Εξαιρετικά και τα τρία, δύσκολο να διαλέξω (χωρίς καμία ειρωνία).

Δεν παλεύεται πλέον το ΣΥΖΕΥΞΙΣ, κάθε μέρα μία περιπέτεια...

Χαρούμενη πήγε και ήρθε η μικρή πρώτη μέρα στο σχολείο, αλλά της έπεσε βαρύ, το απόγευμα ήρθε η κατάρρευση, σωματική και πνευματική, οπότε: γκρίνια!

Ξυπνητήρια και τάπερ...

Μπόρες με χαλάζι, χαλασμός Κυρίου για 5 λεπτά και μετά ήλιος λαμπερός...

Είναι εντυπωσιακό πόσο ΟΚ είμαστε συλλογικά ως λαός με την ασχήμια.

Αυτή είναι πραγματικά πολύ όμορφη! Κατά καιρούς περνάει δύσκολα κι αυτή, αλλά τώρα φαίνεται μια χαρά στις φωτογραφίες.

Άλλαξε το κόμμα στον τίτλο και το έκανε παύλα ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ

I am older.

Ξέρετε τι εκτιμώ πάρα πολύ; Τους καλούς σερβιτόρους που ξέρουν την δουλειά τους, την κάνουν καλά και είναι ευγενικοί. Ελάχιστοι είναι, ξεχωρίζουν.

We really need to normalise 3 day weekends: one for activities, another for cleaning, and the last for rest and binge-watching.

Φτιάξατε σαντουιτσάκι με αρνί και τζατζίκι σήμερα ή είστε από αυτούς που δεν ξέρουν να τρώνε;

Σήμερα πάλι με ρωτήσανε κάτι οικονομικό και δεν απάντησα "Γιατί ρωτάς;" και το μετανιώνω για ακόμα μια φορά.

Βραδινό λέει ο άλλος... Τι βραδινό μάνα μου, από τις 12 ως τώρα τρώμε!

Γιατί το μήνυμα είναι (και πάντα ήταν) Αγάπη. Το μέσο διάδοσης αλλάζει συχνά-πυκνά. (Οι δέκτες μονίμως χαλασμένοι, αλλά άλλο αυτό...)

Άσχετα με το σε τι πιστεύουμε ο καθένας, αγάπη και φως χρειάζονται παντού. Να είμαστε καλά να αγαπάμε.

Γιατί δεν φτιάχνω μαγειρίτσα ρωτάει η μάνα, τη στιγμή που μου φέρνει μια κατσαρόλα δικιά της θέλω δεν θέλω. Ξέρω 'γω, για να μην τρώμε όλη την εβδομάδα;

Γενικά ταιριάζει, ναι.

Δύσκολα θα βρεις νομίζω κάτι πιο νόστιμο από το σκέτο με αλάτι/πιπέρι (στο ζουμί μετά γίνεται και πολύ νόστιμο ρύζι φούρνου). Για όχι-σκέτο, έχω φάει με φέτα και ρίγανη και ήταν αρκετά καλό.

Σίγουρη επιτυχία.

Τι όμορφη γιορτή εν τω μεταξύ, η αναγέννηση της φύσης! Δεν μπορώ να ταυτιστώ με το θρησκευτικό κομμάτι, αλλά όταν όλη η πλάση είναι στα πάνω της, πως να μην συμμετέχεις κάπως κι εσύ;

Έχω ρίξει όλο μου το ταλέντο, έχω κάνει κάτι φαγητάρες αυτές τις μέρες και μεθαύριο το Πάσχα που θα μαζευτούμε έχω basic πλάνο, θα με σχολιάζουν οι θειάδες. Δε βαριέσαι...

Ωραία γίνονται τα τσουρέκια μου, αλλά σαν τα παλιά που έκανα δεν έχει. Δεν έχω κουράγιο πλέον όμως να τα φτιάχνω επί ένα 24ωρο.

Θα ήθελα να ξέρω τι σκέφτονται οι γείτονες για μένα όταν από Μαζωνάκη το γυρνάω στον Μπαχ

Τυπικά, τελευταία μέρα άδειας σήμερα. Πρακτικά, δεν έχω καθήσει ακόμα κάτω.

Και μια μηλόπιτα, έτσι για το τελείωμα, μια που θυμήθηκα ότι η νονά νηστεύει...

Κάτι χλοοκοπτικά χρειάζονται επίσης, αλλά κάνουμε οικογενειακώς πως δεν το καταλαβαίνουμε.

Αυγά έτοιμα, τσουρέκια φούσκωσαν, ξαναφούσκωσαν, έτοιμα για πλάσιμο και καλό θα ήταν όσο ψήνονται να κάνουμε και κάνα φαΐ, πεινάσαμε με τόση εργασία...

Εν τω μεταξύ, αυτό μπάζει από τόσες μεριές που δεν έχω καν κουράγιο να αρχίσω να το αντικρούω.

Ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή λέει, δηλαδή να βγαίνουν βουλευτές να κάθονται να τρωγοπίνουν και να μην έχουν ευθύνες. Ωραίος ρε!