/ยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรกัน
/นั่งเหม่อ

อุตส่าห์สังเกตด้วยเหรอ? เขินจัง
ไม่ต้องกังวลหรอกนะ
#Mgr_Finaldayss1

#Mgr_commu

🌑🌓🌕
...และแล้ว ปีที่ 5 ของมากิเรอาก็ดำเนินมาถึงจุดจบ

ผู้ที่ต้องจากไปจะได้รับรู้ถึงพิธีการ สิ่งที่จะได้รับ สิ่งที่ต้องตัดสินใจ และขบคิดคำตอบของตนจนกระทั่งถึงเวลาสุดท้าย

"พิธีจันทร์ดวง"

· ── ᛟ ── ·

แท็ก: #Mgr_Finaldayss1

docs.google.com/document/d/1...

· ── ᛟ ── ·

ขอให้เส้นทางที่มุ่งไปนั้นเต็มไปด้วยความหวัง
🌕🌗🌑

🍇
[กลางดึก ห้องพยาบาล]
เมื่อส่งเด็กกลุ่มสุดท้ายกลับหอเรียบร้อย สไปน์ก็ทรุดตัวหลับในทันที

…จากตอนนั้นผ่านมา 4 วันแล้ว ร่างของเขาที่ไม่ได้สติถูกนำมาที่ห้องพยาบาล

ลมหายใจของเขายังคงสม่ำเสมอ แต่ดวงตานั้นไม่ลืมตื่นขึ้นเสียที

…
สไปน์ตกอยู่ในความฝันประหลาด เขารู้เพียงว่ากำลังคอแห้งเหลือเกิน ในตอนนั้น มือของเขาก็ควานพบกิ่งไม้

พอรุ่นพี่บอกอร่อยเด็กสาวก็ยิ้มมุมปากเล็กๆ จากที่ไม่ได้แสดงสีหน้ามานาน... ก็นะ ความรู้สึกที่มีคนมาบอกว่าขนมเราอร่อย มันรู้สึกตื้นตัน​ใจสุดๆ

"อา ค่ะ งั้นฉันขอชิมเลยนะคะ"

รับอีกครึ่งนึงมาใส่ปากและค่อยๆ เคี้ยวลิ้มลอง​รสชาติ

"อืออ อร่อยมากเลยค่ะ ไม่คิดว่าจะออกมาอร่อยขนาดนี้เลยนะคะ"

พอชิ้นแรกหมด เธอก็เริ่มหยิบชิ้นที่สองมาชิ้มอีก เหมือนจะลืมเก็บไว้กินคราวหลังซะสนิท

เธอพยายามก้าวเท้าตามโดยสายตาจับจ้องที่เท้าตนอย่างเดียวเพราะกลัวจะเต้นผิด แต่หลังจากได้ยินคำแนะนำจากอาจารย์​เธอก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา

"เต้นแค่ให้สนุกเหรอคะ...."

เธอหันไปมองคู่อื่นๆ ที่เต้นไม่ค่อยจะเข้าจังหวะ ก่อนจะหันมาสบตาอาจารย์​อีกครั้ง หลังจากขึ้นเธอก็ค่อยๆ ก้าวเท้าเองตามจังหวะเพลงอย่างช้าๆ

"อือ เต้นให้สนุก"

จากช้าๆ ก็ค่อยๆ เร่งจังหวะขึ้นจนตามเพลงทัน

กำลังจ้องขนมในถาดน้ำลายยืดอยู่พักนึง รุ่นพี่ก็เข้ามายืนข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

"พวกมันดูน่ากินทุกชิ้นเลยค่ะ"

เธอเขยิบให้รุ่นพี่เข้ามาดูภายในถาดชัดๆ ขนมปังขิงที่เด็กสาวปั้นไว้อ้วนฉุตั้งแต่แรก ตอนนี้มันกลายเป็นก้อนขนมปังขิงอ้วนฉุกลมบ๊อกที่มองไม่ออกเลยว่าเคยมีแขนกับขา

..แต่เด็กสาวก็หาได้แคร์ไม่

"รุ่นพี่ลองสักชิ้นไหมคะ?"

