เมื่อรุ่นพี่กล่าวต่อ เด็กสาวก็หันไปมองอย่างตั้งใจ
” คิดว่า เป็นชมรมที่ได้ขยับร่างกายเยอะๆ~ จะได้กระปรี้กระเปร่า ก็คงจะดีน้า~ “
” อะไรแบบนั้นหนะค่ะ~ “
เสียงนวลตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง
” แต่ก็แอบกังวลว่า ถ้ายังไม่คุ้นชินกับที่นี่ … จะลองไปชมรมที่ดูเบาๆก่อนดีไหมนะ..“
พูดต่ออย่างลังเล ก่อนจะกลับมามองที่ชายหนุ่มตรงหน้า
” พูดถึงชมรมแล้ว… รุ่นพี่อยู่ชมรมไหนหรอคะ? “
Posts by Oya? ..ね?
“ คิกคิก ถึงจะไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ รุ่นพี่อาโอะ~ ”
“ หลังจากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะคะ~ ”
เสียงนวลของเด็กสาวตอบกลับอย่างร่าเริง ประกอบกับเสียงหัวเราะนุ่มๆนั้น คงเป็นเพราะเธออดจะคิดไม่ได้ว่าการถูกเรียกแบบนี้มันดูน่ารักเสียจริง
“ อ๊ะ เดี๋ยวใกล้จะเย็นแล้ว… ”
ปีที่หนึ่งคงจะเถลไถลนานไม่ได้นี่นะ เด็กสาวมองไปยังวิวสุดสายตาที่กำลังเริ่มเปลี่ยนเป็นสีอบอุ่นของอาทิตย์ใกล้ลับฟ้า
(ระหว่างรอตอบโรลก็ไปเอาหลังคาบ้านคืนค่ะ...
(เค้าไม่ได้เริ่มกระทำใครก่อนเลย สังคม💔)
ขอบคุณที่ให้ยืมเด็ก ๆ ทุกคนมาวาดด้วยนะคะ🍀 )
#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด
ณ ย่านการค้า ขณะที่กำลังเข้ามาทำภารกิจในยานบ่ายนี้
สายตา [คุณ] ก็พลันเห็น
เด็กสาวในชุดพนักงานร้านคาเฟ่
ขณะกำลังตักสตรอเบอรี่ของลูกค้า
ด้วยแววตาสดใส
แต่ทันทีที่เธอสบตากับคุณ
เธอนิ่งไปราวกับถูกจับได้ ก่อนมองไปด้านหลังสลับกับใบหน้าคุณ
แล้วยกปลายนิ้วที่ริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เงียบ
ก่อนยกมือไหว้ทำเป็นอ้อนวอน
ไม่สายตาไปจากคุณราวกับกำลังรอคำตัดสิน
ค่ะ~🌸
ใบหน้านวลยิ้มพร้อมพยักหน้าเป็นการตอบรับเรื่องที่เธอเพิ่งเข้ามาในปีนี้
เหมือนว่าใบหน้าของเธอจะยังขึ้นสีระเรื่ออยู่ การได้พูดคุยกับคนใหม่ๆคงจะไม่ใช่เรื่องที่คุ้นชินนัก
" ชมรม.. หรอคะ? "
เธอแสดงสีหน้าครุ่นคิดสักพัก
ก่อนจะทำท่าเหมือนจะพูดบางอย่าง แล้วก็อ้ำอึ้งไป
" เอ.. "
เหมือนว่าจะลังเลว่าจะพูดถึงชมรมไหนดี..
ก็มีแต่อันน่าสนใจนี่นา
#MSG_bunkatsu
#MSG_โรลเปิด | แยกรูท
[ช่วงเตรียมกิจกรรม]
ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับการเตรียมกิจกรรมชมรมของตัวเอง แน่นอนว่าเด็กสาวสุดแสนน่ารักก็ยุ่งไม่แพ้กัน
เธอกำลังเดินอยู่คนเดียวตรงทางเดิน พร้อมพูดอะไรสักอย่างกับลังกระดาษ 2 ลังที่กำลังลอยอยู่ข้างๆ(?)
และดูเหมือนเธอจะไม่ได้สนใจรอบข้างเลย หากไม่หลบทางให้เธอก็น่าจะชนเข้ากับลังกระดาษไม่ก็ตัวเธอเอง
(แวะมา+ได้เจ้าค่าา)
(พลังของมิเนะจังคือคุยกกับกล่องได้นี่เอง!!! //ขอปักไว้เดี๋ยวมา + นะคะ ><)
~🌸
เด็กสาวพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มและตอบกลับด้วยเสียงนุ่มในลำคอเบาๆ เป็นการยืนยันว่าเรื่องที่ว่าเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน
" อะ เอ๊ะ- ด ได้ค่ะไม่มีปัญหา เอ.. "
เมื่อจะขานรับเรื่องที่ถูกถามมา ก็ทำให้นึกได้ทันทีว่า..
" อาเมะฮาระ.. โอยาเนะ เพิ่งเข้ามาปีนี้เลย ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะคะ "
เด็กสาวโค้งลงอย่างสุภาพ
เกือบไปแล้ว ลืมแนะนำตัวไปซะสนิทเลย!
