#haruwise #悠アキ
จุ๊บแมว

#haruwise 🏹🧡낙서함

#haruwise 3인(?)가족 🏹🧡

患者衣以外で誰かとお揃いの服着るのって初めてかも #悠アキ #haruwise

#アベ穹 #avencae
🌃

touched up months back fem tillivan #tillivan #ALNST #alienstage

Vivimeng forced me ❤️❤️
#ivantill

How to shut your annoying bf up - by Till

#tillivan #ivantill

reposting this! #tillivan #ALNST

what comes after life #tillivan #ALNST #alienstage

nanahiosagi thread (suggestive content warning)

our happy ending
#ALNST #ivantill

>:3

Sunday’s basic atk variants (yes I can’t wait)

#sundayhsr

#ORV old one

#dancae #丹穹

Hello again, everyone❗ It’s Iiyp here 🥺
I’m so happy to see you all again! Please take care of me one more time.
As always, my main content will still be DanCae. I’m head over heels in love with these two until the end of my life lol.
P.S. I’ll slowly post my drawings and comics.

#丹穹 #dancae #ตันไค

#yjh 0

“นะ?”

น้ำเสียงเย้าแหย่ถูกเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงหวานออดอ้อนแทน ไคลัสที่นิ่งอยู่เฉยๆก็กอดอเวนจูรีนไว้เช่นกันพลางถอดถอนหายใจออกมา

“แค่กอดแน่เหรอ?”

“หืม~ ก็ไม่แน่”

อเวนจูรีนหลุบตาลงแล้วสอดมือลูบไปตามเรือนผมสีเทาที่โปรดปรานของเขา คืนนี้จะดูแลอย่างดีเลย:)

(end)

“เจ้าเล่ห์จริงๆ“

ไคลัสวางเจัาสิ่งมีชีวิตน่ารักลงแล้วหันไปสบตามองอเวนจูรีนตรงๆ อีกฝ่ายยิ้มหน้าระรื่นเพราะรู้ว่าคำตอบก็คงเหมือนที่เจ้าตัวคิดเอาไว้

“งั้นคืนนี้ค้างกับผมนะ ขอกอดให้หายคิดถึงหน่อยน้า”

ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวดึงไคลัสเข้าไปกอดแน่นๆอีกรอบด้วย

เจ้าของเรือนผมสีเทาพยายามหลบเลี่ยงใบหน้าจากอีกฝ่ายสุดฤทธิ์ไม่นานเมื่อบรรยากาศในห้องเงียบลงอเวนจูนีนจึงเลิกคิ้วแกล้งตีหน้าเศร้า

“งั้น มีแค่ผมฝ่ายเดียวเหรอที่คิดถึง?”

“ไม่ต้องทำมาเป็นพูดเลย นายก็รู้คำตอบอยู่แล้วไม่ใช่รึไง?”

ไคลัสหันไปบ่นใส่เจ้าตัวแต่ใบหน้ากลับแดงขึ้นมา

“ก็หมายถึง คิดถึงผมมั้ย?”

ไคลัสผงะไปเมื่อได้ยินคำถามที่ไม่ทันได้คาดเอาไว้ ไม่นานก็สะบัดหน้าหนีหันไปเล่นกับเจ้าสิ่งมีชีวิตน่ารักแทน

“แล้วคำตอบล่ะ? คุณชายสเตลลารอน?”

น้ำเสียงเย้าแหย่ดังขึ้นพร้อมกับสัมผัสด้านหลังแยนทั้งสองข้างของอเวนจูรีนกอดเขาจากด้านหลังเอาไว้

”งั้นเหรอ ฉันก็คิดถึงพวกมันเหมือนกัน“

ไคลัสเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบเจ้าสิ่งมีชีวิตนี้อย่างเบามือ มือเล็กของมันวางลงบนอกเขาแล้วทำมือนวดๆให้ ไคลัสเห็นดังนั้นก็วาดยิ้มกว้างออกมาเชื่อแล้วว่าคิดถึงจริง

“แล้วผมล่ะ?”

เสียงของอเวนจูรีนดังขึ้นมาแล้วสบตามองด้วยตาสีอำพันสวย

“หมายความว่าไง”

"แน่นอนว่าเป็นเรื่องสำคัญมากเลยน่ะสิ เธอเองก็คงจะรู้นะว่าเจ้าพวกนี้คิดถึงเธอมากแค่ไหนน่ะ ดูสิ"

อเวนจูรีนพยักเพยิดหน้าไปทางเจ้าสิ่งมีชีวิตที่คลอเคลียขาของไคลัสอยู่ ไคลัสอุ้มเจ้าสิ่งมีชีวิตน่ารักนั่นขึ้นมาแนบอกริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนขึ้นมา

และด้วยเหตุนั้นเอง ไม่นานคุณชายสเตลลารอนที่เขาว่าก็มาปรากฏตัวอยู่ในห้องของเขาในช่วงเย็นถัดมา

“แล้วมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?”

เจ้าของเรือนผมสีเทากอดอกตัวเองมองเจ้าของห้องที่โทรเรียกเขา แน่นอนว่าอเวนจูรีนบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยเขาเลยต้องมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“เธอก็คิดถึง เขาเหมือนกันเหรอ?”

เหมือนเจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นจะฟังออกมันร้องตอบรับคำของเขากลับมาทันที ดูแล้วก็น่ารักเหมือนกับคนให้จริงๆ

“งั้นคงต้องเจอคุณชายสเตลลารอนให้ได้แล้วสินะ ฮะฮะ“

อเวนจูรีนหัวเราะออกมาเบสๆแล้วคว้ามือหาโทรศัพท์คู่ใจบนเตียง

เขายกมือข้างนึงขึ้นไปลูบเจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นจนมันร้องครางในลำคออย่างพึงพอใจ เมื่อคิดขึ้นได้ว่าไม่ได้เจอคุณชายสเตลลารอนมาสักพักแล้ว สงสัยเส้นทางการบุกเบิกคงจะดูยุ่งมากพอสมควร

“อา คิดถึงซะแล้วสิ”

อเวนจูรีนพูดพึมพำออกมาจนเจ้าตัวตาแป๋วนั่นร้องเมี้ยวเหมือนตอบรับคำของเขาด้วย

‘เมี๊ยว‘

เสียงของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่เหมือนแมวขึ้นมาบนเตียงแล้วส่งเสียงเรียกเขา เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมามอง ดวงตาแป๋วน่ารักนั้นกำลังจ้องเขาอยู่ เจ้าสิ่งมีชีวิตนี่ คุณชายสเตลลารอนเป็นคนให้เขามา เขาเองก็ไม่ปฏิเสธด้วย จริงๆมันก็ดู

น่ารักดี