เธอหยิบขึ้นมาชิ้นนึงยื่นให้รุ่นพี่ด้วยตาเป็นประกาย กะให้รุ่นพี่คอมเม้นคนแรกแหละ

เด็กสาวพยักหน้าตาม แล้วเปลี่ยนมือวางไว้เฉยๆ

"อา..."

พยายามฟังอธิบายการเข้าออกเท้าอย่างตั้งใจ เพราะไม่อยากเหยียบเท้าอาจารย์

"เหมือนจะ... เข้าใจแล้วมั้งคะ?"

แน่นอนว่ายังไม่ค่อยมั่นใจ

"สองปีเลยเหรอคะ..."

นานเอาเรื่องเลยนะนั่น แต่ขณะกำลังคุยเพลินๆ เกือบลืมเรื่องเตาอบไปซะสนิท

"อะ- ค ค่ะ"

รีบรับถุงมือฟองๆ ที่รุ่นพี่โยนมาแล้วก็เอามาสวมอย่างลนๆ นิดๆ เพราะตั้งตัวไม่ทัน

"ร ร้อนๆๆ"

สองมือหยิบถาดๆนึงออกจากเตาแล้วมาวางที่โต๊ะ กลิ่นมันหอมมากถึงจะติดเกรียมนิดๆ ก็เถอะ

"น่ากินจังค่ะ 🤤"

"...โอ้ โอเคค่ะ"

เด็กสาวมองอาจารย์ที่สวมถุงมือจนเสร็จ และก็เดินตามไปที่มุมโถงกลาง ...ยังไม่เข้าใจว่าจะสวมถุงมือทำไมในเมื่อจับมือเปล่าๆ น่าจะสะดวกกว่าแท้ๆ

"แบบนี้... เหรอคะ?"

เด็กสาวเขยิบเข้าไปหาในระยะพอดี อิงจากที่ตนสังเกตคู่อื่นเต้น มือบางเลื่อนมาวางบนบ่าอาจารย์ตามที่บอก อีกมือนึงก็...พยายามจะประสานเข้าไปในถุงมือหนาๆ

"ฉันจะไม่เหยียบเท้าอาจารย์ใช่ไหมคะ?"

"ขอบคุณมากค่ะ แล้วจะรีบเอามาคืนค่ะ"

เด็กสาวโค้งพร้อมรับถุงมือมา ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปหาอาจารย์เวสเกอร์

"กลับมาแล้วค่ะ และนี่ค่ะ ถุงมือ"

เธอยื่นถุงมือให้ผู้เป็นอาจารย์เพราะไม่รู้ว่าจะอีกฝ่ายกะให้ตัวเองใส่หรือยังไง

"แล้วอาจารย์จะเอาถุงมือไปทำอะไรคะ?"

ก็ยังซื่อถามออกไปอีก

"อย่างงี้นี่เอง ดูรุ่นพี่ก็ชำนาญการใช้เวทลมจริงๆ แหละค่ะ"

สังเกตจากการใช้เวทแล้วไม่รู้สึกหิวล่ะนะ

"ไม้กวาด? อ๋อ... เคยลองในคาบแล้วค่ะ แต่เหมือนจะบินไม่ขึ้น"

เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย เหมือนจะซึมนิดๆ

"แถมพอใช้เวทลมไปได้นิดเดียวท้องก็ท้องออกมาซะงั้น ต่างกับตอนใช้เวทหินสร้างของเยอะเลยค่ะ"

ดูถ้าเด็กสาวจะไม่ชำนาญการใช้เวทลมอย่างสุดๆ

(งืออ งามไม่เท่ารุ่นพี่หรอกค่ะ 🥺🤲)

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1

ไฮริคยืนอยู่สักมุมหนึ่งของงาน กำลังซึบซับบรรยากาศงานเลี้ยงอยู่ห่างๆ คอยพูด 'สุขสันต์วันเกิด' ให้แก่คนที่เดินเข้ามาทักทาย