ในเมื่อไม่โดนท้วงติงอะไร-
" อื้อ~ อาโอะเซมไป "
เด็กสาวผลิยิมพร้อมเรียกอย่างมั่นใจออกมา
" งั้นก็เรียกโอยะว่าโอยะด้วยสิคะ "
เสียงนวลไม่ลืมที่จะโต้กลับบ้างเมื่อได้ยินมาแบบนั้น
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ใบหน้าก็เงยขึ้นมองพร้อมรอยยิ้มจากความโล่งใจ
" วาดรูป.. หรอคะ? "
เด็กสาวเอียงคอเล็กๆด้วยความสนใจ
" รูป.. เอ๊ะ- "
ต-ตั้งแต่เมื่อไหร?!
เอออออ๊ แสดงว่าท่าทีพงกๆเมื่อกี้ไม่ใช่ง่วงแต่มองขึ้นมาดูแบบอยู่หรอเรอะ!
มือเล็กเผลอยกขึ้นมาป้องปากโดยไม่รู้ตัว
" อื้อ- /// "
เธอหลบตาเล็กๆ
" เป็นครั้งแรก.. ที่มีคนวาดรูปตนเองเลยค่ะ "
พอดีใจก็เผลอหน้าแดงอีกแล้ว
( ตอนแรกแอบกังวลๆ ขอบคุณนะคะะเป็นใจฟููเลย 🤍 ////)
อา..💦 เอ—
เธอลนลานออกทางสีหน้า
“ ป-เปล่า.. ไม่ใช่นะคะ เอ..”
ก็แบบว่า..
“ พอดีเห็นว่า .. ขยับศรีษะขึ้นลงเล็กๆแบบนั้น-.. ”
จะบอกว่าจริงๆแล้วไม่เห็นหน้าด้วยซ้ำมันก็ออกจะ..
“ เลยคิดว่า ง่วง.. หรือเหนื่อยอยู่รึปล่าว.. หนะค่ะ?”
สุดท้ายก็ได้แต่ยืนนิ่งกุมและลูบมือตนเองด้วยความประหม่าอยู่อย่างนั้น
( อื้มๆ บรรยากาศดีมากๆเล- /ตกใจเห็นรุ่นพี่เดินเล่น เ ดิ น.. เ ดิ น?! เอออ๊?!! ( °ㅁ° ;).ᐟ .ᐟ)
(ขออนุญาตนะคะ ( ⸝⸝. .⸝⸝) )
เพราะเพิ่งเข้ามาปีแรก จึงไม่แปลกที่เธอจะยังไม่ได้เข้าไปช่วยชมรมใดเป็นพิเศษ เด็กสาวจึงตัดสินใจหาที่สงบๆเพื่อนั่งซึมซับบรรยากาศ
ทว่า...
หลังจากนั่งอยู่นานสองนาน สายตาก็แอบเหลือบไปเห็น..
คุณ บ ลู เ บ อ ร์ รี่ พงกหัวขึ้นลงเล็กๆอยู่เรื่อยๆ
สุดท้ายก็เลย..
" เหนื่อยอยู่.. รึปล่าวคะ? "
/ยื่นผ้าเย็นให้คุณ
เธอเผลอคิดว่าคุณกำลังง่วงอยู่เสียอย่างนั้น
( หัวใจพองโตแบบนี้จะยิ้มเยอะๆเลยค่ะ Y////Y )
( เหมือนเห็นภูติดอกไม้ตัวน้อยเลย~)
เอ๊ะ-?
สายตาของเด็กสาวมองไล่ตามมือหนาที่เหมือนจะนำบางอย่างมาให้
เมื่อรับมาก็เอาแต่ต้องมองอยู่อย่างนั้น
จริงๆแล้วเธอเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำ เพราะแทบจำไม่ได้เลยว่าเผลอทำตก
มือเล็กเปิดดูถุงฮามากุริ
' ไม่มีอยู่จริงๆด้วย! '
" ขะ-ขอบคุณนะคะ..ดันซุ่มซ่าม.. อ๊ะจริงด้วย! "
" อาเมะฮาระ โอยาเนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ "
โค้งให้อย่างสุภาพ
(ตาไม่ดีมองไม่เห็นขออภัยที่หายไปนะคะ TTTT)
เธอยังคงยังยิ้มแย้มอยู่อย่างนั้นเมื่อคุณส่งเสียงประหลาดใจ จนกระทั้งเมื่อได้ยินคำถามต่อมา
ใบหน้านวลมองมาที่คุณพร้อมเอียงศรีษะเล็กๆ
" เอ.. งั้น-ไม่ใช่หรอคะ? "
เสียงใสเอ่ยถามกลับด้วยความฉงน
แน่นอนว่าจริงๆแล้ว เธอก็ใช้สัญชาตญาณเพียงเท่านั้น และหวังว่าครั้งนี้จะถูก..
