En 2018, a cidade de Nova Iork retirou unha estatua de Sims de Central Park como resposta a estas críticas

Anarcha, xunto con outras mulleres esclavizadas como Lucy e Betsey, son agora recoñecidas como as verdadeiras figuras centraids do progreso médico xinecológico.
A sua historia é un pilar crítico no estudio da ética médica e o racismo sistémico na medicina.

Como muller esclavizada, Anarcha non tiña dereito legal a negarse a estos procedimentos. Sims incluso chegou a comprala para ter control total sobre as suas ciruxías.

Aproveitando a sua doenza Sims realizou polo menos 30 ciruxías experimentais nela sen anestesia, baixo a falsa crenza pseudocientífica da época de que as persoas negras non sentían dor da mesma maneira que as brancas.

Anarcha é recordada por ter sobrevivido a un sufrimento extremo baixo a experimentación do médico J. Marion Sims entre 1845 e 1849:
Tras un parto traumático de 72 horas aos 17 anos Anarcha desenrolou fístulas vesicovaxinales e rectovaxinales, unha condición que provocaba incontinencia crónica e dor

MULLERES QUE FAN HISTORIA
Anarcha Westcott (1828–1869) foi unha muller negra esclavizada en Alabama, coñecida históricamente como a "nai da xinecología moderna" debido a que o seu corpo foi utilizado para desenrolar técnicas quirúrxicas fundamentais nese campo.

Documentales como Proserpina, violencia ao desnudo cuestionan cómo a historia do arte glorifica a violencia contra as mulleres, presentándola como unha "obra de arte".

Este enfoque mitifica o abuso, ocultando a violencia de xénero baixo unha narrativa de raptos románticos
A obra, ubicada na Galería Borghese, captura unha tensión extrema onde a man de Plutón afundese na pel de Proserpina, representando un dinamismo e realismo que anticipan o barroco

CULTURA FEMINISTA.
Proserpina. Violencia ao desnudo. En RTVE.play
O rapto de Proserpina, exemplificado pola escultura de Bernini, é un icono da violencia erotizada no arte occidental, onde agresións sexuais estetizanse como beleza e talento masculino.

Obra Cumbre: En 1977 publicou o icónico "Mapa do fondo do océano mundial", que revelou por primeira vez a complexa xeografía das profundidades mariñas para o público xeral.

Cando identificou o val de grieta en 1952, Heezen inicialmente descartou o seu descubrimento calificándolo despectivamente como "cousas de mulleres" (girl talk). Solo aceptou a realidade cando os epicentros de terremotos submariños se alinearon perfectamente ca grieta que ela trazara

Debido ás supersticións da época que prohibían ás mulleres subir a barcos de investigación, Tharp traballou en terra durante gran parte da sua carreira. Mentras o seu colega Bruce Heezen recolectaba datos con sonares, ela transformaba esos números e perfís sonoros en detallados mapas dibuxados a man

En 1957 publicaron a sua primeira cartografía do Atlántico Norte, demostrando a existencia da dorsal medio-oceánica, unha enorme cordilleira submarina que atravesa o océano de norte a sur onde se crea continuamente novo fondo mariño.

MULLERES QUE FAN HISTORIA
Marie Tharp foi unha xeóloga e cartógrafa mariña estadounidense cuias innovadoras visualizacións dos fondos oceánicos e o descubrimento do val do rift do Atlántico medio desafiaron as ideas xeolóxicas ampliamente aceptadas da época.

Agresións contra feministas de Terra Feminarum 8 marzo 2026 YouTube video by Terra Feminarum

Cando a vitimización agocha un forte desprezo polas liberdades alleas, estamos ante unha expresión de intolerancia totalitaria.

#DebateNonAtaque #FeminismoSi #MatonismoNon #TerraFeminarum

youtu.be/9TFgrfiV-v0

Mentras o mundo cala. Porque as mulleres non importamos
www.rtve.es/noticias/202...

En Afganistán as mulleres deben ir cubertas por completo para evitar que os homes as agredan porque seique eles non son quen de controlarse.
O retroceso en dereitos e liberdades das mulleres é terrible en todo o mundo. Non se nos ocorra pensar que ningunha estamos a salvo.

Debemos ser nos as que resolvamos os problemas de control coa indumentaria, provocándonos preocupación e gastos, porque patriarcado e capitalismo van sempre da man, xuntos contra nos.
Pero, por qué debemos controlar eso? A quen incomoda que a nosa roupa, marque a nosa fisonomía? Qué hai que evitar?

A presión sobre os nosos corpos chega a límites insospeitados. Agora resulta que imos necesitar un tapaconas, porque outro nome non se nos corre, para que a roupa non marque a forma da nosa fisonomía.

Nin o esforzo nin o risco para as mulleres doantes merece o pago que estas empresas fan a precariedade das mozas.

Controis e probas médicas e meses de medicación hormonal son pasos previos á intervención cirurxica necesaria para a extracción de óvulos. Óvulos con carga xenetica que deixan de ser da doante e que non din canto tempo gardan nin que fan cos que non se usan.

abusando sempre da precariedade e a miseria das mulleres.
Neste cartaz falan de empoderamento e sororidade. Pero non contan o desgaste que supón para unha muller nova a doazón de óvulos a nivel médico, tanto físico como psicoloxico.

En Compostela as mulleres somos agredidas demasiado a miudo, ás veces físicamente, ás veces psicolóxicamente.
A imposición da maternidade como algo non elexido por nos é violencia psicolóxica.
As nosas capacidades reproductivas son obxeto de compravenda e alquiler dun xeito obsceno,

É moi probable que te agobies e enfurezas vendo 'Crédeme', pero conven a sua visualización nun país onde os delitos sexuais e o abuso contra a muller están desgraciadamente á orden do día.

¿Eh? ¿Espérase unha actitude concreta cando eres víctima dun delito sexual? Duas detectives a miles de kilómetros de Adler, ás que dan vida Toni Collette ('Pequena Miss Sunshine') e a duas veces gañadora dun Emmy Merritt Wever ('Godless'), terán a chave para resolver o enigma.

CULTURA FEMINISTA.
CREDEME (NETFLIX)
Trátase dunha miniserie de 8 capítulos de 45 minutos que comenza ca historia de Marie Adler (Kaitlyn Dever), unha moza que denuncia unha violación pero á que as autoridades e o seu entorno máis cercano non a cren porque "a sua actitude non é a esperada".