'เวทมนตร์ลวงตางั้นหรอ น่าทึ่งจริงๆ' เขาก้มมองเสื้อผ้าของตนเองที่ถูกเปลี่ยนออกมาอย่างไร้ที่ติ แม้กระทั้งเข็มกลัดตราประจำตระกูลก็ดูเหมือนจริงมากๆเช่นกัน

(หากใครมาชวนเต้นรำกรุณาอย่าเหยียบเท้า มันระบมอยู่เพราะไปสอนเต้นรำมา

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1

เกรต้าในชุดกระโปรงสีฟ้าสดใส เธอลองหมุนตัวครึ่งรอบเพื่อให้กระโปรงบานออก เธอชอบชุดนี้เป็นอย่างมาก แม้จะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาก็ตาม

"!!!" ดูเหมือนเด็กสาวตัวน้อยจะตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศของงานเลี้ยงวันเกิดมาก โดยเฉพาะโซนอาหารในงาน...

(เห็นแบบนี้เกรต้าซ้อมก็เต้นรำมาเป็นที่เรียบร้อย ลองมาเป็นเหยื่อ-- เอ้ย คู่เต้นดูได้)

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1
"ชุดนี้เหรอคะ? แคลริเป็นคนคิดให้ล่ะ น่ารักใช่ไหมคะ ฮะๆ"

"ถึงจะเป็นเวทมายาแต่อาหารตรงนั้นเป็นของจริงนะคะ ได้ลองชิมรึยังคะ?"

หากไม่ได้ออกไปเต้นรำก็เดินเล่นอยู่แถวมุมโต๊ะอาหาร คอยชวนคุยกับผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่เป็นระยะ🎶

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1
🕯️

🪵 "นายเอาแต่ยืนจ้องนิ่งๆ แบบนั้น พวกเด็กๆ ก็เกร็งแย่สิ"
🎗️ "...จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ"
🪵 "โธ่เอ๋ย ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเสียหน่อย...! มานี่เลย!"

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1
🕯️

"ถุงมือ?"

เด็กสาวเอียงคอสงสัย ทำไมต้องใช้ถุงมือ?? แต่ก็...

"เข้าใจแล้วค่ะ"

เด็กสาวก็พยักหน้าทำตามแต่โดยดี เธอเดินเตาะแตะ​ไปหาคุณเมดที่อาจารย์พูดถึง ก่อนจะยื่นมือน้อยๆ ออกไป

"ขอยืมถุงมือหน่อยได้ไหมคะ?

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1

"อือ อันนั้นดูน่าอร่อยจัง"

เด็กสาวในชุดเดรสสีฟ้าแปลกตาเดินตระเวนกินอาหารในงานเลี้ยงตั้งแต่เริ่มงาน และดูเหมือนเธอจะยังไม่หยุดกินจนกว่าจะได้ลองอาหารทุกอย่างในงาน...

"อือ... คงเพราะมันดูเท่ดีมั้งคะ?"

ตอบแบบไม่ค่อยแน่ใจ​ ความจริงเธอก็แค่อยากลองประยุกต์ใช้​เวทเฉยๆ แต่คงจะอธิบายไม่ถูก

"แล้วรุ่นพี่เวราล่ะคะ? ได้ลองเวทอะไรใหม่ๆ บ้างไหม?"

เด็กสาวหันมาถามบ้าง ละสายตาจากขนมปังไปซะสนิท

"ฉันอยากจะลองบินกับรุ่นพี่เหมือนคราวก่อนจังเลยค่ะ"

เด็กสาวมัวแต่กินขนมปังกับมองดูคนอื่นเต้นจนไม่ได้สังเกตรอบข้าง

แต่พออาจารย์เอ่ยทักแบบนั้น เด็กสาวก็หันไปหาทันทีด้วยสีหน้าตื่นเต้น(แบบนิ่งๆ)​

"อยากค่ะ ฉันอยากลองเต้นดู"

"อาจารย์จะสอนฉันเต้นเหมือนตอนที่สอนเวทขยับตุ๊กตาหินใช้ไหมคะ?"

