(หว่ามันจม ขอโทษที่ให้รอนะคะะ)
"เท่... ผมไม่เท่แบบนั้นหรอก" พอโดนชมก็เขินขึ้นมาจนยกปีกมาปิดใบหน้า
"ผมก็คิดว่าจูริซังไม่ทำร้ายคนอื่นหรอก แต่หางยาวๆก็เข้านะครับ"
คานาตะถามเพราะไม่แน่ใจ คิดว่ามีหางแบบนี้ก็เท่ดี เข้ากับคนตรงหน้าด้วย
'รบกวนเวลาหาลายเซ็นรึเปล่านะ?'
"หาลายเซ็นสู้ๆนะครับ เสียเวลากับผมเยอะเลย...แต่ถ้าเจอกันทักได้นะครับ..."
📌 #MSG_Commu ❄️
"มีสเตอร์คัตสึมะ ไซกิ อายุ 25 ปี เลือดกรุ๊ปAB ฉันเกลียดภาษาญี่ปุ่น แต่ฉันนี่แหละจะมาสอนพวกแกเพราะดันจับฉลากมาได้ จำไว้ซะ ถึงไม่ชอบก็ต้องเรียน"
วางหนังสือ "เอาล่ะ อ่านเอง"
❄️勝馬 斎木
❄️Katsuma Saiki
🚲อาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่น
📊34Y | 80/186 |
❄️ฤดูหนาว - สุรเสียง
doc: docs.google.com/document/d/1...
"ยินดีครับ..." ใบหน้าของชายหนุ่มมีรอยยิ้มเขินๆนิดหน่อย คิดว่าแค่จับเป็นเรื่องเล็กน้อยนี่นา
"ผมก็ไม่แน่ใจนะ" เขากล่าว เอานิ้วจิ้มที่ปลายขนสีดำ "มีคนบอกว่าเหมือนนกพิราบ... แต่เป็นนกกระเรียนก็ดีกว่าล่ะครับ"
อาจจะเพราะปีกมันเล็กเลยดูยากด้วย คานาตะกรอกตานิดหนึ่งไม่รูจะถามดีไหม ไม่คุ้นกับที่คนรอบๆมีอาการผิดปกติเช่นกัน
"ของจูริซัง เอ่อ เป็นหางกระเบนถูกไหมนะครับ?"
"หาง...?" คานาตะก็พึ่งสังเกตุแล้วเห็นว่าจูริมีหางเรียวยาวออกมา
"แต่ก็เหมือนไว้ป้องกันตัวได้เลยนะครับ"
'หางดูแข็งแรงอยู่นะนั่น'
เขาก้มลงให้ปีกที่จูริแตะแปะๆที่มือเป็นการทักทาย
"ผมฝึกขยับมันด้วย... แต่มันก็มีไว้ประดับอย่างเดียวเหมือนกัน" เป็นปีกไก่ที่ใช้บินไม่ได้ ชายหนุ่มเกาแก้ม แล้วลองขยับอีกข้างมาแปะมือด้วย มันยาวพอแคะแตะได้แค่นี้แหละ
"อะ ไม่เป็นไรครับ" เขารีบส่ายหัว
ชายหนุ่มไม่เคยถูกถามเรื่องนี้ดว้ย แต่เดิมมันเป้นเรื่องที่ถูกซ่อนเอาไว้ก่อนจะมาเรียนที่นี่ พอมีคนสังเกตแบบไม่ใช่ทางลบแล้วเลยโอเค
"ขยับได้ เหมือนอวัยวะส่วนหนึ่งเลยน่ะครับ"
แล้วเขาก็ขยับปีกสองคู่แยกกัน กระพือพั่บๆให้จูริดู เขาชั่งใจอยู่แปปนึงก่อนจะยื่นปลายปีกไป
"ถ้าสงสัยจับได้นะ..."
