นด้วยกันยิ่งเอ็นดูน้องอายุจังง น้องมึนมาก5555555555555โอ้ยหลานป้าหอมหัวฟอดดดดด😍✨💖🤏)

(อหอือือาำกดืไกนดฟหดไหพำ รูมเมทมาแตะเนิ้อต้องตัวแบบนี้มันจะไอนั่นนะคะไอนั่นเลยนะคะ!!!😭😭🧎‍♂️🧎‍♂️🔥🔥🔥💕 หัวใจผมทะลุออกมาเต้นบีบอยแล้วอืออออคุนวาดเรย์คุเท่มั่ก ฮาคุจังคนหล่อของป้า😳😳)

ที่ต้องการคือแบบนี้เองสินะ ? ถึงจะเป็นนาย, เรื่องพรรค์นั้นก็ไม่ไหวหรอก

ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจ นายก็ไม่มีวันได้ความสงบสุขจากที่ไหนทั้งนั้น สัญญาเลยล่ะ

สายตาเพียงแลอีกคนเดินไกลออกไปจนลับคลองจักษุ–

ซะเมื่อไหร่

กรรไกรสีเงินถูกหยิบออกมา สุรเสียงเบาหวิวโบกสะบัดร่ายคาถา ทันใดกายหยาบก็ลอยเหนือพื้นดิน

ร่างนั้นตรงดิ่งเข้าหาเงียบเฉียบ เนตรไร้แววเหลือบลงจ้องจากด้านหลังราวสังเกตการณ์

ไม่นานนัก, ความเงียบก็อันตรธานเลือนหายไป

( ซับไทยใน alt เลยคั้บ )