อ่านหน้าเดียวอิ่มเครื่องหมายฟันหนูไป 3 ปี

เนื้อหาโอเคมีประโยชน์ แต่อ่านไปแล้วได้แต่ถามตัวเองว่า สไตล์การเขียนเขาเหมือน Chatgpt หรือเขาใช้ chatgpt เขียน

เปิด Bloodhounds 2 ดูแบบไม่คาดหวัง และขอมอบตำแหน่งมันส์ที่สุดแห่งปีให้ตั้งแต่ตอนนี้เลย มีความก้าวแรกสู่สังเวียนประมาณนึงด้วย 😆

สแตรทก็ชอบในหนังสือมากกว่า รู้สึกว่าในหนังเผยด้าน positive ของสแตรทเกินไป ถึงมันจะมีคำว่า show don't tell แต่กับตัวละครนี้นี่ชอบแบบในหนังสือที่ไม่โชว์ความอ่อนโยนของแสตรทเลย แค่ hint บางๆ ว่าจริงๆ ก็เป็นคนธรรมดาคนนึง และไม่ได้แฮปปี้กับสิ่งนี้เลย

ส่วนตัวรู้สึกว่าคนที่จะทำอะไรโหดร้ายแบบนั้นกับคนอื่นได้ ต้องเป็นคนเหี้ยมตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เผยความรู้สึกเลยแบบในหนังสือนั่นละ

เสียดายนิดหน่อยด้วยที่ในหนังสือเกรซจะโดนแสตรทด่าไป 1 ตับว่าเป็นคนใจบางหนีปัญหา ยอมเลิกทำสิ่งที่ตัวเองรักเพียงเพราะกลัวคำพูดคนอื่น แต่หนังตัดตรงนี้ทิ้ง

เกรซนี่ชอบความเป็นนักคิดนักแก้ปัญหา ตอนเพิ่งฟื้นจากโคม่าแล้วใช้ความรู้พื้นฐานวิทย์จับต้นชนปลายว่าควรทำอะไรต่อนี่เท่มาก + ทดลองสิ่งที่เดิมพันคือโลกแตก แต่พี่เดินหาของในอีเกียมาใช้ ถ้ามีอะไรจะหลุดก็เอาเทปพัน ฯลฯ

ชอบความแก้ปัญหาแบบบ้านๆ แต่ practical แบบนี้ เพราะส่วนตัวไม่ได้เป็นคนแบบนั้น (เป็นคนนิสัยเสียประเภทที่อะไรพังนิดหน่อยก็ซื้อใหม่ ทั้งๆ ที่ถ้าพยายามซ่อมหน่อยอาจจะไม่ต้อง)

พอโขลกรวมกันเราเลยได้ตัวละครที่ทั้งน่าเอ็นดูและน่านับถือไปพร้อมๆ กัน มี contrast ในตัวเองแบบเป็นธรรมชาติ ไม่ต้องฝืนเขียนให้เป็นคนแปลกๆ เบียวๆ ที่เราเชื่อไม่ลง

(อาจจะสปอย) ตัวละครร๊อคกี้ใน project hail mary นี่รู้สึกว่าเขาฉลาดเขียนมากที่เวลาแปลคำพูดร๊อคกี้แล้วมันจะออกมาเป็นคำๆ เหมือนเด็กหัดพูด ขาดความรู้วิทยาศาสตร์พื้นๆ อย่างไม่น่าเชื่อเพราะสภาพดาวทำให้เผ่าของร๊อคกี้ไม่ต้องรู้เรื่องนั้น แต่ในขณะเดียวกันหนังสือก็โชว์หลายครั้งว่าร๊อคกี้เป็นช่างที่เก่งมาก มีจิตใจงดงามอย่างมาก

ยินดีด้วยนะครับ 🥳

และเราน่าจะกำลังเล่นเกมในโหมดพิเศษ ที่จะมีนางแบกเป็น NPC คอยกล่อมผู้เล่นอยู่ตลอดว่าสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นนั้นปกติมาก (ซึ่งไม่ได้มีผลต่อความยาก แค่น่ารำคาญ)

ไม่สนุกเลย แต่ชอบ message (อาจจะสปอยนิดๆ) ที่ว่า ถ้าคุณจะออกจากลูปชีวิตเฮงซวย คุณต้องตระหนักให้ได้เมื่อมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น และเมื่อตระหนักขึ้นแล้วอย่าเดินผ่านไปเฉยๆ หันหลังกลับไปจัดการมันให้เรียบร้อย

การเมืองไทยการเลือกตั้งไทยก็คงเป็นแบบนั้น มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นเต็มไปหมด แต่เราทำได้เดินผ่านกันมาเฉยๆ ติดลูปไปเรียบร้อยแล้ว

ดูเพจพี่หมี RCA แล้วเพิ่งรู้ว่า นอกจากคนไทยจะขับรถเหี้ยแล้ว คนไทยยังขับรถเหี้ยแบบไม่มีใบขับขี่เยอะมาก (บางคนไม่มีบัตรประชาชน กุช๊อค)

เคสนี้ย้อนศร หนี ไม่มีใบขับขี่ โกหกเจ้าพนักงาน 😭

www.facebook.com/reel/2569366...

