«فهم» کالای نایابیه. از هرکسی نباید توقع بروز و ظهورش رو داشت

از لطف‌ شماست. سپاس و ارادت

الگوها، اصلا نباید دست‌یافتنی باشن. مثل ستاره قطبی که قرار نیست بهش برسیم. قراره جهت حرکت و مسیر صحیح رو نشون بده.

هیچ وقت به کسی نگید خودت یه روز می‌فهمی. چون کاملا امکان‌پذیره که هیچ وقت نفهمه :)

بحث تقدم ماهیت و یا وجوده.
مثلا یک صندلی، اول ماهیتش پدید میاد (در ذهن نجار) بعد خودش موجود میشه.
درمورد انسان، اینطور نیست. اول به وجود میاد (به قول هایدگر، به جهان پرتاب میشه) و بعد با انتخابها و اعمال و افکارش، ماهیت یا چیستی خودش رو خودش خلق میکنه.

‏هیچ ارزش و هدف از پیش تعیین شده‌ای وجود نداره. ما ابتدا به وجود می‌آییم و بعد ارزش‌ها و اهداف رو می‌سازیم.