(เห้ยทำไมโดนบอมก่อน นี่คุณ ย๊ากกกก)
"อื้อ" คานาตะพยักหน้าหงึกๆ ปีกสองคู่กระพือพั่บๆดีใจ
เขารับกระดามาพร้อมเบอร์ เดี๋ยวจะไปแอดในมือถืออีกทีหนึ่ง
"เดี๋ยวผมส่งเมสเสจไปนะ ถ้า...ถ้ามีโอกาสไว้ไปเดินในเมืองกัน"
เสมือนคนพึ่งหาเพื่อนได้ เขาเลยคลี่ยิ้มออกมา
"นี่ ผมว่าเหมาะกับอิซามุคุง" เขาร่ายคาถาเสกดอกลิลลี่ส้มออกมา มันคือดอกที่เขาเห็นในสายตาประดับบนคนตรงหน้า
เห็นว่าเซ็นให้โดยไม่ต้องทำอะไรเขาก็คลี่ยิ้มออกมา ออกจะเลิ่กลั่กนิดหน่อยแต่ว่าเป็นคนที่คุ้นหน้ากันบ้างเลยไม่ได้เงียบใส่เท่าคนไม่รู้จัก
"ขอบคุณนะ ได้สิ"
เขาจรดปากกาแล้วเซ็นชื่อตัวเองลงไป แอบเติมปีกไปด้วยอีกนิดนึงในใบด้วย
"เสร็จแล้ว อ่ะ จริงสิ ปีนี้ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน น่าเสียดายนะ..." ปีกลู่ลงนิดหน่อย อุตส่าห์เจอคนมีปีกเหมือนกันแท้ๆปีนี้แยกกันซะแล้ว
(ไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจจ บางทีมันไหลหายไปเลย😂)
"ทันโชวซุรุ คานาตะครับ อะ เราอยู่ปีเดียวกันนี่นา..." เห็นเธอค้อมหัวแล้วตัวเองก็ค้อมกลับให้ไปด้วยทันที
ส่วนปีกที่ขยับเมื่อกี๊ข้างซ้ายก็ขยับโบกคล้ายๆโบกมือไปเองก่อนจะหุบเข้า
"งั้นเรียกผมคานาตะก็ได้ สักครู่นะครับ"
เขาหยิบปากกาน้ำเงินขึ้นมาเขียนชื่อลงไปในกระดาษให้ ก่อนส่งคืน
(เช่นกันค่ะ เย้ น้องไม่กล้าทักคนอื่น ดีใจที่ได้เจอฮิบิกิคุงทักก่อน)
"ครับ-?"
ส่วนคนนี้ได้ยินอะไรที่คล้ายชื่อตัวเองก็หันไปหาก่อน เห็นอิซามุ คนที่เคยเห็นกันผ่านๆแต่ไม่เคยคุยกันสักทีพอดี
"เอ่อ...อิซามุคุง?" ชายหนุ่มผงกหัวให้แม้จะเอียงตัวออกห่างตอนที่ถูกประชิดตัวนิดหน่อยด้วยความตกใจ "ชะ ใช่ ถ้าไม่รบกวน ฝากเซ็นให้ทีได้ไหม?"
คานาตะแทบจะยัดใบใส่มือให้แล้ว
"แล้ว มีอะไรให้ผมเซ็นไหมครับ? เอ่อ จริงสิ ต้องขออะไรก่อนไหมนะ..."
"เอ่อ... ผมก็ไม่รู้จะให้ทำอะไรน่ะ" เขาหัวเราะนิดๆเอาปีกคู่ล่างปิดปาก
"เผื่อจะเจอคนอื่นทำอะไรยากๆ ถือว่าอันนี้ง่ายก็แล้วกันนะครับ"
"ยินดีที่ได้รู้จักอามามิยะซัง ผมชื่อทันโชวซุรุ คานาตะ ชั้นไคกะ"
เมื่อแนะนำตัวแล้วเขาก็จรดปากกเซนชื่อลงที่ช่องที่ว่าให้ เป็นนักเรียนปี1นี่เอง
"เรียบร้อย"แล้วเขาก็ยื่นคืนให้
"อื้อ ก็...ได้เจอคนเยอะขึ้นก็ดีล่ะครับ"
ถึงคุยกับคนทีจะรู้สึกกังวลก็เถอะนะ แต่ชีวิตมันต้องมีคนรู้จักกันบ้าง
"เดี๋ยวผมจะเข้าร่มแล้วล่ะ ช่วงบ่ายๆแดดมันแรงมาก" ไม่งั้นอาจจะได้เห็นนกย่างเอา
"งั้นก็เรียกคานาตะได้เหมือนกันนะฮิบิกิคุง"
"ล่าลายเซ็นขอให้ได้ครบไวๆนะ"
คานาตะว่าไปนั่งหลบร้อนแล้ว ได้ลายเซ็นเพิ่มไหมไว้ว่ากันอย่างน้อยได้คนรู้จักเพิ่มอีกคนแล้วล่ะ
"คะ ครับ??"