เห็นนางแบกบิดทุกเรื่องยันเรื่องเสนอชื่อนายกแล้ว ยิ่งอยากเข้าใจว่าที่ติ่งส้มเชียร์ให้พรรคไล่ฟ้องคนนู้นคนนี้มันจะเวิร์คท่าไหน อะไรแบบนี้นี่ฟ้องไม่ได้นะ ไม่ควรฟ้องด้วย แต่กระจายเต็มเนต คนสมองไหลเชื่อเพียบ 😭

อยากให้พรรคมันไปต่อได้ก็ให้มันไปหาทางคุม narrative ในเนตดีกว่ามั้ย (แล้วก็ควรเลิกเชื่อพวกดาราที่บอกว่าฟ้องแอคหลุมมันง่ายแค่เดินไปขอ IP กับกระทรวง ICT กันด้วยนะ)

แต่ดีสุดก็ทำเป็น content warning แล้วให้คนดูเลือกไปนั่นแหละ ใครอยากรู้ก็กดดู ใครไม่อยากก็ไม่ต้องกด และไม่เคยเข้าใจดราม่า CW/TW สักทีว่ามันไม่พอใจอะไรกัน

อย่าง The travelling Cat Chronicles, แท๊กซี่มีแมว, 777charlie มีทั้งคนตายและสัตว์ตายปนๆ กัน แต่นี่ร้องเป็นเผาเต่าทุกเรื่อง

ส่วนตัวเป็นคนเซนซิทีฟกับเรื่องสัตว์เลี้ยงมาก แต่เราก็เชียร์ให้คนดูหนังหาแมวแม้มันจะเศร้านะ ผลงานที่ถูกสร้างมาอย่างอ่อนโยนมันจะไม่พยายามเอาความตายของสัตว์มาเป็น shock value หรืออยากให้เราดิ่ง ดูจบแล้วคุณอาจจะร้องไห้ แต่มันจะเป็นการร้องไห้ที่ดี

แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ไม่รู้สึกอะไรเลยกับการโดยสปอยว่าหมาไม่ตาย ทั้งที่เป็นคนเซนทีฟกับสปอยมาก (แม้จะไม่เท่าพวกเกมเมอร์ที่แทบจะดู trailer ไม่ได้)

พอคิดดูก็ได้คำตอบว่า เวลาเราดูหนังหมา เราไม่ได้ invest ทางอารมณ์กับตัวหมา แต่เรา invest ในความสัมพันธ์ของคนกับหมาในเรื่องต่างหาก (ฮาจิโกะหมาตายวินาทีสุดท้ายของเรื่อง กุร้องตั้งแต่กลางเรื่อง 😭)

และพวก performative ที่พูดประเด็นสังคมเอามันส์มันจะเลือกพูดเฉพาะในสถานการณ์ที่รับประกันชัยชนะเท่านั้น แทนที่จะเข้าไปเถียงกับขวาจัด/แอนตี้โว้ค/แอนตี้เฟมในเฟซบุ๊คเพื่อส่งต่อความคิดความเชื่อให้ไปไกลขึ้นอีกสักนิด คนพวกนี้จะแคปมาด่าในทวิตให้คนที่คิดเหมือนกันอยู่แล้วอ่านแทน 😭

ส่วนตัวคิดว่าอะไรแบบนี้มันชี้วัดความ performative ได้ระดับนึงเลย เพราะยิ่งใครรู้สึกกับประเด็นไหนเยอะๆ ทุกครั้งที่พูดมันจะรู้สึกขุ่นมัวในใจ มันสูบพลัง มันไม่สนุก พูดบ่อยไม่ไหว ในขณะที่พวก performative มันสามารถพูดเรื่องพวกนี้ได้ทั้งวัน เพราะมันไม่ต้องแบกความรู้สึกเหล่านี้เวลาพิมเลย บางคนนี่น่าจะเขียนไปมันส์ไปด้วยซ้ำ

มันไม่แปลกหรอกที่ใครจะมี awareness หรือมีความรู้สึกกับทุกเรื่อง แต่ระดับความเข้มข้นในแต่ละเรื่องมันจะไม่เท่ากัน มากบ้างน้อยบ้าง บางเรื่องรู้สึกมากก็โมโหมาก อันนี้ปกติ

แต่ไอ้ที่แปลกคือคนที่โมโหร้ายสุดปรอทกับทุกเรื่อง โพสทั้งวันทุกวันจนเหมือนอยากพิสูจน์ตัวเองให้โลกชมมากกว่าเพื่อส่งสารที่มันมีประโยชน์แก่โลก