#MSG_bunkatsu
#MSG_เปิดโรล แยกรูท
ท่ามกลางบรรยากาศความคึกคักของการเตรียมงาน
ชายร่างสูงโปร่งที่ด้านหน้าถูกวางไว้ด้วยแผ่นกระดานวาดรูปกำลังจับจ้องมายัง 『คุณ』
ก่อนจะหลุบตามองลงกระดานตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ว่าคุณจะขยับตัวทำอะไรก็ตาม...
#MSG_commu
[ เลื่อนกำหนดการอีเว้นท์ ] เนื่องจากช่วงนี้เป็นวันหยุดสงกรานต์เพื่อให้ทุกท่านได้พักผ่อนกันอย่างสบายใจ ทางคอมมูจึงมีการเลื่อนกำหนดการณ์เล็กน้อยเพื่อเพิ่มเวลาให้กับชมรมต่าง ๆ ที่กำลังจัดเตรียมโปรโมทและเพื่อให้ทุกท่านที่กลับมาจากวันหยุดพักผ่อนได้กลับมาเข้าร่วมอีเว้นท์พร้อมกับผู้เล่นท่านอื่น ๆ ค่ะ
ใบหน้านวลหันหนีไปไม่กี่องศา
ปากเล็กเม้มลงเบาๆก่อนมือข้างหนึ่งจะมาแปะที่แก้มของตนเอง
" จะถือว่าเป็น... "
เวลาหญิงสาวเหมือนถูกชมว่าหอมมันก็ เขินนะ
" ... คำชมแล้วกันนะคะ "
เธอหลบตาเล็กๆ
( ผลของวิถี : หากคุณมีบาดแผลเล็กเช่นแผลถลอก ก็จะค่อยๆฟื้นฟูในขณะนี้ )
" จ..จริงด้วย เกือบลืมเลย "
" อาเมะฮาระ โอยาเนะ ฝากตัวด้วยนะคะ รุ่นพี่~! "
เด็กสาวยิ้มหลังแนะนำตัว
( ร-รุ่นพี่่่่ คะะะะ 😭😂😭😂 ยะ อย่าชมเยอะ จะเขินมุดไปอยู่ใต้เตียงแล้วนะคะะ /////// )
(โอ้ยเขินมาก รุ่นพี่อยู่ดึกมาก Y//////Y คิดว่าจะนอนแล้วนะคะเนี่ย .ปิดหน้า)
((ตามมาแปะร่างจิ๋วอีกคนค่ะ ><))
เอ๊ะ-?
เสียงที่จู่ๆก็ดังขึ้นใกล้ๆหู ทำให้เธอเผลอชะงักโดยไม่รู้ตัวก่อนจะหันมามอง
" ... "
~🌸
" ฮะๆ~ เหมือนคุณอัศวินเลยค่ะ "
เด็กสาวหัวเราะเสียงเบา ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู
" พอสบายใจก็เป็นแบบนี้ทึกทีเลย.. รบกวนรึปล่าวคะ? "
เสียงนุ่มนั้นไม่ได้ปฎิเสธเรื่องกลิ่นดอกไม้ที่ไปแตะจมูกคุณ แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
( โอสสส✨ ถ- ถึงแบบนั้นก็ห้ามหักโหมนะคะรุ่นพี่!! )
#MSG_โรลเปิด
#MSG_bunkatsu
(ใครผ่านไปผ่านมา มาให้ผมช่วยยกของซะดีๆ)
กิจกรรมชมรมเริ่มกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง
เก็นแม้ไม่ได้ช่วยงานในเบื้องหน้า แต่ว่าก็คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง จนตอนนี้ส่วนของชมรมที่ตนอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว
" ให้ผมช่วยนะครับ " ( ^_^ )
เสียงแผ่วเอ่ยทักพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ปรากฏตัวขึ้น 'ขวาง' คุณเอาไว้
ไม่นานนักฝ่ามือหนาก็จะถือวิสาสะยกสิ่งที่อยู่ในมือคุณให้
( มิเนะจังใช้เถอะนะะ ไว้จะไปซื้อใหม่ให้ก็ได้ 😭 )
( วิ่งหนีรุ่นพี่ กลัวไปรบกวน แต่ก็อยากให้กำลังใจ > <)
(/ไม่กล้ากิน หลับตาปี๋ กลัวโดนรสเผ็ด > < )
#MSG_bunkatsu
คึกคักมากๆ! แต่ละชมรมเตรียมงานกันอย่างขยันขันแข็ง
และในภาพนั้น เธอเผลอไปเห็นคุณที่กำลังพักหายใจอยู่
" ยืมมือหน่อยได้ไหมคะ ? "
.ยื่นมือข้างหนึ่งมาหาคุณ🫴
/แปะ/
.แล้วเธอก็เดินหนีไป
.แล้วก็หยุดเดิน
" พยายามเข้านะคะ!! " (เสียงไกลมาก)
.แล้วก็วิ่งหนีไป
「คุณได้รับผ้าเย็น 1 อัตรา 」
(ผ่านมาให้กำลังใจรุ่นพี่และเพื่อนๆทุกคน ไฟท์ติ้งกับการเตรียมงานชมรมนะคะ!)