suda hayat, birada neşe vardır.

suda hayat, şarapta hakikât vardır.

bunu iki sene önce bir sergide çekmiştim, karısının verdiği ölüm ilanı. geç kalmış sayılmayız, adres de var. andrei rublev'den bir iki dua öğrendikmi herşey tamam.

nefret bu kadar korkulacak, uzak durulacak bir duygu olmamalı, yazınızdan uzak durulması gerektiği gibi bir anlam çıkardım. halbuki sınıf kini ve nefretinin olmaması ya da ayıplanması problem. nefret, yalnızca modernizmin getirdiği bir nifak meselesi değil.

onu mezarı başında anmak gerek, bahaneyle fransa'ya gideriz belki, güllü yasin okuyup döneriz.

kesinlikle hakediyor lynch. bir kaç arkadaş kırkını yapalım diyoruz daha önce leonard cohen icin yapmışlığımız var.

bu şarkıyla da iyi gider

Bilinmeyen Ülke YouTube video by Ezginin Günlüğü - Topic

music.youtube.com/watch?v=o5oV...

şehrin karmaşası ve hareketi, sizi gitmekten alıkoyabilir. #istanbulmodern

kışın içinde başka bir kış daha başladı sanki bugün.

doğru yerde oturuyorsanız, kadıköy istediğinizi her zaman verir.

kim giyiniyor kardeşim bu zara markasından, hobbit erkekleri mi, butun pantalonları bilek üstünde kalıyor.

paranın satın alamayacağı herşey için amy

hüznü olan, derdi olan alsın kullansın diye çektim bu fotoğrafı bluesky kardeşlerim, buyurun. sevgiliye, akrabaya, ana babaya herkese gider bu foto.

bakmadan geçmeyin

müzeleri çoğu zaman içindeki eserler için değil bana vadettiği ve içinde kaybolabildiğim hacimleri yüzünden seviyorum.

arabalarda yalnızca radyo 3 dinlemeye izin olsun, rap muzik ve digerleri kapatılsın.

balkanlar için djan, britanya için the commitments.

ben de yillardir bunu diyorum, hafta 8 gün olsun kardeşim, tamam biz yine beş gün çalışalım.

insan kendisiyle çelişemez, ne yaparsa yapsın çelişemez. kendinize öfkelenmeyi bırakın.

istanbul dark moda geçiş yaptı, mart'a kadar gün görmeyiz.

azılı bir kışçı olarak, sokaklarda gezip, akşamları jagerimizi yuvarladığımızı söyleyebilirim, utanmak ya da mahcubiyet asla. yazın çektiklerimizi unutmadık.

dün vegan peynir denemek zorunda kaldım. dünyevi hazlardan vazgeçmek ve beden terbiyesi için tercih edilebilir, bunların haricinde maruz kalan varsa sabır diliyorum.

yemekleri divan hazırlıyor, öğle yemeği için dahi gidilir, dolaprede

ne olursa olsun yaşamaya mecbursundaki gibi bir diklik hali mi bu :)

arter

istanbul'u böyle seviyor ve yaşıyoruz, istanbul'un bu hali yeni bir mesele değil, cumhuriyetten önce deböyleydi, tanzimattan önce de. irlanda için dublin neyse ülkem için istanbul o'dur.

kara kitap'ın girişi gibi boğazın suları çekilse tabanından neler neler çıkar gibi bir benzeyiş mi?

ankara'yı hep çok sevdim, istanbul'dab gelip cinnah taraflarına taşınmak gibi bir fantazyam var bu aralar. herkes sevemez ankara'yı, şehri tanımakla alakalı da değil bu, kişinin kendisiyle ilgili bir durum.