คุยกับคนไม่อินประเด็นสังคมมันอาจจะน่าหงุดหงิดบ้าง แต่คุณเชื่อผมเถอะ ไอ้คนที่แสดงออกว่าอินกับทุกเรื่องเผลอๆ แม่งแปลกกว่าอีก แอคไหนอินทุกเรื่อง โมโหจะเป็นจะตาย ด่าหยาบคายไล่คนอื่นไปตายกับทุกเรื่อง โดนกาลเวลาพิสูจน์มาเยอะแล้วว่าไม่ปกติสักคน

แล้วอะไรแบบนี้จะชอบมาพร้อมวาทะกรรมไหนว่าคนเท่ากัน (ก็เท่ากัน แค่ด่ามึง) ประชาธิปไตยอย่าบังคับใคร (ก็ไม่ได้บังคับแค่ด่ามึง) เมื่อก่อนมีแค่สลิ่มที่พูดอะไรแบบนี้ แต่เดี๋ยวนี้ทุกฝ่ายพร้อมใจมาเวย์นี้ แค่เพื่อไม่ให้เถียงแพ้คนบนเนต 😭

เวลาบอกว่า X เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ แล้วเจอคนเข้ามาแย้งว่ามันทำได้เพราะเป็นสิทธิ จะแอบคิดว่า ที่เขาไม่ยอมแย้งตรงๆ ว่า X เป็นสิ่งควรทำ เพราะลึกๆ เขาก็หาเหตุผลดีๆ ให้มันไม่ได้ใช่มั้ย แทนที่จะเถียงให้มันตรงประเด็นว่ามันดี/ไม่ดีอย่างไร เลยหันไปพูดว่ามันทำได้/ไม่ได้ แทน

นึกออกแอคเดียว แอคที่รูปโปรเป็นรูปวาดคนหน้าคล้ายๆ ทิมคุกถือปากกา 😂

กรณีพรรคส้มนี่ โง่แรกคือปล่อยให้คนมีคดีค้างมาลงสมัครสส. โง่สองคือปล่อยให้สส. ผู้ชายโง่ๆ มาโพสด่าปีกความเท่าเทียมทางเพศของพรรคฉอดๆ อะไรแบบนี้นี่ดูผิดหลักการและเป็นเหตุให้มวลชนไม่อยากกาให้ มากกว่าการไปโหวตอนุทินอะไรนั่นสักล้านเท่าได้

แต่ความเชื่อของปัจเจกมันไม่ได้อิมแพคแรงเหมือนอำนาจกฎหมาย เวลามีข่าว A ออกมาแฉ B เราไม่จำเป็นต้องให้ benefit of the doubt ก็ได้

ถ้าใครเชื่อว่า B ผิดก็เลิกสนับสนุน ไม่จ้างงาน เรียกร้องให้ B ออกมาชี้แจ้ง ซึ่งเป็นสิทธิของแต่ละคนอยู่แล้ว ในขณะที่ B เองก็ยังใช้ชีวิตต่อไปได้ ปัจเจกมีสิทธิจะเชื่อว่าใครผิดใครถูกได้ตามวิจารณญาณของแต่ละคน เพราะมันไม่ได้มีผลกระทบมากมายอะไร

innocent until proven guilty มันเป็นหลักคิดในทางกฎหมาย แต่ในระดับปัจเจก เราสามารถเชื่อว่าใครผิดใครถูกได้โดยไม่ต้องรอศาลตัดสิน (มิต้องพูดถึงว่าคำตัดสินของศาลก็ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องเสมอไป)

กฎหมายมันต้องให้ benefit of the doubt เพราะอิมแพคมันแรงมาก ถ้าจับพลาดมันสามารถทำลายชีวิตคนๆ นึง และทำให้สังคมไม่ศรัทธาในกระบวนการยุติธรรมอีกเลย

เพลง อภิสิทธิ์ นายกในดวงใจ - เทพไท เสนพงศ์ YouTube video by Theptai Seanapong Official

แต่พูดตรงๆ ว่าเพลงยังสู้วิโรจน์ก้าวไก่ หรือ ลุงตู่อยู่ไหน ไม่ได้เลย

www.youtube.com/watch?v=PvWH...

อ่านบล๊อค tee4cute ชื่อหัวข้อผู้ว่าในดวงใจ แต่พอถึงท้ายบทความพูดถึงอภิสิทธิ์ แล้วใช้คำว่า "นายกสร้างภาพ นายกในดวงใจ" กุต้องกลับไปอ่านใหม่ว่า "ในดวงใจ" นี่ความหมายบวกแน่ใช่มั้ย เป็นโพสประชดที่มีระหว่างบรรทัดเป็นความหมายตรงข้าม หรือไม่มีอะไรในกอไผ่ ก็ชมจริงนั่นแหละ แค่ใช้คำนี้เพราะเมื่อก่อนติ่งมาร์คชอบเรียกมันว่านายกในดวงใจ 😂

แต่อันนี้ไม่รวมนางแบกนะ เพราะพวกเขามีมิติซับซ้อนเกินกว่าจะวิเคราะห์ เช้ากับกลางวันยังพูดไม่เหมือนกันเลย

กินอิ่มแล้วฟุ้งซ่านสุดๆ 😭