คานาตะที่กำลังงุบงิบยืนอยู่กับที่เงยหน้าขึ้นมา เห็นคนตรงหน้ากำลังโบกกระดาษลายเซ็นอยู่แล้ว
"ได้ครับ ให้ผมเซ็นตรงช่องไหนนะ?"
แล้วก็เหมือนนึกขึ้นได้ว่าต้องให้ทำอะไรรึเปล่านะ...
"เอ่อ ลายเซ็นผมแลกกับ แลกกับ...แนะนำตัวได้ไหมครับ?" เขาถามไป ปีกบนหัวกระพือแสดงอารมณ์เลิ่กลั่กแทนสีหน้า ถือซะว่าทำให้ตัวเองรู้จักคนอื่นมากขึ้นไปด้วยเลย
ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนเมษายน
ช่วงที่เหล่ารุ่นพี่จะหาเด็ก ๆ เข้าชมรมมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! แต่ก็อย่าจริงจังกันจนลืมเรื่องเรียนนะเจ้าคะเพราะว่าเดือนหน้านั้น...
และช่วงเดือนนี้สินค้าเกี่ยวกับซากุระจะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ🐟🌸🩷
"ขอบคุณเช่นกันครับ ฮิโตะสึบาชิซัง" คานาตะรับกระดาษกลับมาถือไว้ด้วยสองมือ อ่านชื่อที่เพิ่มขึ้นมาแล้วชื่อนึงพร้อมรอยยิ้มบาง
"คือ..." ปีกข้างหนึ่งลูบแก้มเบาๆเหมือนเกาแก้มด้วยมือ
"ผม เอ่อ ไม่รู้จะเดินไปหายังไงน่ะ ผม...คุยไม่เก่ง ดีที่ฮิโตะสึบาชิซังเข้ามาทักก่อน" คานาตะตอบไปตามตรงน้ำเสียงมีความโล่งใจจริงๆ
'กำลังลำบากใจเลย ดีที่มีคนเข้ามาหา'
(หว่า เมื่อคืนสลบ แต่ได้ค่ะ มาขอได้เลย!)
(เช่นกันค่ะะ ความล่กๆด้วยกันนี้ เอ็นดูเลยค่ะ🥺)
ดวงตาสีฟ้าหลุบมองช่องคนมีปีก แล้วเจ้าสองคู่บนหัวก็ขยับอีกเล็กน้อยเหมือนจะโชว์ตัวว่าอยู่นี่ล่ะ
"มีปีก พอดีเลย... ได้ครับ แลกกันนะ"
คานาตะจรดปากกาเขียนชื่อตัวเองลงไปในกระดาษ ตัวอักษรเล็กๆพยายามไม่เบียดคำ
"นี่ครับ แบบนี้น่าจะได้นะ"
แอบโล่งอก แลกกันเขียชื่อไปเลย เขากลัวกิจกรรมนี้ตรงนี่จะโดนขอให้ทำอะไรนี่ล่ะ
(ล่าสุดนะคะ แต่ยังมาแจมโรลคุยเล่นกันได้น้า มีใครใส่ผ้าปิดตาไหมนะ😂)
(มีข้อ5ที่เข้าแก๊ป ถือกระดาษล่าลายเซ็นมาแจมกันค่ะ แลกกันนน✨)
(ผู้ชายก็น่ารักได้เหมือนกันนี่นา!)
#MSG_commu
Harutaka Hisaki • 悠天 陽咲 • 🌷🌱
> มังไก (19y) | ชมรมคหกรรม 🍽
> จิตวิญญาณแห่งฤดูร้อน🌱
- วิถีแห่งไฟ🔥
" ระวังร้อนนะครับ "
" เรียกว่าฮี่คุงก็ได้นะ~"
Doc : docs.google.com/document/d/1...