ตาเป็นประกายวิบวับ เธอยื่นหน้าไปหาพร้อมเศษขนมบังที่คงติดเต็มปาก

"อือ ดีค่ะ รู้สึกเหมือนได้อยู่บ้านมากกว่าโรงเรียนซะอีก"

ตายังมองเตา ปากก็เอ่ยตอบ

"คล่องขึ้นมาเลยค่ะ"

"จากแต่ก่อนสร้างได้แค่สะพาน แต่ตอนนี้ฉันสร้างตุ๊กตาหินตัวใหญ่ได้แล้วค่ะ"

ทำมือสูงๆ ตัวโตๆ อย่างตื่นเต้น ขัดกับสีหน้าเรียบนิ่ง

"แต่น่าเสียดายที่ทำให้มันขยับไม่ได้ ขนาดอาจารย์​เวสเกอร์ช่วยสอนให้แล้วแท้ๆ"

"สงสัยคงเพราะท้องหิวแน่ๆ เลยค่ะ"

อาการหิวทุกครั้งที่ใช้เวทยังอยู่แหละนะ

#Mgr_Commu #Mgr_Birthdayfes1

🎵🪄🍇
งานเลี้ยงรื่นเริงก็ต้องมาพร้อมเสียงดนตรี

ฟังคำตอบอาจารย์​แล้วก็เอนหัวเบาๆ

"ถ้าเต้นไม่เป็นก็ต้องสอนไม่ใช่เหรอคะ? แบบเดียวกับที่อาจารย์เวสเกอร์สอนฉันใช้เวทมนตร์​ไง?"

ไม่เข้าใจว่ามันต่างกันตรงไหน ทำไม่เป็นก็สอนให้เป็นสิ

"ฉันก็เต้นไม่เป็นค่ะ เอาจริง... ฉันพึ่งจะเคยใส่ชุดแบบนี้มางานเลี้ยงครั้งแรกในชีวิตเลยล่ะ"

เลยเป็นเหตุผลที่สองมือเต็มไปด้วยของกิน

"แต่เห็นคนอื่นๆ เต้นแล้ว... ก็ดูน่าสนุกดีนะคะ"

งั่มหนมปังดูคนอื่นเต้น

"เหรอคะ..."

พยักหน้าหงึกๆ แล้วก็ถือวิสาสะ​เดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ขนมปังในมือที่ครูไม่เอาตัวเองก็เอามากินต่อ ง่ำๆ

"ไม่ไปเต้นรำกับคนอื่นเหรอคะ?"

เอ่ยถามขณะมองทอดยาวไปที่ลานเต้นรำ

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1
…..•x• ////💦

แอบจับๆเนื้อผ้ากระโปรงเล่น

/กว่าจะก้าวเดินในงานได้ ก็นานอยู่ เพราะว่าเขินตัวเอง~////

(มาแปะสกินงานเต้นรำค่ะ!✨)

เด็กสาวในชุดเดรสสีฟ้าแปลกตากำลังเพลิดเพลินกับการตระเวนกินทุกอย่างในงาน ก็สังเกตเห็นครูเวสเกอร์นั่งอยู่คนเดียวเหงาๆ(?)

เธอเลยเดินเข้าไปหาและกล่าวทักทายตามสไตล์ของตน

"อือ อย่างงี้นี่เอง ฉันจะตั้งใจดูค่ะ"

เด็กสาวพยักหน้าขานรับ ก่อนจะนั่งลงตามคำชวน

"ถึงจะแค่นั่งดู แต่ก็ตื่นเต้นจะเลยค่ะ"

"ขนมของฉันจะออกมาหน้าตายังไงนะ"

เธอกล่าว พลางมองลอดเข้าไปในเตา พยายามจะจับสังเกตว่าแป้งเปลี่ยนสีตามที่รุ่นพี่บอกไหม

#Mgr_commu #Mgr_Birthdayfes1
❄️
เวสเกอร์นั่งมองผู้คนอยู่ในมุมสงบ สองมือประกบแก้วไวน์ร้อนรับความอุ่นจากมัน

บางครั้งก็หยิบคทาเวทขึ้นมาเสกเทียนไขเวทมนตร์แล้วปล่อยให้มันลอยออกไป