Bunca hayvan katliamına, kıyıma sessiz kalanlar, sanmayın ki hayvanlara çektirilen acılar sizi bulmayacak.

Tüm bu hayvan katliamını, vahşeti, şiddeti gördükçe yapacak ne çok şeyimiz, alacak ne kadar çok sorumluluğumuz olduğunu tekrar fark ediyorum. Bunlar bana hiç koymuyor, yaparım, yapacağız. Ama bizler bunu yapana kadar nice can zulümle yitip gidecek. Düşündükçe nefesim daralıyor.

Hiç mi sevilmediniz, hiç mi başınız okşanmadı? Ne yiyip içtiniz de buna evrildiniz? Siz, savunmasız canlara bunu yapanlar, bu dünyanın cehennemi de zebanisi de sizsiniz.
#OsmangazideKatliamVar

Bunları yapanlarla nasıl aynı türdenim algılayamıyorum. Ben insansam siz nesiniz? Siz insansanız ben neyim?
Yavru ya, yavru köpek! İnim inim inleterek, diğer yavrulara da bunu izleterek...
#OsmangazideKatliamVar

#OsmangazideKatliamVar
Ben, Osmangazi belediyesinde yapılan köpek kıyımını, o vahşeti aşamıyorum. Belediyenin yaptığı açıklama da katliamdan bağımsız, sadece görüntüyü yayıp kendilerini ifşa edeni tehdit amaçlı. Vahşet gizli saklı yapılsın yani?

Büyükler, küçüklere sevgiyi öğretmeli önce. Ey adına vatan dediğimiz toprağın üstündeki büyükler(!), önce siz sevmeyi öğreneceksiniz. Bizim sevilmeye ihtiyacımız vardı sadece.

Bizim gençlerimizin hiç azımsanamayacak çoğunluğu, ülkesi için mücadele etmeye erinmiyor. Yalnızca onlara kucak açan, onları benimseyen, dışlanmadıkları bir ülkede olmak istiyorlar.

Göçle ilgili tüm fikirlerim, tamamen eğitimci tarafımla bakıyor olmamdan geliyor. Bize, öğrencilerime, kendi vatanımızda bu reva görülenleri, yaşatılanları asla kabul etmeyeceğim.

En büyük sebebi de politiktir ne yazık ki.

Göç, bir vazgeçiştir, bazı konularda kayıptır, bir şeylerin yitimidir, bir şeylere varmak için bir başka şeylerden kaçıştır.

Bu konuyu saatlerce konuşabilirim, zira sosyolojik, kültürel ve duygusal bir çok sebebi var. Göç bir başarı değildir bana göre. Hele hele bir beyin göçünden bahsediyorsak, orada kocaman bir travma olduğunu düşünüyorum. Ben bu konuya en çok duygusal yaklaşanlardanım.

Yabancı bir ülkede herhangi bir şekilde göçmen olarak yaşamanın ülkemin insanı tarafından başarı ve güç olarak addedildiğini gördüm.
Bu konu çok tartışmalı, ancak özünün, göç ederek neyi takas ettiğinle alakalı olduğu kanaatindeyim. Çünkü en nihayetinde bu bir takastır.

Düşünmek, düşünebilmek lükstür arkadaşlar. Düşünmeye ayıracak vaktimizin olması, vaktimizin endişelerin gölgesinde olmadan bir kavram ve konu üzerinde düşünmeye ayrılabilmesi de lükstür. Bu, aslında bir ihtiyaçtır, ancak günümüz düzeninde açıkça sınıfsal bir lükse dönüşmüştür.

Bir çok şey, nasıl yaşamak istediğimizle alakalı. Hiçbir yer bize cennet vadetmiyor, etmeyecek. Cennet algımız da kişisel zaten. Hayatta bir çok şey bu kadar öznelken, neden ve nasıl saplanıyoruz memnuniyetsizlik batağına?

En çok da çıkmazlar konuşulmalı. Çıkmazlar karanlıklardır. Karanlıklara ışık lazım.

Herkesin kendine göre haklı olduğu çıkmazlar var. Birimiz mağdur ama o da kendince haklı, ben de. Kimin daha çok haklı olduğunun anlamı da yok terazisi de. Bana öyle geliyor ki bu yalnızca muhteşem bir anlayışla aşılabilir. Ama bu muhteşem anlayış da muhteşem imkansız bu dünyada.

April 23rd. A day that reminds us sovereignty belongs to the people and that every child carries the quiet possibility of a better world. Not just a celebration but a responsibility, and a form of resistance. 🇹🇷

#23NisanUlusalEgemenlikveCocukBayramı

"Kurtuluş Savaşı"

“Beyazıt’ta başım dik yürüdüm
yürüdüm zıttına zulmünün
ben o aydın günleri görürüm
görürüm inşallah, görürüm inşallah”

Medusa'nın Salı belgeselini mutlaka izleyin, izlettirin.

İçimde bir yer, hala bir şeylerin değişebileceğine inanmak istiyor. Her yeni haber, o inancı biraz daha törpülüyor. Yine de vazgeçemiyorum çünkü orası benim evim.

Umutsuzluk pompalayan söylemler, çoğu zaman yüzeyin altında kişisel bir eğrilik ya da çıkar barındırır.

#öğrencimedokunma
#öğretmenimedokunma

Bastırılmaya çalışılan her şey paradoksal bir şekilde, bilişsel ve duygusal olarak daha fazla güç kazanıyor. O yüzden yok ettim sanarsınız ama bir şimşek çakar ve yağmur olup üzerinize yağar.

Bazı zihinler paralize olur ruhu çok kırıldığında.

Bazen ülkenin sana ne yaptığını anlatamazsın. Sokaklarını düşününce gözlerin dolar, sesi tanıdık bir türkü gibi kulağında kalır. Kırgınsın ama hep seviyorsun. Ne garip…

Cidden İngiltere, özellikle gençlerine çevreyi temiz tutmayı öğretmeli.

Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber, ya hiçbirimiz!

inanmak zorundayiz

#MahirPolatıSerbestBırakın