( rp/co DM24/7 ♡ )
(หวา ลูกเสือน่ารักไปแล้วค่ะะะ)
#GSM_slooflirpa
“ มองอะไร?? ”
“ หู? แล้ว? มันหนักหัวแกรึไง!? ”
(ลูกเสือเข้าวัยต่อต้านซะแล้ว-/)
คานาตะเซ็นชื่อลงที่ช่องชั้นไคกะตามที่คุยกันไว้ก่อนจะยื่นคืนให้ด้วยมือสองข้าง
"ผม...นึกว่าจะได้ไม่ครบแล้วล่ะ" จากการยืนอึกอักนั่นก็เลยไม่กล้าเข้าไปขอหรือพูดอะไรสักที
"ขอบคุณที่มาแลกกันนะโคกาเนะซาวะซัง"
ปากขยับเป็นรอยยิ้มน้อยๆ บอกว่าดีใจและโล่งใจจริงที่มีคนเข้ามาทักก่อน
"งั้นผมไปก่อนนะ ไว้เจอกันครั้งหน้าครับ"
คานาตะค้อมหัวนิดๆ ยืดขึ้นมาแล้วก็โบกมือลาอีกทีสัมทับ ไปมาก็ยังล่กอยู่หน่อยๆอยู่ดีล่ะนะ
'อ่า ถือว่าได้คุยกับคนอื่นแล้วล่ะนะ ดีจัง'
จากนัน้ก็เดินออกจากตรงนั้นว่าจะกลับหอก่อนแล้วล่ะ
(ขอบคุณนะคะที่โรลด้วยกันนน งั้นตัดจบตรงนี้เลยล่ะค่ะ)
#MSG_nyugaku , #MSG_เปิดโรล
ถ้า [ คุณ ] ยังไม่ได้เดินออกไปไกลจากโรงยิม อืม.. ที่จริงอยู่ที่ไหนก็ได้แหละ
คุณอาจรู้สึกถึงแรงสะกิดเล็ก ๆ จากด้านหลัง หรือไม่ก็ไอเย็นจาง ๆ
“คือว่า—”
เจ้าของเสียงเป็นสาวน้อยสีน้ำเงิน ถ้าคุณสูงมากอาจจะต้องก้มมองเธอสักหน่อย
“ช่วยเซ็นให้จูริได้ไหม?”
ไม่รบกวนเวลามากหรอก รบกวนทีนะ—!
(ขอบวกคนหอฤดูใบไม้ร่วงนะคะ!)
"ครับ...?" คานาตะผู้กำลังยืนหลบมุมกำลังคิดว่าจะไปเริ่มตรงไหนดีหันไปจากการสะกิด ก่อนจะต้องก้มลงเล็กน้อย
"อ่อ ล่าลายเซ็นใช่ไหมครับ"
ปีกคู่ล่างขยับมาคลุมตรงปาก เขาก้มดูช่องต่างๆจนมาหยุดที่ช่องที่ 4
"ผมน่าจะเซ็นอันนี้ได้" แล้วก็คิดได้ว่ากิจกรรมนี้ต้องขออะไรหรือเปล่านะ... "เอ งั้นแลกกับการแนะนำตัว...ได้ไหมครับ"
อ๊ะ แต่ว่าได้ยินชื่อเจ้าตัวไปแล้วนี่นา
𖧧. ָ #MSG_commu ִ⟡
“คนเราน่ะ เชื่อแค่ในสิ่งที่ตนเองอยากจะเชื่อ
|
เพราะความเป็นจริงนั้นโหดร้าย เช่นนั้นคำลวงจึงเป็นสิ่งที่ผู้คนไขว่คว้า”
“ยิ้มสิครับ? ผมน่ะ ชอบคนยิ้มสวยนะ”
——— ✦ ———
「 藤森 優夢 • Fujimori Hiromu 」 ฟูจิโมริ ฮิโรมุ
19 yrs. 187 cm | มังไก | ฤดูใบไม้ร่วง — วิถีมายา 𓃚 𓇬 . ⋆ 𓄹
——— ✦ ———
( co role flirting ➜ ok 24/7 ! )
